3465 resultaten.
Hulp in duistere nacht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
223 Opgesloten in ruimte zonder schaduwen
waar geen mens een hand voor ogen ziet
opgevreten door angst en zenuwen
in een wereld die geen hoop of soelaas meer biedt.
Met blinde ogen tast ik langs de wanden
hopend op opening wijzend naar zon
schijnend op blanke warme stranden
nog steeds in hoop dat ik daar verblijven kon.…
Het open vlak
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
195 zenders spuwen harde vectoren over de kaart
het lexicon marcheert in haakse lijnen
een raster van claims bezet de ruimte
clash van doctrines in dwingende cadans
staccato signalen eisen het nulpunt op
dogmas botsen tot een felle ruis
dan kantelt de matrix
alle frequenties vallen vlak
de dwingende ruis lost op in wit
geen zendmast die de…
Wat de wereld fluistert
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
121 In het vallen van de avond die
zich als een zachte sluier om alles heen legt,
voel ik hoe de dag geleidelijk terugwijkt en iets in mij open-
laat, een ruimte waarin ik hoor wat anders onopgemerkt voorbij zou glijden.…
De kracht van verbondenheid
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
128 Hier mogen mensen
elkaar dragen, zonder verwachting,
zonder vaste richting, zoals handen die vanzelf
verzachten wanneer nabijheid ruimte krijgt om te ontstaan.
In het zachte midden
van een oprechte ontmoeting mag
kwetsbaarheid landen als licht op water, waar wie
zwaar droeg eindelijk de ruimte vindt om weer vrij te ademen.…
Wat zich toont in licht
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
361 In haar nabijheid wordt stilte
een lichte stroom die meebeweegt zonder
iets te willen dragen, een ruimte waarin niets hoeft te
worden vastgehouden en de wereld zich toont zoals ze is, zonder haast.…
Luchtig vaarwel
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.779 De wereld zal ik terug gaan geven,
aan de mensen en de ruimte.
De uitkomst van mijn plot.
Want de wereld is te vol,
met mijn ik erbij.
Keten me, bedwing,
maak de aarde vrij.
Laat het maar weer ademen,
zuchten van verlichting.
Zonder mij…
Het schouwen en het schouwspel
gedicht
3.4 met 35 stemmen
13.210 Vanuit het onbeweeglijke
is de beweging
zij gaat in cirkelgangen
die geen ruimte zijn
haar vloeden in de tijd
zijn beelden van het tijdloze.
Slechts in de as beleefbaar.
Slechts in het punt volstrekt.
Ter plaatse roerloos, het schouwen.…
Voltooid verleden tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
784 rond de gerijpte boom
tilde ik gebroken tegels
uit vergangen grond
geplette wortels
rauw geschuurd onder blinderend grijs
ontsnapten rafelend
aan het patroon
van gesmoorde vrijheid
later, veel later
na vergruizing van kil beton
dekte ik de open ruimte
met jonge aarde toe…
Hunkering
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.128 Ik wist het wel,
je zag me graag in
tijdloze ruimten, en
tussen ons in een
zacht vlinderend aanraken.
Mijn schoonheid reeds
verwelkt; je hield
me standvastig in je hart,
wou niet dat ik ging,
ook al was de tijd gekomen.…
DUALISME
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.180 iets dat zich in de ziel bijt
Iets wat onze innerlijke tempel ontwijdt
Waar je met zoveel moeite tegen strijdt
En dat zich tergend langzaam uitspreidt
Waardoor het hart zich pijnlijk openrijt
Positiviteit is iets dat de geest verblijdt
Iets dat je vredig en blijmoedig belijdt
Waardoor het gezichtveld zich verwijdt
Al gun je het maar de ruimte…
wens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 de man aan de zelfkant
voorbij alle sprookjes
wil voor zijn arme donder
nog wel in een vallende ster
uit de ruimte geloven,
zonder poespas
de hemel als strohalm, redding misschien
in de ster die eraf waait, suizend
het firmament achter zich laat
gloedvol repeteert hij zijn wens
en staart in een leegte
voortdurend…
herinneringen
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
634 mezelf heb ik hervonden
in de weerslag van jouw wezen
laat het blijven tussen ons
denk niet dat het niet zou kunnen
in onze ruimte is een plek van belang
waar nieuws besproken blijft
wat de krant niet haalde
bewaren in de oude doos van geheugen
zodat herinneringen nog eens
opgehaald kunnen worden
en het verzwegene…
Gemis
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.405 De kroeg was leeg
jij was er niet
De muziek zweeg
jij was er niet
Kaarsen brandden
het licht zo kil
mensen praatten
de ruimte stil
Koud mijn handen
bevroren mijn hart
kleurloze wanden
mijn hoofd verward
Wijn was water
gezelligheid koel
vooraf de kater
emotieloos gevoel…
ACH WAAROM?
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
3.000 Spelend in de open vlakte
vlaagjes wind
het zand verstuift
staat zij
met gesloten ogen
peinzend
eenzaam
heel ver weg
denkend aan die mooie dagen
het kinderspel
die vreugd van toen
levend verder
onbegrijpend
in de ruimte van het verstand
zal zij stilstaan
in niet kunnen
smekend vragen
ach waarom?…
verstorven gemis
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
692 als het gebroken licht
zich plooit naar
het romaans venster
valt ook de stilte binnen
vult de ruimte zich
met mijn afwezigheid
van aardse zinnen
het niet ervaren
van mijzelf
vertaalt het machtige
niets
doordrongen in
ieder gewelf
een glazen pilaar
opgericht terzijde
van een verholen nis
is mijn verloren ik
verbeeld als het
verstorven…
fatale kus
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
2.168 Onschuldig begin
Speelse plaagstootjes
Aftastende ronde
Glimlachende knipoog
Klikkende woorden
Verkleinende afstand in ruimte
Groter tijdbeslag
Warme knuffels
Troostende kus op de wang
Vier ogen afspraak
Groeiende magneetband
Geheimenverklap
Blootgelegde zwakheden
Fatale kus…..…
omdat de wereld holt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
657 ik wil je wel
maar soms niet meer
je hebt me zeer gedaan
gekwetst gewond
ja daar waar ik
mezelf terugvond
mijn kleine ruimte
om te schuilen waar
ik af en toe kon huilen
mijn stil verdriet
omdat de wereld holt
en mij niet ziet
toch reik je me de hand
in je lach en ogen klimt
je jochie weer naar boven…
De vlinder op haar lijf (2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
680 Het beeld blijft hangen
waar geluk
meer dan eens
fladdert door de ruimte.
Het is zonder twijfel
dat de liefde bestaat
die verder gaat
dan je nu kan inzien.…
Schouwspel
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
452 Schouwspel
Op excursie door zijn leven;
een schouwspel,meer niet,
als een afgelegde huid:maak
de geest los,spreidt haar uit,
zoals vleugels fladderen in volle
vlucht door de vrije onbegrensde
ruimte;naar zee,op zee:
uitgemergelde vrede van het
woelige water,niets meer dan zee:
hetzelfde als een doodsverlangen;
rust,van de wijde watervlakte…
WAAROM?
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.045 Spelend in de open vlakte
vlaagjes wind
het zand verstuift
staat zij
met gesloten ogen
peinzend
eenzaam heel ver weg
denkend aan die mooie dagen
het kinderspel
die vreugd van toen
levend verder
onbegrijpend
in de ruimte van het verstand
zal zij stilstaan
in niet kunnen
smekend vragen
ach, waarom…
Draken van de nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
815 De draken van de dag spoken door het hoofd
spuwen vuur ieder nachtelijke uur
en wanneer ik dan toch ontspan,
knaagt het die rat toch aan mijn elan
Giftige gedachten houden mij wakker
verstikken de ruimte van mijn zijn
ondermijnen het geluk, de levensvreugde
Morgen tem ik de draak dan sta ik mijn man.
Geef me een zwaard.…
Recycling
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.439 Ruimt eens op dat kastje van verleden
Trekt open die laden met hartzeer
Veegt het weg uit alle hoekjes
Het is voorbij het is niet meer
Gedragen verdriet is goed
Altijd weer wellende tranen niet
Dempt deze met mooie herinneringen
Leeft nu in het heden niet zoals je het liet
Recycle het kastje…
De avond draagt.
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
603 Tot de sterren aan het firmament verschijnen
mijn gedachten in tijd en ruimte verdwijnen.
Als de ochtenddauw mij dan gaat omarmen
zal de nieuwe dag mij ook weer verwarmen.
Dan zal ik mijn vleugels dicht gaan vouwen
niet meer vluchten maar het leven aanvaarden.…
Ons cultuurtekort
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
574 zacht neuzelt
de tv in analoog
zijn dagelijkse soap
zelfs digitaal heeft
alle scherpte verloren in
nieuws dat niemand kan bekoren
de eenheidsbrij die over
u en mij wordt uitgestort
toont ons cultuurtekort
is er nog ruimte
in communiceren om van
echte mensen iets te leren
of nemen wij genoegen
met het brood en spelen
in een…
De avond draagt
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
523 Tot de sterren aan het firmament verschijnen
mijn gedachten in tijd en ruimte verdwijnen.
Als de ochtenddauw mij gaat omarmen
zal de nieuwe dag me ook weer verwarmen.
Zal dan mijn vleugels dicht gaan vouwen
niet meer vluchten maar het leven aanvaarden.…
Rijk aan creaties
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
682 woorden in overschot
bruggen de ruimten aaneen
geen verval zo rijk als mijn
netwerk aan gedachten
ik kan wel minnen, zo jouw
hart als het mijne, rijk aan
creaties maar arm aan liefde
geen gebed zo oud
als mijn dolende ziel
en wat ik ook verwoord
toch zal mijn droom voorspoed
gaan brengen in de chaos waarin
ik ben geordend…
Voetnoot
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
558 Uitdijende zwaartekracht
rekt de ruimte op en laat
grenzen terloops vervagen.
Het achterland van herinnering
vernevelt op gedempte toon
in de zoom van lengte van dagen.…
Muziekje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
689 Dag lieve man, je warmt mijn dag
al in de ochtend gevoelvol en attent
wat zou ik dromen van de ideale vent
ik heb je lief, je raakt de juiste snaar
muziek in mijn gemoed en in
de ruimte van stil verlangen
heerlijke wisselstroom van het hart
viool en orkest in harmonie
nooit eerder die hemelse symfonie…
Dat ik aan je denk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Weet toch als
Geen ander dat
Wat je voelt
Helemaal van
Binnenuit komt,
Dieper nog dan
Waar je hart kan
Gaan - heb dit
Gedicht voor jou
Geschreven om je
Te laten lezen,
Te laten voelen
Dat ik aan je denk
Daarom heb ik mijn
Gedicht in de ruimte
Gezet, zodat je hem
Elke dag kunt zien,
Kunt voelen dat ik
Aan je denk…
vergankelijkheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
633 de vergankelijkheid van woorden
geschreven op het natte strand
liefdes fantasieën in mijn dromen
bij het ontwaken wreed verbrand
magische gedachten onbeschreven
plots uit mijn hoofd verdreven
ik verwacht ook de glorieuze dag
dat mijn weten ontwaken mag
in de liefdevolle lichtheid van het heelal
slechts een trilling in de ruimte bovenal…