1847 resultaten.
Weemoedig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 een stille
plek in
Nederland
niet ver
van het
strand
eerst nog
even op
blote voeten
door het
zeeovergoten zand
gaande op
weg overdenkend
welk veelgeurend
boeketje bloemen
breng ik
vandaag naar
jou
roze rozen
kleur van
de liefde
dit droeg
jij uit
ook trouw
simpele dingen
jij zag
de humor
ik mis
je lach
geweldig…
Maskers en baarden
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
984 het was geen offerblok
waar ik voor stond
hoorde de gezangen van
mannen in een witte pij
maar zag mijn hoofd
er niet meer bij
wel het blinken
van de zwaarden
zwarte maskers
en de baarden
op het geschuurde hout
het bloed van mij
bloot op het schavot
wilde graag de guillotine
in het vallen van de bijl
voelde ik me vrij
maar zij hakten…
Onvoorspelbaar?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 bloot te staan aan stroomloze
barrières, de kiezels van de tijd
zich stroomopwaarts bewegen
tot aan de bron waar ze
werden gevormd, telkens
verlegd, een onbekende
nevel sluipt door de
vingers van de ondeelbare dageraad
met onvoorspelbare mozaïeken
plooit zich in een menselijke maat
zijn gedachten ongrijpbaar
voor alle statistieken…
Stroom
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.826 Het was een vakantie van niets
doen, van overgave aan zon,
zee en wind, we gaven ons bloot
waar we konden, we verschoten ervan.
We lazen ons bij, boekten opgelucht
tijdwinst op wat nog zou komen,
voelden eigen natuur, een herkenbare
toon die ons niet had ontluisterd.
We liepen veel samen, waadden nooit
dieper dan buiten de stroom.…
Corona de vleermuis
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
437 wel
stopt dan eens met pokeren
en leg gewoon
uw kaarten bloot
... of sterf!…
Liefde aan je voeten
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
856 geef mij het vergezicht
bergen die beklommen zijn
ravijnen rotsen scherpe kammen
zonder middelen met blote handen
ik wil de wereld aan mijn voeten zien
geef mij horizonnen
oceanen die bevaren zijn
zeeën engten en rivieren
met schepen groot en klein
ik wil verten in mijn blikken zien
geef mij liefde
verdrinken in je ogen
het zachte kussen…
Hoofdzaken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Het is een serieuze zaak
mannen aan de rivier
bespreken en proeven de revolutie
De cavalerie komt
de heilige arresteren
en sluit hem ver weg op
Het is feest in dat fort
de koning is jarig
een meisje danst
Ze warmt de mannen op
met haar blote buik
en moet een wens doen
Ze weet zich geen raad, zoekt
bescherming bij haar moeder
die…
in dwars kunstlicht van de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
641 stralend
in dwars kunstlicht van
de zon groeien de contouren
een blik die horizonnen
breekt in vage tinten die de
dag vervloeien op het doek
van een palet met schaduwen
doopt duister zich in licht
en kleurt een vale schemering
met donker wordt
het wit van grijs naar
zwarter dan de nacht gebracht
een handpalet met rood
waarmee het bloot…
nooit eerder gaven we ons bloot
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
790 sluiten kiert
nog steeds jouw licht
ik voel in zachte tocht
jouw warmte langs me gaan
ze raakt me aan
en streelt mijn zinnen
ik weet heel diep van binnen
dat ik deel in jouw bestaan
je vonkte bij het eerst begroeten
we brandden vuur in ons ontmoeten
zacht gloeit liefde rood
in het warmen van ons beiden
nooit gaven we ons eerder bloot…
samen maakten we weer bloot
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
817 verbaasde me compleet
vroeg me of ik meeging
ik was nog niet gekleed
pelde laag na laag mijn
eigen oordeel en gewoonten
helder werd mijn blik
schoonde zo mijn eigen ik
ik zocht je deur na deur
verruimde zo mijn geest
je verkeerde aan een horizon
waar niemand was geweest
ik vond je naakt
mijn handen zijn verdwenen
samen maakten we weer bloot…
Schijndood?
netgedicht
1.3 met 25 stemmen
430 het leek een vaste handeling,
maar op die bewuste nacht niet
uit de steigers kwam, blokkade
door gêne en de schroom,
beperkt de wil om de ogen
weer te openen tot het licht
wordt, het onbewuste spreekt
zich uit wat eerder is geweest
moed ontbrak dus ik hield
de wakkere ogen stijf gesloten
om de imperfectie zich in beelden
bloot…
Zwanger van toekomst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
426 De honden zijn de stad uit, weg
van de rollen prikkeldraad
in de straten, ik loop krom
met mijn neus boven
hun spoor naar de vrijheid
en het gevaar van hun tanden
Dat kan ik aan, als jij, zul jij
kom jij ook, op blote voeten
in vrede, onze nachtenlange liefde
bewaakt door de honden
en jouw buik zwanger
van toekomst?…
in hun lach klinkt nooit je naam
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.478 ik zag hoe je
je krullen blonder streek
het pad van ogen liep
en week als je een
vinger wenken zag
je plukte woorden
van hun lippen, kuste ze
en wierp ze als zoenen
in een zelfgemaakt boeket
van bloemen in hun schoot
je geeft je bloot
als zachte streling voor
hun handen, met jou
wordt achteloos gespeeld
totdat het iedereen verveelt…
roert diep in hun schoot
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.052 hoor ze kakelen
hun oude vetes
weer oprakelen
ze snavelen macht
krabben aan normen
pronken met pracht
een glimpje bloot
roert diep in de schoot
kwijlt al bij voorbaat hormonen
ze eisen hun deel
van het genetisch geluk
willen een vrouwelijk stuk
ze kraaien plezier als
haar lach hen iets geeft
zijn bezig met eigen vertier
zij…
Dracht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
649 Want zelfs nu al en gelukkig maar
gaat hun prille peuteraar
ondanks die tevreden babyzucht
zijn blote voeten juichend in de lucht
zélf al dingen willen
en wat weegt hij
hem dan zwaar.…
je handen strelen velen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.109 het beest heeft zich geroerd
de kop weer opgestoken
nu vreet het van mijn angst
ik heb muren afgebroken
me kwetsbaar opgesteld
nu telt onrust traag de uren
ik kan geen woord
meer lezen, ze geven
niet wat ik beleven wil
je handen strelen velen
de warmte van je hart
lijkt niet meer zo apart
mag ik op je schoot
kom, geef je even bloot…
Ont-boe-ze-men
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
573 Weinig is nodig zich open te gooien,
hijgend, zijgend bloot te leggen
wat hen letterlijk boeit...
Eivol bolt hun boezem,
de wereld moest eens weten
hoe hun leven voelt:
heel veel heet ineens POEZEE
onnozele, truttige cultverhaaltjes
in maximale rijmverpakking -
Men weet zich niet meer te schamen.…
waarmee het bloot weer roze kleurt
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.219 in het dwarse kunstlicht van
de zon groeien de contouren
een blik die horizonnen
breekt in vage tinten die de
dag vervloeien op het doek
van een palet met schaduwen
doopt duister zich in licht
en kleurt een vale schemering
met donker wordt
het wit van grijs naar
zwarter dan de nacht gebracht
een handpalet met rood
waarmee het bloot…
LAIS CCLXX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 De kale maan houdt niet van narigheid:
zij wil haar aarde echt en recht en bloot.
De zon loenst schuin, zijn gluren is van lood.
De mens loopt krom, kop in de kast en koud
zijn de gedachten, lelijk, dom en oud.
Niemand heeft haar licht gezien. Hier ging zij
teloor, haar huid van zuiver wintergoud.…
Wilde bloem
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
582 Logica die je jarenlang had
door ochtendregen verdwenen
afgeschud jouw donkere jas
jouw plastic glimlach
weg met die stropdas
en die aktetas
je loopt op blote voeten over rivieroevers
om wilde paarden te zien met eigen ogen
dwaalgeest ben je geworden
door leugens en bedrog.…
Ik verlang ernaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Ik verlang ernaar
Om buiten te rennen
De wereld te verkennen
Met mijn beide blote voeten even in de aarde stil te staan
Overal gewoon naartoe te kunnen gaan
De jaargetijden met heel mijn lijf te voelen
Als een kind door de modder te woelen
Nat, vies en bezweet pas weer naar huis te gaan
De dag erna heerlijk fit en fris weer op te staan
Weer…
Ik ben te moe
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
682 bloedneus te stelpen
Te moe om in de regen een paraplu open te trekken
Te moe om mijn sokken aan te trekken
Lieve mama ik ben moe
Te moe om mijn bed op te zoeken
Te moe om mijn ogen te sluiten
Te moe om je nog een kus te geven mijn liefste
Zelfs voor het uitspreken van mijn liefste tegen jou,daarvoor ben ik te moe
Daarom slaap ik met blote…
Opzienbarend
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
447 bloot
kennen wij niet
daar vallen
onze ogen niet op
is meer een
entourage voor
de aankomende top
wij accentueren
juist de zaken
die mensen
zich pas veel later
realiseren
in een luchtig
herinneren
kantjes roesjes
en het half
doorschijnend
weglatend in
het kleine en
toch heel
opzienbarend zijn
waar het
mat wit van
de fragiele…
Staren door het raam
poëzie
3.4 met 20 stemmen
3.366 En lichte dingen, herinneringen
lispelen zij, vertrouwelingen,
zouden wel willen, willen – dan dood
staan zij in de lucht, de bomen bloot.
De lucht, die leeg is en zonder ziel,
waar uitgetuimeld de wind uitviel.…
laat me niet in stilte zakken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.209 Duw mij niet in dat hoekje stilte
De muren zijn er reeds dood
De vloer kreunt er wat kilte
En mijn hersenen zijn er bloot
Voor de eigen woeste tanden
Ze zijn van taart op steen gestoten
De vriendelijke taal van de randen
Is met het bloeden mee op gespoten
Mijn bloemen bloeien enkel doorn
In dat voedingloze licht
En ogen zijn…
Campusimpressie 21/5
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
858 Blote bovenarm,
bol gespierd. In de zomer
is het uitzicht mooi.…
Een pauw
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.610 Een pauw vergat zijn kleuren
`s morgens aan te doen
Hij stapte trots naar buiten
in zijn blote boezeroen
Hij pronkte trots op het gazon
hij pronkte in de wei
Begroette zelfs de kippen
maar die reageerden niet zo blij
Een schande is het sprak Catharine
Het is grof riep kipje Wies
Want een pauw zonder zijn kleuren
vind ik alleen maar vies…
Staren door het raam
poëzie
3.5 met 20 stemmen
4.252 En lichte dingen, herinneringen
lispelen zij, vertrouwelingen,
zouden wel willen, willen dan dood
staan zij in de lucht, de bomen bloot.
De lucht, die leeg is en zonder ziel,
waar uitgetuimeld de wind uitviel.…
Hij/Zij
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.277 Zij hield van ijzig blauw
Hij meer van geniepig rood
Zij hield van mooie kleren aan
Hij meer van uit en bloot
Zij hield van katten
Hij van de hond
En als hij schreeuwde
Hield zij haar mond
Hij deed aan sport en hield van racen
Hij wilde naar Hawaï
Zij naar de Hudson Baai
Had er veel over gelezen
Hij wilde kinderen
Zij liever niet…
Bloemen leven licht-zinnig
gedicht
2.8 met 26 stemmen
17.505 Maar leg mij bloot,
omdat ik zien wil wie ik toch nog ben.
Ik moet toch een mens zijn die ik herken.…