1419 resultaten.
allerlaatste keer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
672 allerlaatste keer
strak haar gezicht
gespannen lijnen
vaag een blos
ogen met verre blik
lippen een streep
honderd glazen bollen
in alle kleuren van de regenboog
kijken op haar neer
als ze naar de lift loopt
voor de allerlaatste keer
zegt ze monter
even iets dat op een glimlach lijkt
op het bed een bruin hemd
haarkap en broekje…
Mijmeringen van vader
hartenkreet
1.7 met 9 stemmen
1.635 Mijn zoon jij bent op vrijersvoeten
en ik wil het even kwijt
het is een leuke meid
ook je moeder wil haar graag ontmoeten
Het maakt ons helemaal niet uit
of ze bruin is of wit
of ze dun is of dik
een mooie of een lelijke snuit
Geen kritiek zal je van ons horen
zo zitten wij niet in elkaar
wij loven en we prijzen haar
niets in onze houding…
Mijmeringen van vader
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.730 Mijn zoon jij bent op vrijersvoeten
en ik wil het even kwijt
het is een leuke meid
ook je moeder wil haar graag ontmoeten
Het maakt ons helemaal niet uit
of ze bruin is of wit
of ze dun is of dik
een mooie of een lelijke snuit
Geen kritiek zal je van ons horen
zo zitten wij niet in elkaar
wij loven en we prijzen haar
niets in onze houding…
O dit ontroeren om een klein gezicht
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.544 O dit ontroeren om een klein gezicht,
vredig en goed, onder donkre haren,
bruin met goudglans, die de zware
streling der handen doet trillen in ‘t licht.…
DE LENTE KOMT !
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
838 De winterse koude waait weg
glinsterende dooi drupt van
katjestakken, wollig glurend
uit opengebarsten bruine velletjes
een summiere geur van lente
vermengt met nog klampende
friskou ijs en sneeuwvermoeden
paalzittend de snelle slechtvalk
muisstaart bungelend uit zijn bekje
borstkast nahijgend van de jacht
ziet op het bospad fietser met…
Landschapvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
870 diepte van jouw groene ogen
verstillen vijvers in herinneringen
dwalen boeken naar mening en betekenis
aan jouw hoofd zit een vergankelijk lijf
jouw handen dragen schroevendraaiers
licht gaat vrolijk aan en somber uit
schemering begint weemoedig
wanneer beekjes dalen naar rivieren
door achteloos gesmolten sneeuw
het bos heeft honderd bruine…
Levende lavendel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
624 De zin van rouw,
de ranken van de stadsmuur gerukt,
verdwenen als stil silhouet
op een altaar van pulserend licht,
alsof er voor het laatst een bruin
getinte engel is gezien,
zijn de rijpste druiven geplukt,
op de flanken van een herfstgedicht.…
Vergankelijkheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
494 geen centimeter schuin
Er staat een Conifeer in onze tuin
Ooit aangewaaid, een eigen plek verworven
In zwarte aarde, nooit door gif bedorven
Goed negen meter hoog van grond tot kruin
Er stond een Conifeer in onze tuin
Na zes en twintig jaar is hij gestorven
De reden van zijn sneven bleef verborgen
Zijn groene kwasten schrompelden tot bruin…
ALS ONZE ZIEL NIET ZONG
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.220 Neen, als de ziel zeer diep
In duister lag en sliep,
Terwijl geen prins, getooid met bloemen,
Een wekker, die wij engel noemen,
De schone slaapster riep,
Dan zou het ritslend bruin,
De bron, verstikt in puin,
Verdord en snikkend nederzijgen,
Dan zou de wind, de vogel, zwijgen
In die verdoemde tuin.…
de armen van mijn vader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
645 de onderarmen;
het deel dat altijd in de zon
kwam en weer en wind, bruin en verweerd,
rozig haar er op, rimpels ruwheid
misschien, de stevige handen er aan
stugge handen
die niet meer plat op tafel kunnen liggen
de eeuwige bereidheid zich om gereedschap en
de koeienuiers te bekommeren
de stevige handen waarin je…
DOODSGEBED
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.411 Want gedurig was ik lui en dom,
onkuis, hovaardig en zot,
ik was gulzig aan bier- en wijnpot
en mijn tanden bruin van de pijp.…
OOK BOURGOGNE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 kruistochten, vrome pelgrimages
En bedevaarttekens van lood of goud
Je schenkt ons een Jakobsschelp, geeft een
Bidsnoer van letters mee, een spiegelmedaille
Je kloosters weten de vinger te leggen op wonden
En serene stilte, insecten zoemen zacht
Weesgegroetjes
Je herinnert ons aan je grond, doordrenkt
Van soldatenbloed
Dat doen ook de bruine…
ROZENBLAADJES
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
902 Je kan ze omzeilen
je kan ze verwijderen
je kan je eraan prikken
je kan er anderen mee verwonden
Maar dan ga je voorbij aan de knop van
ieder mens, ieders bloem die de zon:
zijn God zoekt
zal groeien, bloeien, stralen
mag zelfs even "op rozen zitten"
maar zal uiteindelijk verwelken
tot dorre droge bruine rozenblaadjes
Uit liefde voor…
Jaargetijden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
503 Bruin dwarrelt het ooit
zo groene leven langs me heen.
Het dekt de wortels die het in
vervlogen tijden samenbracht
en sterft er nu, alleen
Ik loop langs afgesleten paden,
enigszins verblind
door de schoonheid van het zonlicht,
dat traag door kaalgeslagen takken
een nieuw, verloren, evenwicht hervindt.…
de ring
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 de ring
dag begint
meisje wacht
zit alleen
op trap
van steen
kleur rood
meisje zoekt
zon schijnt
blad valt
op steen
met mos
kleur groen
meisje voelt
lichte bries
blad ruist
aan tak
van boom
kleur bruin
meisje ruikt
frisse geur
blad ligt
op muur
van kerk
kleur geel
meisje tuurt
ring rond
vogel vliegt
tegen blad…
Rollende Stenen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
558 Voor de bubbelende bruine suiker
en de Spaanstalige 'Angies' gaat
een erkend Brits antwoord op de
'Buena Vista Social Club' graag over de
Atlantische oceaan; om het Cubaanse volk
hun nog steeds steengoede muziek te
laten verstaan.
Cuba en de 'Rolling Stones' konden
vijftig jaar lang niet samen op
een podium staan.…
on zinnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 ik heb de kopjes op het aanrecht gezet
twee kopjes, ééntje zwart
en ééntje wit, waar nog een lepeltje in zit
met koffieschuim van coffeepads
ik zwets ervan
ik heb de broodzak weggeruimd
kruimels opgevangen, in mijn hand
toen weer geleegd en schoongeveegd
benedenwinds op meters grind
gelijk van tint
ik heb de vogels snel zien komen
bruine…
Het vlas staat in de blom.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.047 Hier beet een bruine bie;
En ginder, ginder,
Vlug weg en weder, zie!
Een witte vlinder!
En voort, tot waar dat blauw
En groen in 't koren,
Vol lokkend grijs en grauw,
Verloopt, verloren;
Zo ver als om-en-dom
Het oog kan dragen,
Het vlas staat in de blom
Te wiegewagen.…
Ode aan de kastanje
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.416 De zon bindt in, het loof gloeit na
totdat het oud en bruin wordt afgelegd,
de boom bloot naar zijn wortels keert
om zo kou te weerstaan.
Alsof het niets is, schept de kastanjeboom
na wintertijd als eerste nieuw blad. Lentekanjer –
--------------------------------------------
Uit: 'Haast feestelijk;' 2007.…
Aan de drie wijzen uit het Oosten
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.155 Gij die, gewoon omhoog met uwe geest te zweven,
de voorbeduidselen des Hemels, eer het daagt,
met gouden letteren op bruin azuur geschreven,
de op- en ondergang der aardse rijken vraagt:
Wat hope is uwe kunst van boven toch gegeven,
waardoor gij hier beneên zo zware landreis waagt?…
Renkums Beekdal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
662 Aan de slootkant misschien, waar
een ijsvogel vist, een zwaan bruine vleugels weeft.
Onbeholpen, ze is nog zo jong.
Weideweelde lokt naar languit in het gras, zuigend op een zuringstengel.
Wolken staren. Twijfelend de blaadjes uit een madeliefje trekken.
Wil hij wel of wil hij niet. Lakenvelders loeien.…
Ik heb een droom
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
778 Ik had een droom, en laat me dromen
Die droom die zegt dat ieder mens is gelijk
Die droom die enkel gaat over vrede
Tederheid, liefde en vriendschap waar ik kijk
Laat mij koesteren die dromen
Dat zwart, wit, bruin, geel of rood elkaar vinden
En alle naties tot een eenheid komen
Niet allen gelijk maar wel als vrinden
De wereld vormen als eens…
Druilende Dag
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.139 Een vlagje rook, van diep ultramarijn-
Blauw, dat de vochtbezwaarde nevels dompen
Waar 't even wappert, wimpelt uit het stompe
Vierkanten houten schoorsteenpijpje; een klein
Bruin glimmend schipperke loopt langs de boord
Van 't schip, blaft naar zijn buurman, om gestild
Druilstaartend, 't trapje af naar de roef te gaan.…
WELKE KLEUR
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Het hemelse blauw
het alles of niets zeggend
zwart of wit
het vredig groen van gras
of is ‘t het diep mysterieuze
bruin in jouw ogen wat mij
bijna noodlottig was
het hoopvolle oranje wat
in de opkomende zon zit
of verlies ik me in de kleur
van ochtenddauw
het ongenaakbare van aarde
allemaal hebben ze hun eigen
en bepalen samen toch…
Het varkentje en de hond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Een varkentje op de grote hei
dat liep er oh zo vrolijk bij
’n bruine labrador kwam erbij
blij vervolgden zij, zij aan zij
’t varkentje sprak tot de hond:
ga gerust ruiken aan m’n kont
maar ook ‘n kusje op m’n mond
d’hond kuste ’t varkentje terstond
’n heftige dierenliefde brandde los
ze stoeiden op het groenste mos
ze vonden een plekje…
roodborstje
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
509 ik volg zijn doen en laten
vanuit mijn keukenraam
de tuin lijkt op een vogelhuis
met de vele kastjes en fonteintjes
een klein bruin vogeltje op de grond
lijkt ietwat sterk verward
het huppelt onrustig tussen struiken
en is ook schichtig voor de kat
het scharrelt als een dolle kip
met zijn kleine sterke pootjes
de slappe grond gaat wat…
Stille getuigen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
543 Zondagmorgen de koffie loopt
de radio speelt een oud liedje
over een meisje met bruine ogen
ik word er sentimenteel van.
Elk moment is een deur
die openstaat of dicht is
sommige deuren staan op een kier
daar is vaak iets mee.…
Lente kriebels
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
661 Het zonnetje schijnt, snel naar mijn tuin,
o ja de schutting moet een verfje, dan is ze weer mooi bruin.
De aarde in de perken is bedekt met mos,
hier en daar pluk ik alvast wat los.
Ook de struiken moeten worden gedaan,
zeker die, die wat hoger staan.…
Geen Meningen Meer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
548 alsjeblieft geen meningen meer
iedereen heeft er zowat een
en moet die zo nodig ongevraagd
uiten keer op keer
ik wil ze niet meer horen
over zo iets onzinnig wat gezonder
is wit bruin meergranen of volkoren
over wie er kampioen wordt
wat maakt het mij uit
wie dan leeft wie dan zorgt
of de Russen straks zullen komen
en of je zussen al last…
GELIEFDE SPIJS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Bij een daguitstapje
of rondlopen in de stad
even een eethuis ingaan
om te genieten
van eenvoudig gerecht
dat je maag tevreden stelt
een smakelijke schotel
twee sneden brood
wit of bruin naar believen
daarop smelt boter langzaam
't spiegelei sist soms nog
houdt plakjes kaas warm
daaromheen zorgen
slablaadjes en schijfjes tomaat
voor…