1188 resultaten.
Homo explorens / De ontdekkende mens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
198 Omkijkend lazen ze Onschuld
en Vrede boven de poorten
die zich voor hen sloten
maar niemand wist of ook
de uitgang een opschrift had
Ik vraag me af of het
Smart geweest kan zijn
en Eenzaamheid, nee
dat waren voor hen
toen nog lege woorden
Het verlangen om meer
te weten, te ontdekken
wat er allemaal bestond
buiten de muren, was
de onrust…
Moessonwater
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
170 Door onze red-de-wereldzeeën onkundige redaxy
NIET-GEPLAATSTE REACTIE
op "AQUA" van Anneke Haasnoot
*
"Had ik hem nooit met een karveel
bevaren langs de Afrikaanse
kust, dan was de ondermaanse
wereldzee voor de makreel
en aten octopus en haai
geen plastic soep uit com.bol
met zeemeermin op een atol
tussen Mombasa en Mumbay
verbleven…
Sixtijnse spelen
snelsonnet
3.2 met 5 stemmen
879 De schoorsteen staat gereed op de kapel
En die wordt weer gevuld met kardinalen
Zij gaan de pauskeus in conclaaf bepalen
Een vroom getoonzet schimmig pokerspel
Als uit de pijp straks witte rook zal stijgen
Zal iedere prelaat krampachtig zwijgen…
LAIS CCLXXXI
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 Kamer, leeg salon. Twee zetels staan er.
Aan de haak: een harnas, een nachtjapon.
De keuze die zij waren vergaat er.
Non Si Non La: het motto was een bron.
Het schilderijtje is een liaison,
hechter dan zij waren, vals voor elkaar.
Het ziet zichzelf, herhaalt een oud gebaar.
De haard smeult nog, dat is maar beter zo:
je mag de hoop niet doven…
Tomeloze meme
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
690 Welke onverlaat
heeft ooit het begrip
in onze geschiedenis
achtergelaten.
En ik zink in mijn badkuip,
tot over mijn oren in het zeepsop.
Geluk-kig heb ik er één.
Denkend in mijn denktank.
Hij heeft het waarschijnlijk
niet zo bedoeld.…
Een vergeten oorlog
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.121 zou zijn
van Nederlandse mensen
en Molukse mensen die
Nederlands gezind waren
Onze jongens
werden erheen gestuurd
Onderdrukt als tieners
door het nazi regime
bevrijd door de Amerikanen
Dat zouden zij nu ook gaan doen
zo werd hen verteld
Mensen Bevrijden
Orde en Vrede Herstellen
Strijden tegen Onrecht
Maar de geschiedenis…
‘De Maximaal Gelauwerde Trein’
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
264 in de geschreven geschiedenis
beschreven treurnis
als de pleuris weer eens uitbrak
ging het er vaak heter aan toe
dan wat YouTube en Netflix-plakkers
aan horrorbeelden wakker houdt
dat is wat jullie ons hebben toevertrouwd
voor onze beleerde neuzen
als keuze voor geïnteresseerde lezers
bouwt zich een imperium op
een volleerde balanceeract…
Wees dapper
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
550 ze schreeuwen je toe, alleen jij bent slecht
als je overal, links, rechts wordt bestolen
van alles wat je hebt met leugens en pistolen
jij wordt aangewezen als dief en vuile schoenlapper
Maar het is niet waar, mens, leef en wees dapper
Als je vijand sterk lijkt en je verliezen gaat,
wat in je gezicht grijnst, is dat wat je schaadt
je geschiedenis…
‘t wahre Evangelium; ‘n zondeloos Gebed
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
494 niet om weem of wat du kennst
of met Wederhaling van heilige Bronnen
die voor du zijn verzonnen
weil du niet zelf na hoeft te denken
wat du uit dein Hartz schenken wil
probier erst maal in eigene Woorden
‘n Zin aan dit Leben te geben
voor du weder die verruckte Non-Spraak
der schmoetzige Mannetjes gedreven nakwaakt
de Facten der Geschiedenis…
Bakvisjes van het gym
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
560 Vroeger lazen bakvisjes
van wat toen nog
gymnasium was
Homeros en Vergilius
Latijnse ministories
die zij moesten gaan vertalen
Wat kregen ze - geschiedenis
van goden sagen koningen
een vleugje Alcibiades
de jarenlange Perzenstrijd
de schier onoverwinnelijke baarddragers, barbaren
de tienduizend van Xenofon
net als Plato biograaf…
drie kinderen voor het vuurpeloton
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
46 als een menselijk gelid voor de kille muur “
en opa, opa werkte en opa werkte, opa at,
opa maakte kindertjes, en opa sliep en werkte
o ja, op de stoel… kreeg ik aardbeien uit de weck
de kleur rood was inmiddels verbleekt, ergens
tussen roze en purper in, maar de sap
was ongekend en weergaloos lekker
deze dichter schonk hun een geschiedenis…
Ten voeten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
532 De grens overgaan,
Rennen en lopen zo aan,
Werkwoorden voldaan.…
[ Seks sinds de wormen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Seks sinds de wormen
is ontspoord tot een gedoe --
tussen de mensen.…
Alleenkind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
802 intens met haar mee
Laat haar uithuilen wedermaal
Dag in dag uit hetzelfde ritueel
Bang voor buiten en school wordt zij
Scheld- en pestpartijen zijn haar deel
Spitsroeden lopen door de kindermaatschappij
Het enige leuke aan school is 't leren
Want sommen maken kan zij goed
Of droom'rig luist'ren naar juffen en meneren
Als die van geschiedenis…
Eens droegen wij vele namen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
833 ons best doen
en werkten in het zweet de aanschijns
tot aan het uitgestelde
en afgeroomde pensioen
eens droegen wij vele namen
baby, kleuter kind en kleinkind
leerling en student
echtgenote, vader moeder
werkgever of werknemer
mantelzorger voor onze ouders
nu zijn al onze namen zorgvuldig verwijderd
uitgeschreven is onze geschiedenis…
veertigmaal van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 het doorgegeven leven
dat van pubergroot tot kleuterklein
jou in de toekomst leven laat
je bent een verbluffend mens
dat elk moment het leven smult
zoals goede wijn in perfectie smaakt
of een op maat gemaakt mysterie
dat alle mensen om jou heen
genietend verlangen doet naar meer
schrijf daarom rustig verder
aan jou persoonlijke geschiedenis…
SCHELDE VRIJ
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 Op een schier verborgen plein in Antwerpen
schouwt het hoge Neptunusbeeld minzaam,
waarbij zijn ogen onverstoorbaar waakzaam,
heersende, vorsende blikken werpen.
De vorstelijke drietand wil zich scherpen
om het kunstwerk onder hem, met sterke naam,
zelfverzekerd en trots, toch gehoorzaam,
aan de zeekoning te onderwerpen.
Scheepsboegen steken…
De bibliothecaresse
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
792 Hypatia was het licht in duisternis;
haar geest beheerst de sterren en getallen,
Plato’s wijsheid en geschiedenis.
Zij is een lichtend voorbeeld voor ons allen.
IV.
De trireem vaarde voor Egypte’s kust.
Het torenvuur scheen in de vallende nacht.…
Bekende Nederlanders uit Utrecht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Zo kent de stad zijn geschiedenis en heden
van maatschappelijk-culturele uitblinkers,
die met roem over haar klinkers hun naam
bijschrijven op de stedelijke kaart;
wordt er buiten de stadsgrenzen met respect
over hun faam gesproken, wordt hun naam in
het collectieve geheugen bewaart.…
Profiel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Ik was jong
ik had ambities in mijn vizier
met respect voor mijn ouders
werkte ik hard
Ik had weinig plezier
ik ging geschiedenis studeren
kwam uit een gelovig gezin
discipline en ijver
zat er vanaf mijn jeugd goed in
Mijn familie had een tragische achtergrond
ik moest en kon mijn er enkel in verdiepen
daardoor leerde ik al jong
hoe soms…
Vogelvrij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 de geschiedenis heeft ons de waarde geleerd
vrijheid kennen, zonder leven in angst
in vrijheid kunnen zijn wie je bent
vrijheid is niet onaantastbaar
eeuwige dankbaarheid
nederig zijn en blij
om onze vrijheid
vogelvrij
wij
de vrijheid wordt helaas nog zo vaak bevochten
de werkelijkheid waar mee geconfronteerd
rampen, oorlogen, terreur en…
Niemand ooit zo gebroken als wij nu ademen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
279 ik drie horren droeg
alsof dat gewicht het laatste was
dat mij mensen hield
toen de camera niet werkte
toen de foto’s van dijen en heupen uitbleven
bleef alleen de deuk in de bank over
van te veel avonden naast elkaar zwijgen
alsof zwijgen een soort liefde was
die stiller viel dan vallen
ik schrijf je neer in de geschiedenis…
LAIS CCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
421 Zij zien de kinderen die joelen op
kraaiende peuters, hun roodhuidenkeel
opengesperd en de oudjes steunend op
bouwval. “O weet je nog het zandkasteel
toekomst” zegt zij, en hij: ”er zijn te veel
ratten”. Hij bibbert en slijmt. Te hevig
de zomer komt klaar, zon angelt stevig
in ’t Avondland zijn gif van de hitte.
De wet bliksemt neer. “Maskeer…
LAIS CLXX
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
535 Nu in duizend ongedane daden
in klaarte oplicht al geheel het pad
met de uitgesponnen levensdraden
en niets nog wijst naar vrijheid die het had
verborgen in het draaien van het rad,
nu het haar licht als git ontvangen heeft
en er geen hoop meer in zijn duister leeft,
nu feit de nood opheft aan menig woord,
nu rust de spin gevangen in haar web…
LAIS CLXIX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
381 Op het eindpunt van haar stralen, waar tijd
de mens verlaat, aan het raakpunt van haar
schijnen waar ’t menselijk betrachten zwicht,
in loden stilte achter hemels klaar:
de gouden lichtval in heur ochtendhaar.
Haar ogen wijken niet, haar lach klinkt klaar,
haar hand herhaalt het denken als gebaar,
het haar omkranst haar woordeloos gebaar
en…
LAIS CLXXI
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
481 Die liederen herinneren het eraan
dat het de zang vergeten is. Het wou
alleen LAIS die het bemint, want dat
is sluitsteen voor het duister van zijn wil,
voltooiend niets en van het niets de schil.
Haar blik verbrandt het, haar lijf is vuur,
haar lach is gong en slaat zijn laatste uur.
Tijd is sluier waarin zij slinks verdwijnt.
Dat schrijven…
LAIS CLXXIV
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Motten die elkander open wrijven,
als harde diamanten in de nacht:
sterrenstof bekleedt de tere lijven
bij hun labeur dat niets van hier verwacht
maar van het duister wil de pure pracht.
Zij, als nacht zo nodeloos geboren,
zwart op zwart en in dat zwart verloren,
zijn licht dat om zichzelf verlegen zit
te bidden dat het duister hen verhore…
LAIS CLXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 Toen het had haar stem gehoord die avond
die de dag aan duisternis deed klinken,
was er geen klank die zijn gehoor nog vond
want het hoorde zich in haar weerklinken:
vernietiging die in haar bezinken
zou, bloed met git verbinden, eindstand
met de dagen, en nacht met elke hand.
Want het had geboorte zien gebeuren,
zwarte kern van de immense brand…
LAIS CLXXVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
400 Elk lijf is een lijn, ’t frêle huiveren
van de pen in de leegte die wij zijn.
Handen willen de handen zuiveren,
armen de armen ontdoen van de pijn,
maar de lijnen blijven altijd te fijn,
en het lijf onthoudt niet haar zaligheid.
Het draagt zich voor: onthouden lelijkheid
en schrijft alsof het sterren doet ontstaan,
maar waar zij het in het…
LAIS CLXXIX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
432 Er is teveel. Het schakelt storing uit:
knipt in de lichtenwalm tot het ziet
haar zwart verschijnen dat verteert. Het sluit
wanklank uit, want walg verstoort het lied.
Het hoort zijn stem die zegt wat zij gebiedt.
Het is met haar voldaan. Het kent maar kraakt
haar erecode niet. Het wacht. Tijd maakt
altijd einde aan bezweren van kwaad.
Het…