3975 resultaten.
Het speelse lentelicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
651 takken wuiven trager
bladeren groenen donkerder
dan het speelse lentelicht
met energie beladen
strekken zij zich spreidend uit
haar bast voelt warm aan mijn huid
in ontspannen
vloeien krachten door mijn lijf
fluister dat ik altijd bij haar blijf
kijk op en zie
een wonderlijk gebeuren
de kruin herneemt zijn voorjaarskleuren…
Warm bad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
822 Woelend door je haar
en handen op je zachte huid
Ik voel me in een heel warm bad
Hier wil ik niet meer uit…
Een storm van stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
504 Er gaat een rilling over mijn huid.
Niet van de kou,
het voelt van binnenuit.…
Dienstreis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 De ambtenaar met zongebruinde huid…
Je pikt ze in den Haag er feilloos uit.…
Een felrode mond
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
630 het brandt in je
zie de vonkjes
in je ogen lichten
je ademt
kleine vlammetjes
uit een felrode mond
vurig zijn
je kussen die mij
snel doen smelten
jouw handen schroeien
in een liefdevol gebaar
teder mijn koude huid
wat koel begon
is nu een laaiend vuur
liefde in het eerste uur…
Ik lief jou dichter
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
767 Zijdezacht is de huid
waarover mijn vingers glijden
ook al ben jij elders
is jouw schoonheid
niet minder mooi dan
gisteren, nemen ogen
jou stukje bij beetje op
in de stilte van de morgen
zachtjes kus ik je wang
een golf van genegenheid
stroomt door mijn zijn
ik lief jou almaar dichter…
Nachtfilter
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
475 Onder het nachtfilter
lig ik wakker
in winterslaap
de bloesems op mijn huid
schemergrijs, gelukkig
denk ik dat, kan ik nog iets
denken, meer zit er niet in
en de jeuk blijft me plagen
in mijn hoofd, daar
waar ik niet bij kan
Ik kan alleen wachten
tot het is opgelost
en ik weer zin heb
in taart, gelukkig
kan ik die zelf bakken…
Het strakgetrokken vel
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
555 zij hebben
alles gewist
ik ben gelift
gebotoxd en
restyled tot nieuwe
vormen en gezicht
pas later wist ik
wat zij misten in
tekening van alledag
het leven
van die jaren
zichtbaar op mijn huid
de lijnen kwamen
samen spraken zich
voortdurend uit
in het strakgetrokken vel
spreken alleen mijn ogen
de waarheid nog wel…
Grens
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.794 In haar fluwelen huid vocaal verdronken.
Heeft haar vurige octaaf mij nooit verveeld.
De toon die zij aanhoudend kon inzetten.
Geflest door haar royaal begerige vocht.
Verslikte ik mij eens maar nooit meer!
Nu ik jou voor het laatst heb bezocht.…
misschien wel of ook niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 wie ik ben
is zeker niet altijd te vinden
in wat ik schrijf
wat ik schrijf kan ik best
beleefd hebben
of ook niet
ik kruip even graag in de
huid van een man
als in die van een vrouw
of een kind
als iemand van het toneel
het gaat toch om gevoelens
die ik losmaak
dat is ten minste vaak mijn
streven
of ook niet
het is maar…
In haar laatbloei
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
445 je zomert zacht
tot rijke oogst
na volle lentebloei
de vruchten rank
en groen veranderend in
rood na rijpingsgroei
je toont het
vuur van zon in
blossen op je huid
maar achteraan
hangt toch
mijn lievelingsfruit
een strijdster die
pas langzaam
lijkt te kleuren
de schaduwpeer
die in haar laatbloei
het lekkerste zal geuren…
Lente komt van binnenuit
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.062 krakend vriezen
sloten toe
een schaatser scherp
zijn streken
nog draagt
het riet de
kragen rijp en is
glad ijs verzekerd
maar onder sneeuw
spriet vorstbestendig groen
luidruchtig schikken
vogels zich in paren
het is niet sluipend
of opzichtig dat
gevoel onder de huid
de lente komt van binnenuit…
Vicieuze cirkel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
565 Voordat de eerste zonnestralen mijn huid raken
heb jij door een zoen mijn ogen laten ontwaken.
Met die opgewekte tederheid dat ik de kou vergeet
daar ik jouw gekleurde iris zie door mijn oogspleet.
Mijn hart smelt door de temperatuur in mijn lichaam
totdat ik weer de eerste zonnestraal voel door het raam.…
Besef
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
646 De zon speelt haar spel
Samen met de wind en
schittering van het water
Zintuigen worden aangesproken
Verwend en gestreeld
Je lichaam reageert autonoom
Pigment beschermt je huid
Parelend zweet koelt
Alles vanzelfsprekend
maar uiteindelijk een wonderlijk mooi
Zoals mensen kunnen zijn
Wonderlijk en mooi
Als ze het maar beseffen.…
Land van leegte
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
742 Vogels zingen met hun gefluit,
de wind streelt over onze huid,
het gras kriebelt mijn gezicht,
de zon staart terwijl je naast me ligt.
We verdwijnen in een veld,
enkel de leegte telt,
verborgen door een berg van grassprietjes en zand,
neem jij me mee naar sprookjesland…
's ochtends
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
901 Jij mag nog niet opstaan
niet uit ons warme bed
jij mag nog niet werken gaan
nog niet naar het toilet
wij blijven gewoon
ja, de hele dag
wonen in ons bed
dan zoen jij mij
en streelt mijn huid
ik doe dat ook bij jou
we maken geen geluid
we liggen enkel zij aan zij…
wachtkamers
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 wachten is het eerste begin
een uitloper van iets dat groeit
reikend naar een ander leven
desideratum miniatuur
plant van rijpend verlangen
het andere te ontmoeten
een reuzenplant die huid
en ogen verwond en tastend
afwacht wat komen gaat
wachten is de kiem van
diepe wanhoop omsingeld
door gevoeld gemis…
Ik vinger ijs
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
743 ik vinger ijs
op hete huid en
smelt in samenzijn
pegelde zo lang in
korte dagen dat de zon
mijn zwaarte niet kon dragen
brak voordat je kwam
jij zoog druppels van verlangen
uit het vorstelijke hangen
de splinters heb ik
bij elkaar geraapt en in
ontdooien jou tot vrouw gemaakt…
regenen meer vragen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
674 kijk me aan
zie wat tijd
me heeft gedaan
de strakte van
mijn huid is weg
haren zijn verdwenen
ogen branden
maar mijn geest wil
nog meer jaren lenen
zon voor mij
de eeuwigheid
gaat niet voorbij
wolken kunnen
minder dragen en
regenen meer vragen
wat doet de tijd
als ik niet kijk
verstrijkt ze alle dagen?…
Liefde is het
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Ik hoef niets te vragen
zijn verlegenheid op mijn borst
zegt genoeg, ademt zacht
over mijn huid naast
zijn warme wangen
er is niets mooiers
dan dit, liefde is het, helemaal
niets kan ik er aan doen
niets heb ik er voor gedaan
een cadeau is het, het mooiste
dat een mens voelen kan
de vrede van zijn overgave
aan mijn dankbaarheid…
openingszin
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
480 in de pas lopen van
ochtendritme
dichter
op de huid gezeten
vriesdroog, neutraal
als een weerpraatje
het pellen van hemelbrood
in vergeefse poging
blinde muren op een kier
zodat je die gaat bestormen
sneller dan
aftellen tot onvoorzien
een dagsluiting,
de geelheid van een mosterdveld
en dan af te haken
nog vóór mijn openingszin…
Davids huis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
517 de rover zegt
het pleit is beslecht
komt laten wij haar vangen
tranen moeten opgevangen in de perkamenten
plooien van haar huid
met elkaar gezind
spinnenwebbend negerend
het Betlehemkind
haar huis schiet deze toren
van onteigenen en schijn in gruis
zoenende de engel uit Davids huis…
in rood vaak de dood schrijft
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.602 ik viel de
afgrond voorbij
de bodem bood
geen houvast
meer voor mij
ik landde
op glas dat
gebroken was
de scherven
rechtop in het gras
ze kerfden
mijn huid in
wanden die gaapten
randen verplaatsten
tot een open geheel
ik vergoot
al mijn bloed
dat in rood vaak
de dood schrijft
mijn ziel viel niet mee…
je ogen golfden zee
netgedicht
3.4 met 185 stemmen
59.452 ik zag je haar
in blonde duinen
je ogen golfden zee
in donkergroen
licht vlocht blauw
in zonnestralen
bruinde huid
uit wit van toen
we ontsluierden
geloken blikken
huiverden van
liefde in elkaar
we kusten rood
tot roze vochtig werd
en aten nacht tot
aan de morgenster…
verstrijkt ze alle dagen?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.352 kijk me aan
zie wat tijd
me heeft gedaan
de strakte van
mijn huid is weg
haren zijn verdwenen
ogen branden
maar mijn geest wil
nog meer jaren lenen
zon voor mij
de eeuwigheid
gaat niet voorbij
wolken kunnen
minder dragen en
regenen meer vragen
wat doet de tijd
als ik niet kijk
verstrijkt ze alle dagen?…
Dag klein meisje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
638 heel klein poppedijntje
met jouw gave en zachte huid
jouw kleine vingertjes
donkere kijkers die zo nu
en dan de wereld in gluren
de kleine kreetjes, het huilen
dat allemaal maakt jou jou
lieve kleine Maria
groei maar fijn, en verrijk onze
levens voor altijd…
Tussen stations
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 Hun zoontje doet me denken
aan de jonge koning van Nederland,
maar dan met een donkere huid.
Hij weet niets, denk ik,
van het verleden
dat hem achtervolgt.
Hij draagt de zon
met zich mee
in de trein.
***…
de waterval
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
10.657 De zon speelt op onze huid
Als jij me in je armen sluit.
Blauwe vogels zweven in de wind
als jouw mond de mijne vindt.
De wind ruist door de bomen
als onze gedichten bij elkaar komen.…
Het intens verlatene
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
656 ik schreef
kleuren op
je huid
trapsgewijs
van licht
naar donker
je onderging
de steek
van het
puntig pluis
gelaten gaf
jij niet thuis
in emoties
die de kop
opstaken
voeren wij
op onbekende
wateren
gingen nergens
heen in het intens
verlatene waar
aantrekkingskracht
geen baas over
de polen was…
Wij samen
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
2.007 Schat, je ogen zijn zo mooi,
je huid is o zo zacht,
je glimlach doet me trillen,
je tanden glimmen in al hun pracht.
Waarom ben je toch zo mooi,
van binnen en van buiten,
ik vind dat niet alleen,
hoor al die mannen naar je fluiten.
Maar zij roepen je voor niks,
je houdt alleen van mij,
we horen bij elkaar,
dat maakt me superblij.…