3520 resultaten.
Oudejaarsavond.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
650 't Jaarboek zal straks sluiten
met een Goddelijk signatuur
't zal met Zijn wil besluiten
't geschreven laatste uur
't Was voor ons verborgen
hoe 't boek beschreven werd
't schreef wel elke morgen
voor ons een nieuw complet
We zagen water stromen
op 't kleine nieuwe leven
't mag altijd bij U komen
U hebt het zelf geweven
Ook hebt U…
De vrouw die gepakt werd, door de wind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
682 Zou ze wel of zou ze niet?
ze moest naar buiten, maar zie: ‘t giet!
en de wind er ook nog bij,
nee, de dame was in ‘t geheel niet blij!
Met lood in d’r schoenen pakte ze de deur,
opende die, maar dat was al zwaar dus met ‘n kleur
rukte ze tot ‘t ding open ging,
al met al nog een heel ding!
Eenmaal buiten rukte en trok
de wind aan haar kleding…
Dageraad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
570 Goede morgen dageraad
Ook weer in het land
Je bent ook deze morgen
Iets aan de vroege kant
Dat kan geen kwaad
Het is juist goed
Dan gaan we weer een stukje
De lente tegemoet
Dus laat de tijd van vandaag
Je in en uiterlijke wonden helen
En de liefde van een ieder
Je gedachten strelen
Zodat ook aan een stoere boom
Die van aarde naar hemel…
Sneeuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Het Limburgs landschap
steekt zich blij?
in winters kledij
Misschien...blij
als 'n kind
dat zich verkneukelt
achter 't glas
van 'n venster
dat uitkijkt...
op
geschonken buitenspeelgoed
dat er toe doet.…
lolbroeken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
608 Ik heb mezelf dit weekend
Twee keer gezellig gezelschap cadeau gedaan.
Wanneer het nog altijd winter is en zo heerlijk koud,
met dagen die korter zijn dan de nachten,
moet een mens zich met veel humor en warmte aankleden
wanneer hij door het leven wandelt.
Onder de lage wolken en in de bijna vrieskou voelde ik
mij die ochtend de koning te rijk…
De cederallee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
568 Zo moet het zijn: het tedere geweld
Van ceders in september, kopergroen
Als wachters in gelid, die heel het bos
Behoeden voor wat schuilt en spiedt en dreigt
Maar beuken zijn het: neigend naar het veld
En reikend naar de lucht, een legioen
Van overmoed dat zonder blik of blos
Ons voorhoudt dat het eeuwen overstijgt
En in oktobers late…
tegenstrijdig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 de zomer is te vol
het gele oog van rottend vlees
midden in de dunne tovenaarscape
blauw van vervliedende dagen
de warme mond vol rood
bedropen de baard van het vuur
van aanstaande dood
en in het laffe avonduur
roept het om winter
het loeien van de haard
waar net het smoren vraagt
de waard is een valsaard
bedienend op de wenken…
Troosteloos weder.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
700 het is een vreemd onrustig gevoel
't openbaart zich bij mij soms zomaar overdag
vooral als ik de zon weer opnieuw niet aanschouwen mag
misschien begrijpt u een beetje wat ik bedoel
komt voort uit de troosteloosheid van het Nederlandse weder
dat reflecteert bij mij niet aan 't voortschrijden der dagen
noch verandert het iets aan het vullen…
Lenteprikkels
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
599 De eerste vlinder
fladdert en zweeft langzaam langs
het ontsproten groen
Hoe vroeg in de morgen mijn aandacht
wordt gevestigd op de wolkenslierten in allerlei tinten
en in verscheidenheid verenigd een opklarende hemel voorstellen
en vormgeven op hetzelfde moment laat een zon zich van haar beste kant zien.
Bovendien adem ik verschillende…
winters moment
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
814 kristallen transformeren
op bevroren water…
zonnestralen weerkaatsen licht
op een klein wonderlijk theater
fruitig geel en groen
laten zich vooral gelden…
gekleurde nevel zweeft
verder boven uitgestrekte velden
een moment van schoonheid
die weldra zal wegkwijnen…
wanneer de zon straks
weer volop gaat… schijnen!…
"het moet door je heengaan"
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
676 kom dichter, lyrisch over herfst
schrijf dat het blad verdort en sterft
en dus de dood je even meeneemt
je weet, een goede musicus
voelt als hij speelt de liefde
in zijn lijf, de heimwee en de pijn
verzoening met het leven
hij voelt de klank, zo diep vanuit de snaren
de trilling door zijn bevend hart
het ritme, kloppend door zijn aderen…
winter
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
715 Dagen lengen
gevoelens verdwijnen
samen met de vervagende zon
Triestheid in de kaalheid van bomen
vrolijkheid achtergebleven in het verleden
terwijl het heden huilt
Duisternis grijpt de macht
de vijand is weer in aantocht
het wordt weer winter…
Herfst
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
991 In de bekoring slaapt de zon
altijd tussen een glimlach
in het uithangen van de was
op het grote stadse balkon
groeien de dagen
uitéén in elkanders
verlegen brieven
omdat je juist hem
niet in het ademen
kunt laten vergeten
dooft de herfst
de zonkracht.
de laatste hemden
zijn versleten
schrijven handen
woorden rijgen…
Schaduwgeuren
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.322 als de dag allengs
eerder verduistert
lijkt licht in mij
anders te kleuren
en waar zomerpracht
van nature ontluistert
ruik ik ook weer
schaduwgeuren…
Vivaldi's verlet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
755 Als de zomer in mei reeds is gerijpt,
De herfst voor augustus wordt ingezet.
Kent oktober dan ineens vorstverlet?
Logica welke niemand meer begrijpt.
Komt december zal de twijfel staken,
Om voor lentekriebels plaats te maken.…
Herfst
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
909 Hoe gaaf nog
en hoe glad
hoe knap
het kleeft
dat vochtig
lindenblad…
Vrije val
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
943 Wat een roffelen
wat een kwakken
wat een trommelen
wat een smakken
eikels
en kastanjes
tuimelen
herfst
in vrije val…
beroepsdeformanten
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
838 Vallen de kastanjes
uit zwiepende bomen
zie je blaren vergelen
moet het licht vroeg aan
bij onrust en windrukken
hoog boven in het spant
emoties die los komen
om de mens te bedrukken
herfst is thans in het land
Speciaal dichters tellen
naar verhouding dan velen
voltijds zwaar aangedaan
onder de hyper emotionelen
Gaat ergens een tak…
Mens hou toch op!
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
883 Waarom klaagt een mens toch eigenlijk altijd over het weer?
Het is altijd mooi weer!
Zonneschijn is lekker warm
Regen is verfrissend
Wind blaast ons schoon
Sneeuw is rustgevend
Dus mens hou toch op en geniet van het lekkere weer!…
De Herfst
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.026 De regenjassen gaan weer aan,
met de zomer is het gedaan.
De bladeren vallen van de bomen,
die dwarrelend op de grond neerkomen.
De zuidwester komt weer uit de kast,
de wind waait en giert enthousiast.
De natuur kleurt in rood en goud,
langzaamaan wordt het koud.
Ruige luchten en wolkenpartijen,
schilderachtige landerijen.
Zonsondergangen…
Najaar
gedicht
2.6 met 77 stemmen
23.071 Zij voelen koud op stille banden.
Wie met een wagen bomen kruit
voert niet te tillen stilte aan.
---------------------------
uit: 'Tirade', nr. 200.…
Halfweg oktober
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
650 Ik hoor halfweg oktober
fazanten slaan
bezwerend
of is het alarmerend
onraad hangt in de lucht
onrust is gezaaid
straks rijgen jagers weer
hun laarzen aan…
Herfsttanka
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 Het flikkerend licht
door de wand van herfstkleuren.
Dan de najaarszon
die ongehinderd schittert,
wijl jij door de Kempen fietst.…
Eindejaarsmoeheid
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.953 Het zijn niet sneeuw en ijs
waardoor het einde van het jaar
mij dichterbij schijnt
Het zijn niet die lichtjes
of ballen in de bomen, ook
niet de mooiverpakte cadeautjes
Het zijn niet de beelden op tv,
over rampen, armoede, oorlog
of hongerige kinderen
Het is niets van dat alles,
alleen wintermoeheid, en
koude voeten in mijn bed…
haiku
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
813 ijskristalletjes
glinsteren alom of het
feest op aarde is.…
ongeboren vrucht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.080 morgen is mijn jaar verleden
al waar eerder de zon
ongevraagd doch gestaag
de stille dood heeft doen intreden
de herfst heeft haar mantel
laten verkleuren en verteren
terwijl ik zwijgend
naar binnen kantel
om de sluipende
donkere dagen te eren
het is loven met
voortschrijdende weemoed
uit dankbaarheid,
nog zo vaak gepaard
met ampel…
Gronden
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.315 De wijzers van december
wijzen stilstand in de lucht.
Treurwilgen huilen
bittere aarde en de wind
neemt mijn woorden mee.
De nacht staart in het oneindige niets.
Ik zweefmolen mij
op een vreugdebries, schuil
tussen de vleugels van mijn lente
en schudt de lakens
in mijn paradijs.…
in slenterende voornemens
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
860 het donkert deze dagen
grijze nevels slingeren door de stad
langs de gevels sluipen mensen
ineen gedoken op weg naar het nieuwe jaar
vluchtend voor het
oude wat afgedaan is
barrevoets door de sneeuw
maar tintelend aangezet tot iets nieuws
in de fletse straatverlichting
worstelend in een drang
om iets goeds te doen
in slenterende voornemens…
in ijzig wit
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
990 in ijzig wit,schuurt
de volle winterstilte
koortsachtig langs
mijn klamme handen
de streling van lucht
bracht mij in de war
zuchtend blies ik haar terug
maar de stilte ontspande haar
en wreef door mijn ogen
een licht roze blos
verscheen op mijn wangen
in een schoon contrast
werden de witte vlokken
gedragen door de wind
mijn wereld…
winterstilte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.077 zwijgende
kraaien in
broze stilte
winters land
in roerloze
beelden
dag en leven
schijnbaar
bevroren…