3607 resultaten.
branding
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
893 mezelf
in het hier van gisteren,
uren en dagen
berichtten wie ik was
verdwenen in
het schuim van
een onbekend lichaam,
de onmeetbare afstand
schokkend geschuwd
uitgespuugd door
meedogenloze wijzers
weerkaatst de tijd
dichtgeknoopte gaten
en herhalend geroep
misschien
leidt morgen me
naar wie ik gisteren was…
INGESLOTEN
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
7.218 De som van delen is nog geen geheel,
al tel ik vandaag mezelf reeds mee.…
Uitgeput
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
2.434 Ik kan mezelf niet uitstaan
Zet mijn leven op mijn kop.
Zo kan ik toch niet doorgaan?
Ik geef het op.…
Vandaag versus Morgen
hartenkreet
4.6 met 20 stemmen
1.493 Morgen heb ik spijt
Als haren op m'n hoofd
Dat ik alwéér niet
In mezelf heb geloofd.…
Stap na stap
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
908 Stap na stap ben ik gelukkiger
en dichter bij mezelf.…
Blauwe lucht
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
3.835 ik praat met jou
geen woordentaal
spreek noch hoor ze
in het Drents
jij raapt de klanken
van ontmoeten
schommelt ze zacht
en als mens
het beeld blijft
aan mezelf gelijk
in het ademen
van het bloed
vol eenvoud
in je hele zijn
plooi je letters
zonder woordenboek…
thuiskomst
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
963 ik herken mezelf
in frustratie, irritatie
gelijk hebben, gelijk krijgen
de knipoog van poezenkind
beerenburgwarmeborrelgolf
de oude kater op mijn rug
terwijl ik weer eens wakker word
goedemorgen morgen
ISO gecertificeerd
waar iedereen gelijk is
maar het niet heeft
erken ik bovenstaand…
zoektocht,
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.313 ik zoek tastend
naar de resten
van wat ooit
mijn zijn was
raap scherven op
van gebroken ziel
waarin ik tracht
mezelf te vinden
lijm resten
stevig aan elkaar
om verloren dingen
terug te brengen
en mijn beeld
in de juiste vorm
tot een geheel te kneden
van wie ik ooit zal zijn…
Sonja's regels
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
710 likkebaardend zocht ik naarstig
in de omgeving naar iets van mijn gading
streng voor mezelf liet ik het toch uiteindelijk
maar bij een lichtverteerbare eierkoek
hetgeen mij goddank behoedde
voor een pijnlijk schuldgevoel…
De aanraking
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
1.802 de beweging
van het water
gleed langs mij heen
het meer was verlaten
alleen, de kille stilte
dreef het lichaam
met zich mee
niets, bleef aan het
verkrampte lichaam
kleven, enkel wat druppels
op het koude vlees
vol ontroering
bevrijdde ik mezelf
van iedere druppel…
waarom?
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
1.750 is mezelf zijn niet genoeg?
ik wil niet naar de kroeg.
zoals jij, jij bent anders dan ik.
jij past niet bij mij.
ik kan er niet meer tegen.
op hoop van zegen, dat jij verder een gelukkig leven leidt
zonder mij.
het spijt me,
je moet verder zonder mij:
dat is beter voor ons allebei!…
Rijkdom
hartenkreet
2.8 met 22 stemmen
4.183 Ik knijp mezelf
Elke dag weer,
Het lijkt wel een droom
Maar dat is het niet meer.
Maar liefst twee wonderen
En dat in één keer,
Verwondering, dankbaarheid,
Elke dag weer.
Met vijven genieten
Dag uit en dag in,
Mijn weelde, mijn rijkdom,
Een prachtig gezin!…
Verlangen
hartenkreet
4.6 met 24 stemmen
1.619 wat ben ik blij dat ik mezelf weer ken…
De kerk
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
857 Maar wanneer ik wandel in de natuur,
bij zonnig weer, regen of bij guur,
ben ik gelukkig en mezelf
en kijk naar boven,
naar Gods eigen kerkgewelf.…
westwaarts
netgedicht
4.9 met 27 stemmen
582 vol hoop en dromen
vertrok ik westwaarts
om mezelf opnieuw uit te vinden
mijn oorsprong te zoeken
de dood voor te blijven
en de nachtman die alles verduistert
ik vond de onherhaalbaarheid
de lineaire tijd
de ontoereikendheid van woorden
de ware aard van liefde
en natuurlijk de dood
en de nachtman…
Wie geeft er om mij?
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.620 Soms vraag ik wel eens aan mezelf:
‘Zijn er wel mensen die écht om mij geven?’
Dan zegt een stemmetje in mijn hoofd:
‘Doe je ogen open en kijk eens naar al die mensen om je heen!’
Maar weet je wat ik zie als ik mijn ogen open?
Ik zie alleen maar mensen die GEEN donder om mij geven!…
Een vlucht naar de stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
642 langzaam drijft muziek
mij naar de ijlte
met hoge tonen
om daar in de rust
van een op een
tot mezelf te komen
geen drukte meer
door melodieën
koren en orkesten
het drukdoenerige
mijden dat de leegte
in het leven wil bestrijden
een vlucht naar de stilte
van de laatste toon die
stervend een eigen hemel kloont…
Mijn Schaduw,
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
494 Ook mijn misleide schaduw -
al werd hij door mij gestenigd -,
geef ik een nieuwe kans, in twee
gelijke sterren verenigd tot een
decagram waar hij naar nijgt
eenzijdigheid waarover hij
zich buigt maar minzaam zwijgt,
onderwerp hem aan de mij
voorbestemde tijd, stap uit
de meervoudige spiegel van
mezelf en mijn schaduwzijde.…
De verering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
459 ik heb het weggewuifd
met een nonchalant gebaar
alle aanzien macht en roem
door de schouders ervoor
op te halen wilde ik de prijs
voor die publiciteit niet betalen
geen schijnwerpers
op mijn bestaan die bepalen
hoe ik wel en niet moet leven
ben anoniem gebleven
zie minzaam de verering aan
van mezelf onder een andere naam…
In mij omarm ik Jou
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.205 In Jou verlies ik mezelf
en in Jou vind ik mijn kracht.
.
Mijn liefste,
in mij omarm ik jou.
Jouw heerlijke ontspanning
wordt dan deel van mij
En ik geef uiting
aan Jouw expressie
vanuit totale liefde.…
Vriend
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
640 Misschien laat jouw leven
de stille schaduwkant zien
wat ooit zo diep verlangde
en is liefde ingewikkeld
om met eenvoudige
woorden te omschrijven
maar als ik je vergelijk
met de zoete vrucht
van droeve eenzaamheid
ben jij misschien meer tijdelijk
en ik mezelf in stilte vergeten.…
Straks
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
452 ik voel het idee opborrelen
de woorden wellen op
ach ja, straks
ik schrijf ze straks wel op
maar straks is weg
voor de zoveelste keer
ik kan mezelf wel voor de kop slaan
maar dat helpt de woorden niet terug
straks
misschien komen ze straks terug…
Jouw lange gras.
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
685 Hing ik gisteren
jouw spiegel in mijn huis,
bleef ik toch mezelf.
Scheerde ik vandaag
jouw lange gras,
het bleef toch jouw tuin.
Smeedde ik nu
alvast een nieuwe toekomst,
dan was hij van ons.
Vreeën wij morgen
een hele nieuwe wereld,
dan was hij van iedereen.…
wie weet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 Wat nu
niet meer kan
opeens
zal later
zo noem je
haar mond en
mijn mond
ooit slakken
zo langzaam
ergens zo langzaam
buiten de tijd
waren wij
haar handen
de cirkel
paar woorden
een zomeravond
vraag mezelf
en niet haar
wanneer ze
misschien nooit meer
wacht op haar
en wie ik dan ben…
vriend of vijand?
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.553 voor mij ben je een vriend
voor anderen een vijand
ik vertrouw je
jij bent diegene,
die me vertelt dat ik later blij ben met mezelf
voor anderen ben je niets anders dan een ziekte..
een ziekte die me door laat gaan tot het einde
je bent mijn vriend
je bent hun vijand
je bent mijn anorexia
en ik laat je niet gaan…
Tederheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
777 Als ik in mezelf verzonken ben
zachtheid van leven wil ervaren
laat jij me toch weer ontwaken
haalt me terug uit mijn dromen
in je ogen de tederheid lees
keer ik terug in werkelijkheid
dankbaar dat ik deze nieuwe dag
samen met jou weer beleven mag.…
Poëziegeluk
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
643 dat ik hier nu alleen zit
aan de tafel, met mijn kladblok
een pen, in stilte gehuld
afgezonderd van de mensen
achter een gesloten deur
geeft een gevoel van schuld
dat ik mezelf de vrijheid
van het ongestoorde
schrijven heb gegeven
ver van het moeten
zo het intense geluk
van poëzie kan beleven…
Spiegel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
732 Ik kijk naar haar
en verlies mezelf
in de stilte van
haar ogen
Zie lippen
bewegen maar
mijn hoofd weigert
te verstaan
Haar handen
vlinderen
op zoek naar
de juiste bloem
Besef
glijdt langzaam
langs
zachte huid
Valt in
de plooien van
haar schoot
En
sterft…
Weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
944 Vooruitkijkend door mijn achteruitspiegel
Langs mij heen kijkend door jouw ogen
Jouw weg was de mijne
Ik stond alleen mezelf in de weg…
Als de blues
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
790 Ik ben van jou die ik bemin
Ik ben van jou die zwijgend stil
Door alle dagen
Gedichten wee en schande draagt
In de bundel van poëzie
Verberg ik mezelf
Daar leef ik daar adem ik
Mijn gedichten sneeuwen langzaam
Als een blues als twee akkoorden
Die in het verleden doodstil drijven…