6043 resultaten.
humeur
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.082 Hebt u ook wel eens zo'n gevoel
ik laat de boel de boel
en dat je enorm baalt
je voelt je een beetje verdwaald
in je hoofd is het warrig
je bent chagrijnig en narrig
en waarom, dat kun je niet vertellen
misschien is het een kwestie
van je humeur een beetje bijstellen
maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan
je weet niet eens hoe dit gevoel…
Weg van Goede Bedoelingen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
835 Met mijn ziel onder de arm
liep ik huilend buiten zinnen
zeven dagen door de velden
waar het licht was uitgegaan
Nee - ik wist niet waar ik was
en ook niet waar ik moest beginnen
alleen wist ik dat ik zeven
lange dagen zo moest gaan
Nog zie ik de hoge treden
die ik ging - en wou verzinnen
dat dit al een boze droom was
die een engel zou…
Nachtroep (duogedicht)
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
987 wieg mij
in één zachte adem, verbind
waarheid met wonden
klevend aan het nachtlicht
van stilte
verschuif mijn verlangen naar
het schitterend oog, in pauwenveren
gestileerd
het zal mijn traan dragen, teder
door de wuivende wind
opgerekt
tot een zoet vlies van troost
duogedicht met: kerima ellouise…
Ik ben de zoeker
poëzie
3.4 met 22 stemmen
6.827 Ik ben de zoeker naar het Nooit-Behaalde.
Ik ben de Strever naar het Ware Zijn,
Ik ben de dronkene van `s Levens wijn,
Die wonderlijk-krachtig mijn spieren staalde
Wen ik, als onverschrokken duiker, daalde
Tot in de krochten van het Diepste Zijn,
Waar ik dan uit meebracht een luttel grein
Waarheid, die klaar gelijk juwelen, straalde :
Laat…
Het leven tweemaal beleven
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
786 Vaak zit de charmante oude dame
-eens door vele mannen bemind-
op het pleintje voor mijn huis
zou U weer twintig willen zijn?
vraag ik in een moedig moment
Ze lacht, nee dat ben ik toch
al geweest, ik reis in mijn
verleden langs mooie momenten
met een glimlach of een traan
De mens is in z’n levensherfst
zijn herinneringen,…
kronkeling
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
764 ik heb de tijd weggegooid
niet omdat ze wit was
of zwart
of kapotgewaaid tegen het
raam
dat steeds weer gedichten uitstootte
in de kamer, koud en eentonig
tegen het nachthout
van mijn lijf
wanneer ik schimmen droeg
naar beide spiegels onder
mijn schedel
en mezelf haastig aan de stilte
ophing; het zwijgzame van
een woord…
De vrome vrouw en de kleuter
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
668 Onbegrepen aanvallen op hem in
z’n jeugd trekken diepe sporen
in z‘n brein; neemt ze mee naar
volwassenheid waar op afstand
de gebeurtenissen in een groter
verband te beoordelen zijn
Wat moet dat joch hier, vraagt de
vrome vrouw onder het schilderij
van Christus aan het avondmaal;
in haar blik leest hij dat zij een
kind ziet van…
het beloofde landschap
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
836 ik zou op sokken kunnen glijden
om binnen te komen
of buiten
voetstappen horen uit
het landschap van kinderen
hen luidkeels het licht noemen
doorheen muren
van de ochtend, naast het park
en de lindebomen
ik zou mijn buik
op houten planken kunnen leggen
en het zachtjes laten waaien
in de eik en in mijn armen
wanneer het snel donker…
Elfenbankje
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.323 Met mijn uitgeholde schoenen
liep ik murmelend verloren
door de dichtvertakte bossen
die verstierven in hun blad
Waar in stilte ik het fluiten
van de kierewiet kon horen
en verdroomd nog voor mij uit
de eikels trapte van het pad
In de schemer zag ik bankjes
die de elfen toebehoren
en ik viel op hen in slaap
met dromen die ik nooit vergat…
OVERBRUGGEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.039 Tijd
willen we overbruggen
afstand tussen jou en mij
Uren te lang
een dagreis te veel
rivieren te diep
Om doorheen
te waden en zee...?
een lig-in-de-weg
Altijd is er branding
in minuut en uur
golfslag van seconden
Wij willen afstand
overbruggen & tijd
een dagelijkse strijd
blijkbaar...tegen windmolens.…
zware stemmen
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
991 ik deed het voor jou
en telkens weer
die moeheid
op zoek naar slaap
achter het bekraste engelenraam
kriskas kruipend door de uren
die alleen ’s nachts de spiegels
bedekten met stenen
van opgestapelde zondes
en na afloop
wanneer wind mijn naam deelde
met de dood, het dorstend antwoord
gaf
zonk de stilte opnieuw
in bomen…
Twee-eenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
603 Verstoord in de mist van een lichte lagune
looft een jongere zelf zichzelf
in leven zonder zenuwknopen
hij schijnt zijn hoop met de kracht van de nacht
doornen zijn vurig aangestoken
onder een glooiend oppervlak
klank verzonken in baden lood
rood verloopt in groeiende macht
dierbaar zijn nochtans de vogelvluchten
met tranende wangen in…
Ego
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.433 Hoe geweldig is het toch te weten
als je denkt de beste te zijn.
Zo fantastisch om te weten dat
jij het toch 't beste weet.
Hoe enorm moet toch je ego zijn
niet te twijfelen,
aan jezelf zo gigantisch dat een
ander het altijd mis heeft?
Weet echter een ding, zeker door
je bravour niet te meten, 't heel
verstandig is de mens als zodanig…
het schone lot
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
848 het mooie is slechts gevoel
soms vaag en dun omschreven
het schone kent slechts één doel
het ware na te streven
ervaren van zulk een geluk
is waarnemen in de mist
soms als een plotse ruk
in het edele hart geritst
alwaar men, zo de mens is
het tracht vast te klinken;
men zoekt immers niet het gemis
doch wil het liefst in het hemelse…
mijn oude stoel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
927 ik wijs hem met mijn hand
in die ontluikende richting
een te volgen weg van vertrouwen
naar mijn beste weten een verlichting
waar stenen weer kunnen bouwen.
maar nog niet uit het zicht
draait hij zich langzaam om
met de ogen niet op mij
maar op zijn innerlijk gericht
twijfel beheerst zijn gevoel
en hij vraagt zich bevreesd af
is dit…
Leef mij
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
2.038 Leef mij
bind je met mijn woord
Leef mij
voed je met mijn bloed
Leef mij
zied je met mijn toorn
Leef mij
teer je in mijn pijn
Leef mij
misbruik je al mijn kracht
Leef mij
zeg je
zelfs niet zacht…
Slangengif.
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.211 Een gespleten tong sist
het paradijs naar de hel
kronkelend en konkelend
doortrapt in duivelsspel
een lieve glimlach stuurt
het verkeerde signaal
speelt een slangachtig spel
spreekt mondige doventaal
geboren uit de genen
daar krijg je iets van mee
het loopt niet met een sisser af
een slang heeft nimmer vree
appels zijn doorgaans gezond…
Krasjes.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
679 Tijdens het krijten
bij de opdracht op het bord
snerpte jouw vingernagel
het krijtje was te kort
je schreef over de liefde
geschoold als ijsjesfrik
en schetste schuine letters
van zwart-witte-wijzersblik
bij allergie voor piepen
komen krassen te hard aan
blijf hier het liefst niet eten
maar sla een stemvork aan
steels luisterend naar…
de dichter
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
811 met zware
woorden dan wel
speelse accoorden
timmert de dichter
het zijnde dicht
hij is van een
zo groot gewicht
dat zijn ego
vaak wordt verlicht
met de mist
die men kent
in Londen
en omschrijft
met groot gemak
zijn wazige zonden
hij verklaart
de eigen spiegel
vaak met een
duister elan
waar reflectie,
ongetemd,
verdwijnt…
Mensenkennis
hartenkreet
0.6 met 5 stemmen
1.284 Het is heel opmerkelijk te merken
Dat heel veel mensen zich denken
Te kunnen veroorloven een mening te
Hebben over anderen
En, als ik het toespits op het schrijven,
Zeg nu eerlijk, is iedere oprechte uiting
Van eigen gevoelens niet per definitie
Literatuur?
Zonder nu zelf in de verleiding te komen
Met het wel bekende vingertje te gaan…
satan, vers in 't geheugen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
676 ik zie hem nog voor mij
zoals hij daar, aanvallig, ligt
met licht gezicht, ogen dicht
maar zo godvergeten voorbij
nog immer niet uit het zicht,
duivel uit het hoge noorden
die trachtte woorden te vermoorden,
het wordt tijd dat jij wordt ontwricht
ik begraaf de bijl, die leidt naar strijd
en wens jou, en mij, vergetelheid…
waterdrager
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
918 hoe ik water
naar de zee
draag
blind
zo gedreven
hoe mijn lijf
in droogte
bezwijkt
verhit naar
water tast
het stromend
tij gewillig
keert…
in perspectief
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
782 reikt
de hemel
nog ver
als mijn ziel
even wordt
gekend
door de glans
van reflectie
of zie ik
slechts
mijn ego
in vermeende
perfectie
ik word gewaar
van mijn gevoel
daar vertelt
de stilte
wat ik bedoel…
gestolen woorden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
976 tot nu toe gingen kapitalen
vooraf, boden onderkast het hoofd
drongen zinnen zich op
wemelden letters tevergeefs
en nu, nu ik er over nadenk, denk ik
Het kan me gestolen worden…
Experiment
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.166 En het experiment duurt voort
Dagelijks word ik getroffen
Door de doelmatigheid
Van mijn vergissingen
Ondanks alle pogingen
Logica te ontdekken
Blijft mijn leven
Een chaotische nevel
Zonder mijn instemming
Is het ooit begonnen
En als ik het wil
Zal het ook zonder eindigen
Wat mij rest is
Tussen die extremen
De opklaring te zoeken…
Had ik geleefd
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
623 langgerekt baant
een schaduw
het pad voor me uit
de stilte holt gretig
mijn voeten voorbij
laat sporen achter
waarin ik verdwijn
net voor het sterven
en voor de dag
kruipt de nacht
uit mijn magere mond
ik verlies het
onvoldragen zicht
om ademloos te
mogen leven
en om mezelf
aan de dood te geven…
Schilferpijn
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
659 in het avonddwalen
wanneer de nacht
zich hees jankt door
het knarsen van de tijd
breekt mijn oog
meer dan ooit
door langzaam geweld
van woekervrees
onder het steenstof
van mijn laatste schaduw
schilfert het zwijgen
in elk stilstaand ogenblik
want meer dan toen
heb ik het doodgaan begrepen
nu de dag me ontglijdt
in ieder gebroken…
Een gesprek
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
683 het werd donker
toen ik fluisterde
naar de goden
- bent u de dood -
ze hielden hun adem in
er gebeurde niets
mijn stem brak
en ik stamelde
tegen de Noordster
- bent u het licht -
met neerhalende zeilen
gleed zij langs de dagen
die voorbij waren gegaan
ik voerde dan een gesprek
met verleden en met heden
met vogels en met…
Galerij der Zelfportretten
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
803 1)
ik schets u hier
een portret
van een kleine man
van onder zijn warrige haardos
ziet hij met grote bolle ogen
door zijn ronde glazen
naar u allen
nieuwsgierig en opgetogen
niets ongaat hem aan het zicht
geen ziel laat hij onberoerd;
innerlijk, in figuurlijke zin
en raakt de ander
met een aanschouwelijk licht
zo schep ik mijn…
de waarheid
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
900 vandaag draai ik er
maar eens omheen.
de waarheid, zult u vragen
dat is gemeen
u wilt zich beklagen
laten we wel wezen
heeft u het altijd
bij het rechte eind
dat moet ik vrezen
of is uw aard zeer verfijnd
ook al ga ik recht door zee
dan is nog niet gezegd
dat dit recht doet
aan mijn wel en wee
immers in de kennis
die ik openbaar…