inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 9698):

Galerij der Zelfportretten

1)

ik schets u hier
een portret
van een kleine man

van onder zijn warrige haardos
ziet hij met grote bolle ogen
door zijn ronde glazen
naar u allen
nieuwsgierig en opgetogen

niets ongaat hem aan het zicht
geen ziel laat hij onberoerd;
innerlijk, in figuurlijke zin
en raakt de ander
met een aanschouwelijk licht

zo schep ik mijn universum
ja, u kijkt naar mijn portret
ik ben een kleine man
in een onzichtbaar lijstje
voor u neergezet

2)

ik schets u hier
een portret
van een groot man

ofschoon mijn bouw
geaard is in gedrongenheid
en mijn vingers overeenkomstig
klein en dik
ontgaat niemand mijn grootsheid
in eclectische onzin
waarin ik nagenoeg stik

mijn liefde, door de maag gestuurd
is basaal en primitief
u duidt mij dat niet euvel
soms wentel ik mij
in gelukzalig gerief


zo schep ik mijn universum
ja, u kijkt naar mijn portret
ik ben een groot man
in een onzichtbaar lijstje
voor u neergezet

3)

ik schets u hier
een portret
van een intelligent man

zoekend naar het wezen
in alles en ieder aanwezig
zoek ik de waarheid:
een tocht gedurende
mijn hele aardse leven

soms overvallen door een trots,
worstelend door boek en verstand,
het inzicht gevonden te hebben
en de mensheid een nieuwe Kant

genietend van deze prestatie
lees ik de krant van gister
en schouw met leedwezen aan
dat vele gewone lieden
mijn ontdekking al eeuwen terug
als onbelangrijk hebben afgedaan


zo schep ik mijn universum
ja, u kijkt naar mijn portret
ik ben een intelligent man
in een onzichtbaar lijstje
voor u neergezet

4)

ik schets u hier
een portret
van een schaduwrijk man

mijn duistere kant
kent een blinde vlek
slechts doorgewinterde neuroten
herkennen die plek
immers zij zijn mijn lotgenoten

u, die blikt naar mijn gezicht
ziet een zelfverzekerd persoon
al ware hij van enig elitair gewicht
maar, de waarheid stellende
vaak door eb en vloed
tijdens het leven is ontwricht

zo schep ik mijn universum
ja, u kijkt naar mijn portret
ik ben een schaduwrijk man
in een onzichtbaar lijstje
voor u neergezet

5)

ik schrijf u hier
een portret
van een poëtisch mens

schoonheid en leed
zijn mijn pilaren
die leiden mij tot
een voortdurend
wezenloos staren

al zie ik een vrouw
een boom, of een dode
het maakt niet uit
waar het gevoel is op gestoeld
alles is voor mij
als een dichters buit

zo schep ik mijn universum
ja, u kijkt naar mijn portret
ik ben een poëtisch mens
in een onzichtbaar lijstje
voor u neergezet

Schrijver: Julius Dreyfsandt, 24 jan. 2006


Geplaatst in de categorie: psychologie

3,4 met 13 stemmen 408



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Ludy
Datum: 3 dec. 2009
Emailadres:ludy.roumengmail.com
Bericht:Een mens en dus niet onder een noemer te vangen! Mooi!

Naam:hebus
Datum:25 jan. 2006
Emailadres:herman.buysgmail.com
Bericht:Een parel weer. Wat is de mens? Een allegaartje, samenvloeisel, mengelpot van allerlei geaardheden, talenten en eigenschappen.
zoals hier je caleidoscoop van nederlandse knappe letteren.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)