2103 resultaten.
Aardse vriend
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
771 Onze universele vriendschap is normaal
niet aan leeftijd of geslacht gebonden
maar de nacht is zwart
nabij jouw zwervend gezicht
en je gaat me niet veranderen
door jouw geloof blijf ik mezelf
nuchter naast dwalende rivieren
in een wereld vol armoede
bereik ik mijn ziel
naast jouw eenvoud
verbonden met de aarde
ontwaar ik de waarheid…
Geen idee wat het leven zou zijn zonder t.v.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
410 Is een dag van
verandering op zoek naar een
nieuw idee.
Zonder t.v. is het leven saai.
Een kijkjunk die zijn onrust te
lang heeft verborgen.
Die radeloos, reddeloos of minder
fraai geen uitlaatklep meer heeft
voor al zijn zorgen.
Geen idee wat het leven zou zijn
zonder t.v.…
Rotondemens
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
556 Hij werpt zich in de baan en
moet onmiddellijk handelen,
als hij van rijbaan wil veranderen.
Iedereen holt, niemand staat stil.
De tijd om uit te kijken, krijgt hij
niet, laat staan zich te bedenken.
Hij richt zich op de borden, die
wijzen in de juiste richting en
zwaaien als bezorgde ouders.…
Wanen van de dag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
650 Zo veranderen we in waanzinnigen.
Zo worden feiten complotten.
Zo ontstaat waanzinnigheid.
Gelukkig vallen de schellen,
van vele verblinde ogen.
Eens zullen wanen weer worden,
tot wat ooit zin en zinnigheid was.…
Intiem kunstwerk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Mijn lichaam wordt een wrak
als ik er niet voor zorg
en ontevreden ben
als het allemaal niet zo mooi is
als het lijkt, en er van alles moet
veranderen wat ondoenlijk is
Overal zie ik glanzende mensen
ze wijden hun lichamen
als tempels
van vlees, botten en bloed
aan plastic schoonheid
of aan iets hogers
maar mijn tempel is voor mijzelf…
ik wil haar stilte zien
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
847 ik lees de wind
die stormt in de regen
die vlaagt met hagel
als ondeugend kind
ik wil stilte zien
in dwarrelende sneeuw
zachte vlokken die mij
rust geven misschien
ik ben haar moe in
eeuwigdurend langs gaan
wil weer vertrouwde lucht
de veranderingen langzaam
laat me mezelf nu zijn
bedaar, ga liggen en rust uit
je wispelturigheid…
Het laatste oordeel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 ik zag je
lopen met
voetstappen
die de aarde
raakten en
in contact het
schijnsel van
verbondenheid
afgaven door
licht te geven
door
veranderingen
van de spanning
lichtten moleculen
op als zij elkaar
raakten en zo
een mensen
spoor achter
zich lieten dat
langzaam doofde
en in de loop der
tijd opgeslagen
werd in het
silicium…
Spek en bonen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
606 Er is niets te eten in de keuken
van Karel Frank Wachter
geboren hier in de stad
en vorige winter overleden
We boenen het aanrecht
gemaakt van zijn grafplaat
Er zit nog geen krasje op
De kist waarin hij lag
hebben we geruild
voor spek en bonen
De tijden veranderen
maar ongelijkheid niet
hoeveel marsen we ook lopen
naar het Grote…
Binnen
gedicht
3.2 met 28 stemmen
19.491 Die wachtte was te goed in doodverzinnen.
Weghelften weg, begroeide grond verschoven,
meren gezwollen, als bij wie ver, met
tijdelijke namen, in de slaap verrast.
Die wachtte dacht een strand, had zich
in zand verpakt, nat zand dat plakte,
hoofd eruit, een hand om plat te slaan,
dat elke vrouw beschreven in een mal.
Pak dit maar uit. Stel…
Zonsverduistering
gedicht
3.0 met 24 stemmen
8.666 Vanmorgen om 10 u 10
ontmoette ik de man
die de zon heeft verduisterd,
drie minuten lang.
Hij droeg een colbert van krekels,
een dorp als een monocle in zijn oog.
Hij aksepteerde mijn cuba libre niet,
hij aksepteerde mijn cafe solo niet,
hij aksepteerde mij niet;
zijn wenkbrauwen van muggen optrekkend,
liep hij door mij heen,
als een…
binnen bij de vissenkom telt een grijsaard de seconden
gedicht
2.6 met 24 stemmen
13.084 binnen bij de vissenkom telt een grijsaard de seconden
's avonds eet hij kreeft van dik damast
en heft zijn kristal naar niets
dan kaarslicht in een spiegel.
Op straat de lokroep van de haat langs gelaten tralies,
ineengedoken Vietnamezen, de slagregen van de skins.
werkeloze fietsen op naar de failliete
villa's der gevluchte vaderen.…
Morgen?
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
583 Morgen, als het lente wordt
zal ik rondgaan in
mijn bloemenslee en de
wereld doen ontwaken
vermomd als toverfee.
Morgen, als het lente wordt
zal ik naar bloesem
de vlinders sturen,
zal ik lachen naar mijn
autochtone overburen.
Morgen, als het lente wordt
creëer voor elke bonte specht
een eigen nest waarin
hij zijn masker legt.…
Spaarbekkens
gedicht
4.0 met 30 stemmen
5.490 De dotterbloemen vallen droog
in de spiralen van het slib
eens stond het water huizenhoog
tot aan de rand van ieders lip
baggerschuiten zijn vertrokken
door verse geul in de rivier
de natuur zit met de brokken
en zucht onder een kwaaie pier
de rechte weg leidt naar het geld
en verdraagt geen puur gekronkel
spaarbekkens worden niet…
Als het heeft gesneeuwd
gedicht
3.4 met 22 stemmen
11.300 Als het heeft gesneeuwd schudt de stad haar ziel uit, zoals een hond zichzelf verlost
van water na een duik in de late lente;
wie het schudden wil zien hoeft niet eens op te letten.
Je loopt op straat en zie:
op een hoek speelt een man
op een piano die aan het begin van de avond
bij het grofvuil is gezet.
----------------------------…
Herboren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
497 Mijn tenen staken over de rand
Van een vervallen houten brug
Regen druppels vielen uit de hemel
En verdwenen in de rivier onder mijn voeten
Naakt had ik twee uur geleden
Het huis verlaten
Om hier op verschimmeld hout
naar een boos kolkende rivier te kunnen kijken
Maar ik ben niet voor niets gekomen
Ik sluit mijn ogen en spring
Zonder…
Zo'n dag
gedicht
3.5 met 12 stemmen
6.614 Zo'n dag,
waarop de lucht vol luchtigheid is,
lentewind plagerig achterom sluipt,
van zoveel niet benoembaars bol staat,
Parijs vlakbij is, Granada om de hoek.
Zo'n dag,
waarop het frisgerokte meisje
van de buren hoog moet reiken
naar knoppen in hun kersenboom,
wind de verleiding niet weerstaat.
Zo'n dag,
waarop ik gebukt…
Loslaten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
663 gezichten zien bewegen
in de wolkensferen
in een geanimeerd gesprek,
bizarre figuren in soaps
paraderen als barbapapa
in dat transformeren
spiegel ik
laat los
dat oude lappendeken
van vooroordelen en kritiseren
laat nieuwe beelden toe met
open geest
om verfrist
opnieuw te kunnen
spelen…
De eerste dag
gedicht
3.0 met 3 stemmen
5.271 Als 's morgens het licht
door de gordijnen dringt
smelten je laatste dromen.
Er klinken geluiden
uit de achtertuinen
een buurman stapelt stenen
een rammelende kettingkast.
Het is vandaag de eerste dag
om met iets te beginnen
waar niemand aan begon.
----------------------------
uit: 'Een ander pad', 1986.…
Ik vroeg mijn vader
gedicht
5.0 met 4 stemmen
14.047 Ik vroeg mijn vader om mijn bed op een andere plek
in de slaapkamer te zetten. Zodat ik de ochtend na
het verplaatsen, nog niet aan de verplaatsing gewend,
het even niet zou snappen, even in de war zou zijn,
omdat er geen muur rechts naast me was, omdat het
licht ergens anders vandaan kwam.
--------------------------------------
uit: 'Voor…
Weer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Het is altijd wel weer wat
met dat weer
te warm, te koud, te nat, te droog
houdt het weer dan nooit op
met weer eigenwijs te zijn
laat het een voorbeeld nemen
aan het klimaat
dat wordt tenminste
gewoon geleidelijk warmer…
Eik
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.565 Stug loof uit kromme takken barstend, querus robur,
wát u zegt! - meer heb ik niet te geef behalve schaduw,
als wolkendek ontbreekt. Dus hou uw mond,
tenzij u eikels vreten wou; ze vallen
straks na eerste kou. Mijn jas? Ik zou beschaamd zijn
u zo ruig doorgroeid te zien, vol mos.
En blijf ook af van al dat tere schemerweefsel
ondergronds,…
Moment (iii) ik zie hen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
517 Voor het eerst
buiten het nu
omarm ik de bomen
van het bos dat ik zie
omarm ik de stroming
van het water dat zij drinken
het water van het stille ven
dat hen tot aan de voeten staat
het donkere water dat hen tijdloos
rimpelloos weerspiegelt
de bomen dragen het bos
de stilte in
en het bos luistert
geeft hun stilte weer
in de ruimte…
Dit brein van mij
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
494 Gedreven en bevlogen
Welbespraakt, nog ongerept
Met vele snelwegen aangelegd
Waar passie in overvloed
Enkel soms de rem wordt opgelegd
Tot daar al dat bloed
Wollige mist en stromende regen
Als een hert die in je koplamp kijkt
Waar grenzen om de hoek liggen
En met de accu halfleeg
De omweg pas begint
Oh
Dit mooie brein van mij…
l'envoi
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.984 ik wil een ander leven
waarin ik onbevangen aanraak
en me blijf inzetten
ik heb genoeg van mijn tekortschietende handen
mijn zwatelende brein en snedige tong wil ik niet meer
ik ben moegeswitcht van:
hoe blijf je jong naar hoe blijf je levendig
van hoe blijf je levendig naar hoe heb je lief
van hoe heb je lief naar…
Eénzaamheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 We zijn mogelijkheden
die veranderingen zijn.
Sommigen veranderden in mens.
Velen werden slimme ratten.
Massa's werden grijze muis.
Van nature zijn mensen éénzaam.
Mensen en dieren zijn reizigers
die samen thuisgebleven zijn.…
Zonderling
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
462 De eenzame zonderling
bleef een beetje
achter in die andere werkelijkheid
een lieftallige droomwereld
zonder klagende vrouwen
en verziltende zangknapen
trommelende winkeliers
en achterdochtige agenten
corrupte politici
hij groef zijn eigen kuil
nooit voor een ander
met vallen en opstaan
in zijn eigen leven
klom hij omhoog
uit de…
De schemerlamp
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
491 het een televisie
en iedereen zat voor de buis
naar hem werd niet meer omgekeken
hij verspreidde nog slechts licht
maar niemand zat bij hem te lezen
alle boeken bleven dicht
hij voelde zich verwaarloosd
en in de steek gelaten
hij zou hierover toch heel graag
met iemand willen praten
ze hebben nu de lamp verteld
dat elke tijd verandering…
sterrenhemel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.383 het is een bewolkte nacht
en ik zie sterretjes om me heen
ze vallen steeds uit de lucht
ik ben al door mijn wensen heen
overal zijn fonkelende lichtjes
die groter of kleiner worden
hemellichamen die veranderen
en nieuwe constellaties vormen
Cassiopeia blijkt Maagd te zijn
Ram neemt de gedaante van Leeuw aan
dansende sterren in de…
gevangen
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.056 gevangen in het patroon
van jouw opvoeding
is het voor jou dan ook normaal
om steeds voor iedereen
klaar te staan
maar dan onverwacht... een signaal
jarenlang borduur je verder
nog steeds gevangen
in datzelfde patroon
het is niet langer vol te houden
er moet iets gaan veranderen
maar hoe... men zegt gewoon
eindelijk zie je zelf in
dat…
hoop
hartenkreet
3.6 met 101 stemmen
17.536 dat de zon weer voor de wolken zal branden
en de lucht wordt weer hemelsblauw
de inmense regenplas zal verdampen
en veranderen in morgendauw
en de donkerste wolken zullen zich verplaatsen
voor de kleurrijkste regenboog, speciaal voor jou…