1968 resultaten.
stofjes dansen heel devoot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.069 hoogte geeft geluid
zijn stilte terug
mensen buigen in gebed
generaties litanieën
hebben heiligen met
rozenkransen neergezet
beelden gapen op pilaren
ogen navelstaren en hun
handen reiken naar de Heer
de zon mat kleuren
door het glas in lood, verlicht
het bidden voor de dood
stofjes dansen heel
devoot in slierten rook van…
de ravijnen zijn gebleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
709 stenen zijn geruimd
het pad weer vrij gemaakt
maar de ravijnen zijn gebleven
we jagen niet op
vergezichten willen slechts de
stap verlichten die we moeten gaan
geen hand in hand
te lang en smal om
samen voort te schrijden
voorzichtigheid is
troef om de verwoestende
lawines te vermijden
we erkennen ook
het samen strijden…
het opengaan der dagen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.144 klagen
seizoenen die
hun kleur bekenden
jaren die voortschrijdend
zich tot eeuw bestemden
zie de lagen
lees de vragen
voel emoties die elkaar en
generaties moesten dragen
ingekapseld zonder lucht
want ook de laatste zucht
heeft de bodem al verlaten
in herinneringen zonder gaten
ik trek de lijnen aan
heb je dwars doorsneden
verlicht…
Vreemde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
523 zal ik je uit duizenden herkennen
puur omdat jij mijn pad verlicht…
Licht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 Tussen dit en de dood is er
licht op vrouwen die verdwenen
in de plooien van de tijd
Licht op het mes van de moordenaar
op de tanden van het roofdier
in de ogen van het hert
Op het geruis van de zee
het laatste woord van
de kluizenaar in het woud
Licht in de schilderkunst
elke verlichte partij eener schilderij
licht op de ingetogen…
Planetair mycelium
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
376 ik zag ze
al wenken
hun kleurige
harten zwenkten
door zon verlicht
in het eerste zicht
zij wisten
dat ik zou komen
in deze laatste
afspraak die wij
samen droomden
voor het duister viel
en donker alles
verhulde in de
gelijkvormigheid
van de nacht waarin
het onderscheid
verdwenen was
wij hadden de
lijnen open
gehouden
onzichtbaar…
Een mentale vlam
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 harmonie van
druppel tot welle
vanuit het midden
cirkelend kabbelend
tegen de oevers
van de strak
spiegelende plas
tot in de uiteinden
van jouw bewegen
klopte de kracht
van je hart
met de zachtheid
van jouw macht
je talent was
extravagant waarbij
het fysiek onthechtte
jij totaal opging
in een mentale vlam
die warmde en verlichtte…
Homo Scribo
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
581 Bergen van verlichting
bedwingen met z’n twee,
hand in hand, verstand
loslaten en de golven
samen ondergaan.
Ik zit hier, te denken,
te schrijven, omdat ik
alleen dat kan blijven
wat ik werkelijk ben.…
Tijd
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
134 Tijd is alles
We vullen de tijd met leven
Zoekend naar wat zinvol is
Liefde voor de verlichte mens
Macht voor de narcist
Geld voor de kapitalist
Het geld laten we na
Aan een kind of een goed doel
Waarna het verdwijnt
Macht verdampt
Alsof het er nooit was
De schade vergaat met de tijd
De liefde blijft bestaan
In de ziel…
Groot hart
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
765 Ik vraag me wel eens af hoe Jezus het heeft gedaan,
ik bedoel niet zijn seksuele escapades, maar
hoe hij verlicht is geraakt. Wat ik weet vermoedelijk
via liters rode wijn en flinke hoeveelheden hasj.…
Liever begraven in eenzaamheid
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.222 begraven onder dikke aarde
verstikkend en bang, woel
jij jouw onderaardse gang
naar boven, aanvaardde
het leven zoals ik jouw weer
deed geloven, greep mijn
handen en rukte je los
uit het verleden, weg naar boven
dagen werden helder, verlichtten
het nieuwe pad, ingeslagen
vol verwachting en gedreven
totdat,
je teruggleed in spiralen…
`De coulissen van wereld´
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.653 ‘de coulissen van de wereld’
Ik zag toen lantarenlichten
van de avond eerder drijven
het rimpelen van de boomkruinen, takken
de vensterramen van twee drie hoog
donker glas, verlichte vakken
kroonluchter, schemerlamp
en dan de golvende geveltrappen, klokken
er waren patrijspoorten
lange masten, een reling
En op de brug stond de man
wiens…
Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
726 De ochtend keerde alles, bloedsomloop
En haperingen maakten rechtsomkeert
De binnenzijde van mijn kussensloop
Was ook geheel naar buiten toe gekeert
Geluiden klonken anders, het getal
Was niet meer logisch en de mijmerij
Verlichtte elk bereik van het heelal
De waarheid werd gewoon een schilderij
Ik werd verdwaasd gewekt als nooit tevoor…
wasvrouw-het gevecht met de engel
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.344 sliep op straat
ik zag haar niet blind
geslagen me zelf te groot
lichaam op barsten
moet wakker waken
gleden er vannacht geen twee
ogen gele maan
ik haat het vechten
moet morgen glimlach maken
mensen die praten
het licht staat buiten
ogen schieten raketten
door witte wolken
woorden behoren
tot de rangen van sprookjes
en verlichte…
orakel
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
696 Want het blijven immers tobbende complexen
Donk’re woorden, ze zouden moeten verlichten
Zelfs de beste blijven schreeuwende reflexen
Wat betekent subjectieve inhoud?
Hij orakelt, viert ‘n overwinningsfeest
Maakt zijn beelden, monumenten van goud
Als een tastbaar deel van zijn eigen geest…
eenzaamheid
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.290 Verloren gelopen in de nacht van de eenzaamheid
Een bos waar iedere boom luistert
Maar niet in bloei komt te staan
De lente vergeten
De zomer reeds gekomen
Stralend loop ik verder in de schitterende zon
Waar de nacht mij volgt
Mijn karma spreekt zich stil uit
Geef mij het licht van de lente
Waar een nieuwe straal mijn verlangen verlicht…
tijdloos moment
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
901 soms wordt licht
als enige straal
glansrijk verlicht
zonder
een letter van taal
in het tegenlicht
van engelengeduld
gebundeld,
wel duizendmaal
het voelt voor mij
als wezenlijk
bovennatuurlijk
het draagt in mij
onschatbare gebaren
ik ervaar datgene
dat ik als mens wil
vasthouden, bewaren
nu telt, zegt morgen
tegen mij
wees…
mager
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
796 laf depressies en het front
en weten van geen zorgen, van geen plichten
je kunt ze nooit van arbeidsdrang betichten
ze existeren slechts als vagebond
wellicht is er een zweem van jaloezie
omdat ik veel te zwaar ben om te zweven
mij slechts ontpopt heb tot een mopperkont
de ponden binden mij aan slappe grond
toch vind ik troost in dit verlicht…
Droom maar
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
2.209 Droom maar, lieve meid, droom maar
Droom van landen overzee
Van een door kaarsen verlicht diner
Van zachtjes strelen door je haar
Melodieus geluid van een gitaar
Van salsa in een druk café
En vul daar dan je dagen mee
Droom Spaanse passie, gitzwart haar
Maar als de zon ‘s ochtends verschijnt
En je droom al snel in ‘t niets verdwijnt
De…
Schaduwen in Tijd
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
921 Doordrenkt van nachtelijk oranjelicht
Kunstvuren neerkijkend op voorbije tochten
De oude straat is nu als enige verlicht
Een levensweg in alledaagsheid vervlochten
Mijn schaduw komt als een tweede bij de lantaarn
Draaiend snelt hij zich strekkend aan me voorbij
Vervaagt en wordt opgenomen door de nacht
Terwijl ik het volgende licht nader…
liefde is
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.022 toch was het liefde toen ik jou
eerst mijn boze rug toekeerde
onmacht verpakt in woede
om de tranen te verbloemen
de nacht die voorbij ging zonder
slaap en in het duister dat geen
bescherming bood tegen de kou
die ons bed beheerste die uren
het rood van de zonsopkomst
bood slechts letterlijk verlichting
voor een pijnlijk weerzien daarna…
Zonnestraal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
5 Tot die zonnestraal mij heeft geraakt
Mijn ziel deed verlichten
De last van mijn schouders afnam
En ik mijzelf leerde kennen.
Een zonnestraal die mij leerde te voelen
Te genieten van het leven
Mijn eenzaamheid verdreef
Mij tot een ander mens heeft gemaakt.…
Zwerversleed
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
828 Vraag ik u om verlichting van mijn last
staat uw oordeel bij voorbaat al vast:
eigen schuld dat je bent zoals je bent
ga maar werken, van mij geen rooie cent.
U heeft ongetwijfeld reden tot klagen
wanneer ik u om wat kleingeld kom vragen
maar is er niet iets anders aan de hand:
want wie in Nederland is er nog tolerant?…
voorbij de Romaanse poort
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.142 geurenpalet
dat mij doet zweven
door ongekende sferen
mij doordringt
met scheppende beelden
ook al blijft haar tastbare
nabijheid onverlet
het aardse wil ik niet onteren
ik zie in de glans
van haar blikken
de rozenperken bloeien
haar lippen vormen
de grenzen van het heelal
waaruit zoete sappen vloeien
ik weet het zeker
zij wil mij verlichten…
Visus
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
573 Anders,
Het brillenslijpersgilde van Oom Carel,
Dat in de ogen van veel Nederlanders
Door lockdown toch behoorlijk werd ontwricht
Werd bange hoop de bodem in geslagen
Toen aan het eind der tunnel nog geen licht
Noch aan de horizon een stip kwam dagen
Hetgeen ons zichtvermogen wat verlicht
Het OMT raadt Rutte wat het wil
Het kwaad dat…
verkleind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
786 verkleind in deze maatschappij
en helemaal even op je zelf zijn
dat is wat vele mensen doen
verlangen naar een knuffel of zoen
of simpel weg een arm om je heen
beste mensen met nog zoveel wensen
mijn vraag kijk niet eerst naar je zelf
maar kijk om je heen
of je ergens kunt helpen
iemand anders de pijn kan verlichten
geen treurig maar…
Als gij mij leest, dan moet gij mededichten
poëzie
3.6 met 20 stemmen
3.545 Gij zult tevreden zijn, en ziet het aan,
En blijdschap zal uw dichtend oog verlichten; -
Het is een kleinigheid, een vers te dichten,
Al lezende, is het in u ontstaan.
Ik las het echter, vóór gij had gelezen, -
Dit is het onderscheid van u tot mij.…
Mijmeren
netgedicht
4.2 met 35 stemmen
928 vrolijk dansende mensen
schuimende kragen
maar
nergens licht of feest
te laat voor dansen
en
drinken in verlichte rook-
lokalen
hij wordt oud
begint te kalen
-jong versleten-
nostalgische herinnering
wil dansen met Kaatje
van de buren
mag wel uren duren
wat een stuk is dat
zet nagels in ruggen
fluistert ordinaire woorden…
Vlaanderens scholen
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.165 Ja, meer nog hoort er het Vlaamse kind -
Verlichting, vraag ik onverholen,
Maakt die ons Vlaams verstand zo blind,
Dat het bezwijkt voor Franse wind?…
zijn geloof
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
848 elke dag weer in het nieuws
berichten over verlichte geesten
en hun exploten in de naam van
wiens naam het eerst vergeten
niet anders dan ijdel misbruikt
gewoon een anagram moet zijn
staan ze gedrumd te wachten
op hun beurt, onafwendbaar
hun lot te verbinden met
de wereld van het geloof eerst
mijn god, mijn nirwana
de geestelijke koffer…