3362 resultaten.
fragiel
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.011 fragiel
als een enkel ijskristalletje
kwetsbaar
een klaproos in wervelstorm
vlucht ik angstig
in ronde hoeken
steeds
op het nippertje
weg van gehaaste voeten
die alfabetisch
lexicografisch
bestuurd door een computerziel
mijn voelen
in punten vertalen
waardoor mijn kwetsbaarheid
onder de hardheid
van hun zolen
zo groot wordt
dat…
geef je over...
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
1.521 druipend langs mijn huid
slechten verlangens
tranen door liefde
pijn, angst
verliefdheid onder ogen
gevoel gaat diep
zuchtend en kreunend
versnelt je hartslag
kriebels in je buik
je benen losgeslagen
verlangens
lees mijn hart
en neem me mee
in de vlucht
die verlangen heet…
Bloemendaal aan zee
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.108 Regen striemt
wind waait mij
langs de vloedlijn
loodzware wolken drijven
aangespoelde schelpen
verhalen hun reis
vogels duiken hun vlucht
zweven op de thermiek
van de zoute lucht
golven slaan mijn hart aan stukken
snijdende pijn ebt weg
in de ruis van de golven…
nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.133 dag nacht, neem je duisternis
maar als rokken bij elkaar
vlucht weg op hoge benen
de horizon nemend
als laatste horde
daarmee plaatsmakend
voor een kille winterzon
hul ons weer in nachtelijk zwart
als de zon haar avondrood
om zich verzameld heeft
en in roze mijmering
achter de kim verzinkt…
Dood geluk
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
2.197 Als zelfs de liefde vergankelijk is
Hoe geloofwaardig is dan geluk
Hoe kan ik trouw nog hopen
Als dromen doodgaan
Stuk weer stuk
-’t Is als een vlinder
in de lucht
het geluk zit hem
in haar vlucht-
Kan liefde nog edel geloven
In een enkel verganklijk ogenblik
Als dromen doven
Stuk na stuk
Hoe…
Eén
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.447 Te weten dat er één is
Die één kan zijn met mij
Proeft wat ik proef
Voelt wat ik voel
Geniet wat ik geniet
Twee wensen, één woord
Jouw adem, mijn zucht
Jouw ogen, mijn zicht
Onze vleugels, één vlucht
En elke milimeter huid
Eén vuur dat brandt
Tot nooit meer uit...…
Doorgronden
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
2.696 Jij bent niet te doorgronden
in de donkere kant van jezelf
jij bent verwond geraakt
emotioneel ben jij zwak
vlucht weg
laat je hart verwarmen
in gloeiende stralen van licht
naar een veilige haven
maak die grote sprong
dan arriveer jij
op de juiste bestemming…
Hemel
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.703 Ik zie de zon en in de verte al de maan
aan de hemel staan
het is een mooi gezicht
het vallen van de duisternis
de zon die langzaam gaat verdwijnen
de maan die volop gaat schijnen
de sterren in de lucht
een is er op de vlucht
de gouden stralen
die naar beneden dalen
met hun praal en pracht
zo mooi zo teder en zo zacht…
morgen sluit de kroeg
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
982 poëzie
is meer dan een vlucht
hoorde ik
in het verhaal
van de stadsdichter
die het stof deed opwaaien
tussen schimmen van eens overleden
woorden
hij ontkleedde zijn bruiden
en bedekte borsten met
rijpe mond
de handen vrij van wonderlijk gemis
het podium volgde zijn bed
en ik glimlachte
verder
naar het
verleden…
Après nous le deluge 2
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
834 in een wereld waar
jonge reuzen wees zijn
en schepen moeder
voel ik de hete adem
van de vale ruiter
in mijn nek en vlucht
langs dorre akkers
over Moria’s flanken
naar de dorsvloer
waar de man in wit
rode wijn schenkt en
met mij het brood breekt
en weet me gered…
Veld van eer
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
895 Hun stemmen klinken steeds doffer
boven de doden zweven engelen
hun vlucht en onzichtbaar
vallen witte veertjes tussen
de vlokken poedersneeuw naar beneden
Het maakt haast geen gerucht
Tussen overwinning en nederlaag
ligt het tussenland van overgave
aan het niets waarin een vonk
zich voortspoedt altijd onderweg…
Schouwspel
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
452 Schouwspel
Op excursie door zijn leven;
een schouwspel,meer niet,
als een afgelegde huid:maak
de geest los,spreidt haar uit,
zoals vleugels fladderen in volle
vlucht door de vrije onbegrensde
ruimte;naar zee,op zee:
uitgemergelde vrede van het
woelige water,niets meer dan zee:
hetzelfde als een doodsverlangen;
rust,van de wijde watervlakte…
zompig tafereel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
521 een pokdalige pikpest
worstelt zich woestweg
door vunzig vleesmoeras
built uit blubberballen
bellenblaast gore gassen
stinkt een rotte stank
reptiel type kutkrokodil
langs Lange Linschoten
lebbert lekker in lilvraat
zodat zelfs een zwerfkat
(k)anaalstaartsgewijs
jankgeilmiauwend vlucht…
Woordengordijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
406 ik breek de windstoten
met harde kloppen in de schuimkoppen
maar niets vlucht sneller dan de wind
ik breek het spiegelende watervlak
dat slechts wat rimpelt aan de oppervlakte
terwijl het in de diepte verder stroomt
ik breek de stilte
met een schreeuw
maar de echo antwoordt niet
er rest nu slechts een hunkering
en een speels geweten…
De stad
gedicht
3.0 met 5 stemmen
4.098 De stad een zakdoek
vertrapt bevuild
duiven vreten
bomen vluchten
trams haken luidruchtig
in de groeven van de stad
in de supermarkt de hoeren
op halfverminkte pumps
ochtendmannen
verramsjen de ochtend
kinderen stuiteren weg
de stad een zakdoek
niet opgeraapt
de stad
------------------------
uit: 'Glazen Jas', 2007.…
Waardevol
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
956 Ik ben het waard maar jij zoekt, je hoopt, je rent, je vliegt en je vlucht.…
Gewoon bereikbaar
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.153 Er staan files
ten zuiden van mijn stad
langzaam rijdend verkeer
opstoppingen rond het dorp
winkels onbereikbaar
vertragingen op het spoor
vluchten geannuleerd
stapvoets door de polder
boten uit de vaart
veerpont gestremd
omleidingen
en uitkomen op een doodlopende weg
maar mijn hart is
gewoon bereikbaar…
De avond draagt.
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
603 Dan zal ik mijn vleugels dicht gaan vouwen
niet meer vluchten maar het leven aanvaarden.…
De avond draagt
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
523 Zal dan mijn vleugels dicht gaan vouwen
niet meer vluchten maar het leven aanvaarden.…
Met feniks vleugels
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
515 onaantastbaar
is haar schoonheid
gracieus de vlucht
volmaaktheid
in contrasten
tussen horizon en lucht
heb haar pluimen
nooit gestreken of
het verenkleed gekort
mocht uit
haar handen eten
delen onze creatieve dorst
zacht spant zij de stilte aan
om woordloos weg te gaan
met feniks vleugels op te stijgen…
sluit de stenen
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
682 het woord
van de avond woont
een donkere schaduw
waanzinnig broos
hij draait zich om en om
in mijn hoofd, verscheurt gelaatstrekken
tot groteske vogels, nog lelijker
dan de as waarin ze hun vleugels zoeken
ik breek de stilte tot bestemming
verzwijg mijn zinnen voor ieder
die mij draagt
ergens vallen stenen, eenzelvig
in hun vlucht…
Vleugels nog gespreid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
525 zij hebben luchten
met lange vluchten
kleur gegeven
wolkten soms
met groepen in een
fladderend ontmoeten
pas toen de zon
hun kleuren bleekte
en de warmte was vergeten
kozen zij voor
lange pozen rust
vleugels nog gespreid
wachtend op de wind
die in meevoerend waaien
voor hen een laatste rustplaats vindt…
Naamloos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
760 Ze waakt voor de geduldige lezer
gaat onder als de dag
voor de nacht vlucht.
Een deken voor je wensen
om in te wonen, om in
weg te kruipen.
Verlossing is nabij.
Ze is als een gebed
voor je adem, luisterend
naar een teken van stilte.…
Onzichtbaarheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
644 Nachtzwaluwen vliegen op haar aanwezigheid
de vlucht van noord naar zuid bepaald
vleugels bewust van aantrekkelijkheid…
Gebroken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Woorden uit helderdere bronnen
zonder geklater, sijpelen uit handen
vluchten als H2O
de l’eau s.v.p.
Striemende regen scherpt het aangezicht
dat zich afwendt van vallen
wie droogt mijn haren?
waar gooi ik verdronken kleren?
Alles samen heb ik het water
gereinigd van het woord
De wind doorgespoeld
de wereld geledigd…
Veel te vroeg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
631 nee,
nog niet
ga nou nog niet
we hebben nog zoveel
dingen te doen, te bespreken
jij staat aan het begin van jouw leven
en langzaam spreid jij jouw vleugels
totdat je zelfstandig vliegen kunt
niet wetend dat jouw vlucht
voortijdig zou worden
afgebroken, nee
ga nou nog
niet
mijn lief…
een kind van de maan
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
701 verwant
met de maan
ik ben haar nacht
in het zwart-witte weefsel
wanneer eerste wolken
over daken lopen
dan denk ik aan een wiegelied
zing stil over alles wat ik
wil teruggeven
aan de wind
aan de bladeren
aan de jonge vogel die overvliegt
hij weet niet
hoe bijzonder zijn vleugels zijn
hoe mijn schaduw zich betrekt
met zijn vlucht…
Oorlogszaad
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
705 Kinderen vluchten niet, ze worden meegenomen.
Belanden in een mallemolen, één van leven of de dood.
Zijn zij het, die uit oorlogszaad zijn voortgekomen,
is dat dan onze vrees? De dreiging van papaverrood?…
In opstandige vloed
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
762 voelde zand
van het strand
in een rusteloos glijden
heb de golven
laten betijen in
opstandige vloed
ik pakte je hand
vond de schelpen
die jij had ontmoet
ze vertelden van leven
hun vrucht reeds gegeven
het huis op de vlucht
neem nu je rust
kom terug want morgen
is er weer vloed te beleven…
Lente revisited
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
532 toen hield de regen op met bloeden
maar schuurde de droogte
een front van geblakerde wolken trok voorbij
over bos met bomen van alleen hout
en louter dichtbij
dan weer bleef adem stijgen
naar te ijle hoogten
vluchtten zwaluwen naar een vroege dood
totdat, alsnog
ik vast kon houden…