1622 resultaten.
MAMA
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.361 Natuurlijk, het besef komt pas later,
En de eenzaamheid: Het weegt zwaar.
De dood .. het Witte Licht .. de pijn.
Gebogen onder verdriet, de kater,
Sleep ik mezelf van jaar naar jaar.
Ik wou dat ik weer bij je kon zijn.
Maar jij ging, je koos voor de dood,
Je koos de weg naar het Witte Licht.
En ik bleef achter, hier met dit gedicht.…
Verhoogd risico
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
820 Besef toch, dat het net zo lang als breed is:
een ander zal veel langer moeten dokken.'…
Hoe goed ik het heb
hartenkreet
3.9 met 29 stemmen
1.358 hoorde krekels in het nachtelijk uur
genoot van geluid en schittering
Dit is een nacht om van te dromen
ja zelfs wanneer je wakker bent
ik zal vannacht geen oog meer dichtdoen
totdat ze aan het daglicht zijn gewend
'k Zie dan opeens dat kunstwerk hangen
met dauw bedekt dat zilverkleurig web
de kunstenaar die zit in 't midden
en ik besef…
Ichthyologie
gedicht
4.2 met 17 stemmen
11.877 Bij dit besef mogen wij doen alsof
de reeks naar boven toe hetzelfde is
en kunnen zo bij God op tafel kijken.
-------------------------
uit: Cenotaaf (1953)…
EEUWIGHEID
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
690 Vaak over nagedacht
vaak over gepraat
vaak over gecompareerd
vaak mee bezig geweest
maar ik leef erin
ben een deel er van
mag er bijhoren
deel van uitmaken
besef ik het wel goed?
ben ik het waard?
val ik wel op?
hoe groot is mijn nietigheid?
ben ik een stofje met gevoel?
een ongelezen bundel
word ik wel samengevat?…
met droefheid
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
661 maar tijd strekt zich uit op mijn huid
als bewijs van betrouwbaarheid
waterdicht
plant zich voort
met een te hevig, huizend hart
hijgend
onder blauw bedrukt, wegwaaiend
in honger en liefde, almaar onderweg
almaar
en wellicht volkomen onoprecht
- zouden wijzers dromen hebben -
ik kijk op mijn horloge, reis verder door woorden
en besef…
De draad en de vliegende naald
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
581 Wanneer besef je
dat een uitroepteken
je moederschap bepaalt,
de punt verandert
in een oog
en jij vraagtekenend
de nieuwe draad.
Vliegend word ik
verder voortgetrokken
langs kiezelstenen,
lettergrepen,
handgebaren,
namenreeksen,
twee ongelijke schoenen
in de hand.…
Mijn tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Mijn tuin is een combinatie
van Aardse tijd met besef
van Eeuwigheid.
In mijn tuin kun je zingen en dansen,
springen naar de stralen van de zon ...
juichend,
jubelend waar Ál het Leven
dat jou dan eindelijk
ten deel valt.
Mijn tuin bevalt mij.…
HUILEN... VAN BINNEN EN BUITEN!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
910 de regen bij bakken uit de hemel valt
het die verborgen tranen zijn
van mij en vele anderen
En dat als het ook nog
gaat stormen en bliksemen
er nog zo veel meer aan de hand is
in de zielen van ons mensen
wat ons hevig maximaal verdriet
Maar merk ik dat het droog wordt
het stopt met regenen en
de zon laat zich voorzichtig zien
da besef…
Indien mogelijk
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
522 Scherpen messen snijden
Door bot en vlees
Struikelblokken die haar de weg versperren
Indien mogelijk
Al haar dromen vergruisd
Ver van de mensen verwijderd
De ochtend graaft een zonnige dag
Ver van de leugen verwijderd
In de toren zwijgen de klokken
Tezamen met de gitaren
"Besef dat wel,"
Deze intrige: "dit valse spel"
Reeds…
Zonder hoop geen kans...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Terwijl het besef van alles dat komt en gaat
is als een spiegel waarvoor je staat, maar
die barst in duizend stukken...
Doch de hoop die blijft, want wellicht zal het
morgen wel lukken.…
Sterkte zwakte analyse!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
577 Je sterkte zit
juist in je zwakte
daar van tijd tot tijd
aan (moeten) toegeven
zeker niet voor weglopen
al vind de hele wereld jou een loser
het maakt jou tot blijvende kampioen
"You never walk alone"
maar besef
je loopt altijd alleen
op je eigen benen
en soms op handen en voeten
omvallen en weer opstaan
ook met zoveel facebook…
mare
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
666 vonden steeds weer gaten
nog luider schreeuwend dan het kind
dat in regen en rebelse wind
oog in oog stond met het achterlaten
ik liet geen enkel beeld onbeheerd
of dat wat zich met schaduw voedde
magie werd uit mijn lijf geweerd
en immer was ik op mijn hoede
maar nu de dood zijn stem verstrekt
zijn mijn voetsporen met zwart bedekt
en besef…
Analfabetisme
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
591 Woorden schieten te kort wanneer op een dag
Het besef doorbreekt; en de moed aanwezig is
Meer te kunnen met de taal die men spreekt.
Het lezen en schrijven zal dan weldra geen
Hindernis meer zijn voor de analfabeet die
Zich vrijmaakt van schaamte en pijn.…
De winter wacht weer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 Kijk zo zal ik het zien: 'elk detail,
elk element zal zichtbaar worden;
en het besef te verkeren in een
stille wereld zal in mij groeien;
over hoe groot de schepping is
en hoe klein je als mens bent
Ik zal stappen in een wereld vol
kristallen, heel voorzichtig; en ik
ruik dan de geur van de winterpracht.…
Dansen met Woorden
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
676 Waarvan ik hoop dat elke would-be dichter
in de beslotenheid van zijn of haar
cocon van droombeeld, wanhoop, woordgebaar
doordrongen is, als ware taalopzichter
is dat de stroom van zijn of haar gedachten
gevoeld, gedeeld wordt door een andere ziel
op 'n andere tijd en plaats op 't wereldwiel
wiens leed of twijfel 't schrijven kan verzachten
besef…
Geluk
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
617 Jij vliegt langs de gouden randen
van mijn herinneringen en gedachten
jij brengt mij op een hoger plan
door jou besef ik, wat ik kan
jij veegt de mist weg, zodat de zon kan stralen
ik moet nu uiteindelijk kunnen weten, wat ik vergat
jij laat het goede overheersen
door jouw liefde, weet ik, wat ik had
jij brengt steeds plannen op mijn weg…
Meerkoetje
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
569 Vandaag zie
ik een grappig, jong meerkoetje vrolijk over
het gras achter zijn/haar moeder/vader grie-
zelig eng maar intens met blijmakend getover
aan hollen, waardoor ik intens gelukkig word,
alle wereldellende abrupt vergeet en besef, dat
ik ooit net zo klein in de wereld ben gestort,
de nederige schoonheid wordt nog steeds met
lelijke…
Duur
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
756 Maar ik besef wel dat ik niet de ambitie,
het lijf, de uitstraling, de gladde huid,
de D-cup, de lenigheid,
het inlevingsvermogen, het libido,
de troostende woorden,
de kunst om een zweepje te hanteren,
de zin om een dergelijk beroep te overwegen heb.
Ik blijf gewoon sparen, gedichtjes schrijven
schilderen en geen vreemde mannen.…
Paren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.345 Besef dat het onmiskenbaar was
ook al is het soms maar
een heel heel klein stukje
een schilfertje hemel
neergedaald op aarde…
Vergeten geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Veel suggereerde
voor een voelen in wederzijds besef.
't leven liet niets meer over voor
een liefde in een retro expressie.
Verbrak de beelden met een verleden
levenssessie. Foto herinneringen
worden door de geest niet meer
met herkenning gewaardeerd;
door de mens die over zijn eigen
verleden dementeert.…
Geen roze mist
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
521 jij hebt de dood
in de ogen gekeken
maar wilde van die
werkelijkheid niets weten
pas later kwam het besef
hoe kwetsbaar het leven
is en welke uiterste datum
er aan onderhoud gegeven is
operaties chemo’s
en bestralingen hebben je
niet klein gekregen in een steeds
meer relativerend bestaan
ze lieten je gaan
in de uitbehandeld sfeer…
Ongebroken wit?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 barrières weg
op kaarsrechte wegen te verdwijnen
als stip aan een ongebroken horizon
in nog niet ontdekte dromen
en het pas gevonden opnieuw begon
een voorgeschreven optocht langs de
baar van roerloos licht, die de scherven
van de dagelijkse schijn moet verdrijven
een marionet in aangelijnde passen,
het alter ego is gedompeld in het besef…
VERTEL MAAR
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 van je hart maar open
lucht jezelf
ik zal proberen te luisteren
natuurlijk niet lachen
niet huiveren op het
verkeerde moment
ik zal proberen te zijn als de wind
zo’n zwoele waar in de onderstroom zich
een behaaglijke en aangename zomer bevindt
maar een oplossing kan ik nooit beloven
vertel en ik luister
soms is dat genoeg maar besef…
pokerspel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 als overrijp de appels
uit de boom van leven vielen
als een koude ochtenddouche
was ontnuchterend het nieuws
dat er geen ontsnappen was
aan de haard van het inferno
dat met afgrijselijke explosies
de adem aan mensen beneemt
tot zij het leven laten moeten
als ik nu huis en haard verlaat
doorweekt mij het angstzweet
geplaagd door besef…
NIEUW UIT OUD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
343 gedichten komen voort
uit oude bronnen ook al
geeft men dit nooit toe
het blijven altijd
optelsommen van wie
of wat of waar of hoe
nooit worden ze prijs
gegeven want je wil als
nieuwe dichter overleven
wat geldt in deze tijd - blink uit
ontsta als het kan uit originaliteit
uit inspiratie: een door god gegeven ‘zegen’
maar besef…
Institutioneel?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
610 waakbeest,
een schil in terminologie
van beelden waarover men
denken wil, deinen mythen voort
in menselijke overleveringen
en ideologieën schouder aan
schouder in de menselijk geest,
dat tijd in materie niet bestaat,
worden rijpende associaties ouder
verlaten we ons op bestaande normen
waaruit nieuwe worden geboren in het
besef…
Gerrie Knetemann
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Pas in de verste verte ligt het eind
dat zo vaak veel te tijdig wordt bereikt,
want plots een steek, besef, de Kneet bezwijkt
net als hij met zijn vrienden lekker treint
In één seconde komt alles voorbij:
Parijs, de gele truien, valpartijen,
het wereldkampioenschap, de kasseien,
de stratenmaker was een echte kei
Zijn vindingrijke tong zat…
Met spijt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
419 we dromen
samen weten we
dat ze al eerder
zullen komen
de schatten die
de aarde ons
mee zal geven
ter herinnering
aan ons leven
op deze planeet
in een pas laat
gekomen besef
hebben wij te hooi
en te gras onze
beelden verzameld
op afroep of in
genieten pas later
nu even geen klassiekers
en wereldwonderen
die zijn geïnventariseerd…
Zwart goud
netgedicht
5.0 met 33 stemmen
445 ruimte maar
vrat energie in de
niet aflatende
emotiespeelbal
slurpte aandacht
in afleiding van
macabere suïcidale
actievlagen om te
pogen rust te vinden
om eigen chaos te
exporteren uit
samenspannende
momenten die aanleiding
gaven tot defragmentatie
van een werkelijkheid
naar nul maar drempel
en daad culmineerden
in het besef…