4766 resultaten.
Man-vrouw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 De beelden mogen graag in mijn kamer
al ben 'k alleen, toch man en vrouw bij mij
maar vroeg of laat zullen ze naar de tuin verhuizen
om van de vogels te horen, hoe fijn het is
te huizen op het dak en in de bomen,
vrij rond te vliegen en alle mensen van boven
te zien gaan en te zien komen.…
De Kleur
gedicht
4.2 met 4 stemmen
8.631 Zou de kleurenblinde hebben gemerkt hoe
technicolor de beelden in de bioscoop
deed opbloeien, het moet haast wel
de wereld raakte voor hem steeds verder uit het zicht
hij wist dat hij het anders zag.…
Zwaarte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Dan raak ik de trieste beelden maar niet kwijt
van mijn vrouw die ik innig lief heb gehad.
De altzheimer gunde ons maar weinig tijd
samen, voordat de ziekte haar geheel opvrat.…
Interview
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.413 'k Beeld nu al jaren,
— En 't laatst wel 't meest en nooit zo ongestoord —
In rijm, onrijm, met 't uitgezochtste woord
De stemmingen, die door mij henen varen;
En al de beelden grijp ik bij de haren,
Die 'k kan verpraaien van mijn kapersboord,
En ook begint — onlangs heb ik 't gehoord —
Mijn duistre Stijl, goddank! wat op te klaren.…
eindspurt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
679 in
haar borsten en vanuit haar schoot
stoot levenslust
de eerste wrange beelden door
een misgeboorte doodt de tijd
maar zachte warmte vrijt oprecht
het hart tot verder willen
en met dat respijt in zicht
tillen zelfs haar ogen
al het warm gekoesterde in een helder licht…
Shakespeare {Cento}
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
723 Qua eigenschappen of qua lichaamsschoon,
Je lieflijk beeld aan iemand anders geven.
Je wilt misschien geen weduwmaker zijn,
Sterf dan alleen, en breng je beeld naar Hein!…
Zij is natuur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
596 De onmetelijke werkelijkheid omsingelt de mens
Zijn eigen beeld lijkt hem vast en gelijk
De werkelijkheid is een immer bewegend en onbeschrijfelijk rijk
Door de grenzen van de taal blijven we alleen
Het beeld van mensen is een leger van duizenden personen
Gelukkig waren we in de natuur
Het bewustzijn versplinterde, de beschrijving lonkte
Zij…
De Vijver van Lacuna
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
369 Beelden zonder spiegels.
‘imagines sine speculis’…
Lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
651 op een brug,
waarop het beeld
van een moeder en kind
dat je ooit fotografeerde
en jij loopt achter de kinderwagen
Je filmt het kind slapend in de wagen,
‘t groen van de wilg uitbundig hangend,
aan de waterkant
hoentjes met kleintjes, witte ganzen,
en een kletterende, spetterende
fontein…
het verleden
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.143 Soms lijken beelden uit het verleden
terug te kaatsen in het heden
En diens omstandigheden
Nooit voorbij te gaan
Wie, wie kan mijn hart betreden
Zonder te steken diep daarbeneden
In het dal van het verleden
En zijn ziel open laten staan…
kerstballen
hartenkreet
3.2 met 42 stemmen
5.668 Zijn net als spiegels in de boom,
vervormd verkregen beelden
versterkt door verblindende lichtjes.
Als deze uiteindelijk doven
vervliegend als in een droom
waar je mischien in ging geloven
Glimmende, kleurrijke kerstballen
in duizend splinters uiteengevallen…
luierend
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
794 de dag verzinkt
in avondlicht
wolken sieren
de lucht vol
pluizige dieren
en vage beelden
in kinderjaren
ooit genoten
luierend op
mijn rug in
lome zomerzon
mijn ziel zo
groen als gras
het blad nog
onbeschreven
.…
Déjà vu.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
894 Het beeld, zo snel en traag
haarscherp in flarden vaag
zo te vliegen zonder vleugels
drijvend op de ijle lucht
zonder bit en los van teugels
transparant in vrije vlucht
slechts hemelblauw als hindernis
morgen blijkt al geschiedenis.…
volkomen liefde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
969 Praten met hem geeft me een gevoel
van het verleden: Klein en Onzeker
Want ik was vijftien, toen
Toen hij mij heeft gekust
Ik zie hem nu nauwelijks
Maar in mijn hoofd heb ik een beeld
Een ideaal misschien
In de loop der jaren ontstaan
Een persoon die belichaamt wat volkomen is
Mijn verliefdheid slechts een droombeeld…
tijd
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
2.209 De tijd heelt alle wonden
(zoveel pogingen verspild)
maar het kan zijn
dat je wonden hebt
die je niet genezen wilt
ik herinner me
jouw ogen,
je stem en ook je lach
jouw beeld
dat blijf ik koesteren
omdat ik zoiets
nooit meer zag…
Schaamte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.204 Mijn kin steunt op mijn hand
Rodin’s vereeuwigd beeld
is elke dag te zien
maar ogen zien dan niets
het brein tast in de nacht
actief als het niet weet
de voorhoofdrimpels zijn
na jaren diep gegroefd
en kennis schaamt zich rot…
Borstlijn mooi gewelfd; Bed van Rozen (II)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
811 Een zachte, aangename rustplaats
Wil ik haar graag geven
Een Bed van Rozen in
Door haar gewenste kleuren
Haar borsten zo pront en
Borstlijn mooi gewelfd
Haar civiliteit
Haar courtoisie
Blauwgroene, heldere
Mooie ogen
Een beeld, een plaatje
Galanterie…
Astarte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
836 Ik droom
van oude tijden
gekerfd in een rots
mijn naam
Ik droom
in beelden en
in geuren
Ze kleuren
mijn verwondering
In mijn ik
weerspiegelen
de oude woorden
en de sagen
groeit de mythe
en de kracht
De ruïnes vormen
samenhang
de geheimen
mijn verhaal…
De ogen dicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 Als mijn gedachten
loop ik rond
in kringen
achter het beeld
dat ik heb geschapen
van jou
al zoek ik rechte lijnen
wat krom is
buigt mijn brein niet recht
daarom loop ik over paden
waarover ik waarheid zoek
in hoop op zegen.…
De ogen dicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Als mijn gedachten
loop ik rond
in kringen
achter het beeld
dat ik heb geschapen
van jou
al zoek ik rechte lijnen
wat krom is
buigt mijn brein niet recht
daarom loop ik over paden
waarover ik waarheid zoek
in hoop op zegen.…
Bidprentje
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
2.238 Boven mij hangen de sterren
tellen heeft geen zin of gewicht
evenals "God die door de sterren
naar ons kijkt" reken ik uit
Ik mag gezien, ik ben niet bang
gemaakt naar Zijn beeld en gelijkenis
neemt Hij mij zoals ik ben en was
Laat ik Hem los, zweeft Hij weg…
Dementie
netgedicht
3.0 met 29 stemmen
2.971 Vervlogen tijd
Vervlogen gedachten
Wetten der logica
Waar niemand meer op zal gaan wachten
Verwrongen beelden
Kris kas door elkaar
Wat is nog werkelijkheid?
Wat is nog waar?
Wie is nog zichzelf?
Is die hij was
en doet zoals hij deed
Hij is dement
Hij is het, die het niet weet…
de knotwilg
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
710 knoestige vuisten op een rij
rijzen op naar de verre kim
wederzijds de waterzij
gedijen geknotte wilgen
in perfecte trim
weliswaar door
mensenhand gezaagd
tot beelden der natuur
tonen zij ons ongevraagd
een weelderige bloesem kür…
Wasbleek
netgedicht
4.5 met 34 stemmen
26.917 met veel rouge
camoufleer ik het lijk
ze schijnt al dood
maar nog niet begraven
wat nog leeft
zijn ogen vol vragen
een blik in de spiegel
ach, ontzie me
hoe langer ze kijkt
hoe waziger het beeld
tot haar oogleden dalen
en zelfs rouge verbleekt…
Herdenking
snelsonnet
3.6 met 20 stemmen
2.539 De roem van deze wereld duurt maar kort:
Het stralend beeld van onze grote Pim
Is onderhand een verre, bleke schim
En alle tranen zijn allang gestort.
De grootste Nederlander van altijd
Raakt na vier jaar in de vergetelheid.…
‘t huilt
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
660 het licht beroert
en hoe onvolgroeid was ik
het dromende kind
er werd gespeeld, gekneed, gevormd
onder de schaduw
van witte
onderkleren
het schreeuwt
het beeld in mij
verdwenen toen ik wilde huilen
om de pijn die ongetwijfeld komen zou
er was niets meer dan lichaam
en een volle, vuurvluchtende maan…
De wonderlijke wereld van je geest
hartenkreet
2.3 met 11 stemmen
518 In de wonderlijke wereld
van je geest
pluk je de mooiste
bloemen
bejubel ze, want zij
ontroeren het meest
Sta ook stil bij
de stilte in je hart
en geef je over
aan de beelden
van je zijn
wees liefdevol in alles
wat je doet
want zwart en wit
doen pijn
en je hart
geen goed…
Verdronken roos
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.322 Uit de mist van verloren jaren
doemde het beeld op
van een leven
een aar vergeten na de oogst
achteloos
Het water was diep
in zijn helderheid
maar toch
eindeloos bitter
het graf
van een verdronken roos
Ach, deze droom heeft nooit
het daglicht gezien…
Verdronken roos
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.214 Uit de mist van verloren jaren
doemde het beeld op
van een leven
een aar vergeten na de oogst
achteloos
Het water was diep
in zijn helderheid
maar toch
eindeloos bitter
het graf
van een verdronken roos
Ach, deze droom heeft nooit
het daglicht gezien…
oppasopa
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.303 terwijl ik na jaren weer achter
een wandelwagen loop en zie
hoe zij de tijd onthaast
voel ik dat ze gaandeweg ook
mijn tred vertraagt
en hoe deze dag zo tijdloos
verglijdt, verloopt
het dromend kind een beeld
en geur van vroeger raakt…