inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 88.420):

De Vijver van Lacuna

‘speculis sine imaginibus’

Spiegels zonder beelden
verdeelden de gemoederen
over verschillende kamers,
waardoor niks van waarde
werkelijk beklijven wilde.

De Vijver van Lacuna
waaruit zij alsnog dronken;
de jongen in wie zij
hun ik herkennen konden
onder ’t kroos dat zij
al vingerwijzend oplosten
met spreuken,
met borstklopperij
in naam van hoop,
zonder ijdelheid,
zonder hakken
in moerassige vertakkingen,

noch zand in doormalende,
tandeloze raderen der kantelende tijd.
Maar de vermaledijde,
zwepende tegenslagen,
in multiple forma gemanifesteerde,
hardleerse kwelgeesten dezer dagen,
zijn vooralsnog verwezen naar
het reflectieparadijs
in ’t Oord der Quaden.

Beelden zonder spiegels.


‘imagines sine speculis’

Schrijver: R. Delarbusto, 23 februari 2026


Geplaatst in de categorie: kunst

1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 28

Er is 1 reactie op deze inzending:

Quisque, gisteren
Waar het ik verzonk
in kroosomrande spiegelgrond
hervond het ongekende
nog niet volgroeide kind
zijn onbekende ouder ik
in zijn geschriften terug

nog niet verzonken
tot op de bodem
van wat nog niet gezien was
nog niet aan de vlakte trad

er was geen vonk voor nodig
geen licht dat klaarder scheen
dan anders maar zijn eigen
bron sprak door het wak van kroos

dwars door de leegte der lacune
tot in de hartklop in zijn keel
de vijver leek een spiegel
in een hernieuwd verleden

reageer Geef je reactie op deze inzending: