De Vijver van Lacuna
‘speculis sine imaginibus’
Spiegels zonder beelden
verdeelden de gemoederen
over verschillende kamers,
waardoor niks van waarde
werkelijk beklijven wilde.
De Vijver van Lacuna
waaruit zij alsnog dronken;
de jongen in wie zij
hun ik herkennen konden
onder ’t kroos dat zij
al vingerwijzend oplosten
met spreuken,
met borstklopperij
in naam van hoop,
zonder ijdelheid,
zonder hakken
in moerassige vertakkingen,
noch zand in doormalende,
tandeloze raderen der kantelende tijd.
Maar de vermaledijde,
zwepende tegenslagen,
in multiple forma gemanifesteerde,
hardleerse kwelgeesten dezer dagen,
zijn vooralsnog verwezen naar
het reflectieparadijs
in ’t Oord der Quaden.
Beelden zonder spiegels.
‘imagines sine speculis’
Geplaatst in de categorie: kunst

Er is 1 reactie op deze inzending:
in kroosomrande spiegelgrond
hervond het ongekende
nog niet volgroeide kind
zijn onbekende ouder ik
in zijn geschriften terug
nog niet verzonken
tot op de bodem
van wat nog niet gezien was
nog niet aan de vlakte trad
er was geen vonk voor nodig
geen licht dat klaarder scheen
dan anders maar zijn eigen
bron sprak door het wak van kroos
dwars door de leegte der lacune
tot in de hartklop in zijn keel
de vijver leek een spiegel
in een hernieuwd verleden