inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 17.216):

‘t huilt

het licht beroert
en hoe onvolgroeid was ik
het dromende kind

er werd gespeeld, gekneed, gevormd
onder de schaduw
van witte
onderkleren

het schreeuwt
het beeld in mij
verdwenen toen ik wilde huilen
om de pijn die ongetwijfeld komen zou

er was niets meer dan lichaam
en een volle, vuurvluchtende maan


Zie ook: http://blog.seniorennet.be/kerima_ellouise/

Schrijver: kerima ellouise, 11 september 2007


Geplaatst in de categorie: psychologie

3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 317

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
Rudolf
Datum:
11 september 2007
Hij is voelbaar en schitterend tegelijk.
Naam:
Hanny
Datum:
11 september 2007
Email:
jthm.vanalphenquicknet.nl
Huiveringwekkend mooi!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)