1325 resultaten.
Mijn vaders pad in februari 1953
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
470 Zoveel gebrek aan tastbare herinneringen
aan vroeger, al lang gelee ,veelal verzwolgen
door zee wekte ook de Friese marechaussee.
Plunderingen van zee namen tig levens mee.
Die storm, onbeschrijfelijk leed tot gevolg.
Al sloten vaders koen snel de houten luiken
deuren en ramen de buitendijken waren door.
Wind gierde voor huizen langs, tijd…
OVER HOGE BERGEN EN DIEPE DALEN, een Jan Jacobsje
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
760 De zon is zo moe
sluimerende slaap slaat toe
dromerige wolken bevolken 't kussen
bergen bedekken warm 't bed intussen
Slaap maar zacht lieve zon
de nacht is zo om
ga je dan morgen weer stralen?
over hoge bergen en diepe dalen!
Jan Jacob JordaanDichter in Noord-Italië!
een Jan Jacobsje = titel en laatste zin 't zelfde!…
PRAATJE, WEEK VAN HET PRAATJE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Praten dat kan ik
als aan 1 stuk
voordragen ook
en zingen, dat is praten met noten
ontmoeten kan ik ook
omdat het geen moeten is
en met labrador Mika
is het hek van de Dam
dan wordt ik aangesproken
en begint het praatje
soms ervaar ik mij als een praatprostitué
anderen weten dat wel te beantwoorden met
je bent gewoon een ouwehoer…
Op de foto
gedicht
2.8 met 13 stemmen
7.794 Is dat nu Despina, die vrouw
met sproetig masker op, te bleu
voor poederkwast of lippenstift
de man voorbij die naar haar lonkt
als zij in goedgevulde jas haar dromen
aangelijnd laat lopen in de straat.
Zij ziet zichzelf zo anders want
een heksenbezem en geheim godin
gehuld in rozerood en rinse charme
granaatappelgelijk - die je moet slaan…
Heengaan,
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
510 Mijn ziel is aan het sterven
En niemand die dat weet.
Mijn hart zal zich over mij ontfermen
terwijl ik je naam fluister....wie weet?
Dan verroer ik geen vin, en adem zelfs niet meer.
Langzaam, zonder geluid ga ik heen,
dan slaap ik in en weet niets meer.
De dood zal er dan zijn – voorbij...
Kom dan nog even aan mijn zijde staan,
buig je een…
oude mensen gaan niet dood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 de tijd valt hier samen met
het ego door de mand
Dean Martin stuurt nog steeds
Red Roses for a Blue Lady
hoe lang ben ik nou hier
een half jaartje ongeveer, Henk
de buurvrouw van Henk fluistert dat ze zijn
mes en vork aan de goed kant gelegd heeft
ik snap niet hoe ik hier gekomen ben
herhaalt Henk, het was volgens mij een ongeluk…
NA EEN DIGITALE EURO KOMT EEN DIGITALE KONINGIN!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Laat Hare Majesteit
Koningin Maxima
Maar schuiven
Maar sjezen
Maar verschuiven
Zij, Maxima
Verschuift de traditionele wereld
Van de bankbiljetten en munten
Naar die van de digitale wereld
DE DIGITALE EURO
Omdat ze zo inclusief is verschuift ze ook
die van het traditionele Koningshuis
Bij abdicatie van haar man
Zijne Majesteit…
DOLCE FAR NIENTE
poëzie
3.0 met 24 stemmen
3.186 Ik lig in Hollands dierbaar duin,
Zo zacht in ’t lauwe zand,
En naast mij zit een blozend kind,
Een dochter van het strand.
Een zilvren wolkje speelt en drijft
Aan ’s Hemels blauwe boog;
En zoete vrede straalt en daalt
Op aarde van omhoog.…
FAMILIEOPSTELLING van een fundamentalistisch Christelijk gezin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Voor de neerstortende waterval
in 't Zwarte Woud
de hoogste in Duitsland
zomer 2024
ben ik getuige van een familieopstelling
voor het specifiek maken van een familieportret
van een fundamentalistisch Christelijk gezin
Vader met standaard en camera
beveelt zijn 6 dochters
van hoog naar laag
van groot naar klein
van rechts naar links
te…
vakantie is voor thuisblijvers
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.810 desolaat verder gaan
zuchtend zieken schelden bidden ze om koele regen
aangekomen storten ze ter aarde staan ze in de zee
zwemmen kan niet vervuild water drukte muggen prikken
ze slapen hangend kijken bij de buren terwijl ze likken
stomme slome pikken hangen slap van hitte heimwee
oksels rieken drie weken zwijgend ogen altijd ontrouw
dochters…
Ongebonden Vrijheid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
924 fantasie
Maar vast in de realiteit
Onze gedachten grenzeloos
Maar gebonden aan stoffelijke tijd
Voordat het lijf verjaart
En ons verjaagt naar het onbekende
Waarover verhalen zijn maar geen bewijzen
De enige uitweg van de menselijke ellende
Gevangen tot ons vonnis
Die geldt voor elk persoon
Verlies van elk dierbare
Moeder, vader, dochter…
Portret van een najade
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
134 "Mijn teerbeminde kunstenaar, Adonis
beminnelijke hartbreker, mijn lief
ook vader Zeus was ooit mijn hartedief
hij weet dat eros' manie ongewoon is
ook als een amorzoekende najade
een nereïde, dochter van de zee
lijk ik van buiten op Kalliope
draag schoonheid in mijn groene
ogen mee
ziet men in berg en dal een oreade
verliefd als Echo…
BIJENKORF STOPT MET ETALAGE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
21 En buiten als vrijwilliger bij mijn dochter Giulia
En natuurlijk als vader in haar, mijn 2e thuis!…
Laat ons samen Kerstmis vieren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
750 Want onze Heer kwam wonen
hier in een arme stal,
Hij maakte ons tot zonen
en dochters overal
van onze God en Vader
die woont in helder licht.
De Heer bracht ons weer nader
tot voor Gods aangezicht,
opdat wij zouden leven
van angst en schuld bevrijd,
elkander hoop weer geven
ook nu, in deze tijd.…
Sleepnacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
585 Het verruilen van tuinmeubel maakt plaats voor straffe zweep
die knallend neerdaalt op kromme weduwe en halve wees,
van hem die ooit woest inbrak in nachtelijke slaapcoupés
van eervolle vrouw en dochter die nimmer spreken zal.
Dit doofstom Babylon begint schimmig spook- en dodenbal.…
Levend begraven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.122 ’t Is al veel te lang geleden
Dat mijn dochter is gegaan
Weinigen die nog tijd besteden
Drank maakt mensen inhumaan
Dus bouw ik verder aan mijn muur
Mijn emoties goed verstopt
Tot de tijd na sluitingsuur
Mijn hart zit in mijn keel gekropt
Ik lig begraven in mijn hart
Ik ben alsof gemaakt van staal
Ik alleen voel nog die smart
Ik leef…
KREDIET, het zit opgesloten in mijn familienaam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Keihard boeren, het uit schreeuwen
Ik roep dan d’r uit, d’r uit
Weg met m’n ‘moeigheid ‘
Wat is de moraal van dit verhaal:
Blijf bij je zelf, bij je ‘eige’ IK
Ik ben druk, maar ga niet stuk
Ik ben creatief en bovenal lief
In het bijzonder voor m’n man
Kan niet zeggen hoeveel ‘houden van’
ik hou ook heel veel van m’n hond en van m’n dochter…
Hier, nimmer voorbij
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.786 pijn kan gaan
uit verleden naar één toekomst verloren
hier, haar opgebaarde lichaam
hier, het huis van alle dromen vrij
hier, bloemen met vrolijke kleuren
lachen uit dat wat HIER is,
geen bestaan…
bloemen met zonnenkleuren groeten
de regenbogen van verdriet en tranen
op een hemel waar regendruppels aankondigen
HIER, de ziel van hun dochter…
Dodenlied
gedicht
2.2 met 43 stemmen
33.666 In september schrobt haar dochter het graf al komt er nooit
iemand langs. Mijn knieën zijn kapot, mijmert ze. Zo veel
verloren jaren. Geef mij een spuitje als ik Alzheimer krijg. Of:
arme bonne-maman had schrik dat de konijnen op het kerkhof
aan haar tenen zouden knagen. Als het zover is, laat ik mij
cremeren.…
Onbeschreven blad
hartenkreet
5.0 met 15 stemmen
590 Hun dochter met een vrouw
Dat geeft hun vertrouwen in ons een knauw.
Maar voor ons voelt dit echt goed
Vanaf het moment dat wij elkaar hebben ontmoet.
Elk moment denken wij aan elkaar
Voor ons vertrouwd, voor anderen raar.
Elk uur bij elkaar voelt vertrouwd
Zeker als je zoveel van elkaar houdt.…
ik mis je langs de lijn
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.743 Geweldig
Samen je dochters pesten, gaat niet meer
Je hart gaf je een waarschuwig
Helaas maar een keer
ik vraag mij weleens af, voelde je je hart niet meer kloppen?
of waar je op het dat moment aan dacht
Waarom besloot je even te stoppen?
...Viel je zacht?…
Slimme Belgen en een asbak
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.206 Maar die Belgische dame,
dochter van een spaarzame moeder in ons buurland, dacht,
ik neem de staande asbak mee,
er wordt toch niet meer gerookt is huis, dus weg met dat ding.…
Kloosterherinnering 5
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 Waar het toneelstuk over ging weet ik niet meer,maar ik was een soort André van Duin, die door zijn nepbril naar de bloedmooie dochter van de pachtboer loerde, vol hartstocht, wat men van een monnik natuurlijk niet verwachtte.…
Opgespoord
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
780 Maar na zoiets van twintig jaar
Wordt haar dan een brief gezonden
Ze opent het, niet wetende
Wat daarin zou kunnen staan
De eerste zin die doet het al
Want er valt al gauw een traan
Voor haar was het nooit af geweest
Haar gebed werd nu verhoord
Ja, haar afgestane dochter
Had haar eindelijk opgespoord.…
Aan New-York (2)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
845 De natie die voor gene zwichtte
Toen ze u de rang van dochter schonk;
Toen ze in Europa's ogen blonk
Als vrijgevochtene, als verlichte,
En, - parel van die dubb'le kroon!…
Homo, het was maar een homo
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Jullie hoeven niet te rouwen
als ik dood ben
want ik was maar een homo
en daar moet op geschoten worden
Neen dat deden jullie niet letterlijk
maar wel met woorden
met als maximale toenadering
gedogen of zwijgen
Want nee zeg niet jullie kind, toch
niet jullie zoon, dochter, vriend, vriendin,
nicht, neef, vader, moeder, tante, oom, oma,…
Engelen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 De engelen zijn onthoofd
Ik had ze moeten lijmen, had het mijn dochters nog beloofd.
De engelen zijn zonder hoofd de kerstdoos in gegaan
en sindsdien is, denk ik, alles mis gegaan.
Ik ben heel bijgelovig opgevoed.
Ik weet wel dat het onzin is, maar helemaal loslaten lukt soms niet zo goed,
want wie onthoofd er nu de engelen van God?…
Loslaten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
766 vriendinnetje langs
totdat ze niet thuiskwam
dat had ze wel toegezegd
mijn kleine grote meid
waar kun je zijn
onzekerheid maakt zich meester
we zoeken je overal, en nergens
totdat drie dagen later het bericht komt
dat je gevonden bent, levenloos in een sloot
mijn lieve kleine grote meid
wat is er met je gebeurt
het loslaten van je dochter…
Meisje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
550 Maar onlangs had ik heel veel geluk, want toen
fietste ik achter een moeder met haar dochter op
de pakjesdrager. We keken elkaar lange tijd aan
en opeens begon ik te zwaaien en zij zwaaide erg
spontaan terug, wat mijn misêre oploste.
We zwaaiden maar door, zelfs toen ze ver weg
verdween en de goden ons beiden zalfden.…
Raak me niet aan...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 verdriet
ik wil dat niet koesteren
maar ook niet overlaten aan
"het valt wel mee, het gaat wel over, gaat het weer een beetje"
"pleurt op" zeg ik als Rotterdammer
rauwe rouw laat zich niet leiden
rauwe rouw laat zich slecht ‘lijden'
en lijden, leiden kan ik heel goed met mezelf
ontlaat zich telkenmale in mijn donder door mijn dochter…