2645 resultaten.
Lijfelijkheid
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
644 hoe rekbaar ben je, bast waar je in huist
hier voel je heel zacht aan, op andere plaatsen harder
plooien op plekken waar je ze liever niet ziet
er valt geen ontkomen aan
het fysiek blijft ongrijpbaar toch belangrijk
daar huist de ziel die je doet stralen als een dagvorstin
zodra ogen elkaar vinden
nog voordat vreemde vingers jouw pantser…
In de schaduw van de stilte
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
471 Verwaaide namen
de wind draagt hun stemmen mee
stilte luistert toe
Tussen de grafstenen ligt de tijd, verweven met de grond,
waar namen langzaam vervagen onder de schaduw van het gras.
De geschiedenis huivert in de winden die door de bomen trekken,
terwijl de aarde de verhalen van hen die gingen, zachtjes bewaart.
De wind fluistert over…
[ Ik wierp mijn koffer ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
351 Ik wierp mijn koffer
in de kuil en sprong hem na --
terug mijn jeugd in.…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
404 We weten niet
hoe diep onze wortels gaan
maar ze bieden kracht en houvast.
Afscheid doet beseffen
dat we de ander nooit volledig
hebben begrepen of bemind.
Maar er is leven,
ook na de dood
en morgen kleurt weer
de horizon.…
Gerard Cox ernstig ziek; "Je weet wat dit betekent!"
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
378 De OranjeBoomstraat huilt
zoals het eens heeft gelachen
samen kijken met wijlen mijn moeder
'Toen was geluk nog heel gewoon'
wekelijkse tv-amusement
verrassend, meeslepende lach
Jaap Kooiman en de bontjas
voor zijn vrouw in Hillegersberg
de drijvende kracht bezwijkt snel
Gerard die ons zo heeft verrijkt
met Sjoerd en Joke en meer…
Wind
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
178 Winden wonen waar wonderen wachten, wauw!…
Mijn stille zijn
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
390 Waar ik viel uit tijd
en vorm, waar leegte sprak,mijn kou enorm
waar zelfs mijn naam
geen bedding vond
daar was zij,
mijn zachte grond
geen vraag gesteld
geen eis,geen moeten
geen taal om mij te groeten
maar ogen die het niets
verdroegen
waar ik verdween in niet-bestaan
ging zij daar zwijgend staan
niet als vervanging
niet als…
Getuimel in los zand
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
188 Laten we hopen dat andere lezers
dichteressen en minnaressen
vrienden en -innen
van het lang vervlogen woord
zich evenzo en evenzeer
zullen hullen in een sfeer
die weliswaar voorbij is
maar zich nog niet ten leste
heeft gekeerd...
dat zij hun kennis,
hun wetenswaardigheden
uit hun archief, en hun actief herinneringsvermogen…
Bouwval
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 een bouwval de toegang uit het lood
niemand kijkt er meer naar buiten
die hier woonden verhuisd of dood
de wind speelt langs kapotte ruiten
de vensterbank kaal en verrot
van kinderen verstomde kreten
resten gordijn als overschot
in flard en stuk gereten
liefde, haat, ruzie, verdriet
door muur, deur, raam omgeven
waar de een het leven liet…
DE POORT GESLOTEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.476 'DE POORT GESLOTEN
MAAR DE GLEUF BLIJFT OPENSTAAN'
is een gemaakt gezegde van mij als bedenker
Met de poort doel ik
op seksuele geslachtsgemeenschap
en met de gleuf
de portemonnee
Zeg maar
de seksualiteit versus de liquiditeit
Het komt natuurlijk ook voor bij mannenrelaties.
De pulppublicaties staan er vol van.…
Vechtscheiding: “HOUSE FOR SALE” , dat van jullie!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.133 Als jullie een vechtscheiding willen voorkomen
kies dan voor rust, maximale rust
met name voor jullie kinderen
Als jullie echt de kinderen centraal stellen
laat hen in het ouderlijk huis blijven
vertrouwd in hun 'thuis' laten wonen
En wissel elkaar af om de week
als ouder in het ouderlijk huis
het huis van papa en mama
Ga zelf in een…
DINGEN DIE LATER NOG VAN PAS KOMEN
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
467 de tafel van zeven zonder haperen
kunnen opdreunen, Hoogezand-Sappemeer
blind kunnen aanwijzen op de kaart,
dronken helderziendheid en dingen zeker
weten in een bar bij volle maan
de kunst van wegkijken als
een zomermeisje te mooi is
om waar te zijn
de kunst van verdwalen,
een andere weg te vinden
mentale foto's maken
van een gebaar,…
Vliegdansen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
334 ‘t Winterde toen zij naar buiten schreden.
De blauwe vreugdekoepel, bloemengeur
en vogelzang zouden hen begeleiden,
stappend naar het einde, de laatste deur.
De bruid, zijn witte maagd,
ongerept als boomsneeuw in de morgen
reikte haar slanke meisjeshand
tot gewijde overgave, volmaakt akkoord
voor hun vliegdans van dolle vogels,
opdat hij…
Met jou een dag
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.527 Kan het nog beter:
met jou een dag doorbrengen,
het zo volhoudend.…
ZIELENONTMOETING NA HERDENKING VAN DE DODEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Daar stond ze dan, een fiere mevrouw
bij het koffiedrinken na de kerkdienst
voor de gestorvenen van en
in de Pelgrimskerk te Haarlem
Ze is 86, ze is alleen
man dood, veel dierbaren dood
geen kinderen, wel een notaris
voor na haar laatste ronde
Jezus is haar vriend
haar haar zit leuk
ze heeft geen kam nodig
ze is voor mij een toffe wereldmeid…
Teddy
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.612 ***
Zo klein
Zo fijn
Zo zacht
Zo vol
Van wil
En levenskracht
Elke dag
Met jou
Een wonder
We willen nooit
meer zonder
Teddy
***…
De Aanraking
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
21 de hond springt en springt
zijn ogen haken diep aan
de mijne
hij zoekt daar antwoorden
welke in mij verborgen
schijnen
maar verstrikt raken
in een wanhopige kring
Gedachten zoeken naar
het begin
niet naast maar slechts
tegenover elkaar
wie wijkt voor wie
wie houdt hierin nog stand
de wanhoop zoekt nog slechts
houvast in…
IN TE SPERAVI
poëzie
4.0 met 6 stemmen
3.301 De wind de bomen henenvaagt,
die de armen steken uit, alsof
zij, schielijk uit het land gejaagd,
hunne erven ontliepen: bijzend stof,
en loof, dat los is, vaart gezwind,
ze volgend, in de wervelwind.
Waarheen, o bomen, vaart gij, die,
te vroeg eilaas, onterfd, onteerd,
ik een en al verhuizen zie?
Wie weet wanneer ge ook wederkeert?
Waar…
't Tuinpad van mijn vader
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
878 Op het droomerf
Van mijn jeugd
Zie ' k mijzelf
Dartel huppend
Over goudsbloemen
Springen die zwierig
Hangen langs het
Tuinpad van mijn
Vader - een niet
In woorden te vangen
Geluk maakt zich
Van mij meester -
Want wat zich nu
Aan mij voltrekt
Is korststondige
Extase over wat
Hopelijk mag zijn
Mijn levenspad…
Stil verlangen Vincent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Kun jij begrijpen
dat ondanks alle tegenslagen
ik mij terugtrek
in een moeilijk opgebouwd vermogen
van rust en stilte
waardoor het schrijven en spreken
mij bijna vergaat?
tranen troost zoeken in de geest
van de glimlach en het wenkende koren
op het gele zonnebloemenfeest?
begrijp jij misschien:
mijn toekomstige bewonderaar
bruid of…
MIJN DROOMPLEK....2
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.438 Verlangen naar een stukje rust
geheel alleen je eigen plek
voor elk mens een ware must
dromen van een mooie stek
een waar je geheel jezelf kunt zijn
die rust waar je zo naar verlangt
in tijden van angst, verdriet, of pijn
'n plek waar je je hart graag mee behangt.…
Mijn ziel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
821 Ik bezit geen naam
noch lichaam.
Ik heb geen werk, familie
of vrienden.
Geen huis dat mijn bezit zou zijn,
noch énig dier.
De muziek is niet van mij, geen schilderkunst
of prachtige beeldhouwkunst.
Er zal geen handschrift tekenen voor me.
Alléén die éne spronk Licht: vol van liefde en vrede;
dat is mijn ziel! Het kleine deel van het grote…
Bloedkoraal
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
601 Een ononderbroken
Stroom
Schone woorden
Voor het plezier
Op een wit vel papier
Zon in de krullen
Licht als een veer
Ik schrijf met rode inkt een
Taal die van hart tot hart wordt verstaan
Laat mij gedragen worden
Door een groene zee vol met dolfijnen
Laat mij dobberen op golven
Onder bloedkoraal bedolven
Wanneer de hemel boven…
mickey
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Zal je missen
meer dan wie ook voelde je mijn pijn aan
zal je missen
jij die me nooit alleen liet staan
zal je missen
altijd een kroel of een lik over m'n gezicht
zal je missen
vaak zo donker gaf jij me wat licht
zal je missen
en je nooit vergeten
zal je missen
onvervangbaar voor altijd niemand kan zich met jou meten…
De kleuren van de avond.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 Het zijn de kleuren van de avond
die mij verwonderd stil doen staan.
Het langzaam doven van de zon,
dit stilzwijgend ondergaan.
Het zijn de geluiden van de avond.
Het zachte ruisen van de zee.
De stilte op de achtergrond.
Het late krijsen van een meeuw.
Het zijn de geuren van de avond.
De kamperfoelie, de jasmijn.
Het pas gemaaid gazon…
De laatste wals
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
654 Hier sluit ik dit hoofdstuk af
een deel van mijn leven
heb ik eraan gewijd
dat wordt nu verleden tijd
het is als de laatste dans op het feest
nog één wals
dan is het genoeg geweest.…
VOORTUIN NAAR DE WINTER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
612 Ondanks dat ik afscheid moet nemen
van de zomer om eigen weg te volgen
doet het pijn te voelen
en te zien hoe ik afkoel
een deel van mijn liefde geef ik langzaam weg
in kleurrijke tonen
het jammert zo
mijn naam te noemen
IK BEN DE HERFST
niet zomaar van de ene op de andere dag
in kilte verdwijn
welnee
ook ik benut het schitterende…
Tranen als kiezels (II)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
524 Versteende tranen als kiezels
vonden hun weg
Langs nooit en te nimmer uitgelegd'
paden
Op weg naar hun bestemming
Hoewel onbekend, plukken zij
de bergbloemen
Uitzonderlijk gewicht schuurt en schraapt
enorm
Zoekend naar uiteind'lijk lot
Hun reisdoelen zijn het dal en
nog veel verder
Opgelopen schade leek onher-
stelbaar
Straks weer…
Nu nog ongebruikt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
579 Ik hou van de donkere
Uren in mijn diepste wezen
Waarin mijn zintuigen
Zich hebben verdiept;
In hen heb ik, als in
Oude brieven, mijn dagelijks
Leven teruggelezen dat
Nu nog ongebruikt voor me ligt;
Door hen kom ik dan te weten
Dat ik nog ruimte heb voor
Een tweede leven, dat breed
En tijdloos voor me ligt…
Doen alsof
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
565 God, de wereld ligt in mijn handen...
en ìk doe net alsof
het de normaalste zaak van de wereld is!
Dat is het ook, dat is zo Petra,
het is nu eenmaal zo: het ìs jou gegeven...
en je hebt erover te waken,
vanuit heel jouw elementen
doe je dit eigenlijk al, zo lang
zo lang
zonder bang te zijn.…