3456 resultaten.
Verslagen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
770 We trokken nieuwe muren op
van woordstenen gevoegd
met zwijgen.
En sloten onze schulp.…
Vlucht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
875 een gelig licht bruint irreëel
de blanke houten schuur
een eerste druppel spat tot kroon
op de arduinen muur
het zacht gekeuvel op ’t terras
wordt stilaan animeus
geroffel op de parasols
maakt pimpelaars nerveus
bij glasgekling en stoelgeschuif
wordt hier en daar gegild
de vlucht naar binnen wordt gestart
met dienbladen als schild…
Gesloten deur.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.004 Al zou ik een hek bouwen
om de muren van mijn huis
Je blijft me achtervolgen,
ook al is de deur op slot.…
Haar droomland
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 soms zonder onbespiede
ogen die blikken
brokkelt er een steentje af
van de door haar
opgebouwde muur
laat ze de fluister toe
bevangen
in een droomland
van verlangen
het zou zo anders
kunnen zijn
slaat ze koesterend
haar warme dekbed
om zich heen
als ze maar weer durfde
dan weer sluit ze het gordijn
stapt terug
in haar echte wereld…
Dieper in de duisternis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
544 ben de trappen
afgelopen moest
de bodem zien
zocht vaste grond
onder mijn voeten
zonder een misschien
ik spiraalde
tussen muren steeds
dieper in de duisternis
had de hoop
al opgegeven omdat
er daar geen einde is
ben terug gegaan
totdat ik weer in zon
en licht kon staan
heb daar het
leven opgepakt nooit
daal ik die trap meer…
Maskers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 Vermomming geborgen
een laag op het gezicht
herbergt,
via ogen door gangen
de ware gezindheid;
achter een muur
van onherkenbaarheid
huist de ware identiteit.…
het plan
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
635 zo ver en dichtbij
binnenste buiten gekeerd
in mijn eeuwige mijmering
bang voor het streven eet je niet
dat wild kind stil staat onder
gelopen door het licht van een
prinses van de sterren herkenbaar in verzen
geschreven in de tuin op
een zomerdag van een kathedraal
speerruiters bewaken deze muren van
de pijn als kiespijn mis jij in…
vaderdag 2011
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.043 nooit brandmerkte mijn vader mensen
noch zette hij iemand ooit tegen de muur.
hij kleefde geen etiketten
maakte niemand het leven zuur.
hij bleef met anderen dromen:
ooit groeit alles wel goed
als wij maar blijven geloven en hopen
dat echte liefde
door hartelijk samenwerken,
soms, nu nog, wonderen doet.…
Ruïne
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
490 ik schrijf mijn tekst hier op de muur
in de hoop dat op den duur
u het lezen zal
de woorden staan er kil en kaal
de achtergrond verbrokkeld vaal
teken van verval
doch eens, keek ik vanaf de toren
lachend immer recht naar voren
zeker van mijn tijd
maar nu de brug is neergelaten
straten stoffig en verlaten
ga ik in vergetelheid…
Een vale kleur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 hij kon het fluisteren
van stenen niet verstaan
de echo’s van muren
liet hij langs zich gaan
kende niet
de knusheid van de trap
die bij elke stap zijn
meebeleven krakend gaf
voor hem was het behang
geen dagboek vol herinnering
een vale kleur die
kamers scheidde van de gang
hij leefde hier
zonder te wonen
kende slechts het huis…
Boogkromme
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
419 Tussen muren van stilte
en enkelhuizig bewoond,
heeft zich tot dusverre
tweeslachtigheid getoond.
Het is lotgenoten gegeven
aan de grillen te wennen
zonder in velden of wegen
een medeziel te bekennen.
Aan de rand van verlangen
daagt een sluimerwens,
aan het zicht onttrokken
door de inpandige mens.…
In de leemtes van mijn gedachten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 in de leemtes van mijn gedachten
spinnen woorden als boemerangs rond
kleuren vele vermoedens het zicht
rollen zinloze zinnen over de grond
een spel van onbegrepen krachten
maar soms flitst dan dat hemels licht :)
en al dat spinsel zonder rede
nestelt zich als stenen in een muur
op het scherp van de gulden snede
en zo wordt een leemte plotseling…
Indepedentie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
504 Open de cel
waarin mijn ziel
gevangen zit
neem muren weg
die mijn brein
het zien beletten
zuiver de lucht
waar mijn hart ademt.
Schenk mij vrijheid
mijn leden
te strekken
woorden te spreken
mijn brein ontlasten
van zorg en pijn
en zuiver het licht
waar mijn oog ziet.…
levensloop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 de trage gang van oorlogsdagen
vraagt een bange blik om moed
gepast bij holle buiken en de gloed van
koortsig toevlucht zoeken -bij elkaar
kijk maar
door het glas dat boven gas en licht
met uitzicht op jouw stervensduur
en dat dan ieder uur
kerf de angst
in duizend ogen
kras de dagen in de muur…
Met stukjes leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
444 ik ben geïmponeerd
door de immense muren
de vele stenen gevoegd
met stukjes leven uit
een lang vervlogen tijd
handen hebben
gesjouwd en gebouwd
samen gevouwen in gebed
de hoop op een spoedige
voltooiing is al te vaak voorzegd
nog spreken de stenen
over de cultuur van eeuwen
met hun naam in de groeven
is het monumentale erfgoed
door…
Open en bloot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
493 het duurde lang
voor ik erachter kwam
dat ik geplakt zat
achter het behang
dacht dat
dessin en kleur
het leven waren
omdat de muren bleven
open en bloot
sta ik te kijk in het
schonen van de wanden
alleen met lege handen
heb de ruimte verkend
meer licht en transparantie
helaas gaf mijn behang
geen levenslang garantie…
titel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
788 Vraag waarom niet waarom
Waarvan of andersom
alles legt niemand ooit aan je uit
we gaan gewoon
jij en ik samen
gewoon door
keihard door alle muren heen
Vooruit
kom op
koppie op
En alle rivieren beginnen aan de top
maar het mooiste uitzicht heb je in het dal beneden
daar is het rustig
daar is het vrede
heb je nu nog een vraag?…
doorzon
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
422 licht zich terugtrekt
in de schemer van dat koele woud
oud door tijd, maar jong
door nieuwe twijgen en het neigen
van haar eigen
kwetsbaarheid
het trillend gras vol blauwe klokjes sluipt
een wijle tot aan niets
dan duister, zondermeer vergeten
door de luister van dit uur
aan de kant een oude fiets,
een waterfles
en ramen in een muur…
Plaatsvervangend (plv.)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
475 breukvlakken ter ziele
het zilte vuur uit de ruimte,
waaier van herwonnen puin
achtergelaten in geboorte,
dichtgegroeid na verloop
de geopende muren
van huisraad op straat
een uitgetreden naaktheid
ten toon
- zij schaamden ons…
Stof tot nadenken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
524 zo voelt dat dus, leeg zijn
alsof de aarde sneller draait
harder aan je trekt
je nooit meer los zal laten
alsof de muren zuigen
en hoeken gevangenissen worden
ramen je wegduwen naar de schaduw
om er volledig in op te gaan
zo voelt dat dus, te vervagen
in stukjes en beetjes
jezelf te verliezen
aan de eeuwigheid van stof
al je gedachten…
Alleen in een klein huis
gedicht
3.9 met 22 stemmen
9.737 Alleen in een klein huis kan je behoorlijk denken
de muren zijn dichtbij genoeg
weren de regen met gesneden voegen
die regen moet je kunnen horen
het dak lekt op bekende plekken
daar heb je plastic neergelegd
emmers gezet, als er een raam is
zelfs een plant, alleen
in een klein huis
kan je behoorlijk denken.
---------------------
uit: …
nestwarmte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
510 rond kale takken treurt
nog grijs, de winter versplintert licht
op koude muren zien de buren slechts
een armlengte rood
want binnen huist de broze dag
als kleinood aan de wand
voor deze kant geen kaarsvlam, die
mijn vergezicht vertaalt
het haalt niet, bij de zomer
ach
het haalt niet
bij de liefde, die mijn binnenkant
bepaalt…
Opvoeden
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
708 Een blinde muur
een vader
kindje op zijn schouders
zeg me wat je ziet vraagt hij
handen met mensen eraan
ze willen mij
nee liefje
ze willen jouw broodje
gul als ze is
breekt ze stukjes af
en gooit zo ver als ze kan
het is net als eendjes voeren
zegt ze blij
hoe leg je een kind uit
dat mensen geen beesten zijn…
Deuren
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.438 Elke dag
worden duizenden mensen geboren
Elke dag
gaan duizenden mensen dood
Elke dag vrijen duizenden
met andere duizenden
en moorden enkelingen
duizenden uit
Elke dag zoek ik naarstig
naar mensen
en ga met mijn kop
door duizenden muren
--------------------------------------------------
uit: 'Een haven voor alle woorden', 2012.…
Waar onbegrip spookt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
467 de stenen
hebben gesproken
zij hebben de
spoken gezien
die mij bedrogen
ik wist de muren
maakte contact
sprak met de vingers
over alle emoties
die ik in me had
zij warmden
mijn handen ieder
op eigen manier
bekenden hun afkomst
uit klei van de rivier
kennen de
echtheid van leven
waar onbegrip spookt
verwijzen standvastig
naar…
Vast bezit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
560 Sluit mij in een cel
Met getralied venster
Uitziend op een blinde muur
Sla mijn handen in boeien
Sluit mijn voeten in een blok
En de deur met vele grendels
Gesel mijn lichaam met een stok
Maar nooit zal men mijn brein
Mijn gevoel en mijn denken
Kunnen vangen in een kooi
Hoe men ook van mij denkt
Mijn mening blijft altijd vrij
Want mijn…
meridiaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 muren moedigen doofheid aan, mijn
aanwezigheid is louter postnataal
ondeelbaar in wormgaten, wormstekig
de trap kraakt naar hoogte
als geratel van ketenen, als de
vroomheid van een gewatteerde nacht
tot hier reikt mijn schaduw, onwetend
van halvering, vervalwind, ranonkel, van
begrip zonder begrijpen
smaak van evenwicht aan keelrand…
Lachspiegel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
581 de schaduwen zien er
niet anders uit dan toen, alleen het
licht valt anders op de muren
de zon steekt achter twee gesloten
vensters genadeloos: om haar heen
heeft zich het vuur
van de verstikking vastgezet
zo droef en moe neergezeten
alleen de kat ontspant en spint
het is een
kunst de lachspiegel van de tijd
de dag, de dagen…
Rhododendron
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 Waren er geen oleanders,
bossen ondoordringbaar wilde
bramen met die violette
donkere en lichte vuren
Waren er geen assembomen,
bamboestruiken en waringins,
breed hun loverarmen spreidend,
dichte ambergroene muren
Zou de gloed van een verlangen,
in rhododendrons groene grot
niet zinderen in 't avonduur
tongen likkend als de vlammen…
Voor daarna
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 overhouden
van een dag, bijvoorbeeld van vandaag
van schroeiende hitte
die niet wijken wil
nog flirt met de late uren
die schemerend blozend
glijden naar de nacht
Iets
van wat is geweest
van dat voorbije
wil je overhouden
iets gewoon, gering
als herinnering
zoals verschaalde wijn in een glas
avondwarmte die nog kleeft
tegen witgekalkte muren…