13289 resultaten.
dichter met handicap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 (Gilles de la Tourette)
over 'den ie-oh'spreekt men in Twente
wanneer men het heeft over die jongen
die soms onsamenhangende kreten uit
zelf denk ik wel eens dat zo'n jongen
een veelbelovend dichter kan worden
hij zal met zijn verzen geen lof oogsten
laat staan prijzen winnen maar tóch...…
Als de dichter ontwaakt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
694 als warmte het hart verlicht
de geest zijn heugelijke ronden danst
de pauwenveer op het bed betoverend glanst
dan schrijft de poëet zijn lentedicht
bloesemzinnen schakeren
bij het ontwaken de dageraad
schetsen de hemel in goudbrokaat
een weerschijn laat de aarde floreren
de pauw waaiert haar kleuren rond
als een weelderige vlag
de dichter…
AAN EEN JONGGESTORVEN DICHTER
poëzie
2.2 met 4 stemmen
1.452 O, jeugdig beeld, verheerlijkt beeld eens doden,
Zo vaak aanschouwd in zaalge weemoedsdromen,
U blijf ik trouw, hoewel de jaren vloden,
De vluggewiekte, die niet wederkomen.
Nog voel 'k een tranenvloed mijn ziel doorstromen,
Wanneer ik peins aan u, en hoe de goden
U, ach! zo vroeg, een koele wijkplaats boden,
Melodisch door de wiegezang der…
Dichters zielslied
poëzie
2.4 met 14 stemmen
1.562 Ewig war ich,
ewig bin ich,
ewig in süss
sehnender Wonne.
R. Wagner, Siegfried 3 Akt.
Veel maanden lang heb ik dit rein gezicht
Diep in mij zelf bewaard,
Nu groeit het tot een rijk en rijp gedicht,
Dat álles samengaart.
Nu weet ik, dat ik éénmaal heb geleefd
Op gouden troon in Hemels tent,
En dat mijn ziel Gods gloed…
Twee dichters
gedicht
2.1 met 7 stemmen
4.578 Zij hadden samen 't groene gif gedronken,
Zij wilden in hun verzen ondergaan, -
Niet over eeuw'g liefde, sneeuw'ge maan, -
't Liefst zouden zij met vuile woorden pronken.
Er kwam een vrouw, - of waren 't and're vonken
Die hen bezielden? - Zij zijn heengegaan,
Verwaten, stoffig op de brede baan,
Naar 't neev'lig stadsbeeld, waar de vriendschap…
Mijn dichterlijke overweging...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
569 De politiek uit Den Haag is een ware plaag,
maar ja zolang wij op hen blijven stemmen
kunnen zij hun gang gaan.
Eens op een dag is het einde over en uit,
dan klinkt het luid:
Wij zijn het zat,
ons leven en onze keuzes
zijn des Geuzes.
Wie ons niet kent, erkent of herkent
als zijnde mensen van vlees en bloed,
is nog erger als de zondvloed…
De dichter is dood
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 De dichter is dood
niet dat ik hem goed kende
maar een beetje vertrouwd
was hij me wel
niet dat ik hem veel las
maar ik hield van zijn blik
niet dat ik hem zo mis
maar echt jammer
dat hij er niet meer is…
De dichter en de geleerde
poëzie
4.0 met 2 stemmen
3.674 De Dichter is een neuswijs kind,
dat Leven zoekt waar 't niemand vindt.
Hij spreekt met bergen, maan en zon
alsof dat alles leven kon.
De Dood zelf lijkt hem een bedrog,
zelfs dáárin speurt hij 't leven nog.
Maar de Natuurgeleerde
doet juist het omgekeerde.…
Dichter bij de mens
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
630 natuurlijk hoor ik regelmatig
“Ik snap uw woorden niet”
dat kan kloppen
soms zijn die al te oud
of liggen nog in het verschiet
daarnaast moet u vooral
niet zomaar denken
dat ik alles begrijp;
het is geenszins de bedoeling
dat alles wordt begrepen
ik wacht ook maar af
wat mijn gedachten schenken
en vraag me ook wel af
moet ik niet eens…
opdracht voor de dichter
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
491 herlees de letters
verwoord woorden
en verzin de zinnen
zoek de oplossing
in een gedicht
dat letterlijk
jouw zinnen verwoord…
Dichterlijke dingen ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
493 Spelend onder een stolp
van glas wat geen glas meer is,
de substantie beperkt en
versterkt het in en uitzicht
van plakjes geschaafde tijd..
Op de wand projectie van
een gezicht weerkaatst in een
pupil, teruggebracht in de oogkas
en het licht voeden zal, daarvoor
moet de onderste steen bloeden
voor een diamantmand die met
de hand gedolven…
Vijf dichters
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 er was eens een groep meeuwen
schreeuwend vlogen zij rond
de zee bleef onverstoorbaar doorgaan
met eb en daarna vloed
vijf dichters zaten op een duin
pakten papier en pen
elk hoorde iets anders
in het luide krijsen
de eerste schreef een elegie
de tweede beweende eenzaamheid
de derde zag de wanhoop van een mens
de vierde tierde…
De hand van de dichter
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.773 zo is mij enkel bewaard
langzaam maar vast te verwijven
in nijver monnikenwerk:
bidden en verzen schrijven
geel op geel perkament,
en mijn hand alleen te verstrengelen
met mijn eigen andere hand
en in een cel te versterven
oud op een houten bank.
------------------------------------
uit: Tempel en kruis (1940)…
Dichters bij elkaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
930 Altijd is er verschil.
In jaren.
In geloof.
In temperament.
Altijd is er afstand.
Twee mensen ontmoeten elkaar.
Twee levenslijnen kruisen.
In het brandpunt van het deelbare.
Verdwijnt afstand.
Verdampt verschil.…
mijn dichter es
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Jij bent
mijn veld voor ogen
de enk, het hoge land
in nevel en bij regen
de bloem in mijn hand
koren op mijn molen
het dagelijks brood
bij koude de kooltjes
gloeiend avondrood
voor mij de beste keuze
tussen alle witte vlekken
dat ietwat mysterieuze
zo fijn om te ontdekken…
DE DICHTER TOT DE EINDLOOSHEID
poëzie
5.0 met 3 stemmen
911 Heilige eindloosheid,
Buiten ruimte, buiten tijd,
Slingren zich de zaal'ge reien,
In een eeuwig zich vermeien
Aan U toegewijd.
Eenmaal in de droom
Strookte mij de zoom
Dezer waaiende gewaden,
En ik mocht een oogwenk baden
In die wervelstroom.
Sedert pleegt de dag,
Als een jonge lach
Die zich loswindt van de lippen,
Immer aan de wil…
Dichters in het duister
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
490 Dichters zijn tastend aan zet.
Beest en geest verzoenen.
Zij zoeken in het duister,
op weg naar de liefdeswet.…
Dichter tot elkaar
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 , het zijn herhaalde
beelden die ver over hun horizon gedijen
De zon richt zijn pijlen op de roos
van de geschatte tijd
zijn oog ziet het vertrek
tot aankomst die we in alles delen
We staan met beide armen en benen gespreid
in de geopende ogenblikken zoals die zo bedoeld
zijn, niet in losse fragmenten waarin we stikken
maar dichter…
de dichter onthand
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
649 vroeger nooit gedacht
dat de dichter zich ontheemd
zou voelen zonder een goed
functionerende laptop
mijn gedichten toevertrouwd
aan dropbox ben ik zwaar onthand
nu ik er niet bij kan
niets was er zo betrouwbaar
als destijds het aloude
'bloc de brouillon'
zo'n kladblok dat je
heden ten dage alleen
nog maar kunt kopen
bij de plaatselijke…
Dichters leed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
765 Maar het triestigst is
wanneer een dichter niet ervaren wordt.
Wanneer zijn verzen zwart op wit,
zijn diepste ziele roerselen
in snippers vermalen
tot pap verworden,
om papier te leveren voor een andere dichter,
wiens stem niet gehoord,
wiens roerselen niet gezien
en wiens verzen niet gelezen worden.…
De verliefde dichter.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
847 Ik ben verliefd, zo vreselijk verliefd
op al mijn eigen woorden
dat ik geen enk’le schrappen kan.
Maar dichten is niet louter inspiratie
het is toch zeker en vooral, veel transpiratie
en schrappen, heel veel schrappen maar.
Mijn zweet dat stroomt, mijn tranen niet veel minder.
De vruchten van mijn dichtersziel
kan ik niet aborteren.
Hoe…
Ook dichters sterven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
749 Hoe dichter ik bij de leeftijd kom,
dat ' terug' in tijd er niet meer is,
wordt de confrontatie er eentje
die ik nochtans het liefst nog even uit wis!
Wederom een dichter van subliem formaat,
overleden toch iets wat je raakt.
Al zal 'k nooit zijn hoogte aantippen,
'k ben een van hen, zoals velen met mij.…
Hoe dichter bij Dordt
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
973 Daar volgt dan op: ‘Hoe rotter of het wordt’
Zo krijg ik van de kenners steeds te horen
Dat lijkt voorwaar geen plek die kan bekoren
Maar daarmee doen ze echt de stad tekort
En bovendien, met koninklijk onthaal
Scoort heden zelfs Ons Dorp nog Maximaal…
kabinet van de dichter
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
637 De zomer kijkt de winter na
ongeschaafde planken
zongedroogd en uitgewerkt
net als hij die oude man
de schrijver van weleer
met verjaarde handen
timmert hij ´n eigentijds
verleden bij elkaar
zijn nieuwe kabinet
de winter achterhaald
op afgeschreven hout
dicht hij zijn leven…
Het Huis van de Dichter
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Een gedicht is als een huis,
waarin je fijn kunt wonen.
Een gedicht is ook een schulp,
waarin je angstig kruipen kunt.
Een gedicht kan een kliniek zijn,
waar je moedig vraagt om hulp.
Een gedicht staat als een tempel,
wanneer je het in eenvoud bidt.
Gedichten vragen me dan eerlijk,
of ze vals zijn of juist goed.
Daarna vertelt mijn intuïtie…
Maanverlichte dichters
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
652 Op weg naar dat nachtelijke meer,
waar gedichten als vanzelf ontstaan,
en op maanverlichte dichters wachten.…
bemind worden door een dichter
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.267 vlak bij de Meir loop ik Veerle tegen het lijf
bruin haar scheve baret laarzen jas
hoe gaat het? ze vertrekt haar mondhoek
even maar alsof het er niet toe doet
haalt haar schouders op en knikt we groeten
en lopen ieder een andere kant op
ik kijk nog eens om maar ze is al verdwenen
gewoon tussen de anderen als de anderen
en niemand…
Dichters en Vertellers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
675 Echte dichters verstaan de kunst,
om de tijd te laten stollen.
Rasvertellers verstaan de kunst,
om de tijd even stil te laten staan.
Ze leren ons glimlachend luisteren.
Ze laten ons fronsend nadenken,
over de wanen van onze dagen,
en de zinnen van ons bestaan.…
Ik ben geen beroemde dichter
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
590 Ik ben geen beroemde dichter
die met woorden
in prachtig gestileerde zinnen
gevleugelde gedichten tovert
over verdriet, het leven,
de liefde en het beminnen
en de harten
van de lezers verovert
toch is het mij ook gegeven
mijn steentje bij te dragen
op gedichten.nl
want voor mij blijft
het spelen met woorden
een creatief spel…
Een dichter vraagt mij…
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
518 zou het kunnen…
of is het toch een illusie
ik bedoel, zo vol gevoel
schrijven naar een doel
misschien is het één
van de talloze dromen
teveel denken aan
zoek ik naar iets
wat niet kan
of zelfs mag bestaan
wil ik te graag geloven
dat woorden
zich weten te ontplooien
gedachten kunnen stillen
is het iets onmogelijks vragen
dat…