5887 resultaten.
Schutkleuren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
411 zal ik je vermommen
schutkleuren zien ze niet
wel de rode bladeren
op de stoep
je hoeft niet te vechten
verderop is een agenda
schrijf er maar in
wil je hier blijven
alles is goed
maar weet je
ik verhul mij voor de soldaten
die mij willen kelen…
Verlies
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
676 Het vurig vlammend rood
is nu verdoofd
tot moedeloos geworden bruin.
Het schitterende licht
is nu verstoft
tot doffe onverschilligheid.
Het vrolijke gefluit
is nu gesmoord
in somber zwart gemoed.
Want ik,
ik ben niet meer
die ik nog gister was.…
Retourtje moederdag
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
765 In de trein achter glas
brandende zon als
zomergast van stilte
naar hitte coupé
een droogboeket
verschoten rood
'n hart
als blanco kaartje
waarschijnlijk
voor een vergeten moeder…
enig
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
549 hoe glimlacht
het tedere roze
zich hunkerend open
een welgevallige sierlijkheid
met een hart
vol spikkeltjes rode passie
zo aards en hemels tegelijk
dat ik blozend
in haar zoete adem verwaai…
na vandaag zonder schaamte
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
934 je spreekt
met mijn ziel
en wijst
naar de hemel
je bloedt
uit mijn hart
in het rood
van de pijn
je verdriet
is nog warm
in het drogen
van tranen
draag maar
mijn naam
na vandaag
zonder schaamte
en bevrijd je
van angsten
nu hoor je
bij mij…
Jeugd herinneringen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 met de jaren
komen de
herinneringen periode
aan de kindertijd
och ; waar blijft
de tijd
heupwiegen
op de rode stenen
in de
hoelahoep
voor de huizen
met de
smalle ramen
en de hoge
grijze stoep…
Littekens
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.167 vloeibaar harnas
Zij moet doorbreken
Anders dooft het dreigende water haar
Nog even
Nog lang
Ik wenste niet langer bezocht te worden door het denken
Bootje, drijf niet naar de dood
Vaar naar mij
De blauwe lagune
De rode roos…
skûtjesilen voor de koningin
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.279 Dit gebied heet in de volksmond 'Rode Hoek" vanwege de oproerige linkse geschiedenis. De fokken werden gelijktijdig gehesen en neergehaald als groet aan onze koningin.
Volkskrant - Binnenland, blz. 2, 5 augustus 2005…
DE DOOD VAN MEI
poëzie
4.6 met 13 stemmen
4.679 Zó als een kind dat in het leven was,
Zó als een bloem van zomerrood in ’t gras,
Rode papaver die nu neder ligt,
Zo lag ze en der zonne laatste licht
Scheen op haar, maakte haar een weinig rood
En goud voor ’t laatst – en ging toen met haar dood.…
Oudjes aan de touwtjes
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
524 ik heb de paden
met rode bordjes
verboden te betreden
meegekregen in het
landschap van mijn jeugd
het was de deugd van
opvoeding en maatschappij
om in het gareel te blijven
de dwang van rooms en rood
in opbouw voor gelijken
die sleur was doorbroken
wij gingen onze eigen gang
kozen voor alternatief
met kleding en muziek in
een tegendraadse…
Aarde die rozen baart
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.300 Huis waarin ik woon
leefde 'n ambteloos pastoor
met z'n huishoudster;
geliefden tot in de dood
wat de kerk hun verbood
Twee rode rozen
bloeien zomer's op hun graf
door niemand gepoot;
in onze tuin heel bizar
groeit 'n zelfde rozen paar
Het zal toeval zijn
plaats voor m'n gemoedsrust
een mantel van gaas;
mantel om de rode rozen
op het…
Het bollend vlak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 HET BOLLEND VLAK
Langs de horizontale lijn
het bollend vlak
de
verticale gedachte
gestrekte waarneming
eindeloze rijen
stramme leden
bolle bolle helmen
rode koppen
koppig rood
geurig golvend
kleurend scharlaken
dansend
dooreen geelkoperen draden
gesteelde dorst
neêrbuigend in smachtend verlangen
stroom
der vergetelheid
daar staan…
Uit de arbeid komt voort de bloedige strijd
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.499 In rode damp van bloed
Doet haar dampende voortgaan de arbeid.
Zij gaat in 't Al de sterren tegemoet,
Waarvan de smart en strijd haar onderscheidt,
In wolken van bloed, en tranenbeschreid,
In van pijn en rouw nacht en gloed.
De aard is in goudene sterren rood
En zwart van stromend, geronnen mensenbloed.…
Najaarsvensterke
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.467 Een verneuteld vrouwke schikte
't Wit-en-rood geblokt gordijn;
't Was..., alsof heur rimpels zegden
‘'t Zal 'ne kwaaie Winter zijn’...…
Geen speciale plek (I M Chuck Berry)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 Jij sprong in de rode Buick
benzinezuiperd van naam en faam
jij ging graag mee naar de zee
of zo maar rijdend door de kleuren
van de geestgronden achter de duinen
van Noordwijkerhout, uitwaaien
met jouw rode, lange, gekrulde haren
Op de radio speelde Chuck Berry
‘No Particular Place To Go’ mee
Wat zong jij vals en ik iets minder
toch werden…
Taxirit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
270 De rode zonneheuvel is een hoop van rode klei waar mieren en termieten
elkaar in leven houden, metershoog
hun dagelijkse werk een biotoop
Zo ook de anonieme metropool
voor de miljoenen woon- danwel verblijfplaats
een hoop geloof en liefde biotoop
van vale kleuren zonder vast patroon
verkeer en bruine lucht een symbiose
Als de taxi…
Lands-end
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
914 vandaag klom ik de hemel in
met rood gelakte tenen
liggend in het gras
gebonden door zwaartekracht
en wat niet al
oh, ooit
in deze blauwe droom
te kunnen stappen
de stilte in
en los te laten
wat mij aan de aarde bindt…
Medische ethiek
snelsonnet
3.1 met 8 stemmen
1.651 Zij ondergaan de test met rode konen
want wie geen maagd is, heet prostituee.
Of dit voor de gezondheidszorg geslaagd is...
bevallen met een vroedvrouw die nog maagd is?…
Winterse harten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
670 Een ijskoude sneeuw
Verwarmt bevroren harten
gloeiend in het rood.
Doorwinterde sneeuw
verkilt gebroken harten
eeuwig in de tijd.…
ongeduld
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
863 zij zag heil in een rode hoed
op een paarse jurk
om zichzelf te zijn
met haar zestigste verjaardag
wachten tot je zestig wordt
lijkt me rijkelijk laat
om jezelf te worden
ik wacht niet en eet rozen
liefst verse…
Vernield
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
964 Jouw felle nagels
klauwen mijn tijd
in vacuum
rood gekraste
lijnen striemen
toekomstig verleden
nog steeds gehard
in het raken
en scheuren
van dagen
stoot mijn
tijd geschiedenis…
Leren lopen
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.630 Je handen sloten zich
om mijn wijsvingers
je trok jezelf omhoog
aarzelde tussen zweven
en vallen op het tapijt
de beentjes kromgebogen
het gezicht rood van
inspanning en opgetogen
je vond rust op mijn schoot…
Masker
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.323 Het raken van de vloer zal je nooit vergeten,
de rode druppels langs het gezicht.
De kracht die je mij geeft zo fijn,
of heb ik het toch mis?
Mijn gedachten zijn bezeten,
je leven voor altijd belicht.…
Dodemansfestijn....
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
996 het dodemansfestijn verwacht
de verzuchting
van plengende tranen
met rode anjerkus chrysanten
witte wijn gelach
in afscheidsroes
het dodemansfestijn verhoopt
de verheerlijking
voor zij die vielen
met bloemenzee festivals
en kerkhofstille
zuchten…
Die gloed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 Twee dorpen naast elkaar
genesteld langs de rivier
een allee van beuken
je mag er hoogstens vijftig rijden
maar wat een groots plezier
je kan er naar die pracht
die gloed van rode beuken kijken…
Op een dag
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
2.662 Op een dag zal
achtergelaten speelgoed
het gazon
iets eenzaams verlenen,
de zon zal
het rood van
de driewieler verbleken
en de echo´s
van kinderlachen
zullen àl vager
door het theehuis klinken.
Op een dag
zal ik schrijven:
´Er was eens´.…
Eenzaamheid
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
892 Bedrukkend en zwaar hangt
zwaartekracht aan
mijn hart
terwijl kille tranen
rode wijn druppelen
uit mijn glasgordijn
mijn kraan alleen maar
gal kan spuwen en
mijn glas alleen
op tafel staat…
mijn lieveheersbeestje
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.547 jij met je zwarte stipjes
en je vleugeltjes als rode jas
je pootjes als tedere lipjes
mijn vriendje, toen je bij me was
ik had je gepakt uit de lucht
met grassprietjes in een doosje gedaan
van morgen slaakte ik een zucht
je was stilletjes van mij heengegaan…
waar
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
792 wanneer
de avondvogel
zwijgt
de hemel
hoge sterren
krijgt
en al
het leven
rust
dan zweven
geuren
door het woud
waar rood
het zoete wit
ontvouwt
als nacht
haar kelken
kust…
Achter het gordijn
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.031 Opgaan in rode schemer
met de nacht opvliegen
en dan woorden schilderen.
Druppels in een kelk,
stromend genoegen.…