1614 resultaten.
Omgewoeld
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
980 wij nemen de bekende weg
belanden in een fris seizoen
met verse akkers tot de kim
en klare taal tussen de velden
intussen heeft de landman
voren nagelaten
door dieper ploegen
komen oude resten weer omhoog
als weggezonken tegenslagen
is het de straffe wind
of toch het lage licht
dat mijn verdriet na al die tijd
nu zienderogen stromen…
Vakantie
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
955 Vakantie, genieten van de natuur
Zo mooi in het zomer seizoen
Dat zal een ieder goed doen
En op zoek naar het avontuur.
Vakantie, vier het met dankbaarheid
Vertrouw op Gods bewarende hand
Hij blijft met een ieder verwant
En houdt Zijn vleugelen uitgespreid.…
Een onbekende angst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
615 jij wist de kleur
voordat de knop zich opende
in groei en vorm
herkende je de bloei
natuurlijk scheen de zon
in een warm ontvangen
maar een onbekende angst
bleef in ontluiken hangen
seizoenen werden volgemaakt
zorgen voor even vergeten
omdat alles goed leek te gaan
maar de alertheid is gebleven
signaleerde stilstand
in vooruitgang…
Het komt wel
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
811 voortvluchtig gericht, de
tijd hijgt lichter in ons
rond, stikt gaten in de
ochtendstond, is amper bij
te houden, beweegt verder
uit het zicht, schaatsers op
smeltende melk, trekken
eigenwijs sporen over het
virtuele ijs, wat gelig korzelt
aan de randen, bestijgen dag
en nacht de zon en maan in
nieuwe offerranden, hervat het
seizoen…
Besluiteloos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
577 Een ringlijn is het spoor
waarop seizoenen volgens schema rijden.
De punctualiteit kan mij verblijden,
wanneer ik weer de lenteklokjes hoor.
Ik moet u iets bekennen tot besluit.
Het leven vind ik mooi. Toch ben ik boos.
Ziezo, nu is het hoge woord eruit.
Waar zal de nieuwe lente zijn gebleven?…
Verbroken verbinding
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
592 een ontstaan uit Liefde
wordt als schild van verwijt
misbruikt
de ruimte welke gevuld was
met de beweging der seizoenen
raakt in verwarring
en de nabijheid verbasterd
in afstand, hardnekkig vol vlekken
blind en doof
de taal ooit zo aanvullend gesproken
verstompt en spuugt bitter
gaten in de huid –versplinterd
daar hun vogels de…
Haar wortels zijn gescheurd
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.236 .
~~
(zoals seizoenen in de lijken te zijn
zo ben ik in de war
naar het horen van het kille weten
dat jouw weg naar het sterven
is ingezet. )…
overgaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
714 Met de overgang van dag tot dag
Kan ik alles met m’n vlinder delen
Zodat ik liefheb, leef en lach
En de wonden van het gister helen
Met de overgang
Van week tot week
Zit in alle hectiek wel even rust
Om te beseffen welk paradijs
Er opengaat als ik je kus
Met de overgang van de seizoenen
Blijkt in alles een bekroning
van liefde en ik blijf…
Liefde
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.116 in houden van
zit veel besloten
het omvat vooral
wisselende seizoenen
cupido is er vaak
op een onverwacht moment
of je wordt door fonteinen vol
gelukzaligheid verwend
doch ook wat in liefde
wordt gegoten
blijkt vaak een droom
of is onwerkelijk verwachten
met lege woorden
als versleten schoenen
en stilte die…
Tweetonig winterlied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 De ruwe aard is verraderlijk
weggestoken
in valse vormen van schijnheiligheid
worden de ijskoude tonen verborgen
een arglistig zomers gezicht
dient warme, bekorende beelden op
façades vol venijn
hemels toneelspel
chanson zonder zuiverheid
afgestorven handen strekken zich
hulploos naar het voorgespiegelde seizoen
een hunkering naar…
schetsen in kleur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 vredig schilderij
om eindeloos te kijken
voor als het leven
je pijn doet
jij hebt je schets
allang gemaakt
je potloden liggen klaar
ik zie donker en licht
er mogen wolken zijn
‘k zou zo graag
je eeuwig beschermen
voor donker en kou
elk naar bericht
jij hebt je jas, je tas
je laarzen, paraplu
je bent voorbereid
op elke seizoen…
mijn vingers dooiden ijs
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
757 je verijsde in je jeugd
de permafrost duurde
een half leven waarin je
niets kon geven of ontvangen
liefdeloos zonder verlangen
warmte kon je niet
bereiken in het grijze
licht van fijne sneeuw
zodat het zicht op enig
toekomst werd gemist
zacht ontlook de lente
in je koude huid
mijn vingers dooiden
ijs dat de seizoenen brak…
is het zo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 het leven wordt getekend
door natuurlijke seizoenen
daarbinnen, in mij, werkt ook
de wet van komen en gaan
van telkens vallen, terugtrekken
maar het kan ook rijpend zijn
of vernieuwd weer opstaan
ook al is dit bij ieder bekend
toch is het niet zo,
leert de ervaring,
dat men daar aan went
eb en vloed
schetsen een verklaring,
en dag…
Binnenstebuiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 als de lente voelbaar is
de lucht zacht
de zo gekoesterde tijd ons wacht
stemt ons goed gemoed
alsof Corona er niet meer toe doet
we willen rosé, geen associatie met bier
niet meer, nooit weer
want als de lente begint
het mooiste seizoen
als alles als toen
ooit eerder genoten
de lijven ontbloten
met zand overal
zon, zeebad, het…
Nazomer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
474 Behalve de seizoenen die wij kennen
Kwam er een vijfde bij ons aangewaaid
Dat heeft de andere vier voorgoed verfraaid
Het was voor de bevolking even wennen
De indertijd inheemse Indianen
Waren met het verschijnsel opgegroeid
De landverhuizer werd erdoor geboeid
En droomde al van roodgeelgouden lanen
De Indian Summer, langzaam dringt het…
in golven wiegt je lach
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.392 nazomer zag
je kleurt zon in
zomerbruin, haar oogst
is voelbaar op het zand
waait nog groen in
goudkleur langs het duin
het blauw loopt vol
met zachte herfsttinten
geel dat zongerijpt
een koele ode klinkt aan
eerdere volheid in bezinken
ik pluk nog niet
laat warmte rijpen
koester je schoonheid
ogen en de fine fleur van
drie seizoenen…
Verzomerd allengs in elkander
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Langer seizoen winter wou...
Met het vuur bikte we af;
Ons Stadje sloopte het nou!
Romance ging erop af
Ons voorjaar veegde vlekken
Lokkend minne uit vrijaf.…
Goed jaar voor de buidelkrab*
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
765 Slierten nevel vallen uit de hemel
ze vallen uiteen, niemand weet waarheen
de buik van de poezie zit vol stenen
metaforen spatten om je oren
Aan de andere kant van de oever
ligt de tijd uitgestrekt in het gras
ik zie een vlot gevleugelde vogel
dichter bij de hemel, ver weg van 't nest
Deze stad is een jungle vol gevaar
het koude seizoen…
onbezonnen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
417 genuttigd hoeveelheid alcohol
betrad ik de vroege ochtend
met een onuitgeslapen gevoel
van uitputting, zonder twijfel
en gerede voldoening daar
het licht zich slechts
vertoonde in de verbeelding
waar mijn ziel en ik elkander
zochten en tenslotte vonden
het park waar ik en mijn
vriend het groen van een gemorste
hoeveelheid aan seizoenen…
De aarde
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
417 De aarde de bron van de natuur,
Alle leven, alle landschappen,
Luchttaferelen, vergezichten,
De seizoenen, ritme dag en nacht.
Wat houd ik van mijn aarde,
Waar ik geboren en getogen ben,
Ik de liefde leerde kennen
En ook na de dood de diepe rouw.…
‘t waren vaak hun stemmen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
343 ‘t waren vaak hun stemmen
gedragen door overtuiging
die mij door de tijd heen
dat gevoel van thuiskomen
schonken in mijn schoot
’t moet zo’n seizoen geweest zijn
om vragen rond de werkelijkheid
die onvermijdelijk komen zouden
met een betrouwbaar ogend verhaal
een levensgeschiedenisbos in te sturen
’t is een tigste natuur geworden
die…
Ik switch
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
2.975 Ik switch van Twitch naar Roblox en weer door
voor de highscore van dit Fortnite-seizoen;
en ik heb nog meer te mijnen in mijn
Minecraftwereld, alsook op de server,
iedereen vliegt er als roze schaap rond.…
Sinkel
gedicht
3.7 met 62 stemmen
24.495 Met de zwier van een zomerse marktkraam
waait ze luchtig door zijn seizoenen
verkoopt de zwaarste zaken in katoenen
en papieren kusjes zonder logo of een naam
ze verpakt met de allerlichtste kooswoorden
een knipoog en een bundeltje slotakkoorden
gretige handen ritselen door haar waar
de planken buigen en het zeil waait op
matzwarte schoenborstels…
Broeikas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
745 De winter blijft uit, zoals voorzegd
de vogels hebben schijnbaar zonder enige zin
- instinctief doch verstandeloos gedreven - in
de zwakke zuiderzon hun tooi te warmen gelegd
Dit seizoen mag die naam niet dragen
geen vlokken, ook geen krakend water
dikke jassen met onnodig hoge kragen
groene wakken met oeverloos gesnater
Ons dorp droomt…
Het lichaam van een verliefde man
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
864 Hij heeft
miljoen sterren verzameld en
warme dagen die een seizoen kan baren
onthulling hoe de tijd, meester van alle illusies
onder teder natuurgezang bezwijken kan
en vergeten
hoe zelfs de zon donkere vlekken draagt en
ziel alhoewel bemind, ongezien blijft
maar zijn huid liet lezen als brailleschrift
ontdaan van alle zwachtels
het…
Wonder
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.175 Geen zonnig seizoen is er in zicht.
Op de stoep ging ik zitten denken:
'Verlang ik wel eens echt naar licht?'
De somberheid is toegeslagen,
de wind die brult, de hemel grijs.
'Mijn leven is vol tegenslagen.'
Ik wijs me terecht: 'k Ben niet goed wijs.'
Wat moet ik eigenlijk met een wonder?
Wat zou ik doen met hemelslicht?…
Lentegevoel.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.114 komt
de winter gaat
het felle licht
over het water
de stroming schittert
kabbelende vogels
schreeuwende meeuwen
jengelende kinderen
prachtig die contrasten
ik loop en ik denk
ik kijk en ik voel
ik zie en ik ruik
ik hoor en luister
en bundel de energie
het ruisen van het riet
meerkoeten hobbelen
als drijvende dobbers
het seizoen…
Een vorige tijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
533 ik hoorde
struiken praten
had eerst weinig
in de gaten maar
een vleugje wind
droeg hun woorden
hoorbaar dichterbij
keek spiedend
om mij heen naar
een andere bron
zag gefilterde zon
in het donkere groen
rook de vage geur
uit bewegen van toen
een vorige tijd die
seizoenen herspeelde
in het decor van heden
daarbij declamerend
van…
DagSchepping
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 En maar dicteren componeren
orchestreren dirigeren
alles was er al
land lucht water vuur
als vier seizoenen
modder sneeuw rivier en brand
ook knechterige wolken onder haar
absoluut uitgestrekte troon
Zelfs de zon dook weg
achter de horizon
Zwijgen kijken
en kwaad staren
tot alles stopt met vallen
en de dag eindelijk eindigt
in zonneschijn…
Straalde bedeesd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 en vlagen het
weer van de komende dagen
zij had mij wiegend gewenkt
opende haar hart
straalde bedeesd toen ik
schaamteloos keek naar haar pracht
ik deelde aarde met haar
we vergeleken omgeving
op wat kleine details na
waren we heel dicht bij elkaar
lente werd liefde tot zomer
het houden van heeft gegeven
haar vrucht aan einde seizoen…