4012 resultaten.
Nooit meer thuis
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.331 het vergeten knaagt een leegte
waarin angst je adem neemt
bevreesd doorzoek je volle laden
haal je oude feiten op
die keer op keer
terug in diepe gaten vallen
nog even en je huis bevreemdt
ben jij voorgoed ontheemd
het ergste is
dat je het weet…
Eenvoud
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.035 Vaak gaat het om de simpele gebaren
het schillen van de aardappels en de dikte
van de schillen in het kritisch oog van een moeder
die het, omdat ze ouder is altijd beter weet
De spetters die je maakte bij het laten vallen
in de met water gevulde, grote, zwarte pan
waarin het heelal zou kunnen passen
omdat er zoveel ruimte in het niets is…
Een brief
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
958 Een brief
Die ik lees,
Een brief
Die ik wil
Verscheuren,
Zoals het mij verscheurt,
Een brief
Nat van wind
En van regen,
Maar vooral van mijn tranen,
Ze vallen op mijn schoot
Met de snippers
Van de brief,
Die brief,
Waarin beschreven wordt,
Wat er is gebeurd
Met jou,
Mijn liefste,
Hoe je bent gegaan
Naar een plek
Waar ik nog niet…
Koude winternachten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
499 Uit de stille brief
die je me stuurde
vallen eenzame letters
in somber duisteren
krijgt jouw fluisteren
een onbestemde klank
in koude winternachten
vriest de liefde aan het hart
door waanzinnig verlangen
nu ik je steeds vaker niet begrijp
is dreigende leegte onberekenbaar
aan vergankelijkheid onderhevig.…
Verwaaid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
463 als zand in de wind ben ik
hoog opstuivend met het schuim
van de zee bij volle maan
ik dwarrel in het rond
tot aan de luchtgevulde wolken
onbewust van tijd
ongekend de vrees voor vallen
ik buitel en draai
zweef als een korrel door de lucht
zie jou beneden als een obelisk
die niet als zand verwaaide…
Scherven
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
749 Ze als scherven op de grond vallen
dan voel ik mijn tranen komen.
Stromen langs mijn wangen
besproeien de scherven op de grond.
Waarom schrijf ik nog jouw naam.
op mijn beslagen ramen.
Omdat ik blijf hopen dat de scherven
drogen en we ze weer kunnen lijmen.…
schaduwliefde
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
627 schaduw ik heb je lief
waarin woorden ons leren
te houden van tegenwind
waarin goedheid ons omarmt
in het liefelijke van geest
schuif sluiers maar aan de kant
en voel het onzichtbare
in een klankrijk fluisteren
in de ruimte waar jij bent
en ik…
samen geworteld
om nooit meer uit elkaar te vallen…
Hoe het begon...
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
766 Een boom zijn bladeren
Wiegen zachtjes heen en weer
Totdat zij vallen
Op de aarde neer.
Een vogel zijn wijs
Klinkt op iedere zomermorgen
Totdat zij vliegen
In een gebied zonder zorgen.
Een prille liefde
Die begint op een mooie lentedag
Blijft maar groeien
Bij iedere glimlach.…
revolutie, revolutie, revolutionairen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
536 revolutionairen van de jaren zestig
rijden nu op elektrische fietsen
bij voorkeur grijs van kleur
hebben een lelijke grijze vrouw
die ook elektrisch fietst
ergeren zich aan bladeren
die van bomen vallen
aan hondenpoepjes
kijken rijdende rechter
zijn eigenlijk al dood.
Martin Wings
zie ook: www.martinwings.nl…
Smelt van nostalgie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
464 ik speel al weer
met sneeuw
stapel de kristallen
laat zonlicht
uitgekiend
op de facetjes vallen
zo open ik
een winterdag
met witte pracht
maar smelt
van nostalgie als
ik het landschap zie
door koestering
van handen
wordt alles prooi voor dooi
mij resten slechts
de warme tranen
het was te vroeg zo mooi…
eenvoud?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 hier de stroom
daar het gras
ik kijk erop
zie nog eens
donker water
verdorde halmen
boven de lucht
daarin zijn wolken
vogels vliegen ook
schouw andermaal
donderwolken legen
bloedzuigers vallen
sta ik wel
en kijk aan?
subtiele veranderingen
anders de wereld……
Huid
gedicht
2.4 met 33 stemmen
11.674 Zelf vallen zij samen met hun huid
van steen, karton of een ander
materiaal. Zij kunnen nooit een
uitbreiding ervaren. Voorwerpen
zijn gedompeld in een afzondering
die nooit kan worden opgeheven.
Er is niets dan zij.
---------------------------------
uit: 'tellen en wegen', 2011…
Een traan
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.201 Er is een meisje met een traan
Een traan van verdriet
Veel hulp was er niet
Een sterke hand sleept haar overal door heen
Terwijl die tweede hand het te druk had met zichzelf
Stortte het meisje voor een deel in
Ze weet nu wel beter
Op de eerste hand kan ze vertrouwen
En de tweede hand laat haar vallen…
Plan B
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
518 Te kiezen en te falen,
met vallen en opstaan.
Om op eigen benen
van A naar B te gaan.…
Zomervlucht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
621 Het wachten laat van zich genieten
een nagalm van lange zomerse dagen
zo licht aangekleed,
dat men ze kan laten vallen,
opnieuw tegemoet kan treden
met een flair van alledaagse vanzelfsprekendheid,
ik spot sproeten rond de zomer
haren los in de wind, een warm beeld
dat zijn weerslag vindt.…
twijfel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
576 ik twijfel
zo vaak twijfel ik
en er is geen ding
waaraan ik
niet twijfel
ik denk
dus ik ben
dacht ooit
een filosoof
om aan de twijfel
te ontkomen maar
je voelt makkelijk
het vergeefse daaraan
als je de regen
hoort vallen en
de wind voelt die
over het land giert
en de stemmen hoort
die zogenaamd alles zeggen
behalve…
jou elegantie meegegeven
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
572 in ijs
heb ik je
vormen bevroren
geen natte
vingerwerk maar
zagen en grof boren
met branders
heb ik de details verfijnd
jou elegantie meegegeven
je transparant gelaat
gedecoreerd met haar
uit sneeuwkristallen
jij bent het mooist van allen
ontdooien als de lente komt
zal je dan ook heel zwaar vallen…
TERUGKEER VAN HET LICHT....
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
758 twaalfde maand
maand van winter
weghollend licht
Hoop,
dat mijn gedicht
u allen bijlicht
in deze donkere dagen
Geniet
van de balletten
die tegen het vallen
van avond
tegen het decor
van hemel
zich afspelen
met in de hoofdrol:
zonlicht en wolken.…
Haar naam is Esta
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 Jaloerse blikken
vallen op de buurvrouw
met de gladde huid.
De muziek stopt.
Ze rukt een tak
van haar dieet.
De microfoon schalt:
Hiernaast worden
de zeeleeuwen gevoed.…
Puzzel mij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 zittend te midden van
een zee aan puzzelstukjes
die geleidelijk op hun plek
durven vallen
lijkt het gras groener
de lucht helderder
nu zuiverheid vrij ademt
voelt mijn pad meer verlicht
oogt de weerlegde waarheid
veiliger dan toen
overtuigd dat ik de zeven
zeeën aankan
vaar ik uit…
Lotgeval
snelsonnet
3.6 met 7 stemmen
720 De tiende zit ik weer voor de tv,
En kijk gespannen naar de blauwe ballen,
Zal er een hoofdprijs op mijn lootje vallen?
G, X, één, negen, negen, vijf, drie…. Nee!
Het lijkt me stug dat ik een keer zal winnen,
Want Griekenland haalt steeds de jackpot binnen.…
Een kraan leert je
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
512 Druppels vallen tijdloos uit de kraan.…
Regenbuien....
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
637 Regen
hing er
boven de haven
van Honfleur
De donkere wolken
-blijkbaar-
nog niet klaar
voor het vallen
Deuren
van de hemelsluizen
nog
in het slot
Je schrikt je
kapot
als het dan
zover is
Het schijnend gemis
van paraplu en
regenjas
of cape
En alles wat
water heet
blijkt zich
samen te ballen
wij worden
werkelijk…
zwaartekracht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 met kabels
als vleugels tart je
de zwaartekracht
vallen is vliegen
als je geboren bent
om te vliegen
wandel in de lucht
loop over glas van
de hemel naar de aarde
spring van de brug
zweef en beweeg in
ruimte en tijd
go to the edge
and peer over it
wie ben je?…
Onze overgrootmoeder
gedicht
2.5 met 2 stemmen
11.428 .
---------------------
uit: 'Vallen', 2012.…
1.2 miljoen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
596 vrouwenvlees is goedkoop
te vangen en te verhandelen
ondergeschikt aan
en gedwongen tot seks
verkocht door hun familie
ontvoerd of geronseld
net zolang geslagen
tot ze er mee instemmen
beroofd van hun kind zijn
het schuldgevoel immens
hopend dat bevrijding
hen ooit ten deel mag vallen…
Onbegonnen werk
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
730 Bladeren vallen van bomen.
Wolken drijven met de wind.
Zonder plan. Vanzelf. Spontaan.
Leven eindigt en begint.
Leven begrijpen is onbegonnen werk.
Elk mens beseft dat. Onbewust.
Alles wat adem heeft weet.
Elk ongeboren kind.…
Weg
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.758 Als ik stilsta van binnen
of heel langzaam beweeg
en per dagdeel de vaas met tulpen
waarneem, zie ik ze uit
elkaar gaan, zie ik hoe de bloemen
opengaan, het bloemblad vallen
in doorschijnende kleur langs de vaas
zoals jij van me wegdrijft
naar een vreemde wereld
die ik niet ken.…
Duizend meter
snelsonnet
3.4 met 5 stemmen
841 Ready...ze zakt...nu gaat het startschot vallen.
De eindstreep wacht en heel misschien een prijs.
Eén rondje nog, het einde is nabij.
De schaats, de streep en dan...zo blij, zo blij.…
Radja onverwacht
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
747 zo vallen zaken uit de lucht
onverwacht en ongewild
je van geen kwaad bewust
een peer werd je geschild
je krabt maar in je haren
en denkt aan een complot
wie heeft hier dan bezwaren
door wie word je bedot
aan de trainer had je nooit gedacht
alles verliep goed, je scoorde vlot
maar nu zelfs geen plaats meer op de bank
ja, je wordt behandeld…