12005 resultaten.
gepasseerd station
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
713 onstuitbaar voortrollend door straten vol glanzend
schoongeboende stoeptegels (nog altijd stap voor stap)
hangend aan de laatste rafels ooit, diep weg gesleten
in het vaste pad, onvindbaar onder het nieuwe asfalt
mijn uitbundigste lach vangt je handen (machteloos
zijn ze) brand ze niet aan mij, ik ben niet meer van toen
wat mij verder droeg…
VROEGER
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
883 Als ik door mijn verleden tijden loop
zie ik van het licht, af en toe, het begin
Traag gelijk een voortglijdende stroop
glijd ik er stap voor stap mijn leven in
Duizend vraagtekens tekenden zich af
onder zachte, schone toekomstmuziek
Denken aan het nu was veler maatstaf
morgen bleef verborgen in het mystiek
Onmetelijk langzaam vergleed de…
Over lijden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 voor stap vermoord…
Overprikkeld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
199 doe mij een lol
Chaos slaat mij op mijn smoel
Ik vecht terug, maar tref geen doel
Overweldigd ga ik neer
Tel tot tien of liever meer
Breng mij desnoods naar mijn graf
Dan ben ik van alles af
Het duurt even voor het zakt
En mijn systeem zich weer herpakt
Ik veeg mijzelf bij elkaar
Zeg aan mijzelf doe niet zo raar
Ik pak het op, stap…
Waar de bomen niet oordelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
161 Hij is hier niet om alleen maar te buigen;
hij gebruikt de stilte om op te krabbelen,
stap voor stap, tot hij er klaar voor is.
Hij houdt vol.
Zijn blik staat op scherp.
Elk moment is een nieuw begin.
De seizoenen buiten wachten op hem.
Hij loopt de vrijheid tegemoet.…
Stadsstilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 De stad ademt uit
een stap verdwijnt in de nacht
ik hoor mijn stilte
Stad ademt uit, een stap
verdwijnt in de nacht, straten gloeien
nog na terwijl licht zich terugtrekt. Alles mag even
vertragen, en ergens tussen de voetstappen hoor ik mijn stilte.
Een lantaarn brandt boven
een lege stoep, waar nauwelijks iets
beweegt.…
Vierdaagse
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.835 een tweede slok koffie
het gaan
het staan
gáán…
twee minuten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 stil staan
twee minuten
hen herleven
die voor vrijheid
het leven lieten
stil staan
twee minuten
bij de betekenis
hun doen en laten
voor ons zijn nu
stil staan
twee minuten
voorbij de dood
in eeuwigheid
met hen verbonden
stil staan
twee minuten
in hartslag en gebaar
voorbij de dood
hen koesteren
stil staan
twee minuten
in…
oud in heden
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
794 mijn trillende telelens
zoemt jou dichterbij
wil wel eens zien
hoe vergrijsd jij oogt
zag zo al, gaandeweg,
de kleur verbleken
hoe jouw hoofd
het doorleefd vel
nog kennelijk gedoogt
ik denk zowaar terug
aan mijn ouden van dagen
waar de zoete babbelaar
uit het vierkante blik
dat de schoorsteen sierde,
mijn kinderhart deed…
nomade
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.602 wijdbeens tussen vetbulten
geen duinflank die jouw passen hindert
het stof dat hier opstuift in kromme kegels
reist op een dek van damp naar het noorden
slaat met regen op stoeptegels neer
jouw kameel is een loom en voos schip
door een lange stok aangespoord
er bloeit een schuimvlok op de zwabberlip
onze haven blijkt een tent die één vierkante…
eerste reis
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.135 twee zeewaardige karvelen
een kraak met vierkant getuigde mast
varen uit de haven van de Zilvervloot
een landtong nabij de zuilen van Hercules
hij vervalst tijdstip en afstand in het logboek
om de matrozen niet van hun moed te beroven
op zijn hoed plant hij een pluim, kruipt uit zijn huid
waant zich op het grote oosterse schiereiland
maar…
Geboorterecht op de waslijn
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
606 ze trekt de lijn strak aan
met luchtellebogen
de trapeze met ondergoed
anorak, rugzak en uitgerafeld linnen
ze doet alsof ze
voorziener is van stroom
vierkante kabeldrager
boven rails zonder enige trein,
en met
of locomotief met een paar mouwen
zonder haar valt alles in elkaar
hinkelen van mand naar knijper
kreunen onder een vermeend…
Spiegeling
poëzie
4.0 met 1 stemmen
949 In ’t bochtig glas zie ’k schelle groene vlekken,
Die krimpen of langwerpig vierkant rekken,
Al naar de wind suist door de dichte kruin
Der wit-bethyrste blâre-boombazuin,
Waaruit doorvonkte groene wuivers strekken,
Die ’t pad met wieglend schaûw-gewoel bedekken,
Nu ’t avondlicht al schuiner valt en schuin.…
Goede tips voor dieper zwijgen
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.014 Overdenk uitvoerig kwesties als
waarom zijn wij niet vierkant
of stom? Of: wat is, op dit
moment, de langzaamste vis?
En: moet je water dat hem bevat
maar niet kan tonen beklagen?…
te laat
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
17 "jij, Alazôn, hebt geen persoonlijkheid
die zich cancelen laat door een meute
op hol geslagen meelopers; jaknikkers
lach je vierkant uit in hun stijve nekken."
"Eirôn, jij kent mij verdomd goed, echter:
ook jij valt niet in één mand te vlechten;
jij wisselt elk zijspoor net zo lang om tot
jij weer vooraan stoomt, op volle kracht."…
Het Doolhof van Verlangen
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.476 Je durft geen stap te zetten,
in het doolhof van verlangen.
Angst zal jou beletten,
om mijn passie te ontvangen...…
Brandstapel
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
4.594 Getroffen door een harde klap
splijt een boom naast hen in twee
het horen, zien verging ermee
verstard, de staat tot volgend stap
een arme eik werd vurig geblaakt
waarvan, vol schrik, twee vrienden kapot
iets meer naar rechts en... oh mijn god
dan waren we verliefd geraakt!…
Ontluiken .....
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
782 Blaadje voor blaadje
zacht als fluweel
vouw ik je open
heel voorzichtig
zoek ik mijn weg
stap over doornen
kijk vol liefde
in jouw ogen
verward doch teder
vind ik mijn weg
gehuld in nevel
raak ik de roos
teder ontluikt
hervonden gevoel
wijst groei de weg…
Ik heb je lief
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.309 jouw ruime hand
versterkt mijn ochtendlicht
glijdt wenkend naar
de nachten die ik wakker lig
onzeker over dichte ogen
schrijf ik een weg
tussen ontstane sterren
en doe een stap vooruit
naar paarlemoeren vlinders die
onverklaarbaar stromen
op golfjes van het schelpenpad
en die zo behoedzaam
uit de vloed van
jouw vingertoppen komen…
Suites voor Annemieke XXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 groengeel en blauwzwart
het water ging door je hart
het hart klopt slagroom
vredig slapend -
in een internationale trein
eens stap je over
een brief met sleutels
van twintig jaar geleden
voor het geval dat
in platte straattaal
ga je me voor in scrabble
l' ambarras du choix
alles moet erdoor
onverstaanbare kreten
lichten in de…
Struikel niet over je ego
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.386 je ego trippelt je haast voorbij
op hooggehakte sandaaltjes
verwaand loop je ernaast
in een poging ze bij te benen
elke stap opzij is enkel
om schooiers te ontlopen
want om aandacht bedelen
is immers je eigen specialiteit
hooghartig blik je lucht
en mist zo al het moois
dat onder diepere gronden
allang aan je voeten ligt…
Naamloze nachten
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
948 kom toch, treuzel niet
krul je vingers om de mijne
en gehoorzaam je voeten
die allang de juiste plaatsen zien
kom toch, verzet je zinnen
proef de nieuwe stilte
rond je vergeten naam
de toekomst is nabij
kom toch, stap uit die
lege dromen die niets meer
toevoegen aan je wereld
kom toch en geef je leven lucht…
dankjulliewel!
netgedicht
3.9 met 50 stemmen
8.272 er zat een merel
op een tak van een boom
en ik wenste dat hij de duizend stemmen
in woorden en aan het dichtersglas
naar mij zou kunnen brengen
zodat ik de bloemen kon horen
in iedere letterademhaling
en in iedere stap naar
een open deur
-het plukken van rozen
en witte zwanen-
en op dat moment
verdween de boom en de merel
in…
vaders bankje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
931 waarom ik hier van de fiets stap
van tijd tot tijd op het bankje zit
en zie hoe het land onder een paarse
gloed vervaagt de dag er schoner
verglijdt
alsof ik door mijn vaders ogen kijk
met dezelfde oren de stilte beluister
hoe mijn gemoed zich beroeren laat
terwijl ik huiswaarts fiets
de herinnering hier zacht gedijt…
Terug naar Andreus
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
709 Terug naar Andreus
loop ik dwars door mijn hoofd,
stap mijn oor uit en zie
mezelf zitten van glas
en van woorden die zoeken
en zingen hun liedjes
van kom maar en ga,
drink ik zonlicht
als nectar tot diep
in het merg van het zijn.…
Van het voetstuk.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
780 Vastberaden, zette hij zijn eerste stap,
de volwassenheid tegemoet,
met een doeltreffende rake klap,
maakte hij zijn wereld bijna schaakmat,
bijna,
want voor ie goed en wel doorhad
wat ie aan het doen was,
viel hij van zijn net verworven voetstuk,
belandde met een misselijkmakende klap
weer terug op aarde.…
Langs het zandpad
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
540 LANGS HET ZANDPAD
Langs het zandpad
door de duinen
waait het helm
gedwee
met de streek
zuid zuid west
het zand spoelt
door mijn tenen
kleeft een beetje
als hoort het daar
elke stap -
ingezakt
mijn voeten
schuiven
weerloos het zand -
brengt mij
dichter
naar het midden
de zilte zwoele
adem van de zee…
Een vale kleur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 hij kon het fluisteren
van stenen niet verstaan
de echo’s van muren
liet hij langs zich gaan
kende niet
de knusheid van de trap
die bij elke stap zijn
meebeleven krakend gaf
voor hem was het behang
geen dagboek vol herinnering
een vale kleur die
kamers scheidde van de gang
hij leefde hier
zonder te wonen
kende slechts het huis…
Innerlijke vrijheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 over de aarde,
maar de mensen
zien het niet”
Als je de moed hebt
om met lege handen
bij je medemens te zijn
Als je voelt
dat aanwezigheid
meer is dan geleerd zijn
Als je weet
dat alleen barmhartigheid
een antwoord op lijden is
Als je mensen welkom heet
je open stelt
zonder te oordelen
Dan pas ben je
innerlijk vrij
en stap…
Pas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
908 Nog geen stap of al de hoek om.
Nog geen woord of al monddood.
Nog geen lach of al omringd door gehuil.
Ik pas …
Staren in de lucht en zie:
een delta van gevoelens,
ertussen donkere eilanden
om verlaten te stranden.
Met of zonder kaartje.…