3717 resultaten.
Lente in de Vlaamse ardennen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
576 Lente zorgt voor blijde stemming
Maakt een gevoelige snaar in ons los
Geeft ons blijde verwenning
En spreid magie over ’ t bos.
De zon speelt kwistig met haar stralen
Over bos, veld en land.
Zoals in sprookjes en verhalen
Zet ze je zorgen aan de kant.…
Herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 In de natuur,
in een bos of park
zonder gehark laten we los
In een meer zwemmen zwanen zo smetteloos, statig als dame en heer
Een paadje kronkelt als draadje
tussen dicht en bebost
met aan het einde een gaatje van licht.…
Waar kan ik leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
631 Ik kan niet leven in een stad
Waar lawaai heerst en kwade dampen,
Waar huizen als konijnenhokken
Op elkaar zijn gebouwd van steen en beton
Waar men geen zon aan de kim ziet rijzen
Nee ik kan niet leven in de stad
Ik kan niet leven in het bos
Met zicht alleen op bomen
Al ziet men stammen groen van mos
En kan men zomers daar tot rust komen…
De gedragen stilte van de beuk
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
594 En wanneer de wind zacht
door de bladeren ademt, ontstaat een
helder, kwetsbaar besef dat de beuk niet staat om te
weerstaan, maar om een ankerpunt van pure stilte in het bos te zijn.…
Meine unsterbliche Geliebte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 Maar ook al gaat het bos in dode geuren op
en staat de lucht van vogels leeg,
mijn fantasie richt voor ons lentes aan.…
Dodona
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.127 Woudduiven brachten de boodschap aan
te luisteren naar het bladerruisen
in de kruinen van de eiken
Sprak daar Zeus niet met paarse
vermoeide lippen de toekomst uit
orakelend, bliksemend gods woord
via mannen met blote voeten
onverzorgd als bomen in het bos
bladerval, dode tak en hangend mos…
Geluk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.236 Een zelf geplukt boeket veldbloemen aan mij geven,
Betekent voor mij meer dan de grootste bos baccararozen in het leven.…
Doelpunt
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.925 traag knerpend grind
onder bezwaarde pas
een koolmees bij je steen
op zijn gemak, zo te zien
totdat het bos plots juicht
en de mees de lucht injaagt
doelpunt voor de thuisclub
bedenk ik, haast beschaamd
en lees het marmer
vandaag eerst zonder tranen
zie het onkruid - nu
-----------------------------------
www.sdevaan.punt.nl…
Zo sierlijk ben jij daar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
533 Door het bos, zo oud.
Ik pak voor jou een appel.
Een appel van goud.…
Kap
gedicht
4.2 met 64 stemmen
10.069 Ze braken het bos
af: boom voor boom
gingen ze tegen de grond,
de dennen.
Zo klein als ik was
keek ik plotseling
doodgewoon over hen heen.
In het nieuwe licht rezen
wijken op, wegen kwamen
en gingen overal naar toe.
Die sloeg ik dan ook in.
De bomen achterna.
-------------------------------
uit: 'Weg, wegen', 1985.…
Rosse streling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
20 De takken houden stil
Stil staat het bos te staren, grijs en koud.…
blauw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
750 de toppen
van de bomen
reikend verlangend
naar oneindig blauw
ontelbare knoppen
barsten van verwachting
naar nieuw leven
maar de kille wind
speelt een
winters spel met
grijswitte wolken
boven het
afwachtende bos
aarzelende vogels
zijn voorboden
van een verre lente
die reeds
in ons hart is begonnen…
De lente komt
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
10.527 De lente komt
we raken bevangen door licht
luisteren gaat in zingen over
kijken in springen
zien
wordt blijheid en ruime adem
het duister blijft achter
zonder groet
als niet
de kleine oude stem
over het bos zou praten
waar bloesem groeit
uit herfsten zonder einde…
Don
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
736 Opvouwen wilde ze
de klanken
bewaren en
koesteren
de trap was hoog
lucht raakte
net het laatste
licht
armen geheven
naar morgen
schreven
handen nu
het kerkhof
was te ver
van het
amsterdamse bos
toch liep het
pad gelijk
met de voetstappen
struikelen kon niet meer
ja zij wilde
poedersuiker
op haar pannenkoek…
Plus est en vous
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
662 Het spoor
gaat door
moerassig bos.
Tunnels bramen haken.
Dissonante noten kraken.
Vreemde dieren waken.
Het spoor
gaat door.…
Waar?
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
943 in een bos waar woorden zinnen
naakte taal hemelsbreed gespreid
en haar antwoorden geeft
op mijn vragen
en lachte naar bladeren
die dreven op het water
als zwarte vleugels van
verdronken vlinders
schreven ze daar op het bleke
zonlicht woorden en waar
werden ze vergeten?
waar zijn die woorden, waar?…
maneschijn
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.174 maneschijn
in het bos
bovenzinnelijk
geur van mos
liefde smaakt
warm rozenrood
water verenigt
geef me bloot
Ik tril stil
Van zoet gevaar
handen bedwelmen
in warm gebaar
mooie momenten
troosten, helen
vochtig kussen
laat me je strelen…
nukken
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.312 Ieder mens heeft zo zijn nukken
helemaal als iets niet wil lukken
men wordt dan boos en kwaad
omdat het dan even niet gaat
zorg dan dat niemand zich aan je irriteert
heus je bent het nog niet verleerd
probeer het later nog eens een keer
dat is beter voor de sfeer
wedden dat het dan wel meteen gaat
kalmte en rust zijn je redding vroeg of laat…
Dood hout
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
439 het lijkt
alsof ik te veel
levens leid
bomen splijt
die eigenlijk
moeten groeien
voor meer ruimte
heb ik het zand
laten verstuiven
maar de vennetjes
zijn opgedroogd
de fauna is gestroopt
mijn bos
is chaos in de greep
der elementen
mij rest
dood hout
in wanbeheer
het loof dat ik
lang koesterde
is er helaas niet meer…
Raadselen van herfst
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
823 Het herfst weer
wind blaast zich
een weg
met regen als trawant
Blad bloost
aan oudere takken
het bos
vergroent, vergeelt
Zijn wij niet verdeeld
over het najaar
tijd van oogst?
tijd van dood?
Paddenstoelen kleuren
vlammend rood
ondergrondse raadselen
aan bosrand, waterkant.…
hoop.
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
599 alles wat er niet is
wat niet bestaat
is heerlijk
ik bedoel niet de
godgruwelijke leegte
van het niks
maar meer de hoop
op iets wat alles
beter maakt
dezelfde hoop die
je krijgt wanneer je
op een bloedhete dag
de koelkast opent
of een lichtstraal
in een duister bos
iets wat alles beter
maakt, iets dat
een zucht slaakt…
zondag
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
622 er sloeg een paard op hol in het bos
terwijl ik net aan het walsen was met een parasolzwam
kwamen eikels en kastanjes aangevlogen
als een gelegenheidsorkest met hoefgetrappel
het bronzen tapijt werd opgeschud als een dekbed
een hoed waaide verveeld langs de beek
er hing een ruiter aan vast
de zon scheen maar dat is een detail…
ster
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
898 soms is het net
alsof jij me een spiegel voorzet
en me degene laat zien
die ik niet ken
die ik niet ben
ach lief, we doen elkaar pijn
boos en verdwaasd
wanneer lachten we laatst?
tot aan de sterren en de regenboog
niemand weet hoe lang
kindje, wat is er dan?
waarvoor ben je bang?…
Kooitje
gedicht
3.0 met 50 stemmen
17.328 mooi is een kooitje
met een kanarie erin
heel mooi ook een kooitje
met een parkiet erin
met een merel erin, met een kolibri erin,
een slavink erin, een bos wortelen erin
blokjes marmer erin, een glas water erin
maar het mooiste is eigenlijk
een kooitje met niets erin
--------------
uit: 'Plint'.…
De oliesnor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
591 De oliesnor is los
Hij krakeelt weer in het bos
Soms roept hij Pet en Fluim
met z'n mondje niet groter dan een duim
Wee wie hem 's-nachts tegenkomt
als hij met duizenden samendromt
De ene keer sluipt hij hard
dan weer is hij vervuld van smart
Dus als je hem ziet
luister dan niet naar zijn lied…
mijn broertje is anders
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
1.337 Mijn broertje heeft autisme
En ik heb niks
we kunnen niet samen spelen
want dat gaat nooit goed
maar ik probeer het altijd en altijd
en ik blijf spelen met goede moed
Als mijn broertje dan boos is
Dan ben ik alleen
Alleen in een hoekje
zonder iemand om me heen
Mijn ouders besteden alle aandacht aan hem
Terwijl ik er ook nog ben
Ook…
boswandeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
417 het pad bevat,
links en rechts,
opgeschoten fluitekruid
overwoekerend hebben
beschutte plekken
het zicht onttrokken,
geen prachtschubwortel
meer te zien
een verloren ooghoek
schittert takkenstralend
nerveus een bosblauwtje
ja, kleine vlinder
ik heb je gezien
de zon doorbrak het bos,
bekende kleur
en ik vervolg mijn pad…
Mijn groene droom
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
431 ik loop
van boom naar boom
cirkels uit mijn groene droom
voel hun verbondenheid
in ondergronds netwerken
de kroon heeft hemel in bereik
met zonne-energie
groeien zij harmonieus tot bos
er is plaats voor struik en mos
zij geven terug
wat wij gedachteloos verkwisten
hun dood zal ons ooit kisten…
In gedachten
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
638 Lopen in het bos
met de handen op de rug.
Ik praat tegen de hond
maar hij zegt niets terug.
Waar gaan we heen,
wat doet het er toe.
Je gedachten laten gaan
en ik word niet moe.
Wat gaan we doen
De hond kijkt me aan.
Ach ja, laten we maar naar huis terug gaan.…
Zijn winters kleedje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
593 een koude wind
streek langs mijn hand
maar ik voelde jou ontluiken
in het zachte bed
van zwarte aarde zag ik
het kleine blad ontspruiten
verscholen tussen mos
dat nog zijn winters kleedje had
ontkiemt al lente in het bos
ook in het fluiten
van de vogels zijn
de speelse rollers niet te stuiten…