8637 resultaten.
De zon
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.331 De kale takken
reiken naar het verre licht
de zon maakt haar baan…
soms leek het op leven soms zelfs meer
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
753 wat kraakte de loopplank
en prachtig de schepen ze zingen en kreunen
ze zeggen het weer
aan jonge geliefden
die likken als honden
zij lusten er pap van wat willen zij meer
aan slammers poëten
die schrijven op armen
over billen en borsten over tepels en teer
aan ouden van dagen
die zochten niet vonden
de dood onder ogen en pijn van…
verrassend gezond die natuur in de supermarkt
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
823 in plastic verpakt
met een struikje broccoli
een lieveheersbeestje…
sferen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
692 waterkant, aflopend zand
glinsterende watersplinters spatten
door fladderende kwekkende eenden uit
boven de rieten oeverkant
stotende zonnestralen
op een wazig herhalend
transparant trekgordijn
dromerige projectie
op een waarnemersbrein
zwoel is het dampend gras
door regenwater gedoopt
ruikt weer naar jeugdig elan
dat blindelings…
roerloos
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
1.177 in volstrekte nederigheid
legt het meer zich neer
offert haar rimpels aan de oevers
houdt de vissen onderhuids stil
om alleen maar een spiegel te kunnen zijn
van het magische maanlicht…
Klepelt de kerkklok kerklatijn
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
538 balanceer mezelf in poëzie
schraap mijn kleren van de stoel
kleed mij aan, kijk naar buiten
doe een rondedans, praat in mijzelf
elke dag weet ik weer
zal er een nieuwe dag aanbreken
de herfstparels nodigen mij uit
afgestemd op hun frequenties
gaan gedachten hun eigen gang
op de slipweg hoog in de wind
scheen het maanlicht als een lichtbaken…
maanzicht
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
581 de maan speelt oog door een boom
schikt een aura rond de kruin
waardoor de hemel enkel
nacht uitbeeldt
dat is het natuurlijk ook
nacht en een oog en geen
uil die nog huilen wil
voor dageraad…
Graancirkel.
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.344 kunst van verlichte zielen
in gewas,zand en sneeuw
hoe mooi schijnt de zon
op het omgebogen graan
in het gouden landschap
je ontstaan is verstopt
in wonderlijke licht magie
ik vlieg over je heen
aanschouw de geometrie
in zijn prachtige vormen
ik wacht op een teken
vanuit jouw schepping
de geheime boodschap
in wiskundig denken…
Tuin om jou
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
538 Ik maak een tuin
die om je heen zal groeien
met vaste hand bed ik je in
druk ik de grond rondom je voeten
Vlei je maar neer
omwoel de aarde met je wortels
tussen monarda en kardoen
vertraag de hartslag van de aarde
mijn ranke juffertje-in-'t-groen
Schik dan het blad van de accantus
als een groen deken om je heen
en laat je geuren me bedwelmen…
Boomstammen
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.968 wezenloze gestrekte gestalten
uitgeteld in omgevallen kracht
stapel van stil wachtende stammen
liggend in een houten gareel
doorgesneden woudreuzen
huilend in druipende hars
houten wachters langs de bosrand
gestapeld in lange rijen
toekomstige planken of masten
geschapen voor het scheppende
takken ontbindend in de rottende aarde…
Bosnimf
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
831 o, nog groene nimf
bewandel heelhuids de weg
naar volwassen tak…
Waimes (Ardennen)
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
648 het pad gehuld in vochtige
geuren van mos en vers
gestapeld hout
het water nog ruisend in
tijdloze klanken, de stenen
glanzend rond geslepen
het licht getemperd onder
oeroude bomen, het dorp
in glooiende rust
de avondzon gedoofd
mijn blik met louter
schoonheid gevuld…
ontmoeting
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.090 hoge oude boom
we hebben elkaar ontmoet
jij staat en ik loop…
Rechtdoorzee
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
628 slaan
de rusteloze zee knaagt aan het land
zonder een voet aan de grond te krijgen
als een ongelijke strijd
vastbesloten onstuimig
bij voorbaat verloren
zeevogels scheren krijsend
langs immense rotspartijen
overstemd door het natuurgeweld
lijken ze enkel lucht te happen
maar in de razende wind door mijn haar
voel ik de adem van de natuur…
Ongerimpelde schoonheid
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
654 door een donkerblauwe saffier
wordt de witte diamant omsloten
als een verlichtend middelpunt
gekoesterd in geheimzinnigheid
zelfs de wind
houdt zijn adem in
zodat deze schoonheid
ongerimpeld blijft
sterren spelen voor publiek
dansen op de waterspiegel
als ritmische speldenprikjes
rond de wachter van de nacht
pas als dag dreigt op te…
verkwikkend verrijkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
656 In een niet te stuiten lente
als het leven
zich ontvouwt
als een lotusbloem.
Het welriekende bos
na een regenbui
een lafenis is
voor groei en bloei
ervaar dan een diepe adem
als het bergen van de Zilvervloot.…
Luisteren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
794 De wind fluisterde over de verhitte aarde
Het water kolkte verkoelend langs de benen
Is het nutteloos dat ik met gesloten ogen in het verre staarde
Waarnam door het licht te verstenen
Het gras kriebelde aan de tenen
De ziel verhief zich zonder dat het me zorgen baarde
De zintuigen gescherpt ervoer ik de natuur in haar waarde
Zo hard in haar…
zomeravond
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
594 rozenblaadjes die
een pruillip trekken
vooraleer ze vallen
de lichte aarzeling
van een vlam
net voor het vuur dooft
de zon die
zich langzaam wegsleept
uit de wolkenloze hemel
het lijkt alsof niets
met zekerheid
deze dag wil beëindigen…
pre - matuur
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
739 zelfs niet in twee zoals
het een ei zou betamen, neen
onevenwichtig gebroken
vind ik de schelp bij de haag
als voortijdige geboorte
van een dood…
Lunatic
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
615 Als een dronken tempelier
buitelt de kruisspin
in zijn web
een straal maanlicht
heeft hem gewekt en
totaal in verwarring
tracht hij erlangs
omhoog te klimmen.…
schaduweik
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
733 het is een bezigheid
en neen, niet al te druk
maar boeiend genoeg
om mijn tijd mee te verslijten
het delicate ervan is het moment
-dat unieke moment
wanneer ik kan zien
hoe van die grote eik
de schaduw valt
en hoe stil de aarde dan kan zijn…
Wonderboom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
651 Worteling zuigt
uit de aard
gaat gepaard
met wriemelding.
Sapstroom
tot de kroon
geschorst
getorst
deelt
verdeelt
takkenbos.
Lot en lover
veel getover
met bladerdos.
ademt, wasemt, bloesemt
woning voor winterkoning.…
senryu
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
676 hij plukt het konijn
uit de suikerspinnen wolk
als de wind juist staat…
Groene idylle
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
655 hier is de sleutel van mijn hemel
het stukje Eden in mijn achtertuin
waar vogels vrolijk flierefluiten
tot schemering hun snavels dicht
daar klimmen maagden in de palmen
verschuilen juffertjes zich in ‘t groen
zet de leeuwenbek zo’n grote mond op
dat bange rozen rimpelen in de wind
maar als het botert tussen de bloemen
smeert de klaver…
Late gast
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
862 De kromme herfstmaan
klampt zich vast aan een linde
en sleept zich omhoog,
traag opent de oude uil
zijn spookachtige ogen.…
Dartele vlinder.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
715 Dartele vlinder, dartel maar voort
de dag is nog lang, de nacht jong en stil
bezoek alle bloemen die je nog wil
maar dartel, dartel, omdat dat zo hoort
Dartele vlinder, enig in je soort
waar kom je vandaan en wie zul je zijn
na de nevelen in de volle schijn
mooier dan ooit iemand van heeft gehoord
Dartele vlinder, kleur paars en goud
in…
Kom
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
520 verdwaal in mij
laat me je verleiden
tot 'n wandeling
in het witte woud
waar vergetelheid
de boventoon voert
paden geen paden zijn
en bomen geen bomen
laat mij met je dansen
zodat je bevangen wordt
door de kou en langzaam
verdwijnt in het niets
*…
Zomerbloesje
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
425 de natuur lijkt dolgedraaid
bomen forceren hun blad
zomerdagen in april
lentegroen binnen één week
tuincentra zijn leeggekocht
ijsheiligen nog vergeten
niets ontluikt geleidelijk
bloesem barst vulcanisch uit
ik waan mij haast mediterraan
knopen springen van mijn bloes…
Zegepralend
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
970 en praal
knallen geuren en kleuren
je als het ware
verkwikkend tegemoet
speelt de lauwe zonnewind
een schaduwspel van zichzelf
door swingende bomen
fluitend en welgezind
hoor je heel wat vogelvertier
in gevleugelde kracht
een oase van rust
komt opnieuw tot leven
voeten pletten het stof op de paden
met respect voor de natuur…
Tot het vrije
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
557 rustig dagbegin
de wind ademt vocht
uit het heden
klieft de zelfzuchtige lucht
pijlsnel voorbij
naar het volmondige licht
in die oeroude zon
ontkiemt het omrankte
vanzelfsprekend
zacht uit hun cocon
tot het vrije
opnieuw geboren
door de parabels van zonlicht
der bloeiende schepping
vol verwondering en bewondering
lief ik de natuur…