2252 resultaten.
vlinders blijken motten
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
981 dan ook niet geronnen -
spinnen eten om haar vlinders te vergeten
liefde beter gewaardeerd
schimmig achter schermen
niet gevuld de termen
niet bezwaard gerelateerd…
En passant
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.131 In het voorbijgaan de lakens rechttrekken, eten.
De trap aflopen, en passant de tong uitsteken
tegen een beeld dat nog ongebakken op tafel staat.
Groente zaaien, een kind verwekken, en passant
de braam opbinden en vertrekken. In het voorbijgaan
Je uitrekken. Voor de spiegel je borsten betasten
op harde plekken.…
Thuiswacht
hartenkreet
3.9 met 36 stemmen
3.308 Een geriefelijke stoel
straks misschien de bank
ogen dicht wachten op
de vertrouwde geluiden
een bekende die de trap af-
en opgaat, weer naar beneden komt
de post valt op de mat
de brievenbus sluit zich weer
de ramen staan open
op het fornuis stooft het eten zich klaar
verspreidt de geuren door het huis
ik wacht op het openen van de deur…
Klokhuis
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
1.319 klokhuis maakt appelvlees
daaromheen spant de schil
rond, noemt “Elstar”
laat zich eten hapsgewijs
slurpt, geurt rijk
verwachtingsvol
want bomen groeien door
in de buik, laten zich dragen
van heinde ver en terug
een naam verandert in avondfruit
de kern is een huis
door pitten bewoond
op de zuidelijke helling
van de hoge berg Jinjan…
De onbekende dichter (sonnet)
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.725 Haar doel bereikt, zij werd vergeten
De muze werd haar enig brood
dichten, droom, vergat te eten
sterk vermagerd ging zij dood
zij was niet dom; altijd geweten
beroemd word je pas na je dood.…
Colonne
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
1.177 Konden we ontsnappen
aan de dreiging van de rede,
het pad verlaten en
de zilveren stem van de sprinkhaan volgen:
op naar de purperen heuvels,
drinken van het volle zonlicht,
perziken eten in het gras,
slapen op rode herfstbladeren.
Maar steeds zijn er de berken,
we blijven in hun schaduw,
we vergeten de zon en het fruit.…
Hoeveelheid klaproosblad
gedicht
3.6 met 12 stemmen
6.524 Ik wil een zwerver blijven
in mijn taal, het zien zal ik
beschrijven en voor dat werk
wil ik te eten krijgen.
----------------------------------
uit: 'Dansen met een vos', 1998.…
Broodkruimels
poëzie
3.7 met 15 stemmen
3.018 daar zit hij, koud en stram;
Hoe sjilpt hij om wat eten...
Och, dat ik nu mijn boterham
Maar niet had opgegeten!
Of had ik al de krummels maar,
Die moeder weg moest vegen,
Dan was het arme diertje klaar
en stond ik niet verlegen! -
Och, Moeder! Help mij uit de nood...…
echo's
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.154 Een klein verkrampt lijfje
strooit al zijn verdriet uit
over het stoffige land
Nog steeds hoopvol
het zout op de lippen
heeft het zijn schaaltje
zijn enig bezit
in de knuistjes geklemd
De grote ogen vragen
duidelijk
als vetgedrukte letters
geef mij eten, geef mij water
De lucht rondom hem
bevat louter nog echo's
van hongerige huilertjes…
Aan kinderen
gedicht
3.2 met 20 stemmen
9.435 op een roze kussentje
met vier roze kwasten
in ieder interieur
ieder konijnenhok voor mensen
tussen oude meubelen
en tussen nieuwe meubelen
achter de tralies van ramen en deuren
een hondachtige zit en groeit en meegroeit
met behagen en zekerheden
met het wel geloven en vergeten
wachtend vadsig wachtend tot ze
zo slap zijn dat hij ze kan eten…
Seks en maag
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
739 Na 't eten bezocht-ie z'n voorwerp van liefde
om door te gaan met het verkeren.
Z'n vrouw kreeg de pest aan de kunstminnares
wier aantrekk'lijkheid zij niet kon harden.
Ze ging door het lint en ze sneed met een mes
toen de opblaaspop schielijk aan flarden.…
Omringd door blije troost
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 Dat jullie er altijd zijn:
iemand die steevast belt
als terug van reis,
als dicht in de buurt
en langs
Dat met Valentijn iemand
ook iets wil met mij
Dat er iemand is
die me ‘s nachts
warmen wil en praten
Iemand lange paden met mij loopt,
we eten op een bankje
De winkel voor mijn huis
En iemand zoals zij, haar leed
nooit vervelend…
Hazenslaap met helm op
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 ben de angst voorbij
schiet ik hem nu
of doodt hij later mij
voor even rust in
de kapot geschoten huizen
waar het sterft van de muizen
eten en drinken zijn
de eerste behoeften in het
sluipend bewegen om te overleven
de idealen zijn vergeten
in het stinkend vuil
waarin wij al weken zweten
afgestompt in primitief
ageren branden wij…
Huize Oudehorst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 heeft of wil spreken
kan zich hier te buiten gaan
aan thee met een biskwietje
smachtend naar het blonde bier
of cuba libre met een rietje
tapt men uit and’re vaatjes hier
kom kwezelen en klaverjassen
doe handarbeid of gymnastiek
op donderdag is ‘t bingo krassen
en rond de tafel van kreupelhout
brult broeder Wout weer fanatiek
wel eten…
Huize Oudehorst
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
842 heeft of wil spreken
kan zich hier te buiten gaan
aan thee met een biskwietje
smachtend naar het blonde bier
of cuba libre met een rietje
tapt men uit and’re vaatjes hier
kom kwezelen en klaverjassen
doe handarbeid of gymnastiek
op donderdag is ‘t bingo krassen
en rond de tafel van kreupelhout
brult broeder Wout weer fanatiek
wel eten…
Dag dappere kleine Queenie
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
682 zestien jaar was jij
zo trouw en lief
het makkertje van
bazinnetje Manuela
je deelde lief en leed
met jouw hondensnoetje
dapper wandelde je met haar mee
kleine pootjes dribbelden
naast haar, jaren lang
tot je water kreeg
in jouw longskes
en je niet meer
eten of drinken kon
toen mocht je inslapen
en je trouwe oogjes sluiten
je kopje…
Tot de kern
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
632 geef mij die appel, ja die ene
ik zal hem eten, weten waarom
Sodom en Gomorra niet op één dag zijn gebouwd
of moet ik daarvoor een voettocht
maken naar Rome
mijn rugtas puilt uit van de zonden
er kan geen wijn of water meer bij
ik wacht op regen en vliegende vissen
misschien wat manna voor morgen
maar eerst die appel, die ene
laat mij…
lange adempauzes
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
562 ik herfstte in het monogaam
liet jouw gebed de vrije loop
plukte uit een verre boom
vruchten die ik niet had mogen eten
jij snoeide niet terug, maar liet
de akker het koren rijpen, pelde
mijn behoeftes aan eens mijn gegeven belofte
en traanden je wangen op mijn lege kussen
nu september ik naar de herfst en sterf
in mijn nachtelijke adempauzes…
Pour la paix.
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
550 De voorstelling is al lang begonnen
dat weet jij net zo goed als ik,
maar wij eten langzaam
Terwijl jij
je kostelijk schijnt te vermaken
kijk ik terug,
naar onze eerdere afspraak
Is je familie
in mijn voetafdruk gaan staan?…
Voor Helen
hartenkreet
4.7 met 31 stemmen
1.104 Soms denk ik terug aan Amsterdam
de stad waar ik thuiswas
Mijn hart en ziel verkocht
het vondelpark de gaasterplas
De stad waar ik slenterde
uit eten ging in oud zuid
Het concertgebouw bezocht
nachts op de wallen uit
snuffelen op de Albert Cuyp
Fietsen door de Jordaan
Terrasje pakken op de Prinsengracht
Het was een deel van mijn bestaan…
Het oude bos
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
591 In 't oude eikenbomenbos zoeken prachtige herten
onder droef bewolkte luchten, mistige verten
naar wat ingedroogde vruchten, eikels, noten
alles wat eetbaar is, en niet in droom gegoten
nu honger zo noodlottig kan zijn, kou is ingetreden
zonneschijn een groot gemis, ‘t winterlicht verschenen
in ’t oude bos van schimgezichten en bosgeesten
eten…
Omdat!?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
594 Omdat we niet meer in staat zijn,
te vertellen van de leuke voorvallen
We zijn alleen in staat gebleken,
te mopperen over het weer,
de baan, de warmte of kou,
de zoutheid van het eten.
Neen, liever staan we stil, bij alle ongein
die maar niet verdwijnen wil,
daarom gebeuren nare dingen!…
Feestdagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.447 Familie, vrienden lekker eten
Jaarwisseling met flap en bollen
Knallend het nieuwe jaar in rollen
Kerstboom weer uit huis
Engel in doos, kerstmuziek weer klaar
We hebben het gehad, althans weer voor een jaar!
Maandag gaat de school beginnen
We gaan over tot de orde van de dag
En stiekem wappert daar een kleine vlag......…
tijdloos bestaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
862 Tijdloos bestaan
Straks komt het eten
Ik heb geen trek
Andijvie met een
balletje gehakt
En aardappeltjes
gekookt of gebakken
dat mag u kiezen
Ik heb geen trek
Hoe laat is het ?
Tijdloos bestaan
Vanmiddag kom uw dochter
Ik heb mijn dochter al
drie jaar niet gezien
Zondag was uw dochter
nog hier
Leeft ze nog ?…
De Vreter en het Beestje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 beestje kruipt zijn weg
Naar daar waar het veilig is
Enkel denkt het daar te kunnen zijn
Wat de vreter doet
Alles wat de vreter doet
Tot zich neemt
Kan enkel nog tegen stribbelen
Tegen meedogenloze controle
Echter weet het beestje
Te zijn buiten te doen
Verlaat de omgeving
Overstijgt de vreter
Te zijn verliet verlangen
Geeft te eten…
GOEDE BEDELING
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 De gebergten
in het hart van Europa
hebben geurige weiden
vol zacht en diep groen gras
verrukkelijk eten voor het vee
dat rijkelijk gedrenkt wordt
door kleine rivieren
als de Reuss en de Neckar
wilden deze stromen méér zijn
wellicht al het water
van de Rijn vervoeren
dan
schiepen ze gevaarlijke moerassen
armoede om hen heen
spoelden…
De smalle straat
gedicht
4.0 met 3 stemmen
7.977 .
-------------------------------------------
uit: 'Vrede is eten met muziek', 2005.…
RAMADAN: VRIJ- EN WILLIG!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
557 Op zijn knieën richting Mekka
bidt hij tot zijn eigen God
ziet eruit als een gebod
maar het is zijn vrije wil
Zijn lichaam gaat straks vasten
eten en water laat ie staan
tot de zon is onder gegaan
maar het is zijn vrije wil
Ramadan voor man en vrouw
onthouding van vleselijke lust
voelt als licht en niet als must
want het is hun vrije…
"Burnout"
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.433 Smaakt je eten
minder lekker,
voelt je lichaam
als een "kooi".
Vandaag zijn geuren
minder zalig,
en je ogen
missen glans.
Kijk je door een
natte waas heen,
is er geen reden
tot vreugdedans.
Vandaag gaat
ook weer -gisteren- heten
dagen komen,
dagen gaan...…
Gelegen aan de keukentafel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
475 handen spreken met vork en luifel
terwijl hun ogen zwijgen over
de lekkernijen die zijn gebiologeerd
in het groen van een waarlijk bestaan
wie kent wie aan deze tafel, al
is het wit van uniform het beslag
op het te droge brood, de eerste spreker
verslikt zich in herinnering en daad
het geklingel van het geklungel tart
de woorden die ze eten…