3244 resultaten.
De zee en tram elf
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
708 golven ontrolden zich aan onze voeten
heel kalm was de zee
de wind speelde met mijn haar
met mijn hand in de jouwe
blikte ik zijwaarts en
zag de zon weerspiegelen
in de warmte
van je glimlach
wel een beetje spierpijn
hoorde ik je mompelen
ik niet jokte ik dapper
na ruim twee uur zandstappen
was het in lijn elf
heerlijk uitpuffen…
De dichter en de nimf
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.048 Ik huil je een rivier als
je zegt dat je gaat
Ik muilkorf je als je
over ons afscheid praat
Ik zwem in zilte tranen
naar je toe
Hoe lang ik ook dobber,
kopje onder,
in je milde stroming
In je golven die verlangen,
dan weer kolkend
dan weer gedwee
Zwem samen met mij nog
een eindje mee
Ik verdrink liever samen in
je zielepijn…
Eenden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
742 mensen
zij vragen niet
hoe het is om mens te wezen
en te denken hoe het voelt
om eend te zijn
zij weten niet
hoe ze in elegante eenvoud
windstil het water scheiden
en vertellen niet
met arrogant gesnater
dat water H2O is
maar tonen ons stilzwijgend
de diepte van hun vijvers
veranderen slechts de hemel
in de deining van hun golven…
Een hart voor jou
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
554 gelijk de golven van een zomerzee
zo blijft jouw liefde in me stromen
zoals een schelp het strand bemint
leg ik jou in mijn dromen
‘k vraag de zilvermeeuw
zich naar mijn koers te keren
stuur zuchtjes tederheid
naar zijn donzige veren
vleugellicht tekent goudstreepjes
tegen het hemelsblauw
duinroosjes kleuren in het zand
een hart…
Verduisteren
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
517 Ik klop op de deur maar hoor je niet
laat steevast de zorgen op de mat vallen
die ik met een grote boog ontwijk
kijk de planten aan die smachten naar
water richt terstond mijn blik naar buiten
alwaar een vogel balanceert op de golven
van de muziek, groeit er jaloezie op zijn
verworven vrijheid, daar ik het heremietenkleed
heb aangetrokken…
Nietsontziend
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
463 kolkende massa baant
zich 'n weg
door tegen en er overheen
nietsontziend op zijn route
vol destructie dwingt hij
alles ten onder
wat eens een beekje was
wordt door metershoge golven
overvallen
alles verslindend beuken ze
door wegen en straten
kippenvel rukt op
wanneer de stroom is uitgeraasd
en gaat zakken
zijn het…
Door dodelijke stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
711 waar plotseling
wind het kabbelend water
striemde tot golven
een vlucht
statige ganzen dook
in gakkende paniek
gezellig geroezemoes
uiteen geschoten werd
door dodelijke stilte
daar verloor
zon haar kracht
werden levens vermoord
dat moment waar
waanzin hoogtij vierde
werd abrupt in bloed gesmoord…
Met passionele magie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
617 jij zweeft
beleeft het bestaan
met passionele magie
jouw ogen stralen
een vitaliteit die
het ongeborene wekt
je lach danst
op het oeroude ritme
van liefde en samenzijn
je zang rolt
golven op het strand
uit je warme woorden zee
kom neem ons mee
naar je mystiek paradijs
toon ons dat hemels verblijf…
Als een lied van stil verlangen
netgedicht
4.2 met 59 stemmen
1.916 Ik volg het voetspoor
van een dromer
langs de kustlijn
van jouw hand
geven golven
zich gewonnen
en de branding
waar ik strand
spreekt van liefde
zonder woorden
schrijf ik zinnen
in het zand
onbewogen
lacht het leven
in jouw ogen
keert het tij
als een lied van
stil verlangen
waai jij even
mee met mij...…
Vaart naar vrijheid
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
463 Ruimte in golven eindeloos
en roep van blanke vogels
vrijheid tot verre horizon
wind als onzichtbare streling
geen grens die bindt
aan herinneringen
vrij naar de kim
in hoopvol streven
volgt op afstand verleden mee
gedachten gelijk woorden
verborgen in vreugdvol gevoel
het oog gericht op toekomstig doel.…
Mijmering op de rand van een jaar
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
602 Heb zee van mijn hart
in gedachten gesloten
in woorden van branding
als tijden van eb en vloed
over vlakte de kim begroet
deinend in regelmatig ritme
weer en wind brengen beide
roep naar de toekomst aan
als slanke witte vogels
die zweven over de golven
nader komen om te rusten
daarna ook weer verder gaan.…
Zee-kerheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Langs strand en ruisende branding
zacht ritmisch met de golven mee
omsloten door behelmde duinen
komen mijn gedachten in schelpenecho
uit kosmische oorsprong terug
vanaf regelmatige deining over water
roepen duizenden stemmen aan
van wat achter de horizon ons wacht
in een toekomst om naar te leven
klinkt vertrouwen voor lichte dag.…
ZIJN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
839 slechts even dobberen wij rond
op de golven van de eeuwigheid
meer is het niet, meer hoeft het
ook niet te zijn
of wij hier als steen of plant, als
dier of mens ooit eerder waren
en weer terug zullen keren, ook
dan vervliegen onze levensdagen
want slechts even spelen wij met
wat kruimels ruimte en tijd
meer is het niet, enkel de…
Het decor
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 heb de mooiste
momenten verzameld
uit de kunstschatten der natuur
een onweersslag
wat schuimende golven
door zee aan land gebracht
regensluiers en het
vallen van de eerste sneeuw
zonsondergangen met verdwaalde meeuw
wilde ze delen
met een groter publiek
maar in poseren ontviel steeds de ziel
ik had het decor
van bewegen vergeten…
Lege wind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
513 schuur maar
lege wind
jouw vlagen dragen
geen duinen meer aan
kam de golven af
verwaai de fictie
van hun op geschuimde
zinloze bestaan
weerbarstig heeft
hij alles getrotseerd
was niet stuk te krijgen
vond jou snel als zijn gelijke
in het delen van de luwte
is hij onverwacht gegaan
zijn sporen zullen altijd
in diepe groeven…
Tot het tij keerde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik schepte zand
maar het bleef niet kleven
in mijn hand
wilde details uit
het leven vorm geven
zij rulden weg op het strand
heb met de zee gesproken
zij heeft haar water vergoten
rijk aan herinnering
in een vloeiend decor
onder zon en wind
kreeg mijn visioen zijn gestalte
tot het tij keerde
de golven zich weerden
de creaties wisten…
Ratio
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.651 Zie ik het strand,
hoor ik “de zee” van Trenet
golven van verliefdheid
die hun Waterloo vinden
in het rulle zand
Delon tegen Dalida zeggen
dat hij het niet begrijpt
liefde van alles
toch het mooiste is
dat er bestaat
haar hem toe zingen
dat woorden slechts woorden zijn
op een nieuwe dag
waarin vloed plaats maakt voor eb
ik…
Het lukt even niet
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
727 ik zie het water golven
het maanlicht verlicht
een schilderij van troost
bij het verdriet
ik zou iets kunnen
willen schrijven
maar, het lukt even niet
misschien later
ik kan geen zinnen
verzinnen, woorden
die er nog niet zijn
-
thans
kraait weer de haan
begroet deze morgen
de aarde houdt
haar mooiheid niet verborgen
ze…
aurora
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
525 het wiegt en weegt haast niets
als meeuwen, langs hun kustlijn op thermiek,
de zonnewende nog in oorsprong
licht
een mooi gezicht tekent zich af,
langs Noordelijke lijnen breekt haar kleur
in golven, volle-manig rond haar aangevroren graf
haar haren en haar lach, vertekenen in rood
de stille dood
van oude winters…
De tijd aan hun zij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
514 kleine mensen in veel te grote schoenen
weten nog lang niet van de hoed en de rand
al denken zij de wereld aan te kunnen
stevige levenslessen zullen ze ondergaan
om tot daar te komen waar
puzzelstukken vanzelf op hun plaats vallen
tot dan zullen ze dobberen op golven van de zee
niet wetend waar de wind ze brengen zal
gaan ze vol goede…
waar het licht gloeit
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
657 en als ik dan even met mijn hoofd
schud
de zee zie
die zoveel te dragen heeft
wanneer de zon met pompoenoranje ogen
haar schouders naar de nacht richt
vogels nog een laatste keer opstijgen
in de weemoed van mijn gedachten
om daarna spoorloos te verdwijnen
de hele nacht lang
dan weet ik
dat, hoe naamloos ook, ik op de donkere golven…
Oceaan van liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 De nachten kon ik niet vergeten
toen we samen
in een oceaan van liefde vreeën
was ik de golven jij de kust
en samen waren wij de lust
om te zwijgen, te overleven
stille heimwee teruggegeven
jouw duistere kant
verlegen ogen
zoals we samen
kalm bewogen
en een geest die uit de fles vloog
toen je ontwaakte in mijn liefdestoog.…
Zeemeermin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Even vlug
trok jij een ander plan
zwom aan land
rekte je uit
toen de zon
haar warmte en licht
aan je gaf
jij glinsterend
mooie water fee
het zoute water
droop van je af
maar de golven
wenkten je terug
je riep nog kom
het kan
ik liep met je mee
maar bleef op het strand
en dacht was ik maar
een zeemeerman…
Zuchtte zachtjes geluk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 ik speelde
met vlaagjes wind
zand en wat water
wist de zon
in het blauw met
zacht witte wolken
ik kende
haar hand die
ik af en toe zag
lange vingers
gevuld met
snoep of een glas
hoorde haar lach
boven het geruis
van de golven uit
keek om me heen
alles vloeide ineen
zuchtte zachtjes geluk…
niet gewacht (2)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 gulzige golven belegeren
de muren die ons
zandkasteel omringen
de rollende branding dwingt
het koninkrijk op de knieën
voor een verwaterde overgave
haastig trekken we lijf
en leden uit het luie zand
ingegraven verlies is er al
voor het zich aandient
wisten we het niet of
deden we alsof
tijd en getijde
altijd
in beweging
nooit…
XXVIII - Het proces - 1945
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 XXVIII - HET PROCES - 1945
herinneringen
schimmen uit een verleden
in zeeën van tijd
zuigende golven
voor zover we kunnen zien
staan we pal -
robert brasillach
waartoe gerechtigheid verwacht
van ongerechten
bereid gevonden
in de gangbare spelling
de toekomst te zijn
in de verte ligt
de vertrouwde horizon
blauw over blauw…
De zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
444 Deinend kwamen de
golven tot elkaar.
Slechts enkele vogels
en mensen
waren aanwezig.
Opzienbarend was dat
de natuur in
zeer korte tijd een
gedaanteverwisseling
onderging.
Adembenemend.
Foto Dick…
tussen Wervershoof en Medemblik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 een fabelachtig oeverland
dat ons haar naakte schoonheid geeft
seringen langs de waterkant
een meeuw die door het luchtruim zweeft
een rijk palet aan zachte kleuren
van lentegroen tot hemelsblauw
de zeewind met haar frisse geuren
een schitterende ochtenddauw
het milde ruisen van de golven
gekwetter van een leeuwerik
kortstondig door geluk…
Branding
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
619 van jou naar mij
Geen ruimte tussen ons is veilig
Meer voor zondige gedachten
De lucht is nu vol brandgevaar
Onderhuids kruipt stil de wil
En staat de mond vol tanden
Maar ook de wil is niet bij machte
Zonder wens van jou en mij
Onverwachts vlamt wederzijds
De wens van zacht strelende handen
Zet ons vuur in lichterlaaie
Breken golven…
Schrijfsels
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
458 Of bij de vloedlijn,
door golven bevloed en beëbd,
de rand gracieus bekringeld
voortdurend gesierd
steeds uitgevlakt wordt…