3400 resultaten.
Zelf
gedicht
3.8 met 21 stemmen
9.995 Dit is mijn gezicht, ook al zijn links en rechts
omgewisseld. Verward door mijn spiegelbeeld
zie ik foto's steeds met mijn scheiding verkeerd
en weet, wie mij kent ziet een ander gezicht.
Geen mens hoort de klank van mijn eigen stem
en wat ik zeg blijft het armzalig verslag
van het binnengesprek dat ik eindeloos voer,
en ik herken mij niet…
Door één lief woordje zou zich laten winnen
poëzie
3.9 met 10 stemmen
5.294 Door één lief woordje zou zich laten winnen,
Door één gebaar of vriendlijke oog-opslag
Of door een luide open-heldre lach
Na veel gevlei's en zachtjes-aan zoet minnen
Ik, die droef-wachtend op des Levens tinnen
Melodieus zit klagend, naar de dag
Opstijgend glorieus, van wat eens mag
Bevredigen mijn ziel…
EEN VRUCHT DIE VALT
poëzie
4.2 met 9 stemmen
3.706 Een vrucht die valt...
- Waar ‘k wijle in ‘t onontwijde zwijgen,
buigt statiglijk de nacht zijn boog om mijn gestalt.
De tijd is dood, omhoog, omlaag. Geen sterren rijgen
haar paarlen aan ‘t stramien der roereloze twijgen.
En geen gerucht, dan deze vrucht, die valt.
Een vrucht.
- En waar ik sta, ten zatte levens-zome,
vol als de…
Barst
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
771 de ruit spiegelde licht
half doorzichtig
zag hij zich getekend
als volleerd figurant
transparant naast
een langbenige schone
met wenkende ogen
slechts gescheiden
door een breuk
ze verbeeldde meer
dan het tijdelijk verdrijven
van zijn alleenzaamheid
maar hij
was al gehard
door opgeloste
fata morgana’s
en knipoogde
alleen…
NON
poëzie
3.2 met 10 stemmen
4.691 Toledo 1934
Tussen de kloosterzaal en de kathedraal
was een dubbel getralied hek
en achter dat hek zat die non.
zij had haast geen tand meer in haar mond,
haar huid was geel, haar blik ongezond,
zij was niet wijs en niet gek.
en het leek of zij geen spaans verstond,
want op iedere vraag kwam hetzelfde verhaal
half huilend haast door dat hek…
vruchteloos
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.754 vruchtvlees vrezend
kauwen kaken
smakeloos
pitten tot puree
zonder passie
mond half open
pruimen lippen
ontevree
is zij Eva
ben ik Adam
slangenkuilen
om mij heen
appelogen
lezen leugens
wie waarschuwt wie?
wie telt voor twee?…
Dag nachtvlinder
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
778 haar kleur is overleden
nog voor ze ontluiken kon
gebrek aan rust dreef haar
steeds verder van het colofon
ze fladderde tot diep in de nacht
waar stilte haar gevoel versterkte
daar straalde ze vol levenslust
zonder dat iemand het merkte
haar letters verschenen niet meer
overdag was ze slechts een naakte
nachtvlinder die tussen de toetsen…
Vliegende Hollander
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.737 Dromen van vrijheid
varen
op wereldzeeën
hunkering naar avontuur
tot liefde
ontvlamt
in strijd met
verslindende kracht
van oneindige liefde
een leeg huis
waar het licht
brandt
een sprong
in koud
water…
grensstreek
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.592 de grenzen van mijn dromen
heb ik nog niet ervaren
wellicht wil ik die onbewust
voor het laatst bewaren
ik loop dan wel de kans
het moment suprême te missen
door
tussen droom en werkelijkheid
mij in de route te vergissen…
wat doet die tong
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.055 de hitte steeg
naar het hoofd
tot de tong
tussen de lippen drong
om naar verwachting
over de rand
in moede kleffe hang
te berusten
edoch niets van dat
eenmaal buiten
wrong hij
in een andere mond
die wijd open
begon te krijten
zij was kennelijk
te innerlijk
gelikt beschaafd
om zo maar
met mij
midden op de leidsestraat
samen…
haverbrood
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.124 zeven
slaat de klokkentoren
haverbrood
de dag
keerde voor de laatste keer
het hooi
de avond
tooit zich
in het rood
zij plooit
het ongestreken linnen
zonder woord
hij strooit
in de erwtensoep
wat zout
zij vonden
in het hooi
de kleur van goud.…
een pand voor later
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.466 zo grondloos schreef zij
woorden tussen hoge, kleine kamers
en onbedwingbare hoop
om ooit haar voeten
te laten dansen
op gele sterren
die voor het doden door
treinen werden gereden
naar de laatste tocht…
Als
gedicht
3.0 met 21 stemmen
9.464 Als een steen
die daar al een tijd ligt
en niets van zijn gewicht heeft verloren.
Als een steen
waaronder adders zich veilig voelen
maar niet veilig genoeg.
Als een steen
die je niet alleen kunt dragen
en niet met drie.
--------------------------------
uit: 'Zen uit eigen werk', 2005.…
een zwerver
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
931 verlaat ontsnapt
de dolende zwerver
aan het straffe land
van tegenwind
gelijk elk die anders oogt
vaak niet wordt bemind
en verwordt teneinde
tot zijn eigen delver
hij gaat zijn weg
onbekend met enige verte
zijn blik raakt de grond
immers die draagt zijn benen
waarom verder zien
of de toekomst lenen
als slechts honger spreekt…
tour de poëzie
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
785 onaantastbaar
drijf ik mee
achterin
het letterpeleton
ben niet te min
omdat ik aan de
zwarte trui begon
zie nu van verre
de meesters sprinten
zwetend in de demarrage
tegen een finale demasqué
hoor geen juichende
schouwers langs de weg
verstild fiets ik in de schaduw
dromend over een nog
ongekende letterzee
slechts collen van…
Dat kouwe vlees van een ander
poëzie
2.8 met 8 stemmen
3.098 Dat kouwe vlees van een ander
tegen m'n droge handen
en mijn ogen onzichtbaar in de nacht -
dat koele sappige vlees - en al de kracht
van me de nacht in - 't is als dood,
alles zwart, geen wit, geen rood -
mijn hele hoofd lijkt wel koel,
er is nergens een doel -
zo lekker zwart is de nacht,
zonder ogen, zonder gedacht,
dat natte…
Verlost
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
948 Zie de gekleurde tinten van mijn ziel
Hoor de muziek in mijn lach
Ruik de bloemen rond mijn hart
Voel de vreugde van de dag
Ik geef jou mijn mooiste bloem
En zing mijn mooiste lied
Ik laat jou schijnen van geluk
En droog jouw tranen bij verdriet
Want op een dag ben jij een regenboog
En op jouw muziek zal men zweven…
Wie zegt mij dat het verraad
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.460 "Wie zegt mij dat het verraad
niet herleeft in een ander land?
waarom vluchten uit weerzin en leed,
waarom hopen dat men vergeet
wat de ziel heeft doorstaan en gemerkt?
slechts zolang de herinnering nog werkt
is mijn leven mijn eigen bezit,
onverschillig of het bestaat
uit vervoering of nederlaag.
als ik opbreek en wakker word
in een nieuw…
requiem voor een dwaas
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
615 lijkenvingers
als stukjes tak
zonder groen
zonder vocht
er is geen beleven
van de dood, slechts
verwarring en ongeloof
voor hij die niet weet
waar het einde ligt
hem inhaalt en
onderuit schopt
zijn sterven zal komen
en gaan zoals hij leefde
onverwacht en meedogenloos
voor de gevolgen, hij wist
wat zijn geheugen moet zijn
en betaalt…
Jeugdzonde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
723 Zij staat ’s morgens op.
In de spiegel heeft de tijd
zijn tekens gekerfd.
De kast, de tafel, de wereld
die kamer heet;
de continuïteit der dingen
lijkt zich onafgebroken
te voltrekken
- het is haast voorgeschreven.
Dit uur ongeboren
lijkt het leven
uit haar verloren.
Niemand wil met haar ruilen
en zonder het te weten
is in haar…
Mijn herinneringen
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
2.314 Mijn herinneringen zijn
geen verrassingen,
maar als mijn verrassingen
m’n herinneringen inhalen,
wordt het tijd voor
nieuwe ideeën.…
Gesloten
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.404 Het kostte moeite
Door te leven
Het kostte kracht
Opnieuw te geven
Na iedere breuk
Dacht ik: Nooit weer!
Om na een tijd
Weer te herstellen
Een ander vinden
Open te stellen
Haar liefde schenken
Kwetsbaar te zijn
Vertrouwen hebben
Geen angst voor pijn
Het wordt steeds zwaarder
Spontaan te zijn
Te durven vallen
Wennen aan pijn
Na iedere…
mens
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
710 hier sta ik in mijn rozerode huid.
ik weet niet waar ik kijken moet.
moet ik straks voor- of achteruit
en hoe moet ‘t als je iemand groet?
in m’n hand houd ik een tweede huid:
een kloek en dapper leeuwenpak.
als dat me helemaal omsluit
voel ik me meer op m’n gemak.
vaak verlang ik hevig naar ‘n derde huid:
een huis waarin ik wonen kan…
Uit de veren
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
815 ik pluk de dag weer uit de veren
al kijkt ze me nog slaap’rig aan
te verbaasd om te protesteren
ontwaakt ons lachen simultaan
ik douche me in de laatste bui
om mijn gezicht te schonen
van ‘t zout dat hier ooit spoorde
maar zich niet meer wil tonen
de regen schud ik van me af
‘t heeft lang genoeg geduurd
warm me aan een restje zon
dat…
het labyrint
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.160 De weg is lang
je stapt wat bang
het onbekende tegemoet.
Wat je ook doet
er zijn momenten,
evenementen
die je zicht verblinden.
Je houdt halt,
je talmt.
Status quo kiezen,
de moed verliezen?
Of opstaan en doorgaan,
je doel hervinden.
De weg in 't labyrint
gaat ieder mensenkind
doorheen,
alleen.
De weg is lang.…
scherpe kant, botte rand
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.689 op het eindeloze pad
koos hij teveel voor
richtingloze deuren
tijdloos balancerend
op de botte rand
van het scherpe mes
in te harde realiteit
in zijn dromenwinkel
ruilt hij oude idealen
voor verse dromen
van een mooie stilte
tegen redelijke prijs
niet bang meer zijn
voor lonkend leven
duistere gedachten
over koude dood
die wegsmelten…
Martin Luther King
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
2.262 Niet-gewelddadige weerstand
en wilskracht
de filosofie
die deze man tot
grootse hoogten bracht
sprak de legendarische droom
met zijn swingende doordringende
stem liet hij Washington trillen
en de woorden van zijn droom
doorboorden het verschil
woorden van een droom
uitzonderlijke spreekvaardigheden
persoonlijke moed
nog klinken zijn…
De maan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
680 Zij is bang en kijkt niet. Ze kijkt niet in de zee.
Bang voor haar eigen schoonheid want
wat moet ze daar toch mee.
Bang te verdrinken, tenonder te gaan of een donderwolk te worden.
Zo bang is de maan!
Maar eens zal ze kijken, heel lang kijken, want
ze moet.
Ze moet verdrinken in de zee, dan pas wordt ze eb en vloed.…
De bejaarde soldaat van Oranje
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.319 Ik lach
want liefde bestaat
en de wereld vergaat
vertellen de plooien
in jouw gelaat
je bent oud
en loopt steeds langzamer
door je éénpersoonskamer
het wordt voor jou
steeds onaangenamer
maar je leeft
en met jou je vrienden
de mede-oudgedienden
tevens doven
en slechtzienden
ze saluteren voor jou
jij bloost
om deze welkome troost…
Vanuit een grote stad (2)
gedicht
2.4 met 9 stemmen
5.953 In de tram zit een stadsman (aktetas, bepaald montuur) gemiddeld voor zich uit te kijken.
Als hij echter een aantekenboekje en een balpen uit de
binnenzak van de jas neemt (wat momenteel ook gebeurt), met iets in de ogen van: 'Goed dat ik er nog aan dacht',
een aantekening plaatst (zo'n korte, kordate aantekening), bestaat de mogelijkheid dat…