3310 resultaten.
Suites voor Annemieke XV
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
492 binnen het raam
opwarming van de aarde
sneeuw in maart
weg in een sneeuwstorm
zonsopgang en ondergang
en zwarte takken
spagaat op de brug
in een ijzige windvlaag
gaat leven omver
het leven omver
in de diepe zwarte nacht
een stom stoepje -
de nieuwe ijstijd
gaan we met z´n allen te lijf
aan de evenaar…
ego sum
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.213 eigen mening de algemene norm
vormt hij zich een cordon
om het uitgeteerde lijf
dat krijst om crematie
welke ogen verdragen nog
eenzaam op een eiland
zijn schier reeds lang verdronken
wappert het levend skelet
met de flarden van zijn vel
niemand die nog omkijkt
naar het vernieuwde Atlantis
als een bruistablet
opgelost in de wereld
geen…
Zeepbelt in je bad
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
797 ik harnas
recht mijn maliënkolder
en gevest jij zeepbelt
in je bad en jaagt het
schuim naar mijn gevecht
terwijl ik vlijm
en scherp de woorden kloof
ze puntig steeds onthoofd
warmen de oliën je lijf
al klaar voor ons ontmoeten
ik ben bereid
te sterven in het heetste
van de strijd alleen
jouw zeepbel geeft slechts
sop en kan mijn…
Weerspannig draad
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.202 met groeipijn zie ik dat geworstel
alsof de draad geen einden heeft
bekijk mijn handen die te groot
alleen maar mogen wijzen
de lijnen zijn zo strak gespannen
en de liefde waarmee ze zijn bekleed
kunnen haar breken niet voorkomen
maar elke vezel in mijn lijf
staat open om steeds samen
de draad weer op te pakken
waar zij hem vallen laat…
pijn
hartenkreet
3.5 met 20 stemmen
2.968 Het maakt je kwaad
je lichaam staakt
het doet niet meer wat jij wil
je wordt verdrietig en stil
had je maar een dagje geen pijn
dat zou heel bijzonder zijn
aan de buitenkant is niets te zien
je ziet er goed uit bovendien
maar je gewrichten zijn stijf
je bent jong in een oud lijf
je moet er mee leren leven
dat is ook een goed streven
maar…
DE GRIEP
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
1.875 Je lijf, nát van zweet,
kletsnat, gloeiend heet,
onstuimig, bonkend, hart
en hoofd, je dacht nee
eigenlijk geloofd dat het
je hartstikke koud liet.…
Eenzaam
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.336 De bladeren komen weer aan de bomen,
De vogels zingen weer hun lied,
Ik voel energie mijn lijf in stromen,
En voel hoe ik hier van geniet.…
oprapen
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
4.213 om de stilte te verbergen
schreeuwt hij longen uit zijn lijf
zweet hij onrust uit zijn poriën
balt hij vuisten pijnlijk stijf
om de stilte te verbreken
droomt hij zinnen tot een boek
krast hij regels in het hout
buigt hij woorden om tot vloek
om zijn stilte te begrijpen
droogt zij tranen in zijn ziel
kust zij pijn uit het verleden
raapt…
Passionele luchtigheid
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.748 Feromonen, ziltig zweet,
de zachte hardheid van je lijf,
bevangen zonder dat je het weet,
mijn zinnen, buiten kijf.
Steeds vaker in mijn dromen,
bidt nachtelijk smachten,
het klare licht te komen
in zwoel zweverige nachten.…
Dek me toe, lief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
529 wat heb ik te willen
nu jij in mijn nachten
je zinnen laat schijnen
even achteloos
als de dood die verdwijnt
nu jij me verwarmt
met je tijdloze klanken
mijn rusteloze hart heelt
mijn hongerend lijf
kom, geef me de toegang
tot jouw verste verzen
en pas ze diep in mij
als waren ze nieuw
wek me met een morgen
die niets onbesproken…
tussen het laken
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
1.640 Ik wil jouw lijf
zacht tegen me aan
Innig verstrengeld
de nacht ingaan
Ik wil je ruiken
Je geur geeft rust
Lekker en zo fijn
net als jij me kust
Ik wil jou strelen
gelukkig maken
Steeds weer liefde
tussen het laken
Ik wil je koesteren
en ruimte geven
praten knuffelen
samen zweven
Ik wil bij je zijn
ben zo gek op jou
Wat is…
Novemberdag
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
677 zo’n grijze dag die mijn kleumend lijf
voortdurend belaagt en bekruipt
naar warmte verlangen doet
zo’n dag waarop 't licht rond de bomen
brozer lijkt bij 't vallen van de avond
mee naar binnen sluipt
in het lege glas vervloeit bij 't doven
van de kaars vervaagt mij afweziger
achterlaat…
ssssssssst
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
814 in het zachte
malse gras
vertoeft mijn lijf
op zoek naar rust
ik zie een bloempje
zonder blaren
dat bedeesd wil zeggen
sssssssst
kom toch tot bedaren
kijk naar mij
en ruik
je onrust wordt gesust
en je dromen zullen
met de wolken varen
sluit dan je ogen
luister naar het
teder zuchten
van de wind
nog even
dan zijn jij
en…
Voorrede
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
743 in het eeuwenoude treurlied
dat door buien van neerslachtigheid
wordt geschreven, ver voor de tijd
en in de diepte van willen vergeten
ik huiver om het kerend verlangen
wanneer de avond, moe gewaakt,
zich wentelt in het niet meer zijn
het zielenzwijgen zondig vindt
wanneer de ochtend uit de hemel valt
op mijn onbekend en verlaten lijf…
Communiniets
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Touwen van taal ontbinden traag
als gebande stem het lijf verlaat,
in lucht verwaait tot klank naar keuze,
hecht aan het ontluisterd oor.
Spraak en schrift op goud gewogen,
laten letters ‘leven’ schrijven
op onverschillig dood papier,
met onder regels, achter zinnen,
vermoeden van beweging, richting,
liefde, lust en last.…
Zonder jou.
hartenkreet
3.6 met 56 stemmen
6.142 Ruik de geur van je lijf,
die ik zo goed ken.
Zie de glimlach van jouw gezicht,
je hand die heel even...
op mijn schouder ligt.
Momenten als deze
doen jou weer herleven
alsof jij nog bij me bent.…
dertien was ze
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
764 winter stopte
sneeuwvlokken in haar mond
elke avond
opnieuw wanneer ze
ijzig dun
naar haar woorden liep
zonder te weten of tijd voltooid
was
in nestkoude
en in de vierde nachtwee
waaruit geen kind viel
of een arm, zonder verraad
aan vingers
Louise schreef de aarde zwart
en perste een wereld
uit haar lijf
trad haar koninkrijk…
Eindelijk
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.540 De tijd van onrust in mijn lijf is voorbij, want die rust
Dat ben jíj!
Jij zo vrolijk, open en blij, zo’n mooie vrouw,
Jouw schoonheid een ontdekking uit 1001 nacht mijn god
“Lieveling” ik hou zo veel van jou.…
roos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.013 koud is het
door en door koud
alleen
met de smalle maan
half verscholen
achter de wolken
ben ik
verlaten
door en door koud
alleen
in mijn dromen
jouw stem
die me vraagt
lief, kom hier
in mijn armen
laat me je hart,
je lijf
eeuwig warmen
verschuivende wolken
zwart
doen me ontwaken
ik schreeuw
blijf
geeuw
ben al wakker…
Marathonpijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
692 35 kilometer
Sappen vloeien
knarsetandend
door de kolkende
aderen van het
stramme lijf
De spieren verkrampen
trainingen verdampen
het zoet verzuurd.
Stap na stap
verloopt het mank.…
Mineur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
713 Met een zak vol wind
gevoelig als een kind
vrij van baar geluiden
ver van huis
gearmd
met een jeneverfles
en de kleur
van een verlegen hoer
hongerig vreet verdriet
aan mijn lijf
zoet geklaag
van moeder de wind
onder mijn voeten
is de grond onder mij
vandaan gevlogen
met lege handen
wacht ik verdomme
steeds langer
op een volle fles…
onmacht en verder niets
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
688 ik voel me vreemd
een vreemdeling tussen bekende huizen
die uiteen wijken, zo groot zijn als het leven zelf
er is iets veranderd in mij, alsof ik iets verloren heb
een uitgebeend woord of een zware sleutelbos
waarvan de roest ouder is dan de waarheid
overgeleverd aan een lijf zonder beeld
en gebroken bestaansrecht
het is niet goed om te…
Sporen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 En toont mijn lijf zijn gebreken,
wacht maar,
het duurt maar even.…
Ik ben of ben ik niet.. ?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
531 Aangeboren
tussen heelal
en de hel,
huist meestal
tussen beide oren,
paradigma om
bij de soort te
overleven, wat ziel
en lijf niet scheidt,
meer kon Descartes
ons niet geven of
misschien toch wel?…
Gevecht tegen de kanker
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.033 Vechten tegen je eigen lijf
Maar ook met je harde schijf
Wat spookt er door je hoofd
Is er iets waar je echt in gelooft
Heb je nog vertrouwen
Om weer van je lichaam te gaan houden
Maar je bent bang
De kanker houdt je in bedwang
Je knokt en je bent sterk
Maar deze ziekte woekert en doet zijn werk
Je weet niet iedereen gaat er aan dood…
Jonge moeder.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.297 Ik doe mijn ogen dicht
en ben tevreden,
en mijn gedachten en mijn lijf zijn licht’.
‘Is dit nu barensnood,
met hijgende gevaren
tot aan de dood?
Ik wist niet, dat een leven komen kon
zo rood en bloedend, als de ondergaande zon’.…
Meditatie
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
480 Een moment voor mezelf, weg uit de drukte van de dag
Waar ik lekker rustig worden mag
Mijn hoofd leegmaken
Even geen hersens laten kraken
Concentratie voor mijn ademhaling en mijn eigen lijf
Zodat ik de hele dag relaxed blijf
Middelvinger en duim op elkaar
Dit noem je het mudra gebaar
Als herboren kom ik dan uit de stoel
Nu vasthouden…
(kanker 17) herren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
490 driehonderdste te kort, een schijntje
op het grootste van een goed geheel:
nog niet geslaagd
kon het maar gevraagd zijn
kon het maar
tja, we weten ook dat landelijk gezien
realiteit moet zegevieren
en we vieren
ja
we vieren dat jouw lijf
geslaagd is, door een goed gevecht
de kanker is verslagen, je
beroept je
op jouw recht
jouw…
tweeduizend drie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 toen ik jou te grave droeg
mijn handen wit
mijn schouders blauw door
onvoorzien
één mondhoek hoog
een mondhoek laag
geen schraag voor jou waarop
de stille kist, ik
wilde warmte onder lichte planken
de banken van het hof
vol zomerzon
bloemen rond te zware voeten, wuivend gras
en in mijn lijf slechts de herinnering
van wie je was…
Mijn schone zelf
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
619 De warmte werkt als balsem
voor mijn lijf en stramme leden.
Het leeglopen van mijn bad
is voor mij een dagelijks feest.
Al mijn ingebeelde zorgen
verdwijnen kolkend in riolen.
Al mijn zinloze problemen
geef ik met de stroming mee.
Al mijn nodeloos gepieker
stroomt als water naar de zee.
Wie blijven zijn mijn eenden.…