2506 resultaten.
Dit gedicht
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.106 dit gedicht
vliegt
de horizon voorbij
ver uit het zicht
van schijn bedriegt
en
het zij wat het zij.…
Audio/TV
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
921 De stad is leeg, de mensen zijn verdwenen
ik laad de speler met het Frans chanson
de virtuele zon begint te schijnen
ik wou dat ik ook demarreren kon
de grijze wolken houden hier gevangen
die niet op tijd zijn spullen heeft gepakt
of anderszins zijn huis niet kan verlaten
omdat hij aan de buis zit vastgeplakt
een hele Tour om alles bij te…
Dromen
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.974 Ik wil voor jou de sterren plukken,
De zon voor altijd laten schijnen.
De duistere wolken uiteen gaan rukken,
En het donker voor immer laten verdwijnen.
Ik wil met jou nog zoveel dingen,
Maar rest ons nog de tijd daarvoor?
Van geluk kan ik wel zingen.
Jubelend als eenmanskoor.…
Nachtregen
netgedicht
3.7 met 43 stemmen
15.968 zie de lichten halo's glijden
over natte straat kasseien
't zijn manestralen die wenen
om hun verloren schijn
baar niet voor diegenen
die toch verloren zijn
enkel de verscheurde wolken
die grijze hemels bevolken
treuren zo gelaten bedroefd
in plassen die deinen
totdat het niet meer hoeft
en rimpels verdwijnen
zelfs de kringen…
Gouden stem
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.947 Gouden stem zing mij een lied
Ik hoor je en vergeet wie ik ben
Mijn ziel zeilt op je noten
Naar utopische gedachten
Alle zorgen vergeten
Mijn oren gevuld
Mijn ogen zachtjes dicht
De zon gaat harder schijnen
Vogels die zwijgen
Voor je mooie lied
Lief en leed
Bewandel je met do re mi
En als de stilte komt
En alles weer echt wordt…
De onbedachtzaamheid
poëzie
3.4 met 29 stemmen
5.806 Hij werd bedrogen door de schijn.
O! laat ons dit een lering zijn,
Dat, eer men iets gewichtigs doet,
Men zich wat lang bedenken moet.
Een uur van onbedachtzaamheid
Kan maken dat men weken schreit.…
het marmer glanst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
877 in aders die
het leven raken
subtiel detail
verspringend soms
ze waren daar
toen Gaia nog
haar aarde maakte
eeuwen splijten
in geopend steen
de houwer kijkt
er vaak langs heen
ziet ongebroken lijnen
dat spel kan hij
met een geoefend
hand verfijnen
ze worden in nog
zachter kleuren uitgelicht
toekomst spiegelt
kaatst de schijn…
Een seintje
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
1.804 Om mijn hart hing een rookgordijn
wazige zonnestralen werden geweerd
een lach en vrolijkheid waren pure schijn
mijn diepste gevoelens waren geïsoleerd
Ineens is daar een seintje dat doorbreekt
het probeert mijn vertrouwen te winnen
maar er is nog steeds verdriet dat me steekt
en dat gaat niet weg door mooie zinnen
Dit seintje weet mij geruisloos…
Ander(s)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.077 kunnen zijn
zou het zijn geweest of daaromtrent
ook was het allerminst ondenkbaar
de gedachte alleen al vreemd accent
beschaduwd zou het anders lijken
overbelicht geen optie druk maar af
beeld verschoven mocht je willen
moet nog blijken dansend op je graf
niets ten nadele van die ander
achterom sluipwegt het silhouet
licht en schaduw schijnen…
Hij is verliefd
hartenkreet
4.6 met 19 stemmen
2.010 Met haar mooie blauwe ogen
En haar felle witte lach
Maakt zij midden in de winter
Een mooie zomerdag
De zon die gaat weer schijnen
Als ik haar iets omhoog til
Mijn hartslag wil niet verdwijnen
En staat geen seconde stil
Ik blijf constant in beweging
In mijn hoofd zit ik bij haar
Het liefste was ik niet alleen
Maar met zijn tweeën bij…
ooit ademden wij simultaan
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.228 mijn ogen liggen in de regen
jouw voeten verloren in de nacht
dragen mijn vragen weg
op een spiegel
onder mijn ogen
diepzwarte schaduwen
kleur van verbrande bloemen
als krijtrotsen in zee
breekt mijn stem
brandt als een witte maan
op de lippen
jouw schouders dragen
de schemering van straatlantaarns
hun schijn vloeit in…
je schillen gepeld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
709 ik schop
de bladeren los
zoek zomerin verdwijnen
wil in
de oogst de zon
weer warm zien schijnen
heb vruchten geteld
je schillen gepeld
en samen genoten van
je langzaam ontbloten
je sluierde lang voordat
Amor de roos had geschoten
de winter wordt zacht
gekoesterd door zinnen die
af en toe branden van binnen
en knoppen…
de volgende dimensie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
918 Net buiten m'n zicht
kronkelt ongeziene essentie
de riolen in en
sprint met 'n knipoog
mijn verstand uit 't wiel
Intussen knikkebolt
de versufte tijd achter
de dubbelbeglaasde mensheid
en blijft het
langzaam middag worden
Terwijl 'k oversteek
kijk ik verbluft toe
hoe de zon aan
mijn kant van de straat
blijft schijnen en me
schunnig…
de afstand nabij
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.600 leegte
bevaren
om maar niet
de afstand naar nu
te hoeven verklaren
drijven wil je enkel
naar een vederlichte diepte
niet in staat, zo denk ik,
af te stemmen
op de golven van mijn strand
je bent geenszins bereid
de zucht naar verblind zicht,
al was het maar voor even,
te ruilen voor een open venster
zodat wat schaars licht kan schijnen…
Jouw onvermogen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.469 Geen besef van de blik die je achterlaat,
je schijn overtreft echt de waarheid niet,
jouw nuchterheid die langzaam overslaat,
op wat jij die avond van mij achterliet.…
Licht van de Paasmorgen
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
892 Het Licht van de Paasmorgen
blijft altijd in ons leven schijnen.
Altijd zal er een railing zijn
waardoor ons leven blijft leven
totdat de Schepper ons roept.…
Waar gods water erodeert
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
809 we bouwden bruggen
hingen kabels aan pilaren
wisten kloven die gescheiden
waren te verbinden
ravijnen te verkleinen
die in licht nog dieper
schijnen omdat de aarde scheurt
en donker laat verdwijnen
zo konden jij en ik
elkaar weer vinden
in een landschap
waar gods water erodeert
hebben geleerd elkaar
de hand te reiken in het
samen…
een glimlach die rood spreekt
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.049 je oogt verlegen
tongt een glimlach
die rood spreekt
een mond vol
kleine tanden die
hunkert naar een beet
je blik is zacht
ziet minder kleur
dan ooit gedacht
de koele schijn
van je gezicht
vertekent altijd pijn
zwart haar chaost
in zijn pieken, erin
kroelen is genieten
nog sluier je
je angst en
wacht de uren af
kom…
HET LEVEN IS.......
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.485 Hun medeleven is maar schijn
ze vragen het uit goed fatsoen
alleen je echte vrienden
die zouden het nooit zo doen.…
Kerstboom
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.062 Zij 'stralen' dan wel eventjes
maar dat is enkel schijn
omdat zij van het glitterwerk
alleen de drager zijn.
Het 'moois' wordt na een korte tijd
weer in de doos gedaan
terwijl zij, afgedankt en kaal,
de vuilnisbak in gaan.…
Lentewachter
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.331 Als witte windsels uit de nacht
-nat van donkere tong gegleden-
bevende bomen broos bekleden
met vlok geplozen wintervacht
en vorst gerijpt grenzen verlegt
moe van zijn kil regerend hand
waarmee hij heerste in het land
dat hem ijswekkend had gehecht
wacht het maanlicht schijn gesust
tot lentegeuren zwaar beschonken
haar mysterieuze glimlach…
de weg
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
2.043 ben ik kwijt
Mijn trots kan mij niet veel meer schelen
Hij wordt langzaam door hen gesloopt
Stond hij nog recht en fier
voor wat ik dacht dat ik presteerde
nu is hij slechts een vage schim
die in de nacht verteerde
En schelen kan het mij ook eigenlijk niet
Ik houd van binnen toch mijn eigen waarden aan
Daar buiten is de uiterlijke schijn…
Ik ben een heks
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.273 het nog niet weet
Want je herkent me niet meteen
Nee, niemand die weet dat ik heks heet
Ik tover in mijn eigen huis
Vlieg bij nacht even rond de maan
Mijn trouwe bezemsteel brengt me
In de juiste sterrenbaan
Daar kom ik bij van dit leven
Ben ik wie ik bedoeld ben te zijn
Het gewone leven, het duurt nog even
Het leven van de schone schijn…
Liaison
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
4.873 sterren aan het firmament
branden gaten in het kaal
krullen heel ons al massaal
schijnen blijkbaar permanent
traag verveling in het stieren
kijkers die uitsluitend tollen
draaien sferen zonder dollen
prooi van eender kuddedieren
manen blijven tijden hangen
sloffen afgemat haar weiland
stuiven lang niet meer voorbij
want zij hoeven niet…
ik ben dichter
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
810 sterker,
van het eerste kwartier
of twintig minuten
dus niet een noeste werker
of gedreven poëten dier
nee, ik zit en handel
en de woorden,
zo die komen,
gaan met mij aan de wandel
het is niet de romantiek
die u verwacht
van langhaar en snor,
een afgezakte bril
en sacherijnig geknor
het is wat toetsen aanslaan
op het bord
al schijn…
Dovenetel-date
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
487 vierkant sta je in het veld
tussen mierenzure makkers
als was je waarlijk een gelijke
in hun netelige strijd
jouw dreigen met een felle pijn
is toch niets dan pure schijn
zie je zacht fluwelen lippen
rode blosjes rond de nerven ook
en je geurt zo fijn
je wilt dit vast van mij niet weten
maar ik vind je echt
om op te eten
morgen…
Zaailing van zwarte grond
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.193 ze zal geraakt worden door de knoet
van het luid klappend volk
zij rekent niet meer in dagen of nachten
tot de oogst aan haar voeten ligt
zal zij wagen om dit godvergeten land
van man en macht te ontschragen
het vuur in haar ogen ontvlamt de gerst
vogels verschrikken in gekrijs
barrevoets loopt Brechtje op alle dagen
die asgrijs hun schijn…
GETEKEND MET EEN KRUIS
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
624 Een bliksemschicht doorklieft mijn droom
de donder vult mijn wezen
aan het groene firmament
vliegen velen rustig rond
de krachten van de eeuwigheid
schijnen niemand meer te raken
communicatie is hier anderszins
het is een reeds begrijpen
stralingslicht geeft boodschap weer
de lading wordt verkregen
gevoelens als bij een reûnie
een weerzien…
- Vriendschapsspreuken -
netgedicht
3.1 met 22 stemmen
1.757 Een kleine verzameling geluk
draagt de schijn op het gezicht
van zomersproeten
de wrange ingewikkelde smaak
gevoelig voor scherpe, bittere droogte
als gebarsten lippen
als smaak bloeddorstig en zoutig
verlangend naar meer
gekruid als een plechtig vormsel
en verzwegen voor de werkelijkheid
doet het zijn ogen dicht
overtreding in tegenspoed…
De zon ...voor Anna Rutgers.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
901 De zon zal nu ook voor mij
gaan schijnen mijn onrust
voorgoed laten verdwijnen
zodat ik rust in mezelf vind…