2556 resultaten.
krassen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
261 boombasten barstensvol
generieke liefdestragiek
vervlogen vogelsoorten
orkestreerden woorden
partituren over het dan
wat al lang over schijnt
evenals het verzwegene
de ontbroken vergeving
gevraagd of als gegeven
strijden en voortbestaan
wortelbodems aangrijpen
invoelende vertakkingen
wind als reden aanwijzen
verwaaien met de stormen…
CIARA-STORM versus lente-luwte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
418 De lente staat op (SPRING)en
daar doet die voorjaarsstorm,
met de naam, CIARA, niets aan af!…
Nevel al aan de gevel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
463 De tijd voelt als een verse appelschil,
al wordt het straks vast licht en zou hij willen
hij hoort ook nog steeds helder en te luid
nachtelijk aanzwellende golven van ooit gillen.
Er zwelt een hele stoet schuimkoppen
weer golven, wederom amper te stoppen.
Meeuwen soppen, meerkoeten deinen mee
op ook deze aanzwellende februari zee.
Wordt…
Kringloop ...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
943 Vliegen als een vogel
de vrijheid tegemoet
over land en zee
verhalen vertalen
Wolken doorklieven
regen trotseren
zon koesteren
storm begroeten
Sneeuw bewonderen
woestijnen negeren
bergen vermijden
meren begeren
Vermoeid nestelen
"gezin" stichten
Uitvliegen
ervaring doorgeven
Kringloop van 't leven !…
Genoeg gerijmeld
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.905 stormen golven
zeeën tranenvol
zoet en zoute
vrolijke en stoute
lustig gaan en komen
uitgediepte dromen
knipogende maan
schijnt telkens ouwe koek
op hunkerende
liefdeslanen die
verlangend naar
iets anders slurpen
even niet verdriet
genoeg
de kroeg wenkt lachend
hij leest vandaag
maar eens
een humoristisch boek…
Stilte
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.126 Zachtjes komt de stilte op mij af
als zat ik erom verlegen
In mijn ogen een milde straf
waarin ik mij voel genegen
Zelfs de herfstige storm
kan deze stilte niet doorbreken
Maar de wind in mij giert enorm
om mijn ongenoegen te wreken
Ach stilte,
je hoort het strijdgewoel toch niet
De warmte maakt plaats voor kilte
en het is alleen de stilte…
lul niet
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
1.493 stampvoetend draai ik weg
in je ooghoeken fluit ik scheel
haren trekken lukt niet op kaal
haat en nijd door cupido beschoten
wegen door water langs en op
deinen met de storm mee olé
vliegend met mijn bezemsteel
vlam ik op op wat komen zou
steenkolen vloeien opgebrand
daadwerkelijk maar ook waanzinnig
als water het ook niet blussen kan…
Wording
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
685 Een storm van laaiend licht
stond voor Zijn aangezicht
toen Hij het machtwoord sprak
toen Hij sprak
er zij licht.
De ruimte ging bestaan
en in de ruimte sprak Hij
de sterren en de maan
al wat Hem niet beviel
dat liet Hij weer vergaan.…
een eenden suite
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.026 dichtgevroren gracht
uit het wak onder de brug
vliegen drie eenden
twee eenden zwemmen
op het gestrooide brood af
en meeuwenvluchten
eenden weten zo
goed om en om groen en bruin
elkaar te vinden
eenden op bezoek
ze inspekteren de bloembak
nog een keer broeden
een koppel eenden
vormt het vliegende schuim
van storm en regen…
Leven met je
gedicht
4.3 met 3 stemmen
160 Van top tot teen gloeien
alsof ik word geslagen en gestreeld
door een zon en een storm,
Hoe je mij vult zoete regen
beide oren in
tot ik huid over liefde ben.
Zoals verhalen mij bewogen
toen ik jong was
doe je mijn aarde beven.…
zover je kunt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
608 wat is beter of minder goed
dan een beroering een
grasspriet of halve
onvertaalbare woorden
wie is het kleine kind dat
even om de deur kijkt
zich terugtrekt en nooit
meer wordt gezien
wie is de schipper van het
stuurloze wrak heen en
weer door de storm gejaagd
naar het zeemansgraf
wat is beter of minder goed
dan een mens die met…
Het dromen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.344 Dat was het, kleintjes
zoals zachte wolken dromen
dromen mensen
Zoals kleinen groot
en groten klein zich dromen
Zoals winter zomerlief wil praten
en zomer bijtend
klappen uitdeelt
met de storm
Goud zilver wil zijn
met het water
en zichzelf met de bladeren
van de boom
Zo gaat het, kleintjes
heel zacht
van droom naar droom…
Petten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
649 Behoedzaam adem ik wind
en later storm
bang voor wild geworden wolken
en hemel van blauw
als schuim gevlokt
golven breken.
Basalt geboord in duinzand
weerstaat je schreeuw
en waardeloos zeeafval
het eerste zand nog kleurt.…
Vlieg ik weer rond
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.629 Ik ren weer mee
in een knipoog
herkende ik weer
het juiste ritme
van wilde golven
storm met regen
schepje liefde
vuurtje gestookt
In veren wolken
zonder schaduw
zacht geworden
door stralen zon
vlieg ik weer rond
omhoog wil ik
nooit meer dalen
nooit weer donker
nooit meer dood…
Aankomst in IJmuiden
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
947 zachte wolkensluimering
bedekt kuis de weg naar huis
klotsend kabbelt water
schemerdonker langs de kajuit
De storm ligt nu te rusten
het land doemt duister op
een toren boort haar gaten
doorlichtend tullen regenwolken
De kade is slechts hoorbaar
verborgen in haar waas
van witte schaduwplekken
de dag verstopt haar komst…
GUIDO GEZELLE
poëzie
3.2 met 16 stemmen
5.829 Plant
fontein
scheut die schiet
straal die spat
tempeest over alle diepten
storm over alle vlakten
wilde rozelaars waaien
stemmen van elzekoningen bloot
Diepste verte
verste diepte
bloemekelk die schokt in de kelk van bei’ mijn palmen
en lief als de madelief
Als de klaproos rood
o wilde papaver mijn…
Stappenteller 7
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
554 zo werden stappen gezet
in ginds verijsde jaar
maar het brandpunt kwam tenslotte
dichtbij ons te liggen
o, onvoorziene toekomst
die het tempo bepaalt
wij voorvoelden de storm
en een pad zo veel smaller
dan we ontwetend van elkaar
op stippellijnen hadden uitgezet
te langzaam gingen we
maar tenslotte trots
moet ik nog van liefde spreken…
Een zonovergoten palet
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
512 wij vlochten herfst
van alles wat
de zomer geschonken had
jouw slanke vingers
modelleerden vorm en kleur
tot een zondoorschoten boeket
ik schaalde fruit
etaleerde de fleurige rijping
tot een zonovergoten palet
storm en regen
waren welkome gasten
bij het feestelijk openingsritueel
de nachtvorstjes lachten
wisten dat in een koude…
Ontwortelde boom
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
489 Glibberig nat kleeft het bladeren tapijt
bleek onder mijn voeten
ik huiver van kou
terwijl de winter nog moet komen
zij beiden dreven mij
storm en schuimbekkende
woede van zee
in stilte van nacht
schrijf ik over het verzamelpunt
van geverfde krijsende papegaaien
met stinkende kromme snavels
een tortel vastgebonden
aan een boom
bloesem…
Wat bedoelt het leven?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
656 beeld omgeeft wat
Eenzaamheid bedoelt, verdorven tranen
Van wat geslonken zout op de lippen
De kleur van dood is niet wit
Maar roze doorschijnend
Iemand is niemand in de menigte
Die al zoekend zich slenterend begeeft
In het voorportaal van ouderdom
Niets is oud of jeugdig
Vijandschap maakt overuren
De capuchon verkreukelt door de storm…
Mijn lied is geboren
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
855 Maar eenmaal daar aangekomen
aarzel ik vanwege de
hevige storm.
Mijn lied is geboren
aan de andere kant van de deur,
een plaats vervuld van liefde,
vreugde en verbondenheid.…
De zuivere koers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
462 ik heb alles uitgeplozen
weggedaan in dozen
wat niet van waarde was
zaken waar ik
ooit om heb gegeven die
deel uit maakten van mijn leven
zij bleken enkel franje
versierselen van een andere tijd
gekocht uit onbenulligheid
ik kijk nu om me heen
en nee ben niet alleen
jij bent bij mij gebleven
storm en rotsen getrotseerd
de zuivere…
vergankelijkheid
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
868 Het is in de grond, het raakt er
het wortelt er aan de beginselen
de kus van de dood, de Maan
die geboorte gaf aan een levenloze woestenij
de Aarde, kringloop van pril geweld en liefde
op een stormen en een blussen
tot het over gaat, in een versleten seizoen
iets houdt er de adem in
op de zijlijn van een woestijn
het wervelt er in een navelstaren…
Hart voor de natuur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
468 Tussen alle mensen is een stille man
hij wandelt mee in zijn ogen
zie ik een verandering van tijd
bomen die vielen na storm en ontij
bleven destijds echt niet liggen
als bewijs dat de kringloop zijn
oude glans weer wilde hebben
we hoeven nu niets meer te doen
behalve samenkomen met
als prijs dat de wildernis
daar vanzelf wel zal komen.…
nu je tachtig telt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
723 ik heb de kieviten gevraagd jouw naam te schrijven
de lucht voelt vrij, helder en het liefst
met storm
want daar hield je van
en dan stil tussen rietkragen
de grootste vissen vangen
aan de wolken hangen tranen
licht doorschoten
met wat zon
ze horen daar al te veel jaren, maar
het mooiste jaar dat kon
de fijnste weefsels baren…
Beschreven blad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 Ongerept is de
Bladzij van mijn
Leven al lang
Niet meer -
Overal waarneembaar
Punten, putten
En butsen die
Mijn kant op
Kwamen in de tijd
En onrepareerbaar bleken
Telkens als de zware
Storm was geweken
Achterlatend de sporen
Van beschadiging door
Alles en door
Alleman en Jan -
Een beschreven blad
Ben ik nu, en met…
in kinderogen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
478 een zwaluw zwoegt binnen de storm
zijn vleugels torsen wind, zijn lied vervliegt
op aarde kijkt een kind, in
rood gelakte laarsjes
(verbazing om het groot geheel speelt -
allengs groter - om de kleine mond)
waarom de Hemel zoveel windkracht zond
begrijpt het niet
maar ook dit lied zingt als vanouds van
uitgeblazen kaarsjes…
Dans
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
663 De ongenaakbare oude zee
zal niet met je dansen
In zilte nevels danst zij weg
met de geesten van de dood
Haar rusteloze danse macabre
met donkere despoten van de nacht
De wind blaast onweer in de wolken
strijkt over het hart van de storm
De oude gulzige zee
zingt van zwarte diepte
Van saudade dat vreemde verdriet
van zee en…
ingehaald
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 toen we onsterfelijk waren
al wisten we het niet
rolden de woorden uit
onze monden met de
snelheid van het licht
op een dag haalde
de tijd ons in
we hunkerden naar vertraging
woelden te hooi en te gras
naar brokstukken van toen
we zagen hoe op zee
een storm opstak
onze woorden bereikten het
het uiterste licht niet langer
we oefenen…
Voor de duvel niet bang.
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
548 Samen zullen we rennen voor ons leven,
door tegenslagen en de zwaarste storm.
Als het moet, ons lange leven lang.
Wanneer we om durven kijken zien we,
hoe angstig onze laffe duivels zijn.
Ze vluchten!
Panisch rennen hoeft niet langer meer.
Voor paniek zijn we niet meer bang.…