Alle inzendingen over tak

3024 resultaten.

Sorteren op:

herfststerfte

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 547
in zijn gebogen geel doorstaat de berk het allerlaatste licht… de nadag nadert, bleek en oeverloos gezwicht in witte windsels rond een oude stam geen gram gehaald, doch zon verschaald op dorre takken in het stijgen van de maan hij moet gaan – de herfst – hij kon gekerfd in stugge bomen en de dromen van een kind niet langer naast…
switi lobi3 december 2013Lees meer >

Een nieuw vergezicht

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
Het seizoen is in de overgang ze kleurt vandaag puur rood een huidig moment ontplooit zich zomers in moeders schoot Er wordt groen licht gegeven waar bloesem vruchten scoort lente van haar taak ontheven een zonnewende opent haar poort Bij het afnemen van het licht lijkt alles voller van kleur tot de herfst reikt een vergezicht wat…

Beton kratert in rots

netgedicht
1.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 634
er pluist zwart op een tak van de boom waarin de bijl is gezet beton kratert in rots hemelhoog het opstuwende water de rail ligt spoorklaar te wachten op voortdenderende bielzen het iele gekwetter twittert burelen tot uitvogelen van status quo de bijl slaat zijn slag op de dag dat zeldzaam zwart pluis uit gaat vliegen…

Nieuwe haiku's #3

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
Oktober waaier Wind in de wilgen treurig zwiepen de takken boven het water. If root strong, fruit good Het fruit aan de boom heeft zijn vruchten te danken aan sterke wortels. Na de laatste slok De fles heeft een hals een buik en een bodem maar ze heeft geen borsten.…
joepondro27 oktober 2020Lees meer >

Einde

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 872
Voor vandaag zit het werk er weer op Pennen in de dop Computer afgesloten, scherm uit Kijk nog even door de ruit Een werkdag is weer voorbij Nu de avond lekker vrij Bureau opgeruimd, alles aan de kant Pak mijn boodschappenmand Thuis wachten weer andere taken Zijn er hongerige kaken Als het aanrecht is strak getrokken Kan me de bank…

Strooi ik wat herfst

netgedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 759
als jij de bladeren rond laat vliegen strooi ik wat herfst in je haar een schuine zon straalt kale takken er hangt wat valse schaduw daar toch tippen vingers nu al naderende kou het zomerbruin kleurt zacht van wit naar blauw nog geuren laatste vruchten strak het blauw en droogt want onder herfstig loof wacht leven op de lenteluchten…
wil melker27 oktober 2007Lees meer >

Een herfst te veel

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 844
ik joeg je laatste geel door kale takken een herfst te veel najaar toont zijn herfsttapijt roodpolig want de zon geeft ons vandaag respijt we dekken samen zomer toe en oogsten al zijn kleuren de vruchten vallen zijn het hangen moe we winteren in overleven voelen ons met wat de herfst heeft gegeven klaar voor weer een eindloos…
wil melker8 november 2006Lees meer >

Herdenking

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.463
Zoals uit de zwart geslagen boom met afgescheurde tak toch weer het groen bloedt en straks de bladeren komen, zo wil ik hier mijn woorden laten komen als kamer, huis bed.…

Winter

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.078
Stiller, stiller, stiller zakken Nacht en dagen om mij heen – Als de sneeuw de dorre takken Dekken zij ’t verleên. Doch hun hout wacht, diep verborgen, Menig, menig wederkeer, En mij komt de jonge morgen Nimmer, nimmer weer!…

Vertel eens Heit

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 467
Ligt er in de natuur een taak iets voor mij wat niet achterklapt, mij wel gewoon voort laten stappen zonder op akkers iets te vertrappen. Is het me dan ooit echt welgenegen kom ik mede daar mijn roeping tegen. Vraagt het dat men sober en onopvallend leeft dan de natuur onbevangen indenken verweeft.…

gemengde reacties

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 422
nu de wind de takken buigt is dit geen vraag meer maar verdrongen stilstand bij gedempt licht en bijna gesloten oog een tint tussen nevel en zwart of anders een vorm van helder nog vóór de tijd van keuze en besluit maar voorbij het lichaam dat schaduw wierp een voeg tussen het nu en ons, hoe de wind is gaan liggen, samen vanuit een…
Iniduo15 januari 2019Lees meer >

stierf met je de laatste pijn

netgedicht
3.5 met 29 stemmen aantal keer bekeken 3.448
gebroken takken stervend blad de helling die zijn hoek vergat toen jij de horizon zag buitelen houvast dat brak zijn wortels niet meer had en meeging in de schreeuw die eindeloos weerkaatste in de sneeuw ik zag je ogen toen de val je brak het weten dat je niets meer had die blik kan ik maar niet vergeten ik zag het weten…
wil melker7 november 2004Lees meer >

Boom

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 756
De boom vertelt een groot verhaal Van honderd jaren lang Zijn takken bergen nesten En zijn vogels zijn niet bang Zij weten niet van dreiging Van hun vredige bestaan Van mensen die natuur en wind Hun gang niet laten gaan Ik hoop dat je mag blijven Want jouw zuurstof geeft ons lucht Nog eenmaal schuil ik naast je Afscheid met een diepe…

Kleine perenboom

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 547
Zijn knoestige stam en takken - een ademtocht in de lente - openden wijd het weerloze hart dat zich vulde met lichte tinteling. Mijn ogen streelden de bloesem raakten het donkere stamhout aan. In het laatste licht van de dag las ik de letters van zijn naam.…
J.Bakx13 maart 2023Lees meer >

Herdenking

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.771
Zoals uit de zwart geslagen boom met afgescheurde tak toch weer het groen bloedt en straks de bladeren komen, zo wil ik hier mijn woorden laten komen als kamer, huis, bed.…

Vallende engelen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 647
vlak als lieve oude wolven het feest is nu voorbij mijn hart verliest aan slagkracht het huilt om godsgeschenken je neemt me bij de hand de jaarringen worden geteld maar bomen zwijgen zich stil ze vangen westenwinden ze vrezen de letterzetter er blijft een diepe angst voor vallende engelen en het luid gekraak van brekende takken…

Anna's hand

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
Twijgen wiegen aan hun takken. De was van de buren wappert in de wind. Een kat beweegt sierlijk haar staart, verscholen in hoog gras. Of de schaduwen van de overloop. Als het raam open staat. En tocht met de deuren slaat. Of als halmen van graan naar onweersbuien snakken. Ik weet dan weer dat je de late trein nam.…
BKNWRM18 oktober 2023Lees meer >

Ze stapelt wolken

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 633
ik ken de plotse zomerwind volle takken brekend nog niet mijn herfstkind ze stapelt wolken in het blauw tot grote hoogte hun grijze onderkant verregent gauw ik bliksem schrik met weerlicht in jouw ogen je lacht zo lief en met een tikkeltje gedogen we donderen heel zacht want niemand hoeft te weten van ons onweer dat zal komen…

verdwaald in de natuur

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 430
Stilte van het woud huis, werk, bestaan verloren natuur als schuilplaats Winkelwagentjes een vuurtje dat warmte geeft takken verbranden Schaduw van het groen Onbegrepen, psychisch stuk vechten om balans Afval hoopt zich op een schreeuw om zonder oordeel de weg te bieden De echo van pijn vraagt mens en natuur ruimte wie hoort en…

Neusje scherpte al

netgedicht
3.6 met 36 stemmen aantal keer bekeken 399
je trippelde als blonde lichtgewicht de trap op en af neusje scherpte al de hoge lucht armen als steunvlucht in een lieftallig toucheren van de leuning in de afdaling het tikke tak van de hoge hak gaf het ritme een vleugje jeugdigheid dat ondeugd weerkaatste naar het donkerste deel van je ogen toen jij van boven naar beneden…

Neusje scherpte al

netgedicht
3.4 met 39 stemmen aantal keer bekeken 341
je trippelde als blonde lichtgewicht de trap op en af neusje scherpte al de hoge lucht armen als steunvlucht in een lieftallig toucheren van de leuning in de afdaling het tikke tak van de hoge hak gaf het ritme een vleugje jeugdigheid dat ondeugd weerkaatste naar het donkerste deel van je ogen toen jij van boven naar beneden…

De beschermengel

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 526
vleugels van stralen geweven dragen mij zo effen en zacht licht zonder schaduw te geven dwaal ik rond in lucide vacht beschermen zonder te slapen stil waken en onzichtbaar nabij wacht op de komende taken zonder mij geen dag voorbij gedragen door licht van liefde waar angst en pijn verdwijnt was ongeloof dat mij griefde tot je bede aan…
J.J.v.Verre12 december 2025Lees meer >

Vangen

netgedicht
2.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.730
Als je het allemaal echt wilt weten dan wacht je tot de dagjesmensen verdwenen zijn en je me ziet als een losse tak van een boom Als je het allemaal echt wilt horen dan wil je waarschijnlijk weten waar ik ademloos woon in het huis zonder deuren Als je alles van me wilt vangen dan voel je dat mijn gerafelde breekbare wereld het blauw…
J.Bakx2 september 2026Lees meer >

Variaties op honden

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 617
Zelfs in Brussel ben ik nu beroemd; Daar word ik de euro taks genoemd.”…
Jan Punt5 december 2017Lees meer >

De Nacht

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 942
De lichtjes branden langs de straten, de bomen die de wind zachtjes door hun takken laten. Blaadjes die vallen naar beneden, vogels die hun vleugels dicht deden. De wereld maakt zich op voor een nieuwe dag, waarop alles weer gebeuren mag.…
B. Mulder27 januari 2003Lees meer >

vlieg

netgedicht
3.3 met 52 stemmen aantal keer bekeken 2.579
ik brand mij aan jouw woorden vind het omhulsel van jouw pijn hoor hoe jouw vleugels gaten van passie, liefde en haat ver weg door dikke luchten slaan viel hard voor jou en vlieg lomp botsend aan takken en droog blad achter de doffe slaggeluiden aan ik volg zo het Allerzielenspoor jij wacht, mijn bidsprinkhaan…

Tot ziens!!

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.026
dag prachtige vogel heel alleen op die tak ik zie je wel zitten fijn op je gemak je fluit mooi en hard kijkt mij daarbij aan toch is het nu beter om huiswaarts te gaan zal ik je wat geven of heb je geen nood ik kan het best missen zo'n klein sneetje brood dag prachtige vogel met je vleugels startklaar ga snel naar je vriendjes…
Marjo14 januari 2004Lees meer >

Geurde bloed

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 463
ik ranselde de stam schudde de takken van de olijf tot de pijn bloederig rood striemde langs mijn handen waar ook vorige jaren zand kleurde geurde bloed in netten die vingen waar vrouwen zongen bij de oogst voordrongen het was geen wedijver om meer die uit de ogen bliksemde maar wel het diepgewortelde gevoel van samen…

Als dauwdruppels

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.997
In de vroege ochtendschemering zie je dauwdruppels aan de takken je kunt ze daar eenzaam zien hangen tot ze zachtjes naar beneden zakken Zoals dauwdruppels in de morgen glijden mijn tranen naar beneden want het is voor mij niet te verkroppen dat ik geen afscheid heb kunnen nemen Achter het vochtige raam van mijn hart wordt er met liefde…

Woudreus

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 701
jaarringen vertelden de sage verbonden zijn levensverhaal gegeven in acht blinde lagen zij droegen die zwijgende taal waar dromen je ogen bedekken doolt eenzaam de roep van zijn geest vertrekken stil scheurende takken daar zijn koude uren geweest toch laat hij zich huiverend zakken achter het lied van de maan schuifelen op bebloemde paden…
Channanja21 januari 2006Lees meer >