1421 resultaten.
Skûtsje
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
666 Wanneer de Friezen op hun wijde Friese meren
Des zomers aan het skûtsje sielen slaan
Zie je hun schuitjes vaak met man en muis vergaan
Omdat ze 't zeilen nog een beetje moeten leren
Ook gister liep 't op het water niet zo lekker
Dus ik zou zeggen; cursusje bij Laura Dekker ?…
Voor een natuurdichter
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.255 De dagen van de zomer zijn getogen
De jeugdpracht van de blâren vergaan,
Hun gouden tover is nog troost voor de ogen
Maar weldra zullen naakt de bomen staan.
Hoe is op deze dag mijn hart bewogen,
Dat mart in ’t bos en wil er niet vandaan,
Het weet de pracht dier zuilengang en bogen
En uchtendlucht aan ’t einde van de laan.…
Niemand hoefde het weten
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
635 niemand hoefde het te weten
die angst en spanning was van mij
ik, die alles zelf dacht op te lossen
liet elke dag die lach weer vrij
De nachten sliep ik bijna wakend
de angst van levend dood te onderdrukken
want ik, ik kon toch altijd alles
en ook dit zou mij wel lukken
Ik dwaalde af naar waar ik niet wou zijn
en zo is het lachen mij vergaan…
GEDICHT VOOR GELUKKIGE MENSEN
gedicht
3.9 met 21 stemmen
30.146 Van alle mensen die
het lachen is vergaan,
loopt een op de drie blind over je heen
en kijkt dan om.
De wereld is juist niet van iedereen,
dat slag.
De overige twee vallen niet op.
Hun armen bungelen halfstok.
Onder hun tong zit gram.
Ze kennen haast geen zinnen
zonder tss.
Zo zuinig zijn ze op hun lucht.…
De blaadren rijzen door de stugge nevel
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.910 Het leven vlood en d’ as blijft in onz’handen
’t verlangen stijgt om mede te vergaan
Doch in de weemoed blijft één lichtje branden,
het licht dat w’in de zomer overslaan
waarvoor wij slechts, tot onze scha en schande,
rondom de wintertijd om olie gaan…
KLIMMEND VALLEN
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.175 De wilde wensen mogen rustig vergaan;
opnieuw bestaat de baas van Bommelstein.…
Het zout in mijn leven.
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
872 Al deze dingen zijn lang reeds vergaan,
ze zijn nu het zout
in mijn eenzaam bestaan.
Ze toveren een lach op mijn oude gezicht,
ze kruiden mijn leven,
ze maken het licht.…
Zelfbeschikking
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
689 met zorgen
weg met twijfel
weg met alles wat je deert
weg met onrust
weg gedachten
die niet weten hoe het moet
altijd blij
alles mogen
altijd kunnen wat je doet
graag gezien
goed gehoord
alleen nog maar geluk
geen pech
geen onheil
geen verlaten
altijd heel
nooit meer stuk
lijkt mij fijn om te bepalen hoe mijn leven zal vergaan…
IK LIG ZO STIL
poëzie
2.8 met 8 stemmen
1.221 Mag zo mijn leven bij uw hart vergaan:
mag 'k in uw ogen 't laatste licht zien staan.…
Genieten vanhet leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 Denk niet meer aan al die vergane tijden
over die vlaktes loop ik lang niet meer
ook die dichte wouden zal ik verder mijden
zet mij liever aan stil helder water neer.
Blijf toch kijken naar drukte van ’t leven
ook al sta ik aan de zijlijn opgesteld
ben nu door vrolijke jongeren omgeven
nee, mijn zijn is nog lang niet uitgeteld.…
TITANICZANG
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 Toch geeft die vergane klank een boodschap mee:
toonkunst, groots of nietig, is een druppel bloed,
zwervend, zonder lichamelijke stee,
bezoekt ieders hart, geeft sterkende gloed.…
helaes pindakaas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Helaes Pindakaas
Ik ween om kansen, in de knop gebroken
en voor het eindsignaal, in bloei vergaan.
Ik ween om doelpunten, die niet ontloken
en portugees, dat men niet kon verstaan.…
VANUIT DE GANS
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
619 willen wij voor staan
wij zijn monogamer zonder hebzucht
paren blijven hun leven bij elkaar
door eigen drang en plichtsgevoel
niet om uiterlijk zoals de mens
onze uit en ingewanden
worden door de mens misbruikt
daar willen wij niet bij stilstaan
wij zijn van goede wil
en geven geen tegengas
hoewel het slaan met de vleugels
doet vergaan…
Op weg naar de einder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
852 Met mijn bestaan op zee is ’t vergeleken
hier als vergaan, welhaast met man en muis.
Mijn Lieve Schat, ik heb het wel bekeken,
want ik zit nu al twintig jaren thuis.
Als het aan mij lag was ik uitgeweken,
van mijn part naar een ouwemannenhuis.…
Woorden, verweven samen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 De eerste zes geruisloos aan ze voorbij gegaan,
Het tellen gestopt, de doelen vergaan.
De woorden, ongekend, werden door beide volledig herkend.
Als sleutelwoorden tot een geheime gang,
van een weg bijna te lang.
Een nieuwe weg, onbewust en schier eindeloos,
die elk afzonderlijk samen koos.…
Donker zwart van ogen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
496 warm ontmoeten
terug van weg geweest na
geleefd te hebben als geest
nu in een nooit verwacht
entree neemt zij de jaren
van afwezig zijn niet mee
stapt in waar zij verdween
de grande dame geeft
geen geheimen prijs uit
het donker zwart van ogen
ongebroken legt zij magie
in optreden en stem
vult haar performance met
mystiek van vergane…
Dat eenvoudige weten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Want weten wij allen van binnen eigenlijk niet al alles
over lankmoedigheid, het sterven naast ook 't groeien
eenvoudig genoeg over vergaan en dagelijks opstaan.…
Grafland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Winterlicht vreet de wijde heuvel
almaar kaler, buizerds zweven over
de grafstenen in de vruchtbare grond
die eeuwenlang olijfbomen droeg
De zielen zijn elders, waar Israël
hen brengt, de resten vergaan
in zwarte doeken, om als eerste mensen
de nieuwe wereld te betreden op de dag
dat de poort van erbarmen opengaat
Want daarvoor hebben…
Succesvol voortbestaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Homo sapiens gelooft nog steeds
in de natuur de grote baas te zijn,
maar het lachen is hen wel vergaan.
Ratten hebben hun race gewonnen.
Mensen zijn plan naar Mars te gaan.
De winnaars blijven, doodgewoon,
op planeet aarde voortbestaan.…
Ik treur om de liefde...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
642 Ik treur om onze zomer die is vervlogen
en trotse bloemenharten die zijn vergaan
Ik treur om de liefde die mij heeft belogen
en diepe littekens in mijn hart liet staan
de lente kwam opnieuw, vol nieuw leven
bloesemknoppen sprongen prachtig open
ik had je ook vernieuwde liefde willen geven
bleef vergeefs op jouw wederliefde hopen
maar twijfel…
Stormluchten
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
447 De wolken maken stormluchten
Gedachten vliegen als pijlen door mijn hoofd
Bladeren vallen van de boom de luchten doen mij zuchten
Ik houd mij vast aan wat mij is beloofd
En weet met geheel mijn ziel en 't verstand
Geen ervan vindt hier hun plaats
Deze boze krachten tegen mij gekant
Zij moeten in het kruis vergaan met haast
Met in mijn ziel…
Wederomgeboren hart
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
537 Als ‘k in het bange wachten
had vertrouwd op de mens
de mens alleen
dan zou ‘k in de meedogenloze pijn
van deze dagen
in het holst van de nacht
als een boot
In nood zonder stuurman
aan boord op de zee woest en groot
zijn vergaan
de dood tegemoet; dan zou ik in mijn slaap
zijn uitgeleverd aan
de hoge golven
de zinderende…
IN WELKE DAGDROOM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.029 je in al die dagdromen bevindt
Droom je van mij, in diep stilte gezeten
of droom je wellicht van een zwerfkind
Droom je soms over die hemelse dood
welke we beide ook mogen verwachten
Over de hemelse stilte in ’t avondrood
in zo’n wereld uit licht, zonder nachten
Droom je van ons twee, levend in licht
van een liefde die nimmer kan vergaan…
Mijn tranen en Zijn glimlach
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.127 mijn tranen vallen over verdorde rozen
die nog op groen vertakte stengels staan
hun harten doods en uitgesproken
die het stervenstij moeten ondergaan
hoe droevig dat iedere roos moet sterven
als mooie seizoenen die ook weer vergaan
dat wat ons lief is, wij nu moeten derven
maar in de lente opnieuw in bloei gaan staan
zoals geheimenis hangt…
SINT HIPPOLYTUSKERK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Het kleine veld vol statige graven
bedekt roerig, maar vergaan verleden,
wil ons met hoop op leven hierna laven.
Deze plaats mag ieders denken verbreden,
opdat Aards bestaan en Hemelse gaven
zich liefderijk en vrijuit aaneen smeden.…
Geweigerd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 Nadat ik oud en versleten
bij de poort werd gedropt
ging die half open
zodra ik had geklopt
Hij vroeg:
‘Hoe is het je vergaan,
wat heb je aan goeds gedaan?”…
AFLOOP EN BEGIN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Gods Troon houdt eeuwig onwankelbaar stand,
terwijl zonnestelsels en melkwegen
ooit zullen vergaan als wegwaaiend zand.
Hoe zwaar zal het Laatste Oordeel wegen?
Gelovigen, blijft uw vertrouwen gestand
voor de Hemelpoort vol milde zegen.…
BLIKSEMTAAL
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
363 Dit schouwspel mag even ontluiken,
weer snel vergaan bij vluchtige onweerskuur,
wil duidelijk beeld steeds koppig ontduiken.…
Wijn in donkere uren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
708 Wat zal er van ons bekomen
in de tijd van wijn en dromen
uit het oog en in de oorlog
de oorlog met de veteranen
door stilte van de dood verloren
wat zal er van ons overblijven
als onze overblijfselen
zijn vergaan nog voor de vrede
komt kloppen op de gesloten deuren
misschien een liefdesaffaire
uit wat vroege verliefde jaren
een laatste…
NAJAARSJACHT
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
321 roerloos krommen
om de schreeuw der nachtvogels
vergeefs tussen hen te houden
de huiverklanken stoten
tegen blauwzwarte schimmen
die trots blijven wat ze zijn
dennen staan plechtig gekleed
verstilde gedaantes vliegen
over mos graspollen
en ronde houten graven
hun vleugelslagen maken
kleine schaduwen en zuchten
begeleiden
het vergaan…