Alle inzendingen over vergaan

1421 resultaten.

Sorteren op:

Skûtsje

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 666
Wanneer de Friezen op hun wijde Friese meren Des zomers aan het skûtsje sielen slaan Zie je hun schuitjes vaak met man en muis vergaan Omdat ze 't zeilen nog een beetje moeten leren Ook gister liep 't op het water niet zo lekker Dus ik zou zeggen; cursusje bij Laura Dekker ?…
trawant6 september 2009Lees meer >

Voor een natuurdichter

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.255
De dagen van de zomer zijn getogen De jeugdpracht van de blâren vergaan, Hun gouden tover is nog troost voor de ogen Maar weldra zullen naakt de bomen staan. Hoe is op deze dag mijn hart bewogen, Dat mart in ’t bos en wil er niet vandaan, Het weet de pracht dier zuilengang en bogen En uchtendlucht aan ’t einde van de laan.…

Niemand hoefde het weten

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 635
niemand hoefde het te weten die angst en spanning was van mij ik, die alles zelf dacht op te lossen liet elke dag die lach weer vrij De nachten sliep ik bijna wakend de angst van levend dood te onderdrukken want ik, ik kon toch altijd alles en ook dit zou mij wel lukken Ik dwaalde af naar waar ik niet wou zijn en zo is het lachen mij vergaan…
Moeke14 oktober 2009Lees meer >

GEDICHT VOOR GELUKKIGE MENSEN

gedicht
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 30.146
Van alle mensen die het lachen is vergaan, loopt een op de drie blind over je heen en kijkt dan om. De wereld is juist niet van iedereen, dat slag. De overige twee vallen niet op. Hun armen bungelen halfstok. Onder hun tong zit gram. Ze kennen haast geen zinnen zonder tss. Zo zuinig zijn ze op hun lucht.…

De blaadren rijzen door de stugge nevel

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.910
Het leven vlood en d’ as blijft in onz’handen ’t verlangen stijgt om mede te vergaan Doch in de weemoed blijft één lichtje branden, het licht dat w’in de zomer overslaan waarvoor wij slechts, tot onze scha en schande, rondom de wintertijd om olie gaan…

KLIMMEND VALLEN

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.175
De wilde wensen mogen rustig vergaan; opnieuw bestaat de baas van Bommelstein.…
Han Messie29 december 2010Lees meer >

Het zout in mijn leven.

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 872
Al deze dingen zijn lang reeds vergaan, ze zijn nu het zout in mijn eenzaam bestaan. Ze toveren een lach op mijn oude gezicht, ze kruiden mijn leven, ze maken het licht.…
Antje8 maart 2011Lees meer >

Zelfbeschikking

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 689
met zorgen weg met twijfel weg met alles wat je deert weg met onrust weg gedachten die niet weten hoe het moet altijd blij alles mogen altijd kunnen wat je doet graag gezien goed gehoord alleen nog maar geluk geen pech geen onheil geen verlaten altijd heel nooit meer stuk lijkt mij fijn om te bepalen hoe mijn leven zal vergaan…
Menno17 maart 2011Lees meer >

IK LIG ZO STIL

poëzie
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.221
Mag zo mijn leven bij uw hart vergaan: mag 'k in uw ogen 't laatste licht zien staan.…

Genieten vanhet leven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
Denk niet meer aan al die vergane tijden over die vlaktes loop ik lang niet meer ook die dichte wouden zal ik verder mijden zet mij liever aan stil helder water neer. Blijf toch kijken naar drukte van ’t leven ook al sta ik aan de zijlijn opgesteld ben nu door vrolijke jongeren omgeven nee, mijn zijn is nog lang niet uitgeteld.…

TITANICZANG

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
Toch geeft die vergane klank een boodschap mee: toonkunst, groots of nietig, is een druppel bloed, zwervend, zonder lichamelijke stee, bezoekt ieders hart, geeft sterkende gloed.…

helaes pindakaas

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 625
Helaes Pindakaas Ik ween om kansen, in de knop gebroken en voor het eindsignaal, in bloei vergaan. Ik ween om doelpunten, die niet ontloken en portugees, dat men niet kon verstaan.…

VANUIT DE GANS

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 619
willen wij voor staan wij zijn monogamer zonder hebzucht paren blijven hun leven bij elkaar door eigen drang en plichtsgevoel niet om uiterlijk zoals de mens onze uit en ingewanden worden door de mens misbruikt daar willen wij niet bij stilstaan wij zijn van goede wil en geven geen tegengas hoewel het slaan met de vleugels doet vergaan…

Op weg naar de einder

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 852
Met mijn bestaan op zee is ’t vergeleken hier als vergaan, welhaast met man en muis. Mijn Lieve Schat, ik heb het wel bekeken, want ik zit nu al twintig jaren thuis. Als het aan mij lag was ik uitgeweken, van mijn part naar een ouwemannenhuis.…

Woorden, verweven samen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
De eerste zes geruisloos aan ze voorbij gegaan, Het tellen gestopt, de doelen vergaan. De woorden, ongekend, werden door beide volledig herkend. Als sleutelwoorden tot een geheime gang, van een weg bijna te lang. Een nieuwe weg, onbewust en schier eindeloos, die elk afzonderlijk samen koos.…
Newborn8 april 2017Lees meer >

Donker zwart van ogen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 496
warm ontmoeten terug van weg geweest na geleefd te hebben als geest nu in een nooit verwacht entree neemt zij de jaren van afwezig zijn niet mee stapt in waar zij verdween de grande dame geeft geen geheimen prijs uit het donker zwart van ogen ongebroken legt zij magie in optreden en stem vult haar performance met mystiek van vergane…

Dat eenvoudige weten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 423
Want weten wij allen van binnen eigenlijk niet al alles over lankmoedigheid, het sterven naast ook 't groeien eenvoudig genoeg over vergaan en dagelijks opstaan.…

Grafland

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 451
Winterlicht vreet de wijde heuvel almaar kaler, buizerds zweven over de grafstenen in de vruchtbare grond die eeuwenlang olijfbomen droeg De zielen zijn elders, waar Israël hen brengt, de resten vergaan in zwarte doeken, om als eerste mensen de nieuwe wereld te betreden op de dag dat de poort van erbarmen opengaat Want daarvoor hebben…
Zywa9 maart 2019Lees meer >

Succesvol voortbestaan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 502
Homo sapiens gelooft nog steeds in de natuur de grote baas te zijn, maar het lachen is hen wel vergaan. Ratten hebben hun race gewonnen. Mensen zijn plan naar Mars te gaan. De winnaars blijven, doodgewoon, op planeet aarde voortbestaan.…

Ik treur om de liefde...

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 642
Ik treur om onze zomer die is vervlogen en trotse bloemenharten die zijn vergaan Ik treur om de liefde die mij heeft belogen en diepe littekens in mijn hart liet staan de lente kwam opnieuw, vol nieuw leven bloesemknoppen sprongen prachtig open ik had je ook vernieuwde liefde willen geven bleef vergeefs op jouw wederliefde hopen maar twijfel…

Stormluchten

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 447
De wolken maken stormluchten Gedachten vliegen als pijlen door mijn hoofd Bladeren vallen van de boom de luchten doen mij zuchten Ik houd mij vast aan wat mij is beloofd En weet met geheel mijn ziel en 't verstand Geen ervan vindt hier hun plaats Deze boze krachten tegen mij gekant Zij moeten in het kruis vergaan met haast Met in mijn ziel…

Wederomgeboren hart

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 537
Als ‘k in het bange wachten had vertrouwd op de mens de mens alleen dan zou ‘k in de meedogenloze pijn van deze dagen in het holst van de nacht als een boot In nood zonder stuurman aan boord op de zee woest en groot zijn vergaan de dood tegemoet; dan zou ik in mijn slaap zijn uitgeleverd aan de hoge golven de zinderende…

IN WELKE DAGDROOM

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.029
je in al die dagdromen bevindt Droom je van mij, in diep stilte gezeten of droom je wellicht van een zwerfkind Droom je soms over die hemelse dood welke we beide ook mogen verwachten Over de hemelse stilte in ’t avondrood in zo’n wereld uit licht, zonder nachten Droom je van ons twee, levend in licht van een liefde die nimmer kan vergaan…

Mijn tranen en Zijn glimlach

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.127
mijn tranen vallen over verdorde rozen die nog op groen vertakte stengels staan hun harten doods en uitgesproken die het stervenstij moeten ondergaan hoe droevig dat iedere roos moet sterven als mooie seizoenen die ook weer vergaan dat wat ons lief is, wij nu moeten derven maar in de lente opnieuw in bloei gaan staan zoals geheimenis hangt…
Greta Casier10 september 2021Lees meer >

SINT HIPPOLYTUSKERK

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 481
Het kleine veld vol statige graven bedekt roerig, maar vergaan verleden, wil ons met hoop op leven hierna laven. Deze plaats mag ieders denken verbreden, opdat Aards bestaan en Hemelse gaven zich liefderijk en vrijuit aaneen smeden.…
Han Messie15 september 2021Lees meer >

Geweigerd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 632
Nadat ik oud en versleten bij de poort werd gedropt ging die half open zodra ik had geklopt Hij vroeg: ‘Hoe is het je vergaan, wat heb je aan goeds gedaan?”…
Elisabeth R3 december 2021Lees meer >

AFLOOP EN BEGIN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 432
Gods Troon houdt eeuwig onwankelbaar stand, terwijl zonnestelsels en melkwegen ooit zullen vergaan als wegwaaiend zand. Hoe zwaar zal het Laatste Oordeel wegen? Gelovigen, blijft uw vertrouwen gestand voor de Hemelpoort vol milde zegen.…

BLIKSEMTAAL

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 363
Dit schouwspel mag even ontluiken, weer snel vergaan bij vluchtige onweerskuur, wil duidelijk beeld steeds koppig ontduiken.…

Wijn in donkere uren

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 708
Wat zal er van ons bekomen in de tijd van wijn en dromen uit het oog en in de oorlog de oorlog met de veteranen door stilte van de dood verloren wat zal er van ons overblijven als onze overblijfselen zijn vergaan nog voor de vrede komt kloppen op de gesloten deuren misschien een liefdesaffaire uit wat vroege verliefde jaren een laatste…

NAJAARSJACHT

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 321
roerloos krommen om de schreeuw der nachtvogels vergeefs tussen hen te houden de huiverklanken stoten tegen blauwzwarte schimmen die trots blijven wat ze zijn dennen staan plechtig gekleed verstilde gedaantes vliegen over mos graspollen en ronde houten graven hun vleugelslagen maken kleine schaduwen en zuchten begeleiden het vergaan…
Han Messie17 november 2025Lees meer >