27289 resultaten.
hoe te dichten ?
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
515 Weet niet precies
hoe je moet dichten
Het is zeker
iets van de hersenen
Begrijp tot nu
toe van hersenen niet veel
delen mijn hersenen mij mee
terwijl ze zoeken naar poëzie
Je kijkt naar de rimpeling
over het water,het water huivert
door de wind maar ook door je blik
dus schrijf dat dan maar op terwijl
de pont naar de overkant…
Scheppingscement
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
507 aangebroken
waarvoor jij
als liefde model
hebt gestaan
waarbij het
zacht verlichtend
rode zelfs in
het donker niet
uit zal gaan
net als opwinding
en verwarming
stimulerend aan
zullen blijven
toch zal in eerste
opzet het geel en
groen van hoop
en natuur domineren
naast het blauw
licht contrasterend
ook een nieuwe kleur
zal de aarde…
De vertrouwde setting
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
380 de stemmen
waren overal
ze raakten geen
oren maar ieder
kon de woorden
horen in zijn
gedachten op een
meegaande manier
verzet tegen de
boodschap had
geen enkele zin
er was steeds de
boodschap tot die
voltooid was en
de zinnen hun verhaal
aan ieder hadden verteld
er waren geen
identieke story’s alles
had betrekking op
het persoonlijk…
Moeder Aarde en de mens
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
656 de liefde kwam
met de noord de oost de west
en de zuidelijke wind
over Moeder Aarde
de zonnestralen schonken
warme glimlachjes van geluk
met de regen kwamen tranen
want wie huilt nu
wel eens niet
moet de schepper van dit
aardse dal gedacht hebben
we wandelen over kronkelige paden
soms zijn ze bedekt met
keien of zitten er kuilen
verscholen…
Be The Ocean
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.987 "Flinke Jongen"
fluister jij fluweelzacht
door de wind
"Be The Ocean"
nodigt het Water
mij neurieënd uit
“Be The Ocean”
die mijn Zinnen, nog verdronken,
lipzacht te voorschijn kust.
“Be The Ocean”
“Be The Ocean”…
Surrealisme - proëzie - Voor jou
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
681 't bijzondere is dat je kunt vliegen
als je dat wilt
gewoon
of eigenlijk niet gewoon
er is die wind als een adem
die adem als een wind
uit een ver en warm land
hij tilt je op, neemt je mee
en je vaart door hemelen
de bergen kunnen niet blijven staan
ze worden verplaatst
sommige verdwijnen in de zee
onder je
je vliegt…
In Mijn Diepe Gronden
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.550 , dan verspil je tijd
Mijn ziel is het persoonlijkste van mij
Het maakt mij tot mij, dat wil ik niet kwijt
Wie mijn diepere gronden wil begrijpen
Zal eerst de wateren moeten trotseren
Die wateren beschermen mijn ziel
Zodat niemand er ongestraft van zal profiteren
Luister naar de wind die fluistert
Het vertelt je waar je moet gaan
Vertrouw…
Hart in het zand
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
1.271 Hart in het zand wachtend op het zilte water met haar zoute vacht.
Brakende golven, groeiende hartstocht.
Beuken uiteen spatten en bewegend op de melodie van de wind.
Hart in het zand wachtend op het zilte water met haar zoute vacht.
Jouw blik raakt het mijne verweven tot een zijden draad.
Brandend verlangen blussen we met een chardonay.…
Koude douche
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
462 We treuzelen wat af onder de douche
En zijn daardoor meer water gaan verspillen
Dus was nu snel uw haar en ook uw billen
En zing van Queen alleen maar: 'Scaramouche!'
Na 4 minuten sluit u gauw de kraan
Zodat ik lekker lang kan blijven staan.…
Beschaving
gedicht
3.6 met 24 stemmen
26.837 Er was onder mijn hersenpan
Geen schuld die me bezwaarde -
Ik kende niet de fado van
De laatste mens op aarde -
Ik was een doodgelukkig kind -
Er waren kinderen als ik -
Ik waaide mee op elke wind
En had dezelfde schrik.…
Sterrenkind
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
722 Secondes... een lichtjaar
het zijn maar getallen
een kind met rood haar
uit de hemel gevallen
kometen... planeten
ze zagen haar vliegen
en spanden de nevels
om haar in te wiegen
een hemelse... zegen
op aarde gevangen
naar windvlaag en regen
bleek zij te verlangen
de winden... de stormen...…
Lente groet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
543 Toeschouwer aan de zijlijn
staat de wind gevestigd
zonverwarmend stralen
gericht op de grond
Nieuwsgierig kijkend en zoekend
naar het licht en lucht
de aarde herleefd weer op
Gedierte en bloemen
tonen zich, in schijnwerper
van licht en zon
Lente, is geboren
zal groeien
doet ontwaken.…
Ik sta stevig!
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.327 M'n hoofd tolt,
M'n bloed ruist,
Maar mijn handen stevig in een vuist,
Dus,
Al raast de wind door m'n haren,
ík sta hier stevig op aarde,
en al doet m'n hoofd eens van kling,
Ik gooi de handdoek niet in de ring!…
TERMINALE KLEUREN
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.007 nog blijft de wind
aan
takken sleuren
verbergt de aarde
haar aangezicht onder
't vallend blad
zieltogend
hangen bloemen
op
half twaalf...
en ik
onrustig in mijn stoel
als aan het sterfbed
van een dierbare
zoekend
naar telkens weer
verkeerde woorden
de vergankelijkheid
opgediend
compleet met garnituur…
Een relikwie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 slechts oude foto’s
geven aan hoe ver
het zicht was toentertijd
nog tornen kerk
en kloostermuren op
tegen de westenwind
groeven geladen
met zout van zee
en stof van de aarde
in gebed met
onvervuld verlangen
gedragen door de wind
een relikwie die aan
het heilig roomse snoer
is blijven hangen…
De zon op het blond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
498 heb met palmtakken
hemel en aarde bewogen
het loflied op vrede gehoord
maar mijn hart
ziet slechts de bloesem
die danst in haar ogen
de zon op het blond
dat krult in de wind een lach
waarin ik weer warmte vind
ik geloof in verrijzen
maar voor zover ik haar ken
wordt zij de hemel die voor mij is bestemd…
December komt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
570 Een regen zo dun
dat het haast
mist lijkt
Vallend blad, dat nog
even schommelend
rust op de wind
In zich het groen
van lente en zomer
de heldere kleuren
van de herfst
Het blad bedekt
de hongerige aarde
voor de vrieskoude komt
en de witte sneeuw
als watten katoen valt…
Eindeloze liefde.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
666 Terwijl de wind speelt met ons haar
en de maan schijnt op ons gelaat
kijken wij naar de sterren en
dan weer naar elkaar.
En we hebben elkander eindeloos lief
tussen hemel en aard.…
Stijfhoofdig
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
511 hoor ik wel thuis
op de grenzeloze akker
die ik mezelf toedicht
is mijn blik, mijn aard
wel zo gerijpt om te oogsten
van het vers gezaaide koren…
of
zingt de straffe wind
een ander riedeltje voor mij
ben ik ongevoelig geworden
voor de wijze vinger
en wast de regen nu
mijn stijfkoppige oren……
Moeder natuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Dat mooie
Kunstwerk
Iedere dag
Weer in de
Lucht
De kleuren pracht
Die de natuur
Ons laat zien
De afwisseling
In kleur en beweging
Van de lucht
De wind
De warmte
De koude
De zon
Het bos
De zee
De aarde
Moeder natuur
Laat zich
In alle pracht
Zien…
terminale kleuren
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
541 nog blijft de wind
aan takken sleuren
verbergt de aarde
haar aangezicht
onder 't vallend blad
zieltogend hangen
bladeren op half elf
en ik onrustig in mijn stoel
als aan het sterfbed
van een dierbare
zoekend naar tekens weer
verkeerde woorden
de vergankelijkheid opgediend
compleet met garnituur…
EENZAAM KERKHOF
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.084 Hoog groeien de grassen,
wind die ze zaaide,
wind die ze verwaaide, zij bloeien uit,
geen hand die ze plukte, geen zeis
die ze maaide
de witte grassen bewegen en komen
heen en weder door wind en dauw,
op de hekspijlen buigen de bomen
hun donkere hoofden in krip van rouw
hun hangende sluiers beroeren de klachten
der witte rozen en het schemerrood…
Water val
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Nee hoor, maar ik hoor het water vallen
da’s niet zo raar, want het regende dat ‘t goot
‘t water wat neerkwam, belande in de metro-goot
wat zo snel niet zakken kan en daarom is het,
dat ik zeggen kan: ‘k hoor het watervallen,
al is ‘t droog en regent ‘t niet,
dat deed ‘ t vanmorgen wel
vandaar dat je hier nu watervallen ziet!…
Craquelé-slib
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Bovenop een hoge berg
bivakkeerde ik als sneeuw
Langzaam maar zeker stroomde ik
als water op weg naar de zee
In grote hoeveelheden
door lange, diepe bedding
slijt en rond ik vele stenen
water van armen slok ik op
Craquelé-slib als in kunst
nadat water in massa verdween
door laagte getrokken, op weg
Immer.…
containerramp op mijn Wad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 uitgestreken ingeprent laait
de dag op nieuwe doch
versleten schoenen net
als gisteren weer op,
reeds ingelopen schrijden stappen
achterwaarts met gerafelde
veters onnavolgbaar
de tijd met zoete elementen
het Wad besmeurt met ons
vermaak, bekostigt met
het loon dat ons nu toekomt
watert zich in zoute tranen
en containert sprakeloos…
Water of Lucht?
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
2.273 Water en lucht
allebei zuiver
Zoveel verschillend
En toch even mooi
Drijvend en zwevend
Lijkt het leven een hemel
Teruggekeerd op aarde
Lijkt mijn leven een kooi
Mijn ziel stroomt van verlangen
Naar water, zo warm
Waarin ik wil drijven
Omdat ze voelt zoals ik ben
Maar veilig zwevend
In de heldere lucht
Is mijn thuis…
Knipoog?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
399 Zijn aard en meesterschap
door tijd de imperfectie heeft
doorstaan, blijft hij dichterlijk
bij de aarde, teugels van de
ziel die ongezien liet weten
de plaats en waaraan hij
is aan opgegaan, onmin
over literaire wetten, pennen-
streken op Icarus wieken, smelten
in de knipoog van de zon, wat
overbleef was pek zonder veren.…
Zoveelste vraag om vrede
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
219 Het was een lied over mensen
die allen de aarde bevolken
ieder met eigen wensen
tot ver boven de wolken.
Dat lied van dat kind
steeg op tot onze Heer
gedragen op wolken en wind
't werd gehoord al was 't nog zo teer.…
Augustus oogst.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
545 augustus oogst,
maar weldra keert het land terug tot de aarde.
De wind waait warme zoete geur.…
Zal helledood zijn
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
541 steeds vaker
jaagt een
brandende wind
langs het steen
waar zij
vroeger polijstte
schuurt nu
de grove korrel
het fijne zand
is verdwenen in
duinen die al de
benen hebben genomen
hier brokkelt
alles af dat
zachter is dan rots
tot ruïnes van muren
die eens de
winden keerden
bescherming boden
aan de kleine oase
nog vegeteren…