3890 resultaten.
nimmer meer
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.015 op een dag als deze
zou de zee
je zomaar terug kunnen geven
aan het meisje
met de droeve ogen
zij wacht en weent
je zou er zomaar
kunnen zijn
met geroffel op de deur
zij zal je omarmen noch
jouw hart kunnen verwarmen
om genade schreeuwen
zeeman, o zeeman het is beter
dat u rust, keer nimmer, nimmer meer
terug naar Hollands kust…
Toma
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.366 Er bestaat geen verweer
tegen het meisje van de nacht
dat zich snijdt omdat ze slecht is
twijfelt of ze echt is
Geen eigen plek waar zij zich
veilig voelt en het koude sterrenlicht
maakt voor haar een huis
te groot, de deur gaat niet op slot
Zij verlangt naar haar gezel
dat hij eindelijk stoffelijk wordt
een kerkuil landt op een muis…
De sleutel van Kerst
netgedicht
3.5 met 20 stemmen
3.878 Nog steeds verwacht
ik jou met Kerst... ook
na al die tijd, het
slot is van de deur.
--------------------------------------------------
Gedicht voor mijn grootmoeder, die 15 jaar geleden
met de Kerst is overleden.…
Eindelijk?
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
1.098 Toen de lippen zwegen
In zwijgende gemoedsrust
Was het alsof zinnen aaneenregen
In dovend vuur geblust
Toen de mond stil sprak
Was het van vroeger en weleer
En het hart brak
In oud en vervlogen zeer
Je stond op en keek
Om je heen, alleen
Doorgegaan, strak en bleek
Liep je de deur uit, de zon scheen…
Verlangen
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
2.400 Deur op een kier
het tochtte van verleden.
En hoe nog later
Alleen maar nu
Niet meer moeten, alleen mogen
Tot jij te laat voor de trein van zeven
Misschien nog net die van acht.
O mocht je nog eens vragen
Om te blijven tot na de nacht.…
Verstrengeld
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.046 jouw woorden
in de mijne
op het hoekje van het blad
waaraan ik schrijf
gemurmel en gekir
ik dek ze toe met stilte en geduld
gejengel
strekt mijn armen uit
maar keert me om
en sluit de deur
ik ben er niet
ik hoor ze niet
ik zie ze niet
ik wil ze niet
ze krijsen het nu uit
getergd
neem ik ze dan maar op
omzichtig
tussen…
Teder
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
597 ik voelde hoe
een koele wind
mij plots omgaf
wist je lach
jij opende deuren
die ik nooit zag
schaduwde het
felle licht met
je begrijpende blik
in dat goddelijk
moment van
harmonieuze rust
heb ik je gekust
de zachtheid van
je huid ervaren
teder hebben wij
ondanks de hitte
hemel kunnen evenaren…
Die dag
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.485 Politie kwam aan onze deur,
twee mannen, angstiger dan wij.
Wij wisten.
Rij voorzichtig, zeiden ze,
‘t is ver en u
emotioneel.
Het weer was mooi,
hij lag al klaar
en ook zijn brief.…
klokvast
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.455 straks sjouw ik
met mijn koffer
achter mij valt kras
de deur in 't slot
klokvast
vlieg ik
op witte wolken
naar het zuiden
de aarde
begroet mij rood
wil mij op zijn minst
verleiden om te blijven
in de netten
onder de bomen
groen en zwart
smakken al olijven
maar vooral
de oogst
van zoete druiven
zal beklijven.…
Uit de eerste hand
netgedicht
4.5 met 98 stemmen
399 ik zag hoe zij
het gordijn scheurde
dat zon kleurde
uit de eerste hand
ze humeurde
morgens vreselijk
had aan ochtendlicht
altijd al het land
er was geen
verontschuldiging
zon watervalde
ongestoord de kamer in
ze is snel weggegaan
heeft als genoegdoening
alle deuren van het
huis open laten staan
om aan deze
illuminatie door…
amour perdu
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
1.544 ik kijk versuft naar wat je achterliet
een half gerookte sigaret, het lege glas
wat kruimels op de keukenvloer
hoor nog de toon waarop je sprak
de deur die zacht gesloten werd
zelfs de hond bleef onbeweeglijk
liggen in zijn mand
alsof je even om een boodschap liep
nooit echt verdwenen bent…
dans
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
643 lichtvoetig danst ze
poëzie op de houten vloer
bevrijd van grote gebaren
alleen in deze indigo nacht
overrompelt het hart
de verbeelding van verbaasde verwondering
het maanlicht vond de openstaande deuren
groteske omlijsting van een vogelvrije vlucht
eindeloos teder kust de schaduw
haar afdrukken op de kale vloer…
Suites voor Annemieke XXXII
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 rode bladeren
uit de bevroren nevel
een gevallen mes
je gaat door die deur
maar je verlaat me nooit meer
praat in mijn dromen
let op problemen
als dit foutbericht verschijnt
sluit het programma
het stille water
en de dode bladeren
luidkeels barbara
met een zwerm spreeuwen
een koor van vrouwenkelen
in oud hollands groen…
slechte gewoonte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
984 ’t is weer avond en mijn bed krijst
voor de zoveelste dag op een rij
de trap wordt hoger rond twaalven
en een voetstap wordt een mijl
ik tel mijn doden
- de levenden zijn de deur uit-
sleep en sleur mijn voeten vooruit
want ik heb het mezelf beloofd
morgen ga ik vroeger slapen
morgen tel ik geen dood…
Twist
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
461 de klap die jij uitdeelde
voelde harder dan dat 'ie was
valse toon was gezet
mijn wang kleurde rood
schichten vlogen over en weer
alsof de woordenstroom nog
niet genoeg was deed het
de gemoederen koken
slaande deuren waren een
voorteken van ijle rust
wat me deed verstillen
langzaam telde ik de uren…
Zij wil los
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.266 Zij sluit de deur achter zich
sluipt de trap af naar beneden
waar de buitendeur wacht
wil op het nachtslot gezet
De sleutel in de brievenbus
tinkelt een afscheidslied
in haar klinkt een lentegedicht
Het is mooi geweest, het is mooi geweest
maar nu trekt het groen haar weer aan
zij moet ver van hem vandaan
Het was niet goed, het was niet slecht…
Deterministe
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
639 Ze waant zich
een kardinaal
van gotische strekking
het kattenluik is haar te min
deuren
kunnen niet gigantisch
genoeg zijn
en ik kom slechts
met het pakketje van
het schuivende terrasraam
driehonderd kilo
droog gewogen
het vraagt slechts
het lichte gezwel
van de biceps
van haar eunuch
of speelt daar
het wringen
van…
De Reizigster
gedicht
2.2 met 38 stemmen
13.419 Achter de deuren stelt
zich de wet die hem
aan mij bindt, maar
achter het behang
wacht wat blijft als ik
wegga: hij hoort mijn
stilte als een vonnis
aan, langs mijn wang
verglijden zijn handen
als rimpels op stilstaand
water: nooit blijf ik lang
de zinkende stenen
staan als avondkoffers
gepakt in de gang.
---------------------…
Vorstperiode
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
693 Ik zie de winter rond jouw lippen
voel de woorden in mij galmen
hol
als echo’s door een verlaten huis
waar onder as in de open haard
het vuur onzeker gloeit
bevreesd om op te laaien
nu gebroken vensters
kilte binnendragen
en de deur kreunt op een kier
wanneer ik zachtjes vraag
en nu?…
Zij
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
3.115 Werelds;
als een lang verwacht rapport
dat deuren opent.
Tijd om
uit te prikken,
maar de gong
verdringt
de kinderen van graan,
als de zon,
wat lacherig,
aankondigt
dat het tijd is om dag te zeggen.
Want dat is het.…
Strominingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
456 stromingen van de zeeën mengen zich
met de winden van alle dromen
alles vloeit samen
een bootje zonder koers
om te ontvoeren naar het niets
in het niets kan weinig nog gebeuren
de deur van mijn gedachten
kan er naar alle kanten opengaan
bovendien heb ik er steeds gezelschap
van zon of van maan
de winden zingen, ook de zeeën zingen
want…
Zij Vertrok
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.033 ze nam de deur, de auto in en ze vertrok
ze liep, en was weg
mijn leven uit, ik was stil
zwijgzaam, bot
ik wist wat ze ging doen
ze ging weg ik zag het in haar ogen
ze vertrok het was zwaar,
en ik was stil... zweeg het dood,
de pijn is hard en rauw
eerlijk en koud
de eerste vriend die ik kreeg
toen zij van mij vandaan reed…
jaloers?
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.759 zo vaak belogen
zo vaak bedrogen
niet meer weten wat de waarheid is
altijd zoeken naar dat wat er niet is
reden die is er niet
het recht tot jaloers zijn heb je niet
jij hebt mij al lang de deur gewezen
al lang de les gelezen
en nu nog wil je mij claimen
maar nu neem ik de benen
misschien dat je ooit eens zult inzien
dat…
Het scheve schaatsen woelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
581 voel nattigheid
en weet het
scheve schaatsen woelen
ik die altijd
recht door zee
de lange golven snijdt
takkenbos en deuren
die bij toeval openen
angstvallig mijdt
zij trekt mij
onweerstaanbaar aan
de donkere vlek die mij totaal laat gaan
heb het ijs gebroken
ben in het wak gedoken
alleen de schaatsen heb ik uitgedaan…
OP NIEUWE WEGEN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
649 de oude dagen klagen
die de ballast
van een voorbij jaar dragen
lief en leed wordt straks
met een gouden randje omhuld
nog eventjes geduld
wij gaan geluk en voorspoed wensen
met kusjes en geschenken
een deur wordt straks dicht gedaan
wij mogen op nieuwe wegen gaan.…
in een rijtuigie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
737 op een dag in maart,
zo kalm en bedaard
ontgrendel ik de deur
van mijn bolide
en neem plaats
achter het stuur
pruttelend start het vehikel
ik rij aan
de snelweg op
vrijheid
sneller dan kan
de ondergaande zon tegemoet
achtervoorlichtjes schitteren
vervolgen
ver weg
stap ik uit
en geniet
mijn rijbewijs zal ik nooit halen…
tussenkomst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
470 als ik een vlinder leven laat
door slechts haar vleugels uit te vouwen
in pastel
dan schijnt geluk door ramen
en mijn open deur
laat lichte uren binnen
daar dan teken ik
een ziel in broze schetsen
tot de glimlach van de tijd
ons bij elkaar brengt
in de dromen van vandaag
och
wat zie ik graag
een zomerbloem in wintermaanden…
Een vleugje lijkengeur
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
607 ze kloppen
op mijn deur
treden binnen
als ongeziene gast
wat blijft
is koude tocht
met vaag een
vleugje lijkengeur
ze schuiven
door de muren
kijken me vanuit
de spiegels aan
het is geen gluren
maar hun verschijning
kent niet de beperking
van het aards bestaan
ze vervluchtigen
mijn woorden verzuchten u
het tijdelijk te stoppen…
Zicht op Anloo
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
459 er is een hittedag voorspeld
dus passen wij ons aan
om toch nog koel te lopen
zijn wij op tijd op pad gegaan
wij lopen tussen lommer
tussen het frisse groen
daarna een groot glas water
met een schijf citroen
gordijnen dicht, deuren dicht
buiten schijnt het felle licht…
Huis van zoveel ramen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
917 je hebt de deur
niet dicht geslagen
ze kiert en kou
tocht door
het huis met
veel beslagen ramen
die we samen
openden in eerste blik
ons mooiste vergezicht
ben je teder
nagekomen je overspoelend
met warme dromen
ooit gaan wij samen
genieten van ons thuis
het huis van zoveel ramen…