2304 resultaten.
*
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
628 Je ogen gesloten.
"Niet loslaten."
Hoor je deze woorden nog?…
Nu echt lente
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
264 Warmte die belooft dat ze komen zal,
kreet uit gesloten monden.
Een merel heeft vanmorgen bericht:
de seizoenen draaien verder,
de schaapjes zijn reeds op zoek
naar weiden en een herder.
Kan vrede dan niet geboren zijn?
Of merkten we niet de weeën?…
Mijn huis heeft bellen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
47 om op de knop te drukken
Het licht blijft aan
er zijn geen blinddoeken
We zijn wakker
van vermoeidheid, vechtend
tegen de treurnis van de sleur
en het verschrompelen van alles
Zoveel te beleven
en er is altijd meer
binnen bereik als je slim slalomt
en niet met een show
de aandacht trekt
van rechtschapen mensen
De gordijnen gesloten…
Ons doel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 Onze reis werd er één vol bezoeken aan witjassen
ontelbare blauw-gele treinen vervoerde mij naar daar waar jij lag, alleen, waar jij vocht
met alles wat jij in je had, om weer naar huis te komen, gezond te worden, ons leven samen
verder in te kleuren, operaties, ontelbare behandelingen door witjassen,
brachten zij goed en minder goed nieuws,…
Voor Barbara,
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.180 Zondag 20 juli,
Barbara heeft haar ogen gesloten
niet voor nu
maar voor altijd
Alles wat je haar had willen zeggen
is gebeurd
of zeg het nu maar heb geen spijt
Want haar strijd is nu gestreden
veel te vroeg
is ze jullie ontnomen
Lieve Pieter, de kinderen
Ik wens jullie heel veel sterkte
in de toekomst die nu gaat komen
Altijd…
Nacht
netgedicht
3.0 met 28 stemmen
5.082 De nacht
is een broeierige deken
over blote schouders
lippen verglijden
in een lispelend duister
Vingertoppenfluisterend
wind ik koele doeken
om je krommende wervels
Ik tel
De wind fluit liedjes
want vannacht
komt ze
ook bij jou langs
en dan,
in een vleug
door een kier
Achter het,
voor boze mannen gesloten, raam
zal ze…
Meisje
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
916 Haar mond
voor altijd gesloten.
Haar lippen
die nooit meer zouden bewegen.
Nooit zou ze nog iets zeggen.
Nooit zou er nog één woord over haar lippen komen.
Ze was alleen...
Gevangen
in een web van gedachten.…
ontwaken...
hartenkreet
3.8 met 30 stemmen
3.521 ogen
nog gesloten
gedachten
bij jou
nog even dromen.....
weten
ik ben 100%
vrouw
...
flitsen
op mijn netvlies
van beelden
die ik zag...
en dingen denkend,
voelend,
die ik eigenlijk
niet mag..
..
jij maakt iets
in me wakker
wat heel lang
slapen kon
ik voel me
een nomade
die terugkwam
bij de bron.
...…
Maagdelijk
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
2.393 doch niet ruw
trekt hij haar uit witte lakens
tijd is hier en gekomen
het serene wordt haar ontnomen
Hij vlijt haar teder neder
vingers beroeren haar zacht
trillend onder warme adem
liggend vlak gespreid
zoals zij op hem wacht
De pen dringt zich aan haar op
beroeren doet pijn vergeten
brengt haar naar andere oorden
laat haar gesloten…
vijf voor twaalf
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.091 het jaar telt
zijn laatste dagen
met de rug tegen de muur
handen leeg
ogen verwilderd
starend naar
een schroeiend vuur
van honderdduizend haarden
wantrouwen, angst, menselijk leed
zoekend naar de zin
en waarden
en wat de tijd
toch met hem deed
het jaar telt
zijn laatste uren
met een hart dat haast verstikt
ogen dicht, mond stijf gesloten…
eeuwige lust
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.191 in de lengte
van de nacht
gloeit de huid
nog eenmaal
in het koortsig oor
de schreeuw
van een kat
flakkerend beeld
achter gesloten ogen
brandt de droom
als tondel
lekkend
vuur
aan ’t oor
gelegd
op weerloze hals
springen vonken
over verschroeide vingers
diep in de huid
en weer staat laaiend
de nacht
in vlammen.…
gelukkig nooit echt over
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
942 achter even gesloten lippen
pure honingdauw
aan mijn vingers kleeft
de hele nacht
verpakt in flarden jou
gloeihemel binnen, buiten
en verder onder mijn lenden
het ontstaan van een regenboog
de ogen zwermen uit
blikken vullen poriën
zwevend tot voorbij de sterren
dragen wij ons op onze ruggen
blijven op de wolken staan
verkoelen en…
Terloops
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.078 Terwijl de vogels even niet fluiten en ook de rozen romantisch gesloten zijn ...
De vuilnis op straat en de deuren op slot ...
Terwijl mijn lippen mijn hart de tong afbijten
lig ik in het gras van mijn bed te soezen en denk aan jou
en denk:
het wordt tijd voor een prachtig gedicht.…
Zachtgesloten
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
660 Mensen met gesloten ogen
schilder ik het liefst
dromen zij
of zijn ze moe van kijken.
Ook oren zijn onzichtbaar
bedekt met pet of sjaal
volledig onbereikbaar
voor kermend hard kabaal.
En bij mijn nieuw gehakte beeld
ontbreekt zomaar een neus
geen kans voor parfum en voor rook
graniet is niet poreus.…
Costa del Sol
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
2.135 ijskoud stampte de wind
door jouw witte straatjes
in het nauw gedreven
hield hij zo het leven
achter de gesloten luiken
de sinaasappelbomen
rond jouw plein
het bronzen kind
in jouw fontein
verkleumd verlaten
de wind vond rust
op een bankje bij de kerk
de hemel brak het licht
bracht leven in jouw wit
de zon deed weer zijn werk…
Het geluk
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
839 Mijn ogen zijn gesloten.
Ik voel me gespannen.
Ik zit in een hoekje
en voel de warmte van een traan.
Mijn gedachten en gevoelens
gaan ieder hun eigen weg.
Omdat ik alleen ben
laat ik mijn tranen gaan.
Maar aan verdriet komt een einde
want na regen schijnt de zon
Ik hef mijn hoofd omhoog
en ga verder door het leven.…
knietjes knookten
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
855 ze ademde
vergane glorie
knietjes knookten
in te korte rok
donkere uitgroei
in de blonde lok
ze klassiekte
een vergeten mode
wiebelde op hoge hakjes
trippelde te kleine pasjes
fluisterde een haags accent
snoepte iets te vaak gebakjes
verkeerde in de
hoogste kringen
maar haar val kwam snel
die cirkels zijn gesloten
ze probeerde…
Oester
gedicht
2.7 met 17 stemmen
7.489 zo open, zo gesloten als een oester want hij kent
haar niet. Hij laat zich ook niet kennen, viert alleen
zijn wellust bot. Och god, wat is één oester.
Wie koestert er een oester. Hij lust haar rauw,
hij zuigt haar leeg, hij gooit haar weg.
------------------------------------
uit: 'Entre deux mers', 1997.…
Zoetste vrucht
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
681 zonder
woorden, stapte ze uit haar
lichaam, gebaarde met de
ogen en haar lippen, vast
besloten, alsof ze mij haar
zegen gaf,- wacht met wegen
niet te lang -, er ligt een
een zoete vrucht te rijpen
met onontdekte pit, die zal
botten, als de Alpentoppen
gloeien tegen het decor van
het naderend ochtendlicht,
ranke dalen nog half gesloten…
DICHTER
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
697 Dichter is dit nu dichterbij
of dichter meer gesloten
of is het de dichter
die dichterbij brengt
contacten legt
door versmelting van woorden
in cadans van de eenvoud
dus de dichter is de middenman
die gedachten dichterbij brengt
die door aaneengesloten woorden
het samengaan van denken
in gedichten overzet
dus ga ik dichterbij in zinnen…
mystery is the life full of curious things
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
754 Wie is daar die mij roept
Mij smeekt om hulp
In de leegte van eenzaamheid
Het omvat een schulp
Met een schraal geluid
Hoor ik daar die ene stem
Nee, het is geen onbegrensde stilte
Van onbereikbaarheid wat het kloppend
hart laat bonzen In de schemeren
nacht van de sluier
het is allang geen gesloten kamer meer
waar tranen van melancholiek…
linten aan je kist
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.474 de dood maakt witte letters in het zwart
en gelezen bij het laatste beetje licht
schrijf ik in het kort dit dicht
*
achter gesloten deuren
tatoeëert mijn hart de namen
van mijn naasten, het gemis
schreit het leven vaarwel, de laatste
klant, 'k zal me moeten haasten
geen lijnen meer om in te kleuren
slechts wat witte en roze linten…
geschenk
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
560 met de rechterhand
schreef hij zijn verzen, angstvallig
de toekomst vermijdend
alsof
lijnen voorspelbaar waren
de linker bleef gesloten
voor de wind die met de bomen mee
langs het water huilde
herhaaldelijk onderstreepte hij
tot het punt waar een ouder wordende horizon
de regen wilde opvangen:
“als een zon breekt
tel ik de bloemblaadjes…
Vlinders.
hartenkreet
4.7 met 36 stemmen
1.801 In de schemer hun vleugels gesloten.
Een heldere nacht.
Een sterrenhemel.
Stilte...…
links, rechts, links, rechts, links,
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
861 het is daar, deze dagen
dat ik zag
wijzers vielen uit uurwerken
vielen op het ongrijpbare
begrip
waarin het ademen
onbewoonbaar werd verklaard
en een kind de gesloten mond
van de dood
het is daar, die dagen toen
dat zij niet meer zagen
het slapen of het gaan
in nog minder lijf waaronder ze
elkaar zochten
het is daar, deze dagen…
station Alkmaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 de blikken van stille mensen op het perron
vertragen de trein
hun slappe armen houden de wijzers
van de stationsklok tegen
ik draag geen bloemen
onaangenaam dwarrelt koude lucht op
ik denk aan de gesloten blinden
stof dansend in zonnebanen
over het bed met de koperen spijlen
vermomd als de maan herken ik haar
achter het beslagen raam…
Levenslicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
566 Kind dat moeizaam ter wereld komt,
Moeder verscheurd in lichaam en geest,
Harde winterzon die gevoelloos
Het binnentafereel beschijnt -
Schoongewassen lakens liggen
Stijfgestreken gestapeld in de kast;
Vader die allang weer aan het werk is,
Zich van de prins geen kwaad bewust;
Moeder met gesloten ogen,
Dromend van het kind dat naast…
De ruimte die je achterliet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 De wrede tijd
Heeft jou uit
De volheid van mijn
Woonkamer getrokken,
Kamer gevuld met
Tekens van leven:
Schoteltjes met banket
En gebak waarmee we
Onbewust ons leven vierden,
Drukte die daag'lijks over
Mijn vingers kroop -
Nu woon ik in de
Lege ruimte die je
Achterliet, ramen en
Deuren houd ik gesloten,
Doe ze alleen…
Er komt een dag, da'k er niet meer ben
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
720 Dus als mijn hart stopt
mijn adem 't niet meer doet
mijn ogen gesloten zijn
dan is het voorgoed!…
Gewijde tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 de ondergaande
zon schijnt alle
schaapjes rood
intense drukte
van de dag
neemt langzaam af
de stille schemering
draagt sporen nacht
gewijde tijd
in terugblik naar
het volle licht
een mijmering over
de dagelijkse plicht
in ontspanning rust
de avond vol vermaak
die in voldane moeheid
wordt genoten totdat
alle luiken zijn gesloten…