1747 resultaten.
Gedichtendag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
429 honderd meter
poëzie
ligt er
tussen mij
en de kleine
winkelgalerij
witte tandartsassistentes
die in het laatste tegenlicht
kleumend met de armen gekruisd
wolken rook uitstoten
zeven oude bomen
niets vermoedend
van de kap
in stille overmoed
nog met kale armen
naar de hemel reikend
de diepe plof
van onze wijnfles
op de de bodem…
Schrikreactie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
446 opengevallen hoepelrok van 100% zijde
ligt als een grote binnenkantschelp,
een volop geopende waterlelie,
uitnodigend op mij te wachten
(ik denk aan iets)
de rest van haar toverlichaam verstopt ze
diep in de aarde, die zij immers is,
juist door die anonieme overgave
spring ik niet als een dolleman op haar,
maar ik volg de cirkel van haar rok…
Een wonderlijk gedicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
553 Gisternacht heb ik een wonderlijk gedicht geschreven
Soms gebeuren er gewoon van die dingen
Het kostte me geen enkele moeite
Het rook aan alle kanten goed
Het danste fijn op wit papier
Het probeerde op te stijgen
Vederlicht en vlindermooi
Maar wilde ook graag blijven
En iedereen vond het zeer prachtig
Zelfs die juffrouw van mijn lagere school…
Een vale maan
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.561 oogjes kijken schuin
lachjes zijn weer vol betekenis
er hangt spanning in het huis
buiten schijnt een vale maan
en schaduw speelt waar
schoorstenen wit roken
het welterusten ritueel
na liedjes en verhalen lijkt
eindelijk eens goed te gaan
toch komen ze wat later
een voor een weer voor je staan
het lukt niet goed met slapen
schoenen…
Die ene ster aan de hemel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.271 Mijn ogen tekenen de stilte
de glinster op het golvende water
de klokslag op dit late uur
Waar rook is
is vuur
er vonkt nog wat liefde
tussen zure druiven
Ik zie het riet zacht wuiven
naar een stervende maan
waar de kraters groter ogen
dan een verloren satelliet
De morgen trekt een muur
van eenzaamheid op
als het slot de sleutel…
ALS NARCISSUS
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.425 onverhoeds rinkelt
en ze gaan praten en laten me naakt
ALS zonder enige ondersteuning
van hoofd en nek ik rechtop word gezet
ALS ze mijn rolstoel onhandig bedienen,
of ze vermorsen mijn voeding op bed
ALS ze te vroeg het toilet binnenkomen,
vergeten mijn ondergoed netjes te doen
ALS ze mijn schoenen te stevig strikken,
ruiken naar rook…
Karel de Stoute
gedicht
1.5 met 64 stemmen
22.712 Zijn honger, als potente edelman
Was al op jonge leeftijd niet te stillen
Hij was wat je wel noemt een Don Juan
En regelmatig nam hij het ervan
Gewoon, wat alle mannen stiekem willen;
Hij stelde jongedames vaak de vraag:
Zou u voor mij uw rok op willen tillen,
En mag ik even voelen aan uw billen ?…
Herdenken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
639 Dan rook
je plotseling de zee en aan het strand
was je de helden van weleer alweer vergeten.…
jaloezie
gedicht
2.5 met 2 stemmen
4.929 woejwoej o zo fijn poederkool
met rook op diezelfde wind verspreid
(voor de spiegel dit ja-woord oefenen)
dat vooral ja
van vliegas kreeg hij borstgroei...…
Makelaar
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.531 Maar,
u steekt zich in decennia van schulden
voor een stulp met riolering die vaak stokt,
een interieur dat door het roken is doorleefd,
met in- en uitgangen waaraan een luchtje kleeft.
Aan alle kanten uitzicht op een blinde muur.
En huur? Niet mogelijk.
De eigenaar wil er vanaf. Het spookt er.…
DE WERELD
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.202 Hij hield de handen voor 't gezicht,
Hij dacht door tranen te verstaan,
En in dit duister, diep en dicht,
Zag hij de bonte wereld aan;
Hoe blonk het goud, hoe rees de stad
Gehorend opwaarts voor het blauw;
Wie ooit gezocht had en bezat,
Hoe maakte rook zijn vensters grauw.…
DE WERELD
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.204 Hij hield de handen voor 't gezicht,
Hij dacht door tranen te verstaan,
En in dit duister, diep en dicht,
Zag hij de bonte wereld aan;
Hoe blonk het goud, hoe rees de stad
Gehorend opwaarts voor het blauw;
Wie ooit gezocht had en bezat,
Hoe maakte rook zijn vensters grauw.…
De muur
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.308 Een composthoop en, erboven,
slierten traag vervluchtigende rook. Op
het erf een kar met groenvoer. Groene halve
staldeuren. En op de strakke, spiegelende beek
lichtbruine vlekken, bladerdek. Roerloos
wou je zijn, onbewogen blijven.…
een gedicht is oude regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 en schip
de scheepswand is onze huid
-er zitten barstjes in
we moeten onze huid duur verkopen
het is tenslotte al gisteren
laten we een gat in de tijd metselen
voordat we dit nalaten
stel dat we vergeten iets in een
hersenhelft terug te duwen
de huizen waar we te laat
voor school waren zijn van steen
toen je er nog woonde
rook…
Bij het circus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Hoog is de dichte koets
Boven is Boven en Onder is Onder
Huilend dragen we de lange sleep
het circus door, we wisselen
van hoed, rollen het testament uit
en staan stil voor een groepsportret
Het leven gaat door, onder tromgeroffel
rijdt de koets rond, sneller
en sneller, opgejaagd
door de muziek en saluutschoten
uit de tuba, overal rook…
Aan de overkant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 omdat omdat
we vrienden hebben
alles wat we weten bestaat al lang
alles wat we geven is niet van ons
maar gekregen, omdat wij er zijn
voor elkaar, en hij omhelst me
Stil voor het raam
geef ik me over in zijn geur
We kijken
hand in hand naar de sterren
Hand in hand schrijden ze
over de hemel
Aan de overkant van de rivier
kringelt rook…
Zonder zon van binnen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 zwart spiegelden
gebroken ruiten
hun onbewoonde staat
in een straat waar
je de entropie van
uitgewoonde huizen
indringend rook
waar vroeger jeugd
in luidruchtig vertier
hun plezier zocht in
onschuldig kattenkwaad
hadden verval en
verloop van bewoners
de chaos versneld
migrant en
achterstand op alle
gebied schiepen geen
positieve…
Narcistisch zelfvertrouwen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
471 ik heb het
oplaaien van de
branden in je
ogen gezien
de verschroeiende
hitte van het
immense vuur
in je ziel gevoeld
lucht waarde
rond met dood
vermomd als rook
en gloeiende as
zacht brak de
hemel in flitsend
ontladen rolde donder
uit gerafelde gaten
er was geen tijd
en plaats voor angst
het zintuiglijk bereik
herkende…
Als medemens
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
682 zij hebben
gepraat met elkaar
stranden en zeeën
oceanen en rotsen
delta’s en rivieren
in een alles
omvattende eerste
mondiale beweging
ook van binnenuit
gromt de aarde
spuugt zijn lava
kilometers hoog
waar de bossen
branden en dieren
ten ondergaan
aan hitte en rook
mensen zijn in
shock door hun
virale nederlaag
ook de…
Cees van der Velden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
435 gespetter, -pieter, -pater en geklater
en tegenstanders om weer af te drogen
Dat waterracen is zijn pakkie-an,
zijn snelheid is als die van kruisraketjes,
zijn powerboat een pakje sigaretjes,
want Cap’tain Cees is de Marlboro-man
Van welke kant je ’t ook bekijkt, ’t is levens-
gevaarlijk, denk aan je gezondheid, aan
de longen waarin rook…
Het regent
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
596 Je hand pakte mijn rok
zo renden we door 't gemaaide gras
we stonden stil: de lucht betrok
wolken wrongen zich in bochten en wegen
je zei: 'laat het maar regenen
de zon - en af en toe een stortbui'
je blik trok als die bui over mijn hart
in dikke druppen vielen we samen
gaf ik liefde weer nieuwe namen
wilde ik voor je dansen
op…
Second life
netgedicht
1.3 met 17 stemmen
497 .
________________________________
SECOND LIFE
Ik slijt per jaar wel zesendertig sokken
Van minstens dertien, schat ik,
per dozijn
En zij koopt honderd slipjes van satijn
Maar godzijdank bij Second Life haar rokken
Ik denk dat ik die hele klerezooi
Verpakt in de textielcontainer gooi!…
De zilte geur van ver
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
515 mijn beesten
waren dons en
pluche gekleurd
knuffelzacht
dichtbij zo voor
het grijpen
toch speelde
ik er niet
echt mee zij
hadden geen
naam roken
naar zand en zee
de zilte geur
van ver en
avontuur in
het afhollen
van duinen voor
de lawines uit
ik zag altijd
het eerst de
wolkjes komen
dat maakte vaak
een eind aan onze
strandvrijerrij…
De dood van Robert Walser
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.526 De kamer rook naar mandarijnen
toen hij, ver weg, in de bergen, ging wandelen
voor de laatste keer zonder overjas.
Ik kende hem niet.
Het was erg koud
het sneeuwde zachtjes
en de weg lag vrolijk in het verschiet.
Hij stapte stram voorwaarts
zijn vaag-rode stropdas om zijn hals
en zijn hoed stevig op zijn hoofd.…
De droom van Auschwitz
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.238 De treinen zijn lang weggerot
toch rijden zij nog elke nacht
hun gruwelritten naar de dood
Het schrille kermen van de remmen
de stemmen, och…, ze zijn verstomd
maar klagen luidkeels nog hun nood
De barakken staan verlaten
muren uitgemergeld overeind
diep in geleden pijn gestoken
De ovenpijpen zijn kapot
als rook in dromen opgegaan
van…
Pere Pardal*, een jonge mus
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.059 Ik zette alle ramen open
begon te roken en te hopen
dat hij zijn vrijheid vinden zou.
Toen liet ik hem alleen beneden
vond boven koffie en weer vrede:
Pere vloog richting Lentekou
.......................................
*Pere Pardal is Catalaans voor Pietje Mus
en Lentekou is een virtueel dorpje…
Van vrouw, en veld en vrede
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
3.005 Zelfs de rook boven het vuur
verspreidt zicht slaperig over het veld
een gesluierde nachtkoelte omknelt
de stilte en verhult het naderend uur
van lichtfonteinen
van nieuwe wijnen
Een enkel woord drijft langzaam heen
over de schrale en kale landerijen
wolken omlijsten de schilderijen
scheef hangend aan verweerde steen
aan gebroken naaldhakken…
Chrysanten
poëzie
2.8 met 21 stemmen
5.723 Er is iets erg pleizierigs: -
De rook van mijn pijp
Heeft vanavond iets zwierigs,
Dat 'k heel goed begrijp.
Kijk me daar die chrysanten
In mijn bruine pot!
't Zijn mijn trouwe trawanten,
Van heel groot genot!
Kom - wat tabak en bloemen
En 'n klein beetje kijk
Op wat we 'mensen' noemen -
Dat maakt je al rijk!
Old boy!…
vissersvrouw
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
6.658 steeds boenen, wassen en soppen
de kinderen achter de rokken
dagen, soms weken achtereen
een vissersvrouw is vaak alleen
al turend op de uitkijk staan
hoe vaak heb ik dat al gedaan
zal de donkere lucht gaan klaren
en je schip gauw binnen varen
het ergste is voor mij de angst
jij maakt je zorgen om de vangst
de netten, de mannen en de…
liefdesvlekken
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.449 geef het maar toe – je rok
heeft zeven vlekken en elke
zoete kus proeft nog naar
berg en dal, naar weide, woud
naar lust en donkere plekken, naar
nog zo veel en veel meer allerhande
als dwerg en prins, die
duw jij heel eenvoudig van
het puntje van je troon, zo wit
mijn vest ook is zingt warm
daaronder blote huid tot
hoon van wie mij spot…