2969 resultaten.
Aan zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Een zwarte sjees
met zijn verloren helft
Tussen zee en land
Grauwe luchten
boven 't lege strand
De vriend
had hem meegenomen
naar dit stille oord
Zij spraken met elkaar
geen woord
Hij keek de zee
strak in 't gezicht
Geen eb en geen vloed
Eindelijk was hij thuis,
voorgoed !…
Breng me terug
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
416 breng me terug
naar de plek waar ik kon schuilen
onder de vleugels van de tijd
waar ik speelde met de figuren
die de zee achterliet
op het strand
breng me terug
naar de spelonken waar ik leerde
hoe het was in het begin
waar ik luisterde
naar de uitgeholde stenen
die hun verhaal vertelden
breng me
naar de plek waar alles ligt…
Op de drempel
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
292 Met dromerige gedachten
ga ik naar het strand,
waar de sterren nog schijnen
en het café open is.
Binnen drink ik bier.
Ik voel
dat ik wacht.
Alles
keert terug
van verre wegen
naar hier,
waar haar lange haren
een bergketen waren,
een toevlucht
voor eenzame sterren.
Ik kijk om me heen
en zie haar
staan
op de drempel.…
Donker boven de zee (tientje)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
253 Donkere
wolken koppen
boven woeste golven
drijven naar de duinen
staande op het lege strand
zie ik ze komen boze luchten
word ik nu de schaduw van mezelf?
Of laat ik nu gebeuren wat er komt?
De wind trekt aan mij en word ik gegrepen
door de ontembare natuur en verliest nu mijn eigen overmoed…
stilte voor de storm
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.655 als de bladeren niet meer vallen
kun je zelfs vragen
wat de lengte van zijn schaduw is
of hoe kort
sinds een paar geboortes van de zon
de nachten voor hem zijn
en als hij naar het strand wilt
méns, dan ga ie laat november
aan eind van onze herfst
dan is voor hem het zand niet heet
ruikt hij koud vuur in de lucht
een zweem kalmerende…
Het geheim
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 de zee kende het geheim
en vertelde het aan de golven
de golven rolden het
naar het strand
het strand bewaarde het
onder het zand
toen kwam de wind
het zand waaide hoog op
de wind pakte het geheim
en bracht het naar de zon
de zon koesterde het geheim
deelde het met de maan
de maan fluisterde het
aan de sterren
de sterren gaven het…
Vlucht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
665 Balkanmuziek, laat me meedrijven, ver,
ver weg van mijn duinen,
van mijn zachtste stranden, de boulevard,
de schuren, de Hollandse bollen die broeien,
die zich verbergen voor mij
neem me mee,
naar je kruidige bergen,
droge havervelden,
naar jouw gezichten vol groeven,
je klare water,
mag ik meeglijden op je fluit, je viool,
meezinken…
DE LAATSTE WENS
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
313 mijn nog te leven leven
maar de, die spontane ontmoeting met
een zeer levendig ouder echtpaar in Duitsland
openbaarde zich in mij, het invoelbaar krijgen van
het omarmen, het indalen van het begrip
DE, JE LAATSTE WENS; door de man van het echtpaar:
een doorgewinterde 'LAATSTE WENS AMBULANCE CHAUFFEUR'
hij vervoerde mij naar het strand…
Vergeten moeder...
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.031 Het eenzame strand waar jij nu loopt,
verlaten, liefde onverhoopt verloren...…
Afscheid
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
2.947 Natuurlijk kom ik
terug, zei je
en pakt de stoute
schoenen
ga maar, ga maar
en tart mijn tere
ziel
loop langs de zilveren
stranden en waai de wind
die zacht je
ogen kust
en leg je lege lichaam
in de duin, die afscheid
heet
ga maar, ga maar
ik zal je later
zoeken.…
Drenkeling
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
2.139 Zo de donkerkoele bruisende branding
stroomt over een sneeuwwit strand
hunker ik de gloeiende zon te vloeien
tot een zwak scharlaken schemerlicht
Ik verlang de lucht zinderend
haar krekelgeluiden te mengen
met het steevast bulderen
van gepassioneerde kleurenpracht
als peluw van de nacht
zodat ik mijn schaduw kan rusten
alleen gelaten…
Waar geluk de leegte draagt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
809 Ik hoor de stilte
van planeten,
fluitende vogels
in het avondrood
De bruisende zee
die opwaarts golft
en die de hemel
in mijn oren fluistert
Het verlaten strand
waarop mijn voeten
als naaktmodellen
in aquarel geschilderd zijn
Laat mij nog even
één moment verzinken
in gedachteloze stilte
waar…
Langs de vloedlijn
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
914 Licht tipte zand, ogen bogen
en het strand raakte bedolven
onder een lange adem, de oceaan
een nachtsonate van geruis
en wij keerden op onze schreden
over gouden duinen, wuivende palmen
indrukken achterlatend
later dwaalden vingers
tussen schouder en blad
een levensloop van stiltewoorden.…
Cello Sonata - Hindemith
netgedicht
4.6 met 21 stemmen
1.169 De cello huilt
de glazen van de avond breken
de cello huilt onophoudelijk
zoals regen huilen kan of de wind
de cello is ontroostbaar
en huilt om verborgen gevoelens
om verre stranden
om magnolia
om alles wat mooi is
en onbereikbaar
om de dode vogel in mijn hand
huilt de cello
het hart wordt gewurgd
door zilveren snaren.…
Twijfelaar
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.055 Want ik begrijp je niet,
kan je niet volgen,
weet niet waar je
het over hebt
Een poging wagen me
aan het verstand te brengen
dat het aan mij ligt,
strand op een vreselijke manier.
En dat ligt dan ook aan mij?
Sorry, maar ik begrijp het niet meer.…
Onvergetelijk
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
1.399 Op een dag had ik je gezien
meende ik toch
jong en mooi
een zilverster
in de blinde nacht
het lied
van een windbazuin
dwalend over een blij,
zonnig landschap
Als zindering van zomerhitte
onder eindeloos azuur
was je licht
Als geruis van de branding
over schitterwitte stranden
was je lach
Hunkerend wacht ik
op de dag
dat ik jou zal…
Heimwee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.163 Naar zwoele vrouwen in zomerjurken die met me flirten
op het strand en terrassen met druiven aan het plafond…
Vlieland
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
815 Proeft de zilte zee
Beleeft het strand
Voelt het zand
Je….
Betreedt de boot
Voelt de golven
Nadert de kust
Verlaat de rust….…
Suites voor Annemieke XXXXIV
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 verdwaald op het strand
waar overal dezelfde
zandkorrels liggen
gestrest en gestoord
ik hoor een stem in mijn hoofd
die mijn naam roept
een klemmende kaak
het hoge woord moet er uit
een open kerkdeur
de drie engeltjes
die je gevonden hebben
glimlachen slechts
het vlees van de roos
wordt vertederd tot zijde
en een stukje zeep…
Voor jou mijn lief
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
724 OP die dag zweef ik met de wind
in de rug op ambrozijnen
muziekvleugels in
rozekant satijnenstrikjes
zwart visnet in jouw
open armen
zien ogen pretlichtjes mijn lief
als een zeemeermin aangespoeld
door hoge schuimig witte golven
op het strand
onderweg naar jou
proef - ruik - voel ik jou
jij in mij
altijd bij mij…
moraal aan de branding
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
650 ze gieren over dat strand
zesendertig kilometer op de ATB
voor de Egmond Pier Egmond
langs Castricum en Wijk aan Zee
ze voorspelden bevroren zand
blijkt het toch zacht gezond
zak je weg wat dacht je wat
die bikkels gaan harder rijden
achter de finish wacht
een menigte struise meiden…
Een schone lei
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 ik wilde spelen
aan het strand met
een schepje schelpen
en wat zand
maar de zee
leek het spel
steeds te onderbreken
door nieuwe kansen te geven
golfde een schone lei
om weer te beginnen
ik werd kwaad maar
lachte toen van binnen
want spelen is
het iedere keer
net even anders proberen
niet het eenmalig presteren…
Spiegeling
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.292 De leegte die aanspoelt
op het stille strand
in de vorm van golven
met schuimende koppen
Laat steeds weer een restje
achter van wat ooit
in het verschiet heeft gelegen
al wat rest is wit
Helmgras schudt het hoofd
hoor de wind fluisteren
zoals grijze wolken de zee kussen
voorspellen zij niet veel goeds…
aangemeerd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.132 aangemeerd waar geen golf
geen teken van de overkant
niets dan dauw over land
uitgespreid, mij welkom heet
grenzeloos verlangen wordt
beteugelt door terughoudendheid
angst is een ander woord
voor extreme breekbaarheid
een vlaag verlaat als wind
een groet vaart tot strand
waar ontvangen tot danken werd
een streling kon nooit zachter zijn…
Naar onbewoond aldaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 ik wilde je omspoelen
een tropisch eiland
van je maken in de oceaan
zongele stranden
wit blauwe golven en
jouw koesterende handen
maar ik kon je
niet scheiden
van het vasteland
onze wortels
reikten dieper
dan alleen hand in hand
nu vliegen we
twee keer per jaar
naar onbewoond aldaar…
Eén met de zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 Gisteren zat ze daar,
een vrouw in een strandstoel,
een lichtgewicht,
ineengedoken, bijna onzichtbaar,
een schraal figuur,
pal in het midden van het strand,
ze keek voor zich uit,
recht naar zee,
bijna onbewogen,
de handen in haar schoot gevouwen,
ze had iets sereens,
en toen het avond werd,
verdween ze even geruisloos
als ze was gekomen…
Wending
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.119 Verdwijnt het in
sluierende zandgordijnen
vergaat het langs het strand
schuurt het witte zand
van de getijden
de machteloze hand
aan de horizon van
kalkstenen muren
druipt vloeibaar zout
staan bloedkoralen
pilaren geëtst in houtskool
kerven naalden
waaien wimpels tot tenten uiteen
in onzichtbare namen.…
Als ik
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
561 Als ik langs het strand loop
mijn ogen het spel zien
van wind en water, gaan
gedachten terug in de tijd.
Denk ik aan de mensen om
mij heen die zijn heengegaan
naar een andere wereld, van
warmte en het eeuwige licht.
Daar mogen ze nu wonen
vrij van alle zorgen en pijn.
Draag mijn herinnering aan
hen dan verder met me mee.…
ode
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
805 dagje op het strand
voeten in het zand
vlieger in de lucht
de wind slaakt een
stille zucht
blauwe hemel
witte strandhutjes
kinderen lopen over de duinen
terwijl verderop mensen
over de dijk struinen
zuivere zeelucht
nog even uitwaaien
vakantiegevoel
ik wil jou
vasthouden
tot volgend jaar…
goed te pas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 ik sta hier in de duinen
die in wolkenlucht verstuiven
windvlagen die wuiven
met handpalmen van gras
zie de manen van ruinen
langs briesende paarden
die niet meer bedaarden
toen het éénmaal zo ver was
zij nemen de benen
het strand op naar zee
langs het water gaat het in rengalop
goed te pas ga ik er even helemaal in mee…