Alle inzendingen over twijfels

1934 resultaten.

Sorteren op:

Eenzame eilanden

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.540
eenzaamheid als wrakhout wanhopig op zoek naar het schip dat breuk liep op rotsen van onwetendheid ik zie bruggen soms wankel soms stevig geslagen tussen tijdelijke wij’s als handen hoopvol vasthoudend aan de liefde die grenzen vervagen zal ik zie stormen golven bevelen pijlers verzakken en ons weggeslagen als twijfels…

Warme muziek

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 512
jij hebt de handen gezien die alles willen geven cadeautjes in de mooiste kleuren waar je ogen aan blijven kleven warme muziek die ja zegt tegen jouw nog niet voltooide keuze je overhaalt het toch te doen en je een lach geeft met een zoen pas buiten in de nog steeds gure kou voel jij de twijfels weer maar wordt blij als jij…
wil melker24 november 2018Lees meer >

Verglijdende kansen

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.333
Terwijl ik zou kunnen genieten versperren sombere wolken de weg richting zonlicht Terwijl ik keuzes zou moeten maken twijfel ik constant over de eerste stap zodat ondertussen de kansen verglijden Terwijl ik voluit zou moeten gaan leef ik als surrogaat voor morgen omdat gisteren de toekomst bepaalt Terwijl ik het zou moeten uitschreeuwen…

De bomen weten weinig

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.085
De zon zingt de stoep Het water zuigt de weg De putten als de gaten Verdriet stroomt langzaam weg Ik vertel de bomen Het vallen te laten Misschien morgen, ik zeg Morgen is het wellicht weg Straten stromen langzaam leeg En vol van mensen die even Eigenlijk altijd twijfelen In onzekerheid leven De bomen weten weinig tot niks Wat een…

En Hij zag...

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 983
ogen wordt dit nu gegund hoog in mijn neus stijgen geuren De blik gericht op het zoet daar binnen elke deelseconde weer een vleugelslag ook keizers, koningen en vorstinnen buigen diep voor de 5e scheppingsdag Muteren en evolueren, tergend traag de wetenschap stort het in mijn schoot doch bij het naderen van de dood greep de twijfel…
Kees Keizer27 november 2006Lees meer >

Ontheemd

hartenkreet
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.325
Ontheemd gebroken hart Gekrenkt door zoete pijn Tranen ontelbare druppels Zie de angst voor morgen In de spiegel van vandaag En mis je in ieder moment Twijfel door de dagen heen Hoe moet ik nu verder leven Zonder je stem en lieve lach Vervlogen is elk vertrouwen Ik geloofde in je had je zo lief Jij vlocht draden levensgeluk Zomaar…
car27 februari 2007Lees meer >

Het tweede spoor

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
heb geluk gevonden zomaar op het strand stond in zand geschreven niet door een mensenhand ik kon de tekens nauwelijks ontcijferen het voelde tegendraads begon aan mezelf te twijfelen tot ik het tweede spoor ontdekte uit de glooiing in de verte holde leven naderbij in achteruit bewegen stond de ontmoetingsplaats heel duidelijk beschreven…

Ik weet dat je bestaat...

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.427
Maar die onbereikbaarheid tussen ons doet me twijfelen of anderen wel willen dat je bestaat. Iedereen zegt dat ik je nooit zal zien, maar toch weet ik dat het kan. Ik zie je nu ook al, in mijn gedachten, in mijn hart. Jij ziet mij niet. Zelfs als ik jou ècht zie, zie jij mij niet. Maar toch wil ik je zien. Omdat ik weet dat je bestaat.…
Lisa2 januari 2008Lees meer >

Bijna volmaakt

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 968
Volmaakt ben je, nou ja bijna dan, want Soms dan twijfel ik aan ons, nee mijn lief Schrik maar niet, kom zitten, geef me je hand, Ik blijf heus wel, al maakt me dat een dief. Het ligt niet aan je ogen, die stralen Als de sterren in de duistere nacht, Want je blik, daar kan ik in verdwalen, Steeds opnieuw als je stiekem naar me lacht.…

Moeilijkheidsgraad,

netgedicht
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 665
De allerhoogste graad in een zin of regel, die geen ruimte en twijfel laat bestaan, van wat ik zeggen wilde, daarin zou een onversneden boodschap moeten staan om al wat mee - of tegenzat, uit eigen hand bedreven, in eigen leed geleden en met tol en taal betaald, verhaalt zich braaf tot het heden, in eigen dicht en slaaf van literaire daad…
pama29 december 2008Lees meer >

Vertrouwen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.171
vertrouwen krijgen, vanzelfsprekend.. eigenlijk je beseft niet met vertrouwen ben je rijk vertrouwen geven de enige manier.. blind is een illusie wanneer je de waarheid vind vertrouwen beschaamd een twijfel.. altijd constant door je hoofd 'ik ben het kwijt' vertrouwen gegeven onterecht.. achteraf alles gebroken het vertrouwen…
Martine13 februari 2009Lees meer >

Uit dezelfde bron

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 546
hij is mijn vriend of toch niet onze dialoog put uit dezelfde bron welt op en verloopt verdroogt stroomafwaarts of bevriest in beweging ik wil zon zand zee en golven de onder bloemen bedolven ogen en lach van een vrouw hij zonden en berouw twijfels en lijden zekerheid in vaste tijden ik licht op hij weerkaatst spiegelt genadeloos…

Down under

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 617
struikelend over black labels op zoek naar schoon ondergoed om de ochtend te halen zie ik je foto liggen het getik van de hamer om de krab te kraken gonst nog in mijn hoofd in de verte hoor ik een taxi kou kruipt langs mijn benen in de deuropening sta ik met een laken omgeslagen als Ceasar in zijn laatste dagen ooit legde ik jouw twijfel…
Lucky28 augustus 2009Lees meer >

DOODSANGSTEN.....

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 752
Vroeger toen ik jong was Was de dood ver verwijderd Nu en na Meer dan een halve eeuw Verschijnen beelden Van de vele gevallen geliefden -Zij die mij vormden Troostten inspireerden Onvoorwaardelijk liefhadden Om mij Het kind -Nu ouder Word ik bang Twijfel aan mijn goedheid Aan een Hogere macht Ik wens niet te geloven In een Hogere…

Gaten in emmers

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 587
dorstige land tasten daklozen in het duister, ze zijn de stralen van een getergde zon en goddeloze geloften al tijden moe, papieren regels rotten in het hout, een leger van houtwormen splijt de wereld open, dekt de aarde met hun maskers toe, in de vlijt van alle gestorvenen treft alleen de hoop geen verwijt, de nachten woelen twijfels…
pama2 september 2010Lees meer >

Hoe iedereen niemand was

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 963
Ik liep met me mee door het ‘Falensteegje’ Na het bordje ‘Angst’ sloeg ik een zijstraat in Op ‘Het plein van grote twijfel’ kwam ik mezelf weer tegen Het leek de goede kant op al was het er wel druk “Waar ga je toch naar toe? Neem eens een besluit!”…

Stap voor stap

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 758
Ogen dicht, geen angst, geen spijt, geen twijfel aan wie we vertrouwden. De weg is steil, het pad vol stenen. Waar ben je? Hoor je me niet klagen? Geen antwoorden maar enkel vragen. Mijn doel is in de mist verdwenen. Waar vind ik nu betekenis? Op reis zijn is wat leven is.…

het spoor van de meeuw

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 620
het zwijgen van het strand draagt een ander gezicht, vreemd toegevouwen alsof haar stilte is zwartgemaakt op wimpers en wenkbrauwen vele dagen lang uren waarin het reizen steeds kleiner werd door het twijfelend tasten aan torenklokken die zonder reliëf de wijzers vastmaakten, noordwaarts tegen voorbijgaande duinen en het geraamte…

Samenspel

netgedicht
1.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 690
Close current tab Het scherm dat loert mij vragend aan Toe maar….het is zo gedaan Close current tab Ik twijfel en de muis zegt bloop Maar als ik m’n vinger strek Houdt ie weer gedwee z’n bek En wacht tot dat ik hem weer roep Zo vermaken wij ons wel Het scherm, de muis, de hand En het vragend vakje Het toetsenbord staat buitenspel…

Een ongeoefend refrein

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
er zal geen leegte blijven in de stilte zal er hoop te vinden zijn rond het aller-diepst verlangen zal misschien een twijfel hangen schaduwen zullen dansen met het overwonnen licht boomtakken zullen kraken toch, de rustende vogel zingt hij zal niet in verwarring raken maar kent de storm die zwicht voor de zon, die zonder schroom…

Ergo Sum

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Ik somber Dus ik ben Al twijfel ik Ernstig Aan mijn bestaan Al zijn al de Scholen waarheen ik ging Reeds lang vergaan - Hier en nu Mag ik beeldend En schrijvend verdergaan ------------------------- Alle schoolgebouwen die ik als leerling bezocht of waar ik de 32 jaar van mijn docentschap heb vervuld zijn inmiddels afgebroken…

In pose voorbij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
Zij liep in pose voorbij Haar voetstappen klonken helder in de holte van de maan Met haar verdriet onderhuids laat zij mannen slechts verlangen met heel af en toe Een mooie pijl van de boog die in een wirwar van woorden trefzeker Zonder twijfel of veel angst Met veel passie en goed gericht doel heeft getroffen...…

soms dicht er bij

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
het gevoel van gemis over wat niet meer is soms wordt het heden ingehaald door het verleden idealen te ver heen wankelend op één been ondergeregend door de realiteit gehavend in de loop der tijd compromis is niet de ideale weg maar soms treft toeval vol de twijfel want eens dichter altijd dichter soms verder weg vaak dicht er bij…
geeraardt12 januari 2013Lees meer >

zwijgend moment

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 508
het leien dak het water beregent met schellen vol vreemde tonen hoezeer het lijden wordt bemind in de vrucht van het bestaan maakt de dood schetsen en graveert de lijnen in onze hand mijn stoel mijn liefste ons bed maar ook de tafel die ons scheidt is van hout ontbonden waarvan het is gemaakt , inherent aan dit leven ontvouw ik de twijfel…
elze14 april 2013Lees meer >

UIT ZELFBEHOUD

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 587
er zijn soms van die innige stiltes die op dwalen lijken het aftasten van wegen waar geen einde aan komt T-splitsingen die twijfel wekken welke kant je moet inslaan hier is de wil geen wet en is het weer stilstaan bij het begin het is niet door te drukken een keuze te maken in gokken hoewel de uitdaging om beslissing roept maar als er…

Onheilsprofeten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
Ze huilen hun onheil fel wijzend en twijfelend tussen moord en brand De een roept iets over een ongeluk dat zelden alleen komt maar samen met het lot De ander oreert over de beste stuurlui die geen ijzer kunnen breken met gebonden armen als ze de put moeten dempen waarin het kalf is verdronken terwijl het roer uit handen glijdt…
geeraardt10 september 2013Lees meer >

Plagiaat?

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 533
De allerhoogste graad in een zin of regel, die geen ruimte en twijfel laat bestaan, van wat ik zeggen wilde, daarin zou een onversneden boodschap moeten staan om al wat mee - of tegenzat, uit eigen hand bedreven, in eigen leed geleden en met tol en taal betaald, verhaalt zich braaf tot het heden, in eigen dicht en slaaf van literaire daad…
Pama19 april 2014Lees meer >

Beeldvullend

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
Het onvervangbare, toevertrouwd aan rustbarend papier om te bewaren in kantlijn aan randen van doortast in grensgebied van geheugen als zinkput in wankele bodem waar we onze gangen natrekken berusten in een doolhof van twijfel verweren tot goudkleurig zirkoon ons opdelen in halftijd Het oprichten, het nabouwen vertellen uit losse…
Iniduo31 oktober 2014Lees meer >

Mantra in Babylon

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 505
In nachten van de lange twijfel waar elk uur weer zwaarder telt fluisteren dromen vreemde woorden die elkaar maar niet verstaan in de drukte van een overvol hoofd is echte stilte verder weg dan ooit Tot een woord komt boven drijven een tweeklank die in kalmte ontwaakt steeds meer de boventoon gaat voeren uiteindelijk de rust bewaakt zodat…
geeraardt8 februari 2015Lees meer >

onverwacht bezoek

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 673
op onverwachte tijd en plaats onzichtbaar voor het oog maar met een vaart nauwelijks te benoemen, raast en snoeit hij schoonheid plat, velt daarna oude bomen, vernielt het huis, herinnering, bekleedt alles met zijn lelijkheid om twijfel te voorkomen knaagt rustig voort, rooft dan de kracht knakt de wil: geen lieve moeder die hier helpen…