6267 resultaten.
Transatlanticism
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 Spinsels en draden een
melancholisch festijn voor zijn lede
brilglazen. De vissen donderden
met bakken uit de lucht.
Hij kwam goed aan
in het verdoofde land.
Zijn been leek op een
afgestorven zwaan en
het was donker
waar hij lag.…
een witte lach als vergezicht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
591 de ochtend huivert
fluistert dauw
herfst trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
in een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
hun weemoedig tonen
gedachten dromen
in seizoenennostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik groet de zomer
in zijn vruchten
het rijpe…
Baden tussen bergen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
652 water neer-
was U een bergmeer
ik zwom ruggelings
door ondoorgrondelijk donker diep
gedragen
-overdonderende hoogte boven
viel over me heen-
ik dreef in U
en zong
toen U later
een handvat, een drinkpul was
zei U : hou vast
aan Mij
ik vond U
en dronk
nu
zijn mijn woorden stuifmeel
verpoederd op wiebelende draden…
Een kunst op zich
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
715 je rolt het leven
op slechts een touw
geknoopt aan stokjes
maakt vaart en
gaat de hoogte in
nog bibberend en losjes
je landing is een
kunst op zich waarbij
de draad vaak wordt gemist
dan rol je stuurloos weg
door kant en wal gestopt
het spel is uit jij bent gedropt
maar zij die aan de touwtjes
trekken oefenen het lussen
en…
Kleuren in hun bladmagie
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
555 de ochtend fluistert
dauwend herfst
trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
weemoedig tonen
gedachten dromen
in nostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik zie de zomer
in zijn vruchten
het rijpe rood
de kleur van…
zelfportret zonder lijst
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
611 Balancerend op de dunne draad
van illusies en onvervuld verlangen
verzamel ik de dunne druppels
geringste greintjes moed en hoop
wat gisteren nog evenwicht was
is morgen zomaar hulpeloze val
verzwaard door nieuwe desillusies
spiegeldicht laat mij uw zinnen zien
zodat ik ze kan schrijven
in de ijle wolkenlucht
als zelfportret zonder lijst…
Bescherming van de nacht.
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.195 licht weer
te laten branden in je ogen
laat al het grauw
nu maar verdwijnen
het zat te lang verankerd
in het ritme van je leven
te lang werden jouw
gedachten vermoord
blijf niet langer zoeken
naar een reden van de
stilte van jouw
bestaan
jouw leven gaat nu
beginnen wij blijven
verbonden aan een
gouden gesponnen draad…
morgen valt de zee achterstevoren
gedicht
3.7 met 13 stemmen
6.169 morgen valt de zee achterstevoren
drinkt eb vloed
vaart zonder aankondiging
de hemel los
blijven we achter op het zand
engelen zonder draad
engelen zonder passe-partout
andersdenkend
morgen draait de wind
zonder mededogen
kapseist drijfhout
niets grandioos voor de boeg
blijven we achter op het zand
met geschilde lijven
dijen bezoedeld…
levenslicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
483 De flitsen banen zich een weg
als een rode draad
door zijn levensboek.
Het verhaal speelt zich af
als verlangen die werkelijkheid wordt.
Het intens beleven
in geest en ziel.
Beneveld door de schoonheid
van de toekomst
wordt het verleden
gewist en vergeten.
Claire Vanfleteren…
zij is het
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 Was tussen de draden
van mijn geheugen geweven.
De blik op oneindig
geen tastbare bezorgdheid
om de toekomst.
Haar verleden op nul.
Nieuwe oorden zal ze verkennen
onbeschadigd zoals ze is
broos en fragiel
zorgeloos en aftastend naar een leven.…
Dwalen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
749 Hoe spin ik, gekneed en gevormd, met mijn hart een draad
om over de weg van vroeger te kunnen lopen?…
bedenk het maar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
910 Waarheen liefde van mijn hart
zal ik iets breien met draden
van helder licht, zien wat leeft
vraag mijn zonnebron
overvloed in voorraad
rechts averechts gouden spinsel
maak een kilometerslange trui
de hele wereld kan erin
gigantisch groot en rekbaar
zo koud overal buiten
ik knuffel iedereen warm
kom er gezellig bij
voel je met liefde…
Dans de herfst in
gedicht
3.0 met 1 stemmen
8.240 Het zijn de uren van diepe
kleuren, losse draden op wat linnen,
wat die vermogen is waar, maar ook
de regens in de buitenwijken, een hond die
onder de striemen je wieldop likt, klaar.
--------------------------
uit: 'Pollock', 2006.…
Sterre 2015
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
507 Glas laten vallen, stuk laten gaan
jou omhelzen, werkelijkheid behouden
scherven vinden lang na het vergaan
Vingers snijden en de wereld rood
laten kleuren, omdat we menselijk zijn
Jou toch nog kunnen verlangen Sterre
de koude, de passie en het licht
van de trein, die uit de aarde scheen
Jij was daar, draaide mijn ring
om en om tegen de draad…
In zinsbegoocheling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
470 het donker geeft onzichtbaarheid
de rode draad ten spijt verdwenen
zielen uit ketens van het lijf
in zinsbegoocheling
verbraken zij de banden
die hen bonden aan het aards bestaan
transformeerden snel
van driedimensionaal naar energie
vervlakten in materie tot onmeetbaar niets
kozen ruimte zonder tijd maar
verloren zich in communiceren…
'Paardemeisje'
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
650 Zij aait 'n paard
nog niet toe
aan jongens aaien
Zij wil 't paard
met klontjes suiker
paaien
Zijn hoofd
met haar voelen
in z'n ogen kijken
Zij wil
nog -geen seconde-
van hek en draad wijken
Waardoor zij
gescheiden zijn
als die de benen
heeft genomen
na ontelbaar rondjes
draaien 'in de bak'
alleen in
zijn omgeving…
Muziek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
669 Als een rode draad loopt
muziek door hun leven.
Het wordt tot een geheel
in hun geest geweven.
Het heelt de wonden,
het verdringt uw verdriet
Ieder instrument heeft zijn waarde,
de klank verbindt zich met mens, heelal en aarde.
Muziek wordt gekoesterd door jong en oud,
voor het plezier, of voor zelfbehoud.…
Eindige illusie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 als een fonkelnieuw beginsel
hangt als gesponnen suikerspinsel
het ochtendlicht tussen de bomen
de draden zo precies geweven
als in een ragfijn spinnenweb
de puurheid overvalt me, ik heb
het zo nooit eerder waargenomen
het teer verspreide licht
herken ik uit een voorbestaan
waar eeuwigheid en tijd
als vloed en ebbe samengaan
ik ben een…
Winter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 De waterdruppels op de draden,
zijn als parels aan een ketting.
De natuur heeft zijn geheimen,
om als een kunstenaar,
bomen en struiken om te toveren,
in het helderste kristal.
Zo zuiver, zo mooi, zo fijn.
Claire Vanfleteren ©…
in gepaste piëteit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
657 zacht dansten
vlammen op
voedende hitte
trok kleur
verbanden uiteen
die ooit een
organisch geheel
hebben gevormd
het was geen
verslinden maar
een genoeglijk
welbevinden
om deze apotheose
tot een goed
einde te brengen
met gepaste piëteit
in eerbiedig waken
leken de draden
van levenden te
raken aan het
fysiek verscheiden
uit…
Geluk als web?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
586 Geluk is een meervoudig
equivalent, enerzijds een gewogen
prijs in frêle draden gesponnen
door de gevoelsspin verleid,
raak ik de samenvatting
van een droom langzaam kwijt,
een ingekorte zaligheid, waar ik
de behoefte van wederkerigheid
in herken, anderzijds als het
handvat alsnog breekt, het genot
in werkelijkheid verbleekt,…
Wandelen door mijn hoofd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
536 Als woorden en letters worden gewogen
Wordt de weegschaal serieus in overdrive gebogen
Ja het zijn soms gewichtige zinnen
Het is zoeken naar de draad en hoe te beginnen
Rust, ja rust zou een goed begin zijn
En ritmisch ademhalen werkt ook goed op ‘t brein.
Nu nog wat orde hier en daar.
Dat bakt onze gedachtencake gaar.…
Herdenking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
410 de ondergaande zon
kleurt de hemel bloedrood
universele emoties
verspreiden zich over de velden
waar rode klaprozen bloeien
in de stilte staan rijen kruisen
de grond is doorweekt
van verloren tranen
verwoeste levens marcheren
als een bloedrode draad
door de wandelgangen
van de genadeloze hebzucht
een gedwongen afscheid
van…
Instrument
hartenkreet
3.6 met 24 stemmen
4.787 Je laat me zingen zonder stem
zelfs een luchtgitaar of sax spelend
net alsof je het hele orkest kent
en al je instrumenten delend
met mij alleen.
Je overmeestert me
dirigerend met je handen
en ik bespeel je
alsof we op luchtkastelen belanden
dit kan niet met iedereen.…
Zullen we
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
876 Daar stonden we dan
beiden onwennig
alsof we ons nooit eerder
verloren hadden
ik ga dan maar, zei hij
heb je nou alles, vroeg ik
terwijl ik het vergeten
snel in zijn koffer stopte
zo treuzelden we
ons afscheid dichterbij
ga nou maar, ‘t is goed
zei ik quasi nonchalant
vluchtig keek hij langs mij heen
zullen we doen
alsof we…
Observatie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
410 Ik sta en wacht op perron
en kijk op rotonde onder me
Bij een kalende boom waaien
de mooiste en teerste blaadjes
zenuwachtig heen en weer
Alsof bij het breekbaar
en ouder worden
je nog van alles moet doen,
alsof ze zeggen, nog niet,
nog alsjeblieft niet
Ze zijn ijl en hun aanhechting
lijkt verdwenen
Er hangen ook nog logge bladeren…
Bestaan
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
366 Nog voor het loslaten
is er al een scheur,
een nauwelijks zichtbare
verschuiving
waarin haar bestaan
zachter wordt dan
het leven dat haar
omringt,
alsof zij zichzelf
een fractie te laat voelt,
alsof aanwezigheid
niet samenvalt met haar
lichaam
daar,in dat eerste nauwelijks
merkbare moment,
ontstaat iets wat geen
naam krijgt…
Schreeuwen in fluistering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
246 Het Antwoord
Je staart naar mij
alsof ik je iets schuldig ben.
Alsof mijn stilte
een keuze was.
Alsof adem
iets is
dat ik kan weigeren.
Jij telt barsten?
Ik tel je blikken.
Elke seconde
druk je jezelf dieper
in mijn vlakke huid,
alsof ik jou
moet dragen.
Je zegt:
ik ben hier.
Alsof dat iets betekent.…
't egeltje
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
943 piepklein egeltje
kruiste parmantig mijn pad
snuitje spits vooruit
fier rechtop zijn stekeltjes
alsof hij geen vijand had…
Om en om
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
706 'k Zag haar zwemmen
en telkens weer keerde zij
om en om en zwom
alsof een groot verlangen
in haar glom en klom en klom…