12862 resultaten.
Pestbaan
snelsonnet
3.1 met 7 stemmen
1.535 Als door een school niet goed wordt ingegrepen
Bij onderlinge laffe pesterij
Staat het de ouders vanaf heden vrij
Zo'n school daarom voor het gerecht te slepen.
Maar tot mijn spijt bestaat de wet nog niet
Die pesten van de leraren verbiedt.…
Oi
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
762 Bij een ieder
ver voorbij de jeugd
met een vertrokken grijns
van vergane glorie
de kille mondhoeken
moeizaam opgetrokken
tegen de zwaartekracht
moet staan
een dapper dollend zonnetje
dat zijn omgeving kan verwarmen
dat spelend en ongedwongen
met heel zijn lijf en leden
naar jou schaterlacht…
67 Jaren... .
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
726 Ik vond het niet erg,
dat ik moest lijden
want ik kon het hebben, beter gezegd nog:
ik was ervoor gemaakt.
Het lijden met de pijn beschreef ik,
zo goed ik kon.
Maar lieve mama, ik heb jou zien
lijden, nog erger dan ik kon aanzien
ik heb jóu zien lijden, lieve mama... .
Mijn God, wat heb je geleden;
kon ik je ooit bevrijden...
jou te bevrijden…
Mijn hart, dwaalt niet, mijn hart spreekt voor zich
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
552 Ik schreef een werkje
speciaal voor mijn kind
En als iemand daar
een probleem mee ondervind
Dan zegt dat alles
over die persoon en ik zeg,
Doe nou maar gewoon,
dan doe je gek genoeg.
Want op dit tabblad Hartenkreet,
kun je schrijven wat je wilt
En niemand die daar,
behalve jij daar al te zwaar aan tilt!…
Overgeplant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Nee geen dode gedachten
over ons kind
dat is zo fout en verkeerd
hij is als een levende bloem
die is overgeplant
door een goddelijke hand
bloeien zal hij
in hemelse kleuren
als ons huilen weer begint
verdriet ons wil verscheuren
spreken we samen af
noem steeds zijn naam want
die zullen we nooit vergeten
hoezeer ons hart…
Onlief
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.237 Onlief, met grote ogen
Onschuldig maar toch stout
De duivel zou jou mogen
Je hebt hem laatst getrouwd
Onlief en onbetrouwbaar
Geen doel of levenslot
Geen normen, onaanvaardbaar
Toch bid je ‘s nachts tot God
Onlief en zo verdorven
Je fluistert naar de maan
Je bent allang gestorven
Je bent reeds heengegaan
Onlief is slechts…
Requiem Eternam
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
2.118 wie spreekt er van geborgenheid
als mijn bed een grafkuil is
gevuld met de karkassen
van lang gestorven dromen
levend zijn ze niet, maar
vergeten evenmin
en soms trekken ze me ruw
in die diepte waar ze wonen
en met de jaren groeit het
tot een klagend massagraf
waar ik enkel nog kan huilen
om de dromen die ik doodde
wie durft er nog…
Mijn zusje
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
2.061 Hoe zou jij zijn
Als je niet was gestorven, zo klein
Zouden wij op elkaar lijken?…
Nevelsluiers
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.399 Met zwevende nevelen omhuld
danst schuchter een tere maagd
mild maanlicht schijnt verweven
in doorzichtige sluiers van geduld
Ontluikend schemert schoonheid
wanneer zij traag het kleed ontleedt
en haar verleden - blank en naakt -
een sprong naar de toekomst maakt
Als de nacht lang is gestorven
en de zon stralend warmte leest
in een vrouw…
Eeuwige drankvelden
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.052 In mijn eidetische droom bezocht ik
mijn gestorven kroegvrienden die
hemelden op de eeuwige drankvelden
Hemel zonder drank betreden ze niet
Uit de wolken regent het jenever en
uit de bergen stromen jenever rivieren
alcohol nevels hangen boven de velden
Een echt walhalla voor zatterikken
Mijn oude vrienden herkennen me niet
ze zingen het…
De brief
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.427 De brief, die ik niet meer lezen kon,
Glansde koel als het zachte gezicht
Van een kalm gestorvene,
Wiens lippen een vleug warmte vasthouden
Om onze laatste kus niet te verschrikken.
De samenvouwing der handen
Wil ons naderen reeds niet meer kennen,
Hun verstrengeling weert ons.
Onder de zoete woorden staat een naam gekrabbeld.…
Vaderdag zonder vader
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
14.134 je grafsteen oogt nog nieuw
al is hij bijna 25 jaar oud
de zon glanst in het marmer
waar het verleden rouwt
dieper en verder, steeds verder
ligt de horizon van jouw leven
toch is mij die horizon nabij
welk schip vaart zonder steven
in stilte lees ik je naam
het jaar waarin je gestorven bent
een vaderdag zonder vader
een leegte die nimmer…
Papavers bloeden zolang ze bestaan…
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
910 In plat geschoeide velden
klappen rozen open, bewijs
van argeloze plicht, de wereld
zich met het licht zal voeden
van te vroeg gestorven helden,
waar de koppen blijven bloeden,
om gemorst zaad een kans te geven,
te aarden aan beide zijden van een
tere grens, zich steeds weer
de ultieme wens te beleven
en hoop te laten ontkiemen…
Binnen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
749 Hier binnen is de wereld tot stilstand gekomen
hier binnen liggen de stervende dromen
alles is bedorven
zelfs de woorden zijn gestorven
hier binnen staat alles stil
niet omdat ik dat wil
maar ik lig hier verlamd
mijn woorden liggen verarmd
daar buiten gaat alles snel
daar buiten weten anderen het wel
weten hoe te leven en hoe dit te omschrijven…
eeuwen verschil
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
629 Het ene al driehonderd jaar
gestorven en vergeten.
Alleen haar portret bleef leven
Maar mijn meisje
kan ik nog alles uit het diepste
van mijn hart geven.
Claire Vanfleteren…
Verlangen
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.829 De alles omvattende hoop
is gestorven, vertrapt
vergruist in koele
wegwerp gebaren.
Te zus te zo bevonden.
Maar de wind zingt,
waait over de zee
die is prachtig azuur.
waait verder, naar daar,
waar niemand nog luistert.
Verloren haar greep.
Rust eindeloze rust,
in mijn hart, mijn zijn.…
Wanhoop
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
603 in haar ogen
zie ik verbittering,
in haar gedrag
zie ik ontkenning,
in haar 'theater'
zie ik de
'gestorven' zwaan.
in het verdriet van
de nacht,
in de kilte van de
noordenwind,
in de dans
van enkelvoud,
in een
gebroken spiegel
van onschuld in
verdrongen tijd.…
Ongeboren en ongestorven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 Ik praat met gestorven mensen,
die na mijn tijd pas sterven gaan.
Elke nacht opnieuw droom ik levens,
die de onvermoede bronnen zijn,
van mijn bestaan.…
Tuinreservaat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
851 De winter is gestorven,
vogels gaan als gekken tekeer,
de zon kijkt over ons pannendak,
dikke hommels zoemen weer.
Poes is binnen.
Mussen tjilpen.
Tortels minnen.
Duiven vliegen af en aan.
Merels zingen.
Muggen dansen.
Kauwen swingen.
Het gaat zoals het altijd gaat.
Vroege Vogels nestelen vroeg.
Hier, in onze tuinoase.…
eindig
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
659 de zonnebloemen zijn gestorven
hun oude goud verkleurt naar grauw
en bruin verwerkt mijn wintertuin
het huilen van de regen
een kleine engel slaapt verkleumd
zijn hoofdje leunt tegen zijn arm en warm
verlangt zijn hart
een moeder in haar laatste uur
verschuift haar liefde voor de duur van
eeuwig in verbinding
nu waait de wind hun stille…
De Soldaat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
867 Je bent gestorven voor je passie,
je bent gestorven voor duizenden andere mensen.
Duizenden vreemde mensen die je nooit zullen bedanken,
die niet eens weten dat je bestaat.
Dat doet mijn rust verdwijnen.
Leg mij uit hoe het kan dat miljoenen mensen sterven,
sterven in een gevecht dat niet dat van hun is.…
Rouwend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Raak me niet aan, ik sla
vuur uit mijn onvergoten tranen
om de tentakels in mijn buik
ik verschroei elke hand
(ook de mijne)
Raak me niet aan, mijn huid
staat strak om de oude wonden
gehard tot een schurend harnas
tegen wat niemand mag doen
(en toch is gebeurd)
Raak me niet aan, mijn buik
verdraagt geen enkele druk
op het weivlies om…
Nur ich die Sehnsucht kenne (De tragedie van de Liefde)
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.161 * NL *
Ik heb je liefgehad
sindsdien ben ik verloren
zoekt mijn hart de dood
Ik wil niet meer verlangen
mijn ziel schreit in nood
gestorven ben ik
in het avondrood.…
Rouwkaart...
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
4.974 In 't harnas bijna gestorven
want thuiszitten wou hij nie...
In stilte is hij weggegaan
Hij liet zichzelf cremeren
en al die poespas hoefde niet
dus zó moeten we het accepteren...…
de dood
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.479 we waren samen
toen hij vertrok
kwart voor zeven vrijdagavond
ik weet het nog precies
op de gang zag ik een klok
de klok zag mijn verlies
buiten was het nacht
het noorderlicht gedoofd
ik had mijn taak volbracht
zoals het licht dat schijnt
totdat het duister het berooft
de duisternis dook in mijn ziel
mijn licht was mee gestorven
doordat…
David di Tomasso
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
784 Zure afdronk, deze rode wijn
Te jong bedorven, daar waar rijpen,
zoveel beter had kunnen zijn
Ik zag je teder kussen
met leder aan je voeten
Zo diep je de bal deed ‘crossen’
kaatst nu de leegte met venijn
Zure afdronk, dit rotte azijn
Te jong gestorven, moet ik begrijpen
en bestel louter nog maar witte wijn,
Daar in het “rode” geen…
een vraagje
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
773 de tijd tikt
wat moet ze meer
ik verlang slechts
naar de lente, een zomer
die me doet vergeten
wat ik niet wil weten
het afgebroken blad
een gestorven regel
ongeboren vreemde woorden
dat, wat niet meer is
noch weer kan komen dan
in een ongelezen verhaal
ik kijk wel naar zij
die voetganger willen zijn
op deze snelweg vol leven
zit…
Een daalder teveel
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.295 Zijn woede schemert
donkerblauw…
paars
rood
het holle
van je blik
heeft geen inhoud meer
en krijst daardoor zijn nood
ik krimp ineen
wanneer je zucht
het valt wel mee
alleen de eerste klap
deed me ècht zeer
daarmee sloeg
hij alles stuk
mijn liefde
eigenwaarde en vertrouwen
ik kan slechts rouwen
om gevoelens die
gestorven…
inscriptie
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
585 voorbij
ik verzin mijn slaap op schrift
maar glijd niet verder dan de steen
die elke kleur ontkent, elk teken
hoekig en eindgebonden
de wind bijt, het museum sluit
wegens zekerheden en onbeweeglijkheid in deze wereld
later, na de regen
denk ik
waarom heb ik me niet méér kunnen voorstellen
dan de vogel die in de laatste doornstruik gestorven…
een gesprek
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
1.266 onwerkelijk
hoe stilte het witte daglicht draagt
alsof winter over haar heen groeit
en wenst te horen
dat woorden ongezegd blijven leven
in zijn handschrift
ik loop er heen, de bomen
trager in het water, aan het einde
van het onlangs gestorven huis
het is vandaag, een dag zonder
schaduwen
alles lijkt anders van vorm
*
bloemengeur…