3479 resultaten.
Het kamp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
716 Prikkeldraad
wachttorens
grijze barakken
staan somber in de lentezon
ijzeren deuren
ijzingwekkend
de muren
zijn gestolde angst
Hier was de zon
van het lichte tedere weten
die aldoor straalt
gedompeld
in asgrauw
Hier verkrampte
het leven in het sterven
tot een verstard gelaat
Buiten
rond de plek der gehangen
bloeien…
Restaureerde zand
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 heb met
eigen handen
een monument gemaakt
restaureerde
zand met water
als cement
modelleerde
naar verhalen
uit hun herinnering
die ik opving
toen ik woelde en
het vroeger leven voelde
geen luchtkastelen
maar een vaste burcht
met muren en kantelen
vergeten waren
tijd en plaats
tot ik de zee zag komen
mijn monument
weer…
Het ademloos moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
576 heb de muren
met sprookjes bekleed
de vloer danst muziek
onze passen geven
in nemen het zweven
ogen drinken
pure emoties
proosten met liefde
op het ademloos moment
dat ons vuurwerk kent
als de wereld applaudisseert
zijn wij de maan voorbij
op weg naar de sterren
sterven woorden in een stilte
die ons nooit is geleerd…
Het donkert
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
431 het donkert
in handen die de wereld
met vrede omvatten
waar eens
muren water een
droge doortocht gaven
spoelt de tijd
met donderend geraas
herinneringen naar realiteit
weer leven zij met
bekende gezichten als vreemden
terwijl zij als kind samen speelden
nu als vijand die
elkaar het land betwisten
dat hun vaders ooit deelden…
Waarom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 waarom teken je geen huis
schilder je de bomen rood
sla je dagelijks een kruis
zoek je spijkers in een sloot
waarom praat je met de muur
en ga je fietsen in de storm
zijn de appels je te zuur
praat je enkel voor de vorm
waarom zoek je het waarom
het antwoord is toch al in zicht
het is donker, kijkend achterom
want voor je schijnt het…
Moeder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
905 Naar mij luisterde ze niet
tijdens haar monologen
theatraal, egocentrisch, Katholiek
ze moest haar verhaal kwijt
ononderbroken, er was nooit tijd
die kleine dingen waren belangrijk
voor muren die mijn oren waren
en ik heb haar nooit meer gebeld
vanuit mijn isolement
hadden buren geen ogen
er was geen verklaring
een ziekte, wanen van…
vergeten kind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
596 mijn huis werd een doos
met zwakke muren
het was stil daarbinnen
in dat huis zonder ramen
mijn oren had ik niet nodig
nergens noemde jij mijn naam
geruisloos verdween ik
in een verborgen bestaan
op onze onmachtige liefde
legde de nacht laf een deken
het kleine meisje van Madrid woont
in herinneringen op papier
alles wat geschreven…
Veste Grave....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 Ja, daar
daar ligt
de veste Grave
aan de Maas
Voorbij
de bakenbomen
de scheepswerf
failliet gegaan
Het kostte
een zestigtal werkers
hun zekere baan
daarover nu gezwegen
Ja, daar
ligt Grave
je komt geen muur
geen soldaat er tegen
Maar 't blijft
-tot op heden-
een vestingstad
alleen een poort
en Het Arsenaal
spreken nog…
tweezaamheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
724 in de vooruitgeworpen
schaduw van het afscheid
zien we de grillige sporen
die het leven trok
het ondoordringbaar wit
op de egale muur
de breuken in de spiegel
tegenover het bed
op de flonkerende
gordijnen van groen
de roerloze pauwenogen
van gestrande paradijsvogels
de verkreukelde lijven die
in tweezaamheid reizen
onder de zachte…
Op zolder
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 Alles had een reden,
de wijnvlek in het vloerkleed,
de pennenstrepen op de muur.
Ik kan ze weer zien,
de foto`s aan de wand zijn verdwenen.…
Balanceren op de liefde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
593 maar volgens mij staat er een muur in de weg
deze tegenstand ga je zeker overwinnen
je zindert van diepe emotie
nu ineens drijf je op ontroering
een vogel klapwiekt naar de horizon
zo ken ik je weer, zo ben je
jij bent echt smart, wel en wee
steeds balancerend op de liefde…
vijf april
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
468 slechts een datum in de wacht
terwijl het zonlicht lacht
op witte muren
en de ondergang van zwaar gevoel
zijn doel voorbijschiet,
tot aan ’s nachts
daar in het vroegste morgenuur
ontstaat het vuur
van eens voorbij, het
zonlicht kleedt zich rond
om mij
voor lange duur
onteert het uur de middag,
totdat ontij zich ontbindt
en ik…
niet gewacht (2)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 gulzige golven belegeren
de muren die ons
zandkasteel omringen
de rollende branding dwingt
het koninkrijk op de knieën
voor een verwaterde overgave
haastig trekken we lijf
en leden uit het luie zand
ingegraven verlies is er al
voor het zich aandient
wisten we het niet of
deden we alsof
tijd en getijde
altijd
in beweging
nooit…
deining
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 alles is waarde gelijk van snijkanten
ik ben een harde lijn onder de mensen
mijn kinderen hangen aan de muur
op hoofdhoogte
de menigte een oeroude vijver
het vruchtwater tussen lege oevers
de deining rimpelend van geboortes
ook mijn moeder drijft tussen de cirkels
ik zal afkalven druipend op de hoeken
bedropen op de snijkant
de kaders vervagend tot…
In zonneschildering
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
500 langzaam druipt
licht in zonneschildering
langs kale muren
tijd belijst
de uren die vergaan
zonder enig bewijs van bestaan
geluidloos mengen
kleuren verglijden naar
etmaals donkere entiteit
toch passeert
niets ongeregistreerd
wij zijn nooit naamloze passanten
ons leven is geen schijn
wij waren daar en deelden
onlosmakend het universele…
schaduwdansen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
489 schaduwdansen met de maan
verkennen wel mijn zwarte muren
de nacht vergeet voor één keer mijn naam
ik ben echt niet meer bij te sturen
nooit zal ik het nog beleven
dat zwoele in mijn dromen
wie ben je en wat kun je me geven
een gevallen engel aangekomen...…
dagdroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 denkend aan een kamer
waarin nog niemand verbleef
achteloos naast het pad en buiten
de tijd waartoe het lot ons dreef
nu is er droogte voor de regenbui
en is de exacte locatie nog niet bekend
maar straks vallen ogenblikken
samen op hetzelfde moment
verblijvend tussen de muren
die op hun ruimte wachten
alles is zo waar dat alleen…
Linnaeus
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
476 Ziende door het fijngeslepen glas der microscoop
Observeert hij minutieus minuscule miniaturen
Als organismen vegeterend in een biotoop
Binnen Harderwijker universitaire muren
Ordenend het ganse plantenleven in families
Op basis van hun voortplanting en van regenereren
Doel en streven van botanici: taxonomieën,
Hoewel reeds lang verworpen,…
Tranen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
387 tranen schuren
voordat water
en modder
de beddingen
plamuren van
de emotierivier
waardoor later
gras toch groener
dan dat van de
buurvrouw lijkt
ook omdat haar
hulphond bijt
weer ben ik
verdwaald in
de wereld van
weleer maar
zij geeft mij geen
voldoening meer
onrust hangt aan
muren te verstoffen
omdat tijd te lang
heeft stilgestaan…
bevrijden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 terwijl hij uitkeek
op de hoge witte
blinde muur
zag hij het
mangrove moeras
de reflectie van de
vurige zon op het
water hij zag
de adelaar
in het grijze licht
de wilde haas
in de verte het
glooiende land
het wisselende
wolkenspel
erboven geen
ijdele woorden
maar pure poëzie
waarmee hij de
zieke uit zijn
bed bevrijdde…
De Dood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 De dood, de dood
dan haal je geen adem
Aan adem geen nood
Dat is de dood
Leven is even
Dood dat is lang
een dik stenen muur met
een laagje behang
Jij bent zo anders
zo een geeneen
dood gewoon dood
verscheiden en heen
Nooit uit de mode
past iedereen
dood met zijn allen
en ieder alleen…
Exit Mule
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 De katapult van Moroni
Het dak was er niet meer
De muren waren rood
De vloer was rood
De doorgestikte deken,
met de hand gemaakt door oma, was rood
De ruiten waren rood
Alles was rood
Stukken van de muilezel ingewanden en botten
faecaliën en haren
lagen verspreid
door de kamer
samen met stukken
dakpannen en kalk
Alles was rood…
Buiten stroomde de lucht
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
559 Toen buiten de bomen waaiden
en het riet kraakte
rustte ergens een verscholen droom
Toen geharnaste wolken
dromen over verdorde vlaktes
van steen verdreven
Toen windstilte de zee
tot kalmte maande werd het water
beangstigend spiegelglad
Toen haar angst klapwiekte
tegen vensters en muren
werd zij stil als het licht
Buiten stroomde…
het ontbreken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
774 het fijnste porselein
dat de lichtste aanraking
niet verdragen kan
in scherven uiteenvalt
droef gemis blijft
verplaatst zich niet
het vouwt zich onhoorbaar
op in een lege koffer
de kalklijn rondom je lichaam
voordat je wegging
vervaagde op de muur
ik zal je herkennen
aan de kalkdeeltjes
op je rafelige schouders
je holle ogen…
Blijf
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
708 Niet als een muur,
maar als een hand
die niet dwingt,
alleen blijft liggen.
Wanneer de stad te veel geluid maakt
en ik mijn eigen adem verlies,
raak me dan aan
zoals stilte doet:
onopgemerkt,
maar alles verandert.
Ik hoef geen belofte.
Geen voor altijd.
Alleen jouw stem
die zegt:
“Ik ben er nog.”…
Loslaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 Deze doolhof lijkt het einde,
echter hoop breekt elke muur.
Een kleine lichtstraal door de kier,
mijn wereld ademt en leeft.…
Ochtendkrant; de Zucht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 Voor elk wel wat wils
Naar aanleiding van berichten in de krant
Betreffende het (wereld)nieuws
Kunst en cultuur
Brabants- en wereldnieuws; misschien niveau-
maar echt geen kwaliteitsverschil
Verslag; verantwoord verhaal
Naar aanleiding van strijd tussen religies
Betreffende die geloven
Eromheen een muur
Vaak guur. Vaak mooi.…
mijn huis
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
3.416 Ik zal het missen
Je bent mijn toeverlaat
De muren konden mij aanhoren.
Vaarwel mijn thuis
Het gaat je goed tijdens de verhuis.
Ik zal steeds aan je blijven denken.
Want mijn hele leven heb ik altijd
uw dak boven mijn hoofd gehad.
Dank je mijn lieveling.…
Iets
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 Kijkend achter de spiegel is ondoordringbaar
een zwarte muur. De bron van mijn gedachten
lijkt op een oerknal vanuit het vuur.
Iets is ooit begonnen, opdat jij en ik zouden zijn.
Op al mijn vragen naar het heilig vuur
klinkt een stilte, diep vanuit mijn brein.…
WITTE SERINGEN VOOR MARIA
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
455 Een Mariakapelletje gebeiteld in de muur
witte seringen bloeien bij de overbuur
van ver hoor ik bedevaarders bidden en zingen
en mijn hart vraagt alleen om beminnen.…