Alle inzendingen over sporen

2616 resultaten.

Sorteren op:

’T WORDT T’ SAMEN GROOT.

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.304
Wat kwaad is, kankert in; gij, leid dan in de jeugd, Geen vonken tot de lust, maar sporen tot de deugd. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - * wast - groeit, toeneemt…

De top

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 798
onvermoeibaar zwoeg ik voort de weg is lang en zwaar obstakels vliegen rond mijn oren mijn hiel prikt in een blaar elke rots en kei versperren delen van mij spreken me aan ga heen, vandaan ik verman me, stap door volg verbeten het spoor geef als het ware mijn leven voor ’t hare zij is onweerstaanbaar en weet van geen wijken maar…

licht zal om zijn schaduw vragen

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 695
handen krassen cement uit de muur voren sporen met vandaag wolken grijs zonder structuur ze schrijven pijn met scherpe messen vonkenregens intellect zwermen stof nog onontdekt gaan ze me bevrijden de handen van mijn lijf of komen ze nu tussenbeiden om af te dwingen dat ik blijf muren heb ik zelf gebouwd om hoon en spot niet te verdragen…
wil melker19 januari 2003Lees meer >

WEET GIJ WAAR DE WIND GEBOREN IS

poëzie
3.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.419
Weet gij kunstig op te sporen wat hierbij, hierboven is? Weet gij wat de sterren zijn, en wat de zon, de mane? Wat in de bergen, in de mijnen ligt, en in de zee bevat? Weet gij iets klaar uit te leggen van al ‘t geen men u vragen kan? Antwoordt dan en wilt mij zeggen: Dichten... wat is dichten dan?…

dwaalwegen

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.147
waar je ook belandt, je wordt - nu of later teruggevonden in het woestijnzand of in het zeewater in Parijs of Londen maar ben je in transito het spoor verloren, gewoonweg in je eigen geest verdwaald dan ben je, vrij vertaald, voorgoed incognito het beeld dat angstig naar je terugstaart uit het spiegelglas toont alleen maar wie je…
john grave27 augustus 2002Lees meer >

De zwarte intrigant

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.425
Ik heb mijn sporen al gewist als de strijd pas is ontbrand. Naar de oorzaak wordt gegist dat houdt ruzies vaak in stand. Ik draag die vloek zolang ik leef, en zij werkt telkens als ik praat. Zelfs als ik juist naar vrede streef. Het lijkt of vrede niet bestaat. Het intrigeert mij waar zij bleef want ik was altijd diplomaat.…

De laatste trein

hartenkreet
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.477
Alleen met je gedachten Verlaten langs het spoor ‘je was een slechte jongen’ fluistert de duivel in je oor dan op een wolk een geüniformde engel in blauw pak met de troostende woorden ‘De NS heeft vertraging, sorry voor het ongemak’…
Aart-Jan21 september 2007Lees meer >

ongerept

hartenkreet
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.886
wasemt op de ruiten geen vogel die ik al hoor fluiten het is zo vredig om me heen alles slaapt, het is nog vroeg stil dwarrelen vlokjes naar beneden vormen een sneeuwwitwollen laag nog door geen mens of dier betreden maar niet voor lang, de klok slaat zes de mensen zullen gaan ontwaken de dieren gaan op zoek naar eten zij allen zullen sporen…

leven

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 930
groen liegt door bladeren winterbruin en perkament vertellen van in herfst verdwenen dagen karig de grond met sporen van wat zand in voegen tussen stenen aarde lijkt hopeloos het wachten op ’t ontwaken en toch gestreeld door zonbeminde dagen streeft het omhoog in voorjaarslicht als een klein wonder in een godvergeten hoek lieft het de…

Welterusten mam

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.716
De stilte van de nacht Trekt een spoor over mijn rug Naar onder en weer terug Een traan teweeggebracht Als wees niet thuis te rade Te vroeg van mij ontnomen Aan het stigma nooit ontkomen Van een joch vol geestesschade Ik wou dat je kon zien Mijn trots verdiend behaald Op het pad weer neergedaald Een man nu van aanzien Welterusten…

Geronnen licht

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 883
vurig likt de vroege morgen aan de nacht dorstig en hunkerend naar geronnen gloed violen klagen modder aan die langs mouwen druipt de duisterval laat sporen na op blondgeverfde treden valsspelende klanken glijden langs leuningen omlaag eindigen in een weerspannige schoot wanen zijn bezeten van achtervolging tegenbeelden krijsen…

oude liefde

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.325
verleden week vond ik een versteende geliefde tussen wat geuren van gisteren die het liefhebben verleerd was in nevel verpakt de decoratie van een stad zeven gedichten heb ik geciteerd ze verrees niet huilend heb ik het karkas omarmd de lippen gereinigd met toverspreuken maar de leugens bleven de sporen van de tijd gevolgd toekomst bleef…

Niets

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 862
Zwijgend kijken ze elkaar aan niemand kan de klok vooruit zetten en van terugdraaien is geen sprake Kan nog nauwelijks op beide benen blijven staan gevoelens die het toekomstbeeld beletten pijn die naar bitterheid blijft smaken Ze pakken elkaars hand maar leidt naar geen enkel spoor bloed stopt met stromen Ijskoud is hier relevant hoop…
Jantine20 april 2004Lees meer >

ik ben naar de zee gerend

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 797
ik ben naar zee gerend alles achter me gelaten de sporen in het zand zijn niet voor mij bestemd we waren bang om op het strand te lopen als de vloed zich teruggetrokken had en iedere voetstap zichtbaar was in de kaalheid van nieuw land geen hand om ze te wissen de hemel duikt de verte al voorbij, een pier met meeuwen op een rij…
wil melker16 december 2003Lees meer >

knippen scharen toekomst door

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 643
nog trekken poten sporen knippen scharen toekomst door stilstand is voor even eten want de bek zit altijd voor achteruitgaand is zijn leven dan floreert het eigen lijf het vreet zich langzaam door de tijd die ons ooit is gegeven maar nu ben ik aan zet heb die bek snel omgezet ik blijf staan zo gaan we moeizaam van elkaar vandaan…

Woestenij

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
Witte muren dragen sporen van raak etterend in verdampte jaren onderhuids als dat al kan klinken klanken als roepende wanhoop in die éne woestijn waar zand allang geen vijand meer is geschoten in gevangen lucht vlucht het alfabet langs kindergeesten overleven is de eerste letter van de schrift kom maar kom van links of rechts…
metha18 januari 2009Lees meer >

Vermoorde onschuld 23-1-09

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 806
In een waas Prikt de dwaas Ieders zeepbel door Het staal trekt een spoor In de ontzetting van de ziel Met de stemmen in zijn hoofd Beroofd van enig moraal Dief van werd beloofd Aan de onschuld van het leven Waant hij zich weer even baas Over wat hem niet werd gegeven Met ogen zwart, vaal gezicht Gedachten verward, doelgericht Uithaal naar…

Rayonnante nudité

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 529
verwonderd en speels kronkelt het witte landschap om zich herkenbaar te maken hallo hier ben ik dan uit mijn 10 vingers waaien witte kristaldeeltjes langs ademtochten van ruimte bestaan stapwiegend achter mij een spoor dat kleur vertoont zonder dromen zo maagdelijk wit rijst er uit het niets een sneeuwjacht der stilte op mijn ogen…
Quicksilver20 december 2009Lees meer >

Nog aanwezig ?

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 789
spinrag in de kamerhoeken, het web waarin de glinstering van tranen zich edelstenen waanden, alhoewel ik in het heden al voorgoed vertrokken ben, in dat bed hoeft de tijd mij niet te zoeken, op de spiegels van het verleden hangen nog de druppels wasem van mijn stem, één goede schoonmaakbeurt en de ruimte is weer vrij van resten of sporen…
pama10 oktober 2010Lees meer >

Niet meer

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 827
Dat niet meer bestaat waar ik de sporen zoek die leiden naar ontwaakte beloftes of de eenvoud van wensen en gebeden die ik kan geloven.…
proficiens30 oktober 2010Lees meer >

liefdesverdriet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 645
verleden week vond ik een versteende geliefde tussen wat geuren van gisteren die het liefhebben verleerd was in nevel verpakt de decoratie van een stad zeven gedichten heb ik geciteerd ze verrees niet huilend heb ik het karkas omarmd de lippen gereinigd met toverspreuken maar de leugens bleven de sporen van de tijd gevolgd toekomst…
wim euser4 oktober 2012Lees meer >

Droomtijdig

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Het begon met een wandeling het lopen over een bladertapijt daarna de bomen en het woud hoe sporen kenbaar werden Een rots in de schaduw in zich de warmte van de zon op de zuidelijke helling het ruisen van een waterval Het hart pompte het bloed water stroomde omlaag steen trilde van atomen ronddraaiend om een kern Ik heb…

Niets is stiller

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 514
Een dichter gunt zijn laatste woord eindelijk een rustplaats, zijn eigenlijke behuizing buiten de dictionaire om van zijn onbehagen als een inktmop die allang bekend was voor hij werd gemorst op de korst van brood kruimels waarmee het spoor duister werd en alle papegaaien zijn verwend werd de ruimte van de aan mij toegeschreven…
Pama29 maart 2014Lees meer >

Cadans

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 908
Ze zwijgt dan dat wiegen, die zachte deining die naden in het glanzende spoor die vruchteloze poging elk oog af te wenden, de gedachte te verstrooien zonder te zwelgen noem het verleiding, openbare vervoering of noem het lust, lonkend tussen de rails…
Iniduo31 maart 2014Lees meer >

IJstijd

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
moge iedereen ontwaken uit sneeuwbedekt slapen ongerept heeft geen kennis ongeschreven wetten alleen wit, zo wit dat zwart voor ogensneeuw bevlogen taal zoals woorden sporen in maagdelijk van letters geen weten taal maar niet woordelijk verblindende factoren vlieg je aan als jij alleen, onbeschermd op overzeese tochten van smeltend…

KEER WEEROM

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 661
Je voetstappen door de stille verlaten straten waar sommige ramen streepjes lamplicht doorlaten het geluid van de stilte neemt met je gedachten een loop je indruk achtergelaten hoop plaveisel tot kiezels en zand groots naar klein neemt mij bij de hand in de verte het geluid van een voortgaande trein die zijn eigen spoor…

Gewijde tijd

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
nog donkert niet de lucht de ondergaande zon schijnt alle schaapjes rood intense drukte van de dag neemt langzaam af de stille schemering draagt sporen nacht gewijde tijd in terugblik naar het volle licht een mijmering over de dagelijkse plicht in ontspanning rust de avond vol vermaak die in voldane moeheid wordt genoten…

Herinnering

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 708
Een storm die sterker is dan jij zo sterk als ook jij wilt zijn het geeft je een duw de goede kant op, regendruppels als tranen, spoelen weg naar de zee, achterlatend...sporen in het zand, enkel nu nog maar een herinnering.…
G.Driesman10 september 2017Lees meer >

Onder het oppervlak

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 537
Groeven van pijn, zelf opgelegde straf, eigen falen krast er sporen van schuld, zwarte dagen, een overvraagd geduld, opgeklopte eisen aan prestaties warme wensen, verlangens onvervuld. Diep vanbinnen raken mensrelaties.…
Ludy Bührs26 januari 2018Lees meer >

Smeltkroes

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 574
ik heb de geluiden uitgeplozen die de wind waait in tal van kleine hozen de werveling van hoge tonen komt nooit uit het ruizelen van grote bomen zij dekken alles toe met een groene plasticiteit beletten ons openheid lief en empathisch trekken ambachtelijke sporen hun melodieën door de smeltkroes van het leven daar waar de…