2616 resultaten.
’T WORDT T’ SAMEN GROOT.
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.304 Wat kwaad is, kankert in; gij, leid dan in de jeugd,
Geen vonken tot de lust, maar sporen tot de deugd.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
* wast - groeit, toeneemt…
De top
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
798 onvermoeibaar zwoeg ik voort
de weg is lang en zwaar
obstakels vliegen rond mijn oren
mijn hiel prikt in een blaar
elke rots en kei
versperren delen van mij
spreken me aan
ga heen, vandaan
ik verman me, stap door
volg verbeten het spoor
geef als het ware
mijn leven voor ’t hare
zij is onweerstaanbaar
en weet van geen wijken
maar…
licht zal om zijn schaduw vragen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
695 handen krassen
cement uit de muur
voren sporen met vandaag
wolken grijs zonder structuur
ze schrijven pijn
met scherpe messen
vonkenregens intellect
zwermen stof nog onontdekt
gaan ze me bevrijden
de handen van mijn lijf
of komen ze nu tussenbeiden
om af te dwingen dat ik blijf
muren heb ik zelf gebouwd
om hoon en spot niet te verdragen…
WEET GIJ WAAR DE WIND GEBOREN IS
poëzie
3.1 met 22 stemmen
3.419 Weet gij kunstig op te sporen
wat hierbij, hierboven is?
Weet gij wat de sterren zijn, en
wat de zon, de mane? Wat
in de bergen, in de mijnen
ligt, en in de zee bevat?
Weet gij iets klaar uit te leggen
van al ‘t geen men u vragen kan?
Antwoordt dan en wilt mij zeggen:
Dichten... wat is dichten dan?…
dwaalwegen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.147 waar je ook belandt,
je wordt - nu of later
teruggevonden
in het woestijnzand
of in het zeewater
in Parijs of Londen
maar ben je in transito
het spoor verloren,
gewoonweg in je
eigen geest verdwaald
dan ben je, vrij vertaald,
voorgoed incognito
het beeld dat angstig
naar je terugstaart
uit het spiegelglas
toont alleen maar
wie je…
De zwarte intrigant
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
3.425 Ik heb mijn sporen al gewist
als de strijd pas is ontbrand.
Naar de oorzaak wordt gegist
dat houdt ruzies vaak in stand.
Ik draag die vloek zolang ik leef,
en zij werkt telkens als ik praat.
Zelfs als ik juist naar vrede streef.
Het lijkt of vrede niet bestaat.
Het intrigeert mij waar zij bleef
want ik was altijd diplomaat.…
De laatste trein
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
2.477 Alleen met je gedachten
Verlaten langs het spoor
‘je was een slechte jongen’
fluistert de duivel in je oor
dan op een wolk een
geüniformde engel in blauw pak
met de troostende woorden
‘De NS heeft vertraging, sorry voor het ongemak’…
ongerept
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
3.886 wasemt op de ruiten
geen vogel die ik al hoor fluiten
het is zo vredig om me heen
alles slaapt, het is nog vroeg
stil dwarrelen vlokjes naar beneden
vormen een sneeuwwitwollen laag
nog door geen mens of dier betreden
maar niet voor lang, de klok slaat zes
de mensen zullen gaan ontwaken
de dieren gaan op zoek naar eten
zij allen zullen sporen…
leven
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
930 groen liegt door bladeren
winterbruin en perkament
vertellen van in herfst verdwenen dagen
karig de grond met sporen van wat zand
in voegen tussen stenen aarde
lijkt hopeloos het wachten op ’t ontwaken
en toch
gestreeld door zonbeminde dagen
streeft het omhoog in voorjaarslicht
als een klein wonder in een godvergeten hoek
lieft het de…
Welterusten mam
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.716 De stilte van de nacht
Trekt een spoor over mijn rug
Naar onder en weer terug
Een traan teweeggebracht
Als wees niet thuis te rade
Te vroeg van mij ontnomen
Aan het stigma nooit ontkomen
Van een joch vol geestesschade
Ik wou dat je kon zien
Mijn trots verdiend behaald
Op het pad weer neergedaald
Een man nu van aanzien
Welterusten…
Geronnen licht
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
883 vurig likt de vroege morgen aan de nacht
dorstig en hunkerend naar geronnen gloed
violen klagen modder aan
die langs mouwen druipt
de duisterval laat sporen na
op blondgeverfde treden
valsspelende
klanken
glijden
langs
leuningen
omlaag
eindigen in een weerspannige schoot
wanen zijn bezeten
van achtervolging
tegenbeelden krijsen…
oude liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.325 verleden week vond ik een versteende geliefde
tussen wat geuren van gisteren
die het liefhebben verleerd was
in nevel verpakt
de decoratie van een stad
zeven gedichten heb ik geciteerd
ze verrees niet
huilend heb ik het karkas omarmd
de lippen gereinigd met toverspreuken
maar de leugens bleven
de sporen van de tijd gevolgd
toekomst bleef…
Niets
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
862 Zwijgend kijken ze elkaar aan
niemand kan de klok vooruit zetten
en van terugdraaien is geen sprake
Kan nog nauwelijks op beide benen blijven staan
gevoelens die het toekomstbeeld beletten
pijn die naar bitterheid blijft smaken
Ze pakken elkaars hand
maar leidt naar geen enkel spoor
bloed stopt met stromen
Ijskoud is hier relevant
hoop…
ik ben naar de zee gerend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
797 ik ben naar zee gerend
alles achter me gelaten
de sporen in het zand
zijn niet voor mij bestemd
we waren bang
om op het strand
te lopen als de vloed
zich teruggetrokken had
en iedere voetstap
zichtbaar was in de
kaalheid van nieuw land
geen hand om ze te wissen
de hemel duikt de verte
al voorbij, een pier met
meeuwen op een rij…
knippen scharen toekomst door
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
643 nog trekken poten sporen
knippen scharen toekomst door
stilstand is voor even eten
want de bek zit altijd voor
achteruitgaand is zijn leven
dan floreert het eigen lijf
het vreet zich langzaam door
de tijd die ons ooit is gegeven
maar nu ben ik aan zet
heb die bek snel omgezet
ik blijf staan zo gaan we
moeizaam van elkaar vandaan…
Woestenij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 Witte muren
dragen sporen
van raak
etterend in
verdampte jaren
onderhuids
als dat al kan
klinken klanken
als roepende wanhoop
in die éne woestijn
waar zand allang
geen vijand meer is
geschoten in gevangen lucht
vlucht het alfabet
langs kindergeesten
overleven is de
eerste letter
van de schrift
kom maar
kom van links of rechts…
Vermoorde onschuld 23-1-09
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
806 In een waas
Prikt de dwaas
Ieders zeepbel door
Het staal trekt een spoor
In de ontzetting van de ziel
Met de stemmen in zijn hoofd
Beroofd van enig moraal
Dief van werd beloofd
Aan de onschuld van het leven
Waant hij zich weer even baas
Over wat hem niet werd gegeven
Met ogen zwart, vaal gezicht
Gedachten verward, doelgericht
Uithaal naar…
Rayonnante nudité
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
529 verwonderd en speels
kronkelt het witte landschap
om zich herkenbaar te maken
hallo hier ben ik dan
uit mijn 10 vingers waaien
witte kristaldeeltjes
langs ademtochten
van ruimte bestaan
stapwiegend
achter mij een spoor
dat kleur vertoont
zonder dromen
zo maagdelijk wit
rijst er uit het niets
een sneeuwjacht der stilte
op mijn ogen…
Nog aanwezig ?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
789 spinrag in de kamerhoeken,
het web waarin de glinstering
van tranen zich edelstenen
waanden, alhoewel ik in het
heden al voorgoed vertrokken
ben, in dat bed hoeft de tijd mij
niet te zoeken, op de spiegels
van het verleden hangen nog de
druppels wasem van mijn stem,
één goede schoonmaakbeurt en
de ruimte is weer vrij van resten
of sporen…
Niet meer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
827 Dat niet meer bestaat waar ik de sporen zoek die
leiden naar ontwaakte beloftes of de eenvoud
van wensen en gebeden die ik kan geloven.…
liefdesverdriet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
645 verleden week vond ik een versteende geliefde
tussen wat geuren van gisteren
die het liefhebben verleerd was
in nevel verpakt
de decoratie van een stad
zeven gedichten heb ik geciteerd
ze verrees niet
huilend heb ik het karkas omarmd
de lippen gereinigd met toverspreuken
maar de leugens bleven
de sporen van de tijd gevolgd
toekomst…
Droomtijdig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Het begon met een wandeling
het lopen over een bladertapijt
daarna de bomen en het woud
hoe sporen kenbaar werden
Een rots in de schaduw
in zich de warmte van de zon
op de zuidelijke helling
het ruisen van een waterval
Het hart pompte het bloed
water stroomde omlaag
steen trilde van atomen
ronddraaiend om een kern
Ik heb…
Niets is stiller
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
514 Een dichter gunt
zijn laatste woord
eindelijk een rustplaats,
zijn eigenlijke behuizing
buiten de dictionaire om
van zijn onbehagen
als een inktmop die
allang bekend was
voor hij werd gemorst
op de korst van brood
kruimels waarmee het
spoor duister werd en
alle papegaaien zijn verwend
werd de ruimte van de aan mij
toegeschreven…
Cadans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
908 Ze zwijgt
dan dat wiegen, die zachte deining
die naden in het glanzende spoor
die vruchteloze poging elk oog af te wenden,
de gedachte te verstrooien zonder te zwelgen
noem het verleiding, openbare vervoering
of noem het lust, lonkend tussen de rails…
IJstijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
498 moge iedereen ontwaken
uit sneeuwbedekt slapen
ongerept heeft geen kennis
ongeschreven wetten
alleen wit, zo wit
dat zwart voor ogensneeuw
bevlogen taal zoals woorden
sporen in maagdelijk
van letters geen weten
taal maar niet woordelijk
verblindende factoren
vlieg je aan als jij alleen, onbeschermd
op overzeese tochten
van smeltend…
KEER WEEROM
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
661 Je voetstappen
door de stille
verlaten straten
waar sommige ramen
streepjes lamplicht
doorlaten
het geluid van de stilte
neemt met je gedachten
een loop
je indruk achtergelaten
hoop
plaveisel tot kiezels en zand
groots naar klein
neemt mij bij de hand
in de verte het geluid
van een voortgaande trein
die zijn eigen spoor…
Gewijde tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 nog donkert
niet de lucht
de ondergaande
zon schijnt alle
schaapjes rood
intense drukte
van de dag
neemt langzaam af
de stille schemering
draagt sporen nacht
gewijde tijd
in terugblik naar
het volle licht
een mijmering over
de dagelijkse plicht
in ontspanning rust
de avond vol vermaak
die in voldane moeheid
wordt genoten…
Herinnering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
708 Een storm
die sterker is dan jij
zo sterk als ook jij wilt zijn
het geeft je een duw
de goede kant op,
regendruppels als tranen,
spoelen weg naar de zee,
achterlatend...sporen in het zand,
enkel nu nog maar een herinnering.…
Onder het oppervlak
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 Groeven van pijn, zelf opgelegde straf,
eigen falen krast er sporen van schuld,
zwarte dagen, een overvraagd geduld,
opgeklopte eisen aan prestaties
warme wensen, verlangens onvervuld.
Diep vanbinnen raken mensrelaties.…
Smeltkroes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
574 ik heb de
geluiden uitgeplozen
die de wind waait
in tal van kleine hozen
de werveling
van hoge tonen
komt nooit uit het
ruizelen van grote bomen
zij dekken
alles toe met een
groene plasticiteit
beletten ons openheid
lief en empathisch
trekken ambachtelijke
sporen hun melodieën door
de smeltkroes van het leven
daar waar de…