Hartenkreten over filosofie

Heel langzaam daalt het veertje neer Tot in de palm van mijn hand Ik zie de volmaaktheid van dit stukje schepping waaraan geen andere hand te pas kwam dan die welke in bewondering was uitgestoken om het op te vangen…

huil liever als de clown optreedt hij gaat na de voorstelling naar huis zodra zijn gezicht is afgeschminkt leeft hij echt op en niemand weet een clown is doorgaans geen triest persoon men heeft hem die naam ooit toegeschreven na het applaus vertrekt hij doodgewoon en leeft voorts zijn gewone mensenleven het is juist publiek dat er moeite…

De optocht trekt verder ik kan het doen ik kan het zeggen stel je voor sneeuw wordt warme regen de lucht trilt de wintermaan verlicht de hemel de storm is gaan liggen het zal nooit meer hetzelfde zijn dit is het dan ik heb mezelf ingehaald…

ik laat alles lukken... wat niet kan mislukken. voorspel wat nog moet gebeuren geloof dat... het telkens beter kan. wat ik niet in de hand heb laat ik...mijn andere ik beslissen. Zo ben ik er zeker van dat... het eindelijk mijn jaar wordt!…

Het licht gaat dagen voor mij uit De donkerte voorbij Waar ik hoop te vinden Een nieuwe dageraad Verveeld ligt zij te wachten De komst zal er niet minder Om zijn Schouders hangt hij teder De gedachten van weleer Te drogen voor een nieuw Begin ermee Waren mijn gevoelens Plots van kou voorzien En snel voorbij Oh lentebloesem Verwelkom mijn…

Het ware te wensen dat alle mensen Ja, ja!!! WAAR HEB IK DAT TOCH MEER GEHOORD Ik heb weleens begeerd Natuurlijk, natuurlijk!!! OOK DAT KLINKT MIJ BEKEND IN DE OREN Maar het lijkt mij beter Om meer te doen dan wensen en begeren We hebben toch tijd genoeg gehad Van ons verleden te leren Dus sla de hand eens aan de ploeg Met opgeheven hoofd…

Ver verdwaald in het oppermachtige ego zoek ik een pad door de mistige mythe van mijn bestaan Voorbij alle ontberingen sluimeren gedachten Die wederom met het ego oog in oog komen te staan Hoe bewust ik ook ben van deze kracht De mist is te dik om het pad te vinden De mythe is de fabel van mijn leven Het ego houdt mij sterk in haar macht…

In niets beduidende gesprekjes gevangen Van je; hij zei en zij zei Rollen gespeeld naar eigen onverlangen De wijze, de luisteraar en de lakei Deels alle rollen huizen diep in de ziel Vragen uiten zich naar boven Wie wil ik zijn, wie wil ik zijn Er huist zich steeds meer onvermogen Onvermogen om mij zelf te zijn Maar wie ben ik? En wie…

Mijn gebeente verstijft koude kraakt in het niets leven houdt op met bestaan geniet van deze gewoonte mens, verafschuw me niet het is noch stof, noch as het is jezelf dat je ziet!…

Mijn schip Het Hart vaart over golven De golven van een grote zee Waar kom ik uit en wat kan ik geloven en is wat ik zie geen waanidee Mijn schip Het Hart vaart door woestijnen brengt mij in oorden waar niemand ooit nog is geweest Ik vraag me af ben ik nu nog te benijden of is mijn droom te mooi geweest?…

Zien hoe het gebeuren zal, met open ogen en handen toe. Smekende ogen, zwetende handen. Hopen dat het veranderen zal. Alles moet anders, niks hetzelfde. Verandering is van groot belang. Zien hoe het gebeuren zal, met open ogen en handen toe. Smekende ogen, zwetende handen. Tranen op mijn wangen. Dwalende geest. En de grote vraag: Hoe?…

Alles is zoals het is Niets is meer dan dat Alles gaat zoals het gaat Alles is niet meer dan dat Ik voel mij zo Zo en niet meer dan dat Ik leef mijn leven zo Zo gaat dat in mijn leven Zo en niets meer dan dat Is dit het dan? Dit en niet meer dan dat? Is het leven zo gewoon Zo gewoontjes als dit en dat? Ik weet het nu Nu ik het weet…

Ik hoor muziek en de radio staat niet aan ik hoor praten maar ik ben alleen zou ik zonder het zelf te merken naar de andere kant zijn overgegaan Of ben ik gewoon maar een beetje gek…

Storm laat de bladeren ritselen in mijn onrustig hoofd.…

als de herfst in winter overgaat... is het tijd om te bezinnen. Kan ik zo verder gaan ? of zou ik herbeginnen…

Iemand iets verzekeren is veel onzekerder dan de zekerheid die zo zeker uit zo’n verzekering wordt verzekerd.…

'k dacht bij mezelf, wat ben ik nu aan het bekokstoven d'r is niemand die het me na kan doen. 'k dacht bij mezelf, hoe heb ik dit nu voor mekaar gekregen d'r is niemand die het me na zou kunnen doen. 'k dacht bij mezelf, wanneer vind ik nu eindelijk rust. ... ze dachten allemaal even hard voor zichzelf.…

Als ik niet kon denken zou ik willen leren denken hoe ik denken moest als ik kon denken. Denkt de schrijver.…

Ik verplaats mezelf waar ik niet kan staan mijn binnenste keer ik gewoon buiten het doet geen pijn, want die was er al wat ik wil is dat! Ik verplaats mezelf daar in mijn lichaam zou stoppen waar ik genieten kan het doet geen deugd, want die is er niet wat ik wil is dat! Ik verplaats mezelf waar ik nu ben laat alles zoals het is, het is…

Soms ligt geluk bijna aan je voeten. Vertrap het niet de tere twijg, die graag wil groeien. Zet niet je voetzool achteloos neer op teer geluk, het keert nooit weer. Koester deze jonge plant, hij groeit door liefde en niet door verstand.…

Soms zou je een dag over willen doen gewoon vanaf het eerste morgenlicht. Dan zou ik beginnen met een zoen. Daarna gewoon gezellig de dag beleven en de ongelukken allemaal vermijden genieten van een dag uit je leven. Aan het eind van de dag kijk ik naar boven en dank al mijn dierbaren die voor zijn gegaan zeg dan: ik heb het gered. kan…

Merkwaardig hoe ik sta, alleen in onbehagen. Leeg reflecteer ik de ster, die eens schitterde en viel. Gevallen sta ik op, pijn zonder te voelen. Gevangen in materiaal, succesvol doch leeg van binnen. Proeven; een korte remedie, ruiken; een duister vermoeden. De vragen die ik stelde, zijn gebleven en opnieuw bekeken. Herschikken, verder kom…

Twee blikken in mijn wandeltas op mijn pad spaar ik de buit in mijn terugblik wat van waarde was maar ik eet uit het vooruit.…

Als ik nu begin met typen, weet ik al dat dit bedenken mij maar een paar minuten kost. Maar als ik na denk over welke dingen ik bedenk, vraag ik me af waar het vandaan komt, en als ik uit het niets antwoord dan geef ik al geen goed antwoord. Want het niets bestaat niet, omdat alles iets is, dus als ik iets bedenk, komt het ergens vandaan waar…

de mens de grootste grap de uitgemolken mop die elke god aan een andere vertelt strijdend om de strafste clou…

Wij zullen altijd samen zijn O mijn spiegelbeeld! Nooit verlaat ik jou, Of jij mij. Dat is meer dan liefde, Meer dan vriendschap. Het is anders dan slavernij. Als ik loop, word jij mijn schaduw, Als ik naast het meer zit, Kijk jij mij aan. Wij zijn voor eeuwig verbonden. De meesten noemen jou mijn spiegelbeeld. Maar misschien ben jij het…

Als Yin en Yang tegengestelde elementen maar toch ... onderling afhankelijk Zo zijn wij duisternis en schaduw, werden helderheid en licht harten weer toegankelijk Zwart en wit gaan in elkaar over ...dag wordt nacht en nacht wordt weer dag Stralend ontwaken genietende zielen geheel in balans bij iedere hartslag.…

Mooiste vlindertjes Domste vlindertjes Waar vliegen jullie naar toe? Naar het zuiden? Naar de hemel? Zoekend naar kruiden? Zoekend en wemelend… Gezocht en verdwenen, Vertrokken – gevonden… Dat is de werelddans om ons heen Als je tenminste niet alleen Bent, als je niet bent gebonden. Mooiste vlindertjes Slimste vlindertjes Jullie…

Zoeken is het punt niet. Het niet vinden is het probleem. Ik probeer alleen nog maar te vechten en te vechten. Maar sommige vragen blijven onopgelost. Ik wacht op antwoorden. Ik ben me van het leven bewust en zou niet willen verdwijnen. zo overleef ik in het labyrint dat word beheerst door lijden.…

Wat zal ik mij beroemen, levend in dit doemen dal. Mensen leed beslist aanwezig, ik zie het haast overal. Ja! Destijds als ik jong was. Onervaren! als een kind. Toen! Sprak ik vanuit mijn spel. Spannend! Om te zijn. Door de jaren heen gevormd, opmerkzaam wijs gemaakt. Het spel is heengegaan, wel bleven deze werkelijkheid. Onwezenlijk…