1878 resultaten.
Ik had gedacht
gedicht
2.4 met 16 stemmen
16.860 Ik had gedacht dat ik je kon vergeten,
en in de zachte nacht alleen kon slapen,
maar in mijn onschuld heb ik niet geweten
dat ik bij elke windvlaag zou ontwaken:
Dat ik de lichte trilling van je hand
weer langs mijn sluimerende hals zou voelen -
Ik dacht dat het vuur dat in me brandde
als de witte sterrenbaan zou zijn afgekoeld.…
LENTE
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
626 Ineens vroeg ik me af
komt LENTE van LENTEMENT
langzaam, LENTE
de natuur opent zich
alles krijgt kleur en geur
dieren ontwaken, rekken zich uit
de warmte lokt al enigszins
het tsjilpen, zoemen en kwetteren
vult gelukkig weer de lucht
enthousiasme alom, herleving
de zomer tegemoet, heerlijk positief
eigenlijk gaat alles toch te vlug…
De dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 De dag daagt ons uit om er iets van te maken
De morgen, middag, avond en nacht
Ontdek klavervier om mee te ontwaken
Op het veldbed in groen toont hij zijn kracht
Het geluk ligt voor je in zijn ware natuur
Ja, geniet er maar van, de hele dag, elk uur
Als je niet op de koffie komt maar op de T
Beoogt dat een mooi avontuur met zijn twee
De…
NOURRICES (2)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
552 borelingen
Konden wij moeders nauwelijks verdragen
Er stapelde zich steen op lege magen
Toen wij als min richting verdienste gingen
Het rijkeluiskroost kon het ook niet helpen
Dat het bij de elite was geboren
Dus zoogden wij het zonder te ontsporen
De tranenvloed was nauwelijks te stelpen
Wanneer wij ‘s nachts eenzaam in onze bedden
Op het ontwaken…
Harry Truman's droom
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
570 Dat in een fractie van Harry's levenstijd,
Hiroshima en Nagasaki in een nachtmerrie
deed ontwaken; in het besef dat bij zoveel
leed, na een oorlog die wereld verwoestend heet,
een nachtmerrie nimmer voor een herhaling
zijn opwachting mag maken.…
Jij watervalde speels
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
777 we glooiden dal
en kwamen samen waar
de waterlopen spraken
ik traag en diep
jij watervalde speels omdat
rotsen jou steeds raakten
we mengden donker licht
zag jouw gezicht ontwaken jij
wist mijn kou weer warm te maken
kuste bloemen
aan de borders was chaotisch
je vitaalde leven tot exotisch
spatte waar ik stroomde
ik heb je ogen…
In de volheid van mijn dromen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
548 Voor een ontwaken mijn droom kan verstoren
met een werkelijkheid die niet voor zo'n
droomwereld lijkt ingericht.…
Reeel gevaar
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
474 lucht
Weer vissen zwemmen in kanalen
Ze moeten daarvoor wel betalen
Soms met hun allerlaatste zucht
Het is nogal een harde les
De mensen zullen moeten kiezen
Voorkomen dat zij gaan verliezen
Hier zweeft het zwaard van Damocles
Techniek, fabriek en industrie
De arts, de wet, de zuurstoffles
De mensen moeten zich bezinnen
Er bloeit ontwaken…
Avondbede
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
503 Neem Heer mijn avondbede
als ik alleen dicht bij U wil zijn
behoed mij in de nacht voor vreze
als de dagen soms doen pijn
Neem Heer mijn avondbede
dat ik morgen nieuw ontwaak
mijn ziel door uw gena bewege
en zo mooiere vruchten draagt!…
De kat spint z'n kater
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 Jacht naar vette buit
ontwakende vleermuizen,
dunt haar zoektocht uit.
Geveilde nagels
ruisende wolken haren,
tijgers in gordijnen.…
je spriette hoog
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.397 je spriette hoog
met takken naar het blauw
wortels in de de grond, bevroren kou
ik zie je reiken naar de zon
een zacht bewegen in de lente
sneeuw nog aan je voet als winters rente
je stam is warmer nog dan mijn
gedachten, ik voel de stromen gaan
die al zo lang op voorjaar wachten
we sprankelen in samen denken
lachen zacht, ontwaken…
kon ik mijn lichaam kraken
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.275 ik schoof donkere wolken uit de lucht
en liet de aarde zo maar achter mij
voor anderen een redeloze vlucht
ontsnappend voelde ik me hemels vrij
ik vleugelde oneindig in gedachten
expandeerde traagheid tot de lichtlimiet
zag de levens terug van mijn geslachten
ontwaarde God op elementair gebied
Zijn raken deed mijn schuldgevoel ontwaken…
wind heeft je gestreeld
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
677 waai maar weg
mijn bladeren
de witte zijden
kennen nog geen licht
gestreeld door zon
werd groen de kleur
je groeide lentegroot
tot de zomer naakte
alleen de onderkant
moest nog ontwaken
het verlegen draaien
zal volwassen maken
wind heeft je gestreeld
met je gespeeld
de wereld laten zien
in zijdelings passeren
de eerste zomerdag…
in het vluchten van mijn handen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.783 je blote voeten dansten om
de scherpte te vermijden
voelden messen dieper snijden
staal verkleurde rood
je schaduw werd steeds lichter
in traag bewegen stolde dood
ik zag het wenken van je hand
mijn lichaam was van schrik verlamd
huilde toen je ogen braken
ik hoor nog de muziek
en raap de sluiers van paniek
in een ademloos ontwaken…
Als stom vermomd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 het is
mijn tijd van
ontwaken
als ik kikkers
hoor moet ik
terug kwaken
ik zoek ze op
kijk ze aan wij
oefenen samen
op eigen naam
hetzelfde heb ik
met een hond
die mij aankijkt
alsof ik als stom
ben vermomd
knipoogt en blaft
toe zeg je naam
het is toegestaan
al lang geleden
toen ook wij beden
vaak brabbel je tegen
mij je diepste…
Zonnekater
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
252 Als het aan mij lag,
mag het hele leven lang
één groot zomerfeest zijn;
dagelijks ontwakend
tussen mistige velden
verhit door zijn armen,
wachtend op de zon
die onze vaste dansgrond
weer komt warmen.…
Woord en beeld
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
324 Een dichter beeldt in spraak en spreekt in beelden
doch overvloed van 't een gaat mank aan 't ander
en woordgebrek wordt stotter en gestamel
dat juist de overhand krijgt bij 't ontberen
van metaforen die de mensen raken
als zij de zucht van de herkenning slaken
aha-erlebnisse doen hen ontwaken
gevoed door beeld, geluid en fantasie
verwijlend…
Zomers Afscheid in" Dichtregels voor een warme thuis" dichtplatform "Woordentij." in de solidariteitsweek van de Vlaamse warmste week"voor Kerstmis
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
271 bomen
die ééndrachtig
uitwuiven
Zonnebeken voor het laatst
bazuinen
De eerste bladeren
vallen af
Dagen krimpen Het levenspad
Klanken woorden
Gaan en komen
Het klokje dat niet
langer tikt
De omgeving valt stil
Het na-zomertje verliest
zijn kracht
De herfst komt in het land
Eindigheid klopt aan
de deur
Herinneringen ontwaken…
gevangen nacht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
2.050 verdreven door het licht
geboren aan de horizon
waar de zon
als een rode blozende schijf
wakker wordt uit haar slaap
en schaamteloos
haar kleuren uitstrooit over het land
zo onbeschrijflijk mooi
als een geliefde die zich tooit
voor haar minnaar
de stilte wordt stiller wanneer de nacht zich langzaam bevrijdt
uit de geluiden van een ontwakende…
de lente lonkt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
434 daar is het weer, het prille groen
een zachte gloed, een nieuw seizoen
het jonge gras dat wenkt en lacht
waar jij straks droomt in zomerpracht
de eerste bloesem, licht en fijn
kleurt takken zacht met roze schijn
de lucht eindeloos helder blauw
de zon die warmer wordend lonkt
hoop ontwaakt, de wereld zingt
nieuw leven dat danst ons tegemoet…
kind
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.375 elke morgen een kerende angst
om te ontwaken
in een kamer met gegil
elke avond een blijvende angst
om de ogen te sluiten
in een kamer met geril
tranen druppelen
in een schreiend gelach
in een bodemloze matras
wachtend op de volgende vuistslag
wakkere dagen
slapeloze nachten
elk uur een gebedje
in een paniekerig kinderbedje
een…
Het nieuwe buiten
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
438 ik hoorde je al
in het klepperen
van de deur
zag je in het
tochten van
de gordijnen
merkte de
smaakmakende
geur op van het
nieuwe buiten
die ook langs
de hond gleed
hem deed
ontwaken en
alert maken uit
zijn coma na
het slapen
helaas bracht
de regen een
licht vertragen
we moesten
jassen dragen
die onze vrijheid
in het gaan…
Slechts op bezoek
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
4.334 je jas heb je als eerste aangetrokken
gesprongen uit bed, door schaamte gekweld
de paniek die je ontwaken heeft versneld
maakt jou niet de enige die is geschrokken
daar sta je verloren weggekropen
met een agent vlak voor je, in de gang
geen plek om je te schuilen, ben ik bang
geen ruimte om van ons weg te lopen
tegen de muur sla jij je angstige…
Meisje
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.292 Alles wat volgt O
Marineblauwe parel
Ontwakende schoot
Giftig teken
In een knip schoof ze uit de vruchtenzee,
rijk aan diepte en gesis.
Blije kreetjes galmen in het hoofd.
Het brandt onder mijn navel.
Avond na avond waakt ze
over geduldig strand dat wacht op een zoutbad.
Helmgras houdt de zandkorrels samen, duingolven.…
Onderdak
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.092 Nergens vind ik onderdak
waar ik mag blijven rusten,
waar ik schuldeloos mag proeven
van een verwarmde, ontwakende dag.…
Drijvende bijl
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.536 De zon komt met grote tegenzin
traag op over de koperen zee
dreigend drijft er een bijl mee
strandwaarts, op een flauwe deining
Slapende cipressen langs het strand
het vroege kind op het ontwakend zand
Bij een passerend scheepje ver van wal
gaat slordig een morgen overboord
of het ooit middag worden zal ?…
Vertrouwen
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
2.020 Niet kunnen geloven in liefde
Was voor mij zo bekend
Het niet durven openstaan
Al de woorden die je hebt gezegd, ik hoorde ze niet
Je laat me ontwaken, laat me voelen
Mijn oren horen de woorden van je liefde
Met jou durf ik het misschien wel aan
Hiervoor ben ik zoveel pijn gedaan
Bevroren trof jij me aan
Je armen om me heen gaven me warmte…
Wereld!
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.002 Als wij ontwaken,
zal jij er zijn in onze roes
en alles beter maken
opdat wij opnieuw beginnen, maar dan goed?
O Wereld!
Is er een grens overschreden?
Heb je nog iets achter de hand?
Met zoveel heb je ons al bestreden
en nog steeds bewonen wij jouw land
O Wereld!
Wat was je bedoeling?
Hoe wou je zijn in het begin?…
Baken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
867 Om niet de brug te zien
Het grauw en gretig grijs
Het snel maar gaan en terug
Ging ik naar rechts
nog voor de brug
en nam de dijk
tot andere tint
mijn blik toen trof
nog grijs maar dieper
van beweging
de stad met kloeke toren
gleed langzaam
tussen zwerk en water
een huivering
zou dit het eind…
en morgen bij ‘t ontwaken
geen ‘Bommel…
Doornroosje
gedicht
3.3 met 42 stemmen
13.830 Haar ouders, vast in slaap gesust,
hoorden wellicht haar sponde kraken;
ze kwamen kijken na 't ontwaken
en spraken tot hem verontrust:
'Wanneer u haar tot leven kust
moet u daarbij geen leven maken!'
--------------------------------------------
uit: 'Het mooiste meisje van de klas', 1978.…