10502 resultaten.
onder oude mantels
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
753 onder oude mantels
geurt aarde in het verborgene
waar land langzaam groeit
in beschutting van veréénzelviging
vogels doorvliegen in
middag van eeuwigheid
eenden schuilen
in rietkragen van golfslagen
en wijde armen om de hemel slaan
ze telt de diepste gedachten
in het één gevouwen licht…
Oude vrienden
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
3.522 Wijs genoeg voor desillusie
en daarbij nog prettig dom
en vol van
gematigd verlangen daarom.
Tussen wanhoop en dwepen
zijn we drinkende vrienden
die met iets meer distantie
van elkaar weten.…
oude wilgen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
569 Na de regenbuien wordt
de zon weer warm
bewonderen de knotwilgen
hun jonge scheuten
en zij hun snottebellen
langs rijen groene sloten
er welt water uit de oude
holle lijven en schikken de
plooien glad laten de dag
zich tooien door het dak
vertellen hun noden in
veerkrachtige taaie loten
die de moede lichamen trekken
diep geworteld in…
oud zeer
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
771 een paar flitsen
vormen de leegte
van morgen
ik had het diep
verborgen
je kent dat wel,
ooit als verloren
aan het daglicht
onttrokken
mijn gevoelens zouden
vervreemden
opdat alleen het verleden
mij zou lokken…
Oude Maas
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.462 mijn pen lijkt vaker, misschien wel
liever terug te willen schrijven dan
vooruit
vloeit vandaag naar een luie bocht
in de Oude Maas waar een kleine
jongen met zijn vader zit te vissen
terwijl de tijd rond de vertrouwde
stek tussen de koeien in het gras
weer net zo traag als toen verloopt
ja, waar het simpel geluk van ooit
nog…
DE OUDE BREVIER
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.862 Als zorgen mijn harte verslinden,
als moeheid van ‘s werelds getier;
dan zoeke ik weerom de beminde,
dan grijpe ik de oude brevier.
o Schat ongevalster gebeden,
brevier, waar, in ‘t korte geboekt,
Gods woord, en Gods wonderlijkheden,
nooit een ongevonden en zoekt!…
het oude pad
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
684 in de avond als het duister de bomen verdicht
lopen wij weer het oude pad dat wij liefhebben
altijd weer naar het terug van weleer
de stilstaande maan boven het water
dan zijn de woorden gezegd en is de stilte verstijfd
in een zilverblanke kuil waterdruppen druppen
het licht vast onder de bomen en wij
wij staan te luisteren naar de stemmen…
Oud buiten
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
765 Daar zit hij weer buiten
op zijn schaduwplekje
de wind waait wit
door schaarse haren
zijn ogen staren
in de verte, leeg
de oorlog, zijn kinderen
zijn allemaal overleefd
de wereld is allang
te ver weg voor hem
hij is bij al zijn doden
al bijna in het niets
straks
gaat hij weer naar binnen
naar zijn vertrouwde stoel
het enige verschil…
Oud Hout
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.220 Oud hout,
veel jaarringen
zwaar beproefd
maar uitgewerkt
geeft geen krimp
en laat zich voegen
tot handig voorwerp
zoals een ladenkast
van afvalhout, ruw
maar eerlijk als
een ongeschminkte vrouw
draagt de last
van laden vol geheimen
zonder te bezwijken…
Oude jukebox
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.120 Ardens cafeetje
oude jukebox in hoek
stilte verzekerd…
Van oude menschen
snelsonnet
3.4 met 24 stemmen
1.691 Ik weet het nog heel goed: in ouder dagen
Werd aan het uiterlijk geen cent besteed
En oma ging steeds in het zwart gekleed;
Wie oud was moest zich daar maar naar gedragen.
Wíj doen krampachtig jong en dat is fout,
Maar vroeger deed men vaak krampachtig oud.…
Het oude heem
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
727 aardappelkuilen
als voedselvoorraadheuvels
voor eigenheimers…
Oude man
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.386 Zittend verlaten en alleen
Terugkijkend naar de toekomst
Naar een verbitterde oude man
Zijn oneindige liefde wilde geven
Afgestompt van zijn dromen
Door giftige doornen in zijn hart
Langzaam verrottend van binnenuit
Een verlamd gevoelloos schild creëerde
Apatisch en afhankelijk door pijn
Zijn liefde niet meer kon tonen
En tergend en hatend…
het oude spoor
gedicht
3.7 met 77 stemmen
12.788 Mijn grind vaalbruin,
door onkruid overwoekerd,
is langzaam weggemoffeld
in een stilte die niet
ophoudt te bestaan.
Weg de cadans van komen
en van gaan, alleen de echo’s
van het heinde en de verte blijven.
Verlangen naar geluiden
die verdwenen als geknars
van staal op staal,
een gele koplamp
die de mist doorschijnt,
een knipperlicht…
Oud weermiddel
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
827 Oud weermiddel:
wat wrakhout en zeil dat bolt
in de bres
uit verre zalen de wind
die draden zingen laat…
het oude flatgebouw
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
734 traliehekken langs ieder balkon;
streepjescodes in babylon
en etnische stapeling in de zon
lakens als een witte vloed
uitbundig vlaggend wasgoed
aan lange rekken geknepen;
op de wind zeilende schepen
in een opgeblazen badje
een ebbenhouten schatje
de zwarte haartjes vast
in een kroeskrullen kwast
schuin boven voor de woning
benen met…
Oude geheimen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
739 Wanneer ik de buurman zie.
drijven gedachten vreemd genoeg
naar opa’s groentetuin; een heiligdom dat ik
als kind slechts mocht betreden
met zijn vingers rond mijn hand.
Dat voelde ook wel veilig,
want er groeiden veel geheimen
leerde opa mij,
zoals kroten die gekookt
toch rode bietjes bleken,
penen en ajuin; wortels, ui
met piepers…
Afscheid van mijn oude "ik" ...
hartenkreet
3.0 met 28 stemmen
1.589 Oude lagen "ik"
uit vervlogen tijden
leg jij bloot,
ook kleuren die ik
niet meer kan waarderen.
Maar om iets op te knappen
moet je met
een kaal geraamte
opnieuw beginnen.
Een nieuw likje verf alléén
zal altijd
onderliggende scheurtjes
blijven vertonen.…
Oude bloei
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
529 ik teken geen bloemen meer
mijn hoofd vult zich met twijfels
en mijn hart met herinneringen
ik schenk elke dag een naam
en streep haar genadeloos af
nog voor ik haar heb uitgezwaaid
jouw hand weet ik feilloos te vinden
als de avond mij iets te donker wordt
en ik schuilen moet voor mezelf
ik ben me er een,
maar ik teken geen bloemen meer…
oude liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.325 verleden week vond ik een versteende geliefde
tussen wat geuren van gisteren
die het liefhebben verleerd was
in nevel verpakt
de decoratie van een stad
zeven gedichten heb ik geciteerd
ze verrees niet
huilend heb ik het karkas omarmd
de lippen gereinigd met toverspreuken
maar de leugens bleven
de sporen van de tijd gevolgd
toekomst bleef…
Bij een oude foto
gedicht
2.5 met 43 stemmen
15.011 dertig was ik
(in 1963 was ik niet lelijk)
de vrouw die me fotografeerde zei:
nu moet je aan mij denken
ontspan je lippen
een gescheiden vrouw
met vier aardige katten
maar even dominerend
als mijn Duitse hospita
dus hield ik flink afstand
ze had een donkere kamer
waarin ze mij heeft ontwikkeld
zelfs uitvergroot
(later ingelijst
hoelang…
De oude rivier
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.000 Vandaag zag ik je weer even
in de spiegels van het leven
stil verdwalen door de nevel
van het tomeloze veen
Waar ik blozend zon verdroomde
in jouw armen die omzoomden
en mijn ogen deden lomen
in het zand en nergens heen
Lang verwachtte ik de dagen
dat jouw bedding mij zou dragen
maar je spon jouw zachte kragen
die mij dreven van het steen…
BANG OM OUD TE WORDEN !
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
997 Wat is het toch eng om oud te zijn,
God spaar me voor dementie en pijn.
Dat was de bede van mijn moeder,
ze was een pracht vrouw, aller hoeder.
Ik hoor mijn broer daar nog voor bidden,
Heer geef die nood niet in ons midden.…
De oude hoeve
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
910 Vele jaren zijn heen gegaan
sinds ik nog op die plek heb gestaan
De oude hoeve waar ik als kind heb gespeeld
Mij nooit een ogenblik verveeld
De groene poort, het hof, de stallen
Vroeger vol bruisend leven, nu vervallen
Zacht heb ik de deur
achter mij dicht gedaan
In de hoeken weven glimmende spinnen
hun ijle waan
Een zonnestraal zoekt…
de oude dame
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
579 gekluisterd aan haar zitplaats
weet ze de wereld kleiner dan voorheen
het park, net over de kade, onbereikbaar
ze weet nog van vroeger
aan de hand van haar vader
de kinderboerderij, lammetjes
en een kalfje, moe van het geboren zijn
rest slechts een raam,
voorbijrazend verkeer
en de postbode
de oude dame is moe…
Het oude Caïro
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
762 Nadjib Mahfoez, auteur
zag het oude Caïro langzaam
verdwijnen. In 1988 ontving hij
de Nobelprijs voor Literatuur
Hij schreef, schrapte, corrigeerde
Concentreerde zich op de
geheimzinnige mierenhoop-van-mensen
in Caïro.…
Oude Pekela
snelsonnet
2.5 met 13 stemmen
1.917 Als kleine helden zijn ze hier ontvangen:
Ammar en Sara zijn weer bij mama
En mochten terug naar Oude Pekela,
Al zou ik naar zo’n plaats nooit terugverlangen.
Dus wat er straks gaat gebeuren laat zich raden:
Ze krijgen heimwee naar de ambassade.…
Oud en Nieuw
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
756 Er staat een koffer in de gang
klaar om mee te gaan
naar het verleden
heden
tikt twaalf slagen
toekomst spattend
uit de hemel
knalt tevreden al het oude
naar beneden
nieuw brengt hoop
op beter weten
tijd om te vertrekken
wie of wat
weegt de bagage zwaar
het avontuur begint
zoals de reis
van vorig jaar
met allerbeste wensen…
het oude huis
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
761 de stenen fluisteren hier
dat ze nog oren hebben
en jarenlang de tijd
met luisteren hebben verbeid
het kraken van planken
verraadt dat niet alleen de muren
zich uren hebben getroost met
wat maar des mensen kwam
ik zit in mijn oude zetel
en aanhoor in mijn hoofd
wat met weinig rucht verteld
mij tot ware bewoner maakt
omdat het zo hoort…
oud verlangen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.849 Over haar droom ik zonnige dagen,
en nachten zonder te slapen.
Lieve gedachten die ik bijeen zoek, raap -en
haar stuur met onzichtbare vlagen.
Door zeeën, rivieren en wolken opzoek
Naar haar, de prinses, godin
Van mijn ongeschreven boek.
In haar ogen herken ik god -In
Haar pracht raak ik verloren.
Zij is boven de…