3511 resultaten.
Ertra
netgedicht
4.3 met 35 stemmen
1.719 of het afscheid
dan een afscheid is
gewoon met een woord
of met iets dat jij niet zeggen zal
dat ook ik niet zeg in een woord van jou
zelfs niet na vertrek of in winterpoëzie
achter ramen verborgen
vol kwetsbaarheid
iemand, die jou zag, nog ziet,
draagt de laatste regels voor
en nog later
als wind de zomervruchten baart
mijn stilte…
tussen beeld en nabootsing
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
946 tussen beeld en nabootsing
in de lijnen der ijdelheid
in de sentimentele verbeelding
van het bezopen geheugen
in die kronkels beweeg ik mij
op zoek naar geschikte woorden
het is aan mij wanneer ik mij
aan een frase waag
als een onbevreesd roodborstje
dat tegen het raam tikt
zo tik ik mijn poëzie
in een nest van zinnen
van het brein…
Je blik van schrik
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
844 bracht je weg
de laatste trein
zwaaide je vaarwel
terwijl ik bij je wilde zijn
wist dat we
ontspoorden als ik
je zo liet gaan voelde
dat we bij elkander hoorden
surfde met je mee
de buitenkant hield
niet mijn hand en in
de bocht was ik verloren
heb je blik van schrik
door het beslagen raam gezien
ondanks alles voelde ik me…
ADORO TE 2 IN MINEUR -
gedicht
2.3 met 377 stemmen
81.514 Aan het eind van de straat kijken twee oudjes door het raam.
'Schat, de vuilnisbak wel buitengezet?'
'Donderpad? Die kat zal ik vuur doen vreten.'
Daag het monster niet uit, schrob je eigen stoep
vooraleer zwarte ruiters je berijden.
Over liefde zwijgen en in stilte lijden.
De zee is grijs.…
Luister, mijn woorden
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.282 Ontwijk mijn woorden
Ontvang mijn blikken
Laat het een klank zijn
Als regentikken
Luister, mijn woorden
Ze bespelen het raam
Ik hoop dat er ergens
deuren open gaan
Negeer mijn woorden
Laat ze buiten staan
Vervang mijn letters
of zet ze anders neer
Luister, mijn woorden
Ze fluisteren mijn naam
Ze kwamen vanochtend
uit mijn hoofd…
Zonnewijzer
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.201 Vandaag is een vuurzee
een bloeiende linde
in een vaas voor het raam.…
Bittere koffie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
825 Ik zit voor het raam
en sluit m'n ogen
Slechts twee weken
terug in de tijd
Daar fiets je
met je rossige haren
Een glimlach die
sombere dagen openrijt
Een kaarsje ontstoken
om het licht te wijzen
Vandaag eindigde jouw levenstaak
Nooit meer fietsend
door de straat
Zwaaiend naar allen
en iedereen
Mijn koffie is bitter…
Dromen
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.843 Voel jij je ook zo fijn
wanneer we met zijn tweeën zijn
Leunend tegen elkaar aan
geen zin om weg te gaan
Omdat we elkaar zo missen
in het praten en beslissen
En dit gauw weer in te halen
wanneer het regent tegen de ramen
Oh, waren we nu maar bij elkaar
en niet ik hier en jij daar
Want ik mis je en kan alleen maar dromen
dat jij…
Liggend Naakt
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.185 Niemand anders dan hij
die haar naaktheid verdorstte
nu zij liggend op linnen
haar eeuwigheid schreef
en de dagen zag komen
de nachten zag gaan
met de mensen die dromend
voor haar bleven staan
in het licht dat de ramen
er lomend vermorsten
op schierwitte borsten
als hij alleen bleef
met de dame die hem
door zijn schaamte bedrogen
verbloosd…
zoekend achterlaten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
914 een leeg bed, een verlaten kast
het raam staat op een kier
de ruimte ademt vrijheid in
die was er heel lang niet.
althans, niet voor diegene die
niet stil zit, niet graag blijft
een plek is slechts een
onderdeel, het doel zelf
is de reis.…
De zon tovert
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
483 De zon tovert
De zon tovert ramen op het asfalt,
gebrandschilderd licht
in een gekantelde kathedraal
van geruis en gezang,
weids en besloten.
Je fietst door de schaduwen
van de zijbeuken.
Je schiet zigzaggend
langs de pilaren.
Je vliegt knielend,
in kennelijke staat
van gelovigheid,
over het altaar.
Je daalt. Je landt.…
Gelijk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
645 Nu lekker kijken
door het grote raam
hoe gelijk je had.
Bijna jammer,
dat lichte blauw.
Het slaat een gat
in je grijze gelijk.
(Kees van Kooten (NRC Handelsblad 22 oktober 2010), naar aanleiding van de bundel Zo wordt U gelukkig: “Ik erger me aan critici die zeggen dat bepaalde poëzie te eenvoudig is.”)…
Stenen huizenhoog gemetseld
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 wij hebben
samen stenen
huizenhoog gemetseld
jij gaf opening
met grote ramen
op de zuidelijke zon
ik schilderde
de muren met je lach en
alle kleuren van je ogen
jij zong muziek
in de verlichting
sfeerde warm de vloer
wij herschiepen de tuin
tot paradijs waar jij eva
en ik adam weer kon zijn…
Vele handen aan het bed
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
498 jij die altijd
alles in de hand hebt gehad
moet het nu overgeven
nog onafhankelijk
van geest maar je lichaam
leidt een ander leven
de ramen zijn gesloten
gordijnen filteren licht op
de afwezigheid in je gezicht
niet jij zal hier
de deur gaan sluiten
zoals je altijd hebt gezegd
toch zal je lach ook in het
nieuwe huis weer klinken…
Intiemerieur
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
582 (deel I in een serie van vijf)
Temppeliaukio-kerk, Helsinki (1998)
Op het dak loopt een vogel
Een struik kijkt naar samen met
Vele sponningen ingebreide
Ramen
De Rock uitgehouwen
De Church in Helsinki
Gestapelde lijnen
Evenwichtig in disbalans
Glas, hout, koper en
Steen in een gewijde
Intimiteit van jaren
Die waren, zijn en…
December
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
1.447 Als een lage zon door versierde ramen
schijnt en de kou voor ons buiten sluit.
Verhalen verteld worden in een nooit
vergeten taal al zoveel lange jaren.
De zon in volle schoonheid haar licht
laat schijnen tot ze het langzaam dimt.
Dan de weg vervolgt in haar eigen baan.…
De ranke stelen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
501 waar vroeger
lente binnen kwam
tocht nu de kou
trekt langs
onze warme plekjes
verkilt wat ik vertrouw
zacht streel ik
je bloemen op het raam
de ranke stelen
maar snel
valt er een traan
daarna nog velen
de kristallen
in je ogen
zijn gedoofd
je hart bevroren
ons lieve samenzijn
is voorgoed verloren…
Kwartetten met z'n drieën
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
788 de Corsa
- Hij is er niet
Zij zijn er - altijd
maar kunnen niet wennen aan
kwartetten met z'n drieën
zijn treurig bij
mens-erger-je-niet
waar papa zich altijd
zo grappig ergerde
aan mama
Het monopolie spel gaat zijn laatste ronde in
bij de rechter
- er zijn geen kanskaarten meer op tafel
(14 oktober 2012, kijkend uit het raam…
Een hok zonder ogen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 heb zwarte vogels gevangen
muren vol bloed
weer met lente behangen
tralies gebroken
van een hok zonder ogen
deuren gekraakt
ramen geschoond
die in vervagen enkel
nachtblindheid uitbraken
nu schijnt het licht
langs mijn in trance
gevangen gezicht
heb de vrijheid gezien
in het verbreken van boeien
eindelijk kan ik weer groeien…
O Heineken Bier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
919 't Spul hangt beneveld
Uit de ramen van de
Blauw metallic vernevelde
BMW en lalt lawaaiig
Vuige teksten de wereld
In als vermeende bijdrage
Aan 's werelds daverende
Hitparade - en zingend
In de trant van
O Heineken Bier
(Vele malen bis,
En niets is hen te min)
Smijten ze wat van
Hun drinkgelag over is
Laveloos de bermen…
TELEURSTELLING
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
903 Een arm om een paal geklemd,
de ander trekt strepen
en wist het vuil van het raam.
Ik step verder
mijn hart bonkt in mijn keel.
Verderop
valt een man
door de bladeren van de bomen
In scherven ligt hij op de grond.
Ik step er omheen
Een gevallen engel
is gebleken.…
Venster in de tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 Vandaag sta ik voor ons raam.
Ik zie Blagdon Hill weer terug.
Ik zie het land van Avalon.
Onze tuin geurt naar bloemen.
Ik zie je rode appels plukken.
Verdrietig was ons afscheid.
De laatste kus.
Gelukkig bleef ons venster,
dat tijdloos open staat.…
Misschien wordt het morgen beter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Staar in het grauwe
Duister uit mijn
Raam over de
Kleurloze vlakte
Hier voor mijn
Houten huis op
De Zweedse heide
En waar de drank
Mij afbreekt, beetje
Bij beetje, helpt
Mijn gitaar mij door
De doodsheid van
Mijn leven - ik staar
Weer naar buiten,
Waar mijn muziek
De grauwheid langzaam
Verdwijnen doet
Met een lichtstraal…
Route
gedicht
3.1 met 10 stemmen
10.690 In de ramen spiegelden we allemaal, denderend
door de nacht, steden door, en nooit een eindstation.
------------------------
uit: 'Transit', 2012.…
Was het nog maar even
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
550 ik dek de tafel voor twee
net als gisteren
en wacht
wacht tot niemand komt
in stilte eet ik
de nu nog warme maaltijd
en kijk nog een keer
op een zwijgende iPhone
wetend dat ook jij kijkt
zal ik zwak zijn
de onaangeroerde maaltijd
verdwijnt de vuilnisbak in
het theewater kookt
teken hartjes op het raam
dat naar buiten loert
tegen…
bij het venster
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 er staat een man bij het venster
met een vel papier
gaat hij het zo verscheuren
of blijft het nog een tijdje heel
al een aantal minuten
tuurt hij door het raam
naar de margrieten
in de pas aangelegde tuin
ze bloeien naar behoren
al waren er een aantal dood
er groeien er nog voldoende
voor een volmaakt boeket
hij genoot er van
en van…
Alle scepsis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
511 ik heb de ramen
stevig gesloten
wil alleen nog
het geluid van boven in
mijn ontvankelijke geest
alle scepsis
over religieuze zaken
heb ik overboord gezet
het negatief stramien
was al vroeg aangelegd
hebben is voor mij
geen optie meer
wij komen zonder iets
het levenslange vergaren
eindigt zonder het gespaarde
besef eindelijk…
wat winter was
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
634 nu
sneeuw niet meer is, en ijs
frisheid van een
kerstbevroren sterrenhemel
in vroege morgen
de slee, het schaatsen,
ijskristallen op het raam
winters speelplezier,
als prehistorisch dier
uitgestorven
nog even
rest in oude zielen de herinnering
krom gebogen uit de tijd
deze generatie sterft
en met ons
wat winter was…
Dooddrukken
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
503 het fijn
bleek gezichtje
prachtig gitzwart
haar
men wil
een trein
in Duitsland
naar haar
vernoemen toch
raar
het waren
meisjesdromen turend
door het
kleine raam
niets wetend
aangaande het
komend verraad
OH dat
dwaze haat
daar de
doodstrein stopt
te weinig
ruimte werd
erin gepropt
wij in
Nederland gedenken
lief…
Mweya Lodge
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
533 De avond steels gevallen
Over het pokdalige pad van zand
Ons reppend naar de lodge
Spotten we plots aan de wegkant
Iets wat zich sacrosanct voordoet
In mijn afremmende lichtbanen
Wij verwoed met gadgets tekeer gaan en
Snapshots door de neergelaten ramen
Van de lanterende panter maken
Waarna we verrichterzake
Weer stoffig oplossen
In…