2670 resultaten.
als de zon rijst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
135 ik wandel rond, ofwel heen en weer
over een stoep, langs het zand en tenten
het is nog vroeg maar adem nog de schaduwsfeer
van de late voorgaande uren in deze durende zomerse lente
.…
Prangende vraag
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
706 Het meisje met haar
hondje in haar tas,
dat vastberaden uit haar tent
op het trottoir kruipt,
langs flats in nieuwbouwwijken loopt,
en langzaam doorweekt wordt
van de regen die al uren
blijft stromen,
verdwijnt om de bocht,
achter de kraam waar
op donderdag
een moddervette man
probeert zijn vis te verkopen
voor hij ze zelf allen verslonden…
Om mij heen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
937 Jouw prachtige naam
wordt zacht gefluisterd
zo blijf je altijd bij me
als mijn hart goed luistert
Af en toe kan ik je voelen
door de stralen van de zon
jouw nabijheid beurt me op
als een klaterende bron
De spiegeling in het water
tovert soms jouw gezicht
uren kan ik blijven kijken
mijn blik op de golven gericht
´s Nachts sluit ik…
Nachtelijke wals
netgedicht
4.3 met 51 stemmen
28.741 In mijn armen dansen de dagen
ritmisch op gespeelde klanken,
waar uren steeds sneller willen,
schuifelen voeten naar de avond
sierlijk bewegen zij en beroeren
de snaren, licht geraakt draaien
ze kleine pasjes, volgen slepend
de tonen en zweven richting duister,
waar zij verdwijnen voor een laatste
wals, duizelig valt de nacht als een…
Winter 2
gedicht
3.5 met 41 stemmen
13.389 langzaam glijden hier de uren
in een bestaan waarin het spreken
al bijna onmogelijk het lachen
ongehoord is het zwijgen
een ziekte
een bestaan waarin de nachten
wakend worden doorgebracht wachtend
op wat niet komt dromend van
rumoerige trottoirs en teder
geruzie onder de bruggen
langzaam sneeuwt de voortuin vol en
een vreemd samengaan…
ze donkerden de nacht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.003 in het roze
van de avondzon
zag ik je ogen
ze donkerden de nacht
vanmorgen keken ze
zo veelbelovend
toen het ontwaken ons
de vroege uren bracht
wisten lente in ontdooien
zagen winter zich in
krokussen ontplooien
en lachten naar elkaar
hoorden vogels
voorjaar fluiten en in
tonen hun domeinen sluiten
in de kruinen van de boom…
LENTETRAGEDIE
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.410 een veld van lichte donsveertjes
openbaart schrijnende lentetragiek
het bloederige woerdkarkas midden
op het fietspad is niet te negeren
mijn peeretende mond verkrampt
mijn maag trekt samen kokhalzend
vervolg ik mijn wandelroute rechtdoor
naar huis waar het toilet uitkomst
biedt uren later hoor ik luid gesnater
zie helder op mijn netvlies…
je bloost in samenzijn
netgedicht
2.9 met 234 stemmen
46.851 danst
de zomer in vizier
er is een klein gemis
jij daar ik hier
gelijk voelen we het warme
in haar intiem omarmen
ze kleurt onze gedachten
met een ultiem verwachten
je bloost in samenzijn
het roze-rood is
nu nog zonder pijn
in eerst ontmoeten
laat je maar koesteren
droom haar volle heftigheid
de dagen gaan zo snel dus
neem de uren…
de maan scheen vaal
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.119 nattigheid
in de kapotte schijn van
dromende lantaarnpalen
huizen hullen zich en mij
in het duister van hun muren
de ramen zijn nog zwart door
het niet thuis zijn van de buren
ze zijn uitgewoond
en huren resten van de tijd
het fundament verdraagt niet dat
de ene steen nog op de andere blijft
ik sterf de straten uit
steek over en dood uren…
Wijzer worden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.520 We sliepen volle nachten
brachten kwaad tot leven
en stierven in Gods genade
flessen wijn vulden gedegen
strijd in uren nooit bestaan
te ver van morgen, ons evenwicht
bedbank open, baden in
koppen seks van naakte
vrouwen, de fantasie verslaan.…
kus me vandaag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.067 kom laat de wind
in je haren spelen
verwaai de gedachten
de rook en drank
de stank van vervelen
de zon is net op
het licht is nog jong
ze schijnt al heel zacht
door wat nevels en breekt
de gesluierde nacht
de dag is voor ons
verbinding met morgen
een gift van de tijd
handenvol uren in
gebruik zonder spijt
kus me vandaag
de honger…
Wazig zicht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
817 In mist verzwegen
uren tellen tijdloos
voorbij dromendagen
sprookjesachtig wij
handen in het duister
verloren ooit gevlochten
in verleden wassen onschuld
in vloeiend wenen
gevonden tranen in de nacht
stromen langs een zachte
glimlach teder op weg naar
een getekende morgen
waar de spiegel elk lijntje
laat stralen doorzichtig als…
wortelt meer in trouw
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
741 heeft iets in de gaten
je kleedpalet
is langzaamaan veranderd
het lichte groen en blauw
wordt voller zonder kou
je groeit in aardekleuren
wortelt meer in trouw
in wijsheid zie het gebeuren
het hoeft niet meer voor jou
stofjes dansen in het licht
je lacht naar ze in tijdloos turen
de dagen zijn voor jou nu
eindelijk weer zonder uren…
lege dromen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.340 Verleden gevoelens
kijken naar scheefgegroeide dagen
waarin oud geworden uren
gevangen liggen
in vaak bewandelde paden.…
jij bent het decor
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.408 die je ademt
gebruikt wolkt wit
in de kou
een ijsbloem smelt
op de ruiten
schoonheid
ontdooiend door jou
jij bent het decor
waarin ik
moet spelen
de planken en koorts
het fluweel dat ik
weer mag strelen
als het doek
open gaat
jij regelt licht
donkert verleden
speelt de rol
van vandaag
peinst over toekomst
in weerbarstige uren…
Nacht op het strand
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
832 zonlicht weg
de warme hand op 't koele zand
verandert wat veranderen kan
op mijn stille eenmansstrand
De branding niet meer zo gerust
deze wind blaast steeds kouder
zwarte angst neemt zijn bezit
met'n klauw op mijn schouder
Nacht treedt in zijn macht begint
een geseling die zal duren
de kille hand op 't koude zand
wacht diepe donkere uren…
Eén enkele keer
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
4.460 Ik voel
een behoedzame afwezigheid,
een ontwijkende blik,
gesloten ogen,
verloren woorden,
verlaten gevoelens,
een verkleinen in je wezen,
een gebroken ontbreken
van vertrouwen en geloof
in de honger van je stem
Maar
laat me niet
te pletter lopen
tegen blinde muren,
laat me niet staren
naar schreiende uren
ik geef
je…
ik hoorde de gebeden
netgedicht
3.2 met 51 stemmen
11.100 de wind droeg
stemmen over strand
van lang geleden
ik hoorde de gebeden
in het jachten
van het zand
in het golvenruisen
zag ik ogen huizen
jouw spatten groen
de branding schuimde
licht in je gezicht
het wit van toen
handen speelden
luchtkastelen met
wolken in de zon
verbrande ruggen
keerden zich in
eindeloze uren om
je bent…
kilometers vol liefde
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.310 Ik tel de dagen
Ik tel de uren
En zit me af te vragen
hoelang onze liefde nog zal duren
Ver woon je van me vandaan
en elke dag ben je in mijn gedachten
houden we dit vol
wat kunnen we samen van de toekomst verwachten
Maar als ik je dan weer zie
en je weer kan kussen
dan geniet ik en weet ik het zeker
dit vuur kun je niet te…
Een vage herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.142 Het zielt me dat haar geest zo snijdt
besmeurt ze het mes met open wond
die in kalme uren van eeuwigheid
nimmer de kern van daglicht vond
alsof ze het zwijgen lijdzaam hoort
volgt ze zorgvuldig gekozen wegen
innerlijke beproeving stuwt haar voort
zelfs blijk van liefde houdt niet tegen
blind voor wat haar wezen vreest
zoekt ze naar eigen…
Twee zusjes
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.351 Daarna zitten zij nog uren met de brokken
in hun keel.
Dan volgt de schaamte en het zwijgen
en het brandgat in hun ziel
2
Hun ruzie loopt op hoge
poten met een huilerige stem.…
jouw wereld
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.148 jouw handen hebben mij zo vaak gedragen
jouw lippen hebben mij zo vaak gekust
nu tel je stil de uren en de dagen
en bent je van de wereld niet bewust
jouw ogen konden mij van alles zeggen
ik teer nog op de liefde die je gaf
het is niet zo eenvoudig uit te leggen
maar wat ik voel neemt niemand me af
soms kan je nog genieten van het kleine…
Lezen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
952 Uren vliegen, muggen steken.
Beelden gillen, angstige prevels.
Duistere steegjes, grijnzende gevels.
Het beest heeft in mijn hoofd gekeken.
Schaduw kruipend gefluister,
met hoog piepende kraken.
EN NU VERDOMME SLAPEN!
Schreeuwt de deur met een klap.
En besprongen door het duister,
zal ik nog wel even waken.…
nog groener dan het was
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.740 wat leven geeft
die tijden zijn geweest
ik moet ze strekken
om de dood het grijpen
te beletten anders viert
de jager snel zijn feest
ik zie het gras nog
groener dan het was
struiken in hun vol ontluiken
terwijl mijn herfst ze moet sluiten
de dagen korten
maar er is meer licht in
nachten met een nieuw gezicht
om zo de kleine uren…
autark
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.728 lange uren moest ik stil zijn
met de stille gemeente
omspoeld door het woord
snel vertrok ik dan
naar de ceder op de libanon
waar ik tussen de wortels
afdaalde in het verwulft
daar flakkerde een kaars
en zag een kruisspin toe
op het vullen van botervaten
met hazelnoten rozenbottels
appels en sleedoornpruimen
na ter verpozing…
zinloos
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.309 doodse stilte
lange rijen
uren wachten
langs stille grachten
lopen, huilen
kaarsen branden
gebalde vuisten
bedroefd om datgene
wat is gebeurt
de tijd staat niet stil
kan niet worden terug gedraaid
geweld
zinloos geweld
geen helpende hand
en toch bedroefd
waarvoor?
De daders?
Het slachtoffer?…
Nachtdwaling naar het nieuws
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
1.617 Ik dwaal in gedachten tot diep in de nacht
Langs huizen en wegen van verlangens
Langs ramen die zwijgen, deuren op slot
Ik kijk heel even, inderdaad
Op een tafel in een kamer
Liggen kranten volgeschreven
Met de angst en de haat:
Onbekendheid van culturen
Ik dwaal in gedachten tot in de vroege uren
Langs huizen en wegen van verlangens in…
zwijgen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.140 afgeschermd door fluweelzwarte nacht
waar randen zwaar in horizon vallen
hermetisch samenzweerderig het zwijgen
muisstil de uren van een zomernacht
luid tikkend in het niets
aan de andere kant wordt snel
door eerste tastende straal van de zon
de klok geslagen zó dat de hemel dreunt
taal als glanzende lichtcascade
woordschuimend zich op…
Nog even
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
992 Nog even straalt de zon alof het
hoogzomer is
en al ruik je de ondergang, het donkere,
het verdwijnen van zoveel licht en kleuren,
deze uren zijn heel kostbaar:
ze voeden de ziel met beelden, klanken en geuren.
Al zijn er méér rozenbottels dan late rozen,
ze vullen je herinnering
met dankbaarheid en erkentelijkheid
om onverdiende gaven.…
herfstvakantie
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.647 Uren vertoeven in de bossen.
Wonen in de kleuren, geuren
geluiden van de herfst.
Wandelen in een
oranje-bruin bladerentapijt.
Blakend zonlicht die onze
gezichten weerspiegelen
tussen de kaal wordende
bomen.
Kuieren langs kronkelende
beekjes, gedachten door
het klotsende water
meegenomen.…