3724 resultaten.
Onze laatste magisch realist
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
602 een markante kop
het lichaam iets gebogen
ogen gecharmeerd van licht
de hand op schilderstok
het vaste ritueel
in lange vingers het penseel
een vlotte streek
op het grote doek
realiteiten doen het goed
maar uit het wit
van extra licht gaf hij
zijn vormen perspectief
hij schaduwde
dimensies uit de mist was
onze laatste magisch…
Als de stilte zwijgt
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
824 de stilte zwijgt
duizend nachten
etmalen lang
bestormen
bomen mijn gedachten
ook al vormen lippen zich
om woorden te benoemen
de tong blijft verstijfd achter
en hoor ik hartslagen
in mijn oren zoemen
zo ongeveer
dragen tranen het gemoed
een traag stromende fontein
die eeuwige leegte ruist
in ongenaakbare overvloed…
Crisiswipper
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
910 Het was weer bijna als vanouds
in elkander vrij gevochten
verzengend ver van al het kouds
wringen onze laatste bochten
snakkend naar de pure vormen
die het leven inhoud geven
hier het haakje voor de wormen
daar de zeilen om te reven
varend op het kompas van maan
stap ik over op een klipper
ik stop mijn netelig bestaan
als verstokte crisiswipper…
ik mis je
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
689 flarden grijze mist
dwalend, soms zwart
versperren de weg
naar herkenning
woorden, zijn leeg
vormen geen stroom
kabbelen weg
naar vroeger
de uitgestoken hand
zweeft doelloos
blijft steken als een
wapperend blad
kijken, en niets zien
luisteren, en niet
gehoord worden
maken de dagen
tot ongekende
eenzaamheid.…
Huivering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
604 sliertige zwarte schaduwen
trekken donkere strepen
in het licht van de volle maan
schimmen zonder vorm rusten
op de dode tak van de heksenboom
zitten zij te wachten op hen
die angst verloochenen
ontkennen dat zij er zijn
willen niet de waarheid zien
dat ook zij,
in de naaste toekomst
als schaduwen
aan het nachtelijk firmament
sliertig…
Kil
gedicht
2.9 met 39 stemmen
13.511 De meeste bomen houden hun groen vol,
maar de berken, van vorm en tint toch al ijl, slinken tot geesten.
Hun schemerende skeletten zijn behangen
met dunne gouden munten waar de zon doorheen schijnt,
versleten dukaten die zullen
vallen op vochtige Hollandse zandgrond.
-------------------------
uit: 'Groen land', 1961…
Ik heb de weg
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
624 Ik heb de weg alleen gelopen
vol met hobbels en kuilen met
stenen in elke vorm en kleur.
Ik zocht er naar antwoorden
uit mijn verleden die mij weer
nieuwe kracht zouden moeten
geven, voor nu en in het heden.…
Trouwringen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
2.260 De ringen van Gods trouw,
die jullie jaarringen omgeven
vormen draagkracht
voor de mooiste vruchten
van het huwelijksleven.…
In vogelvlucht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.448 Hij is gegaan,
uit vaste vorm verdampt.
Zo als de regen op het land
wordt ook hij op de lange duur
een deel van het geheel,
een deel van de natuur.
Hij is
het gras,de bomen in de wind,
de bloemen,die je 't mooiste vindt,
de vogels in de lucht
en hun gezang,
de wolken en het water,
zonsondergang.…
Uit zwart naar rozerood
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
469 zie hoe lijnen
elkaar verrijken
in schaduw en contrast
vormen in
samengaan verglijden
zich uitwaaierend weer spreiden
punten lichten op
in de vitale kleuren
van het energierijk leven
drink elixer uit heelal
mijn muze is er al
en straalt vergeten planeten
kom dans met mij
uit zwart naar rozerood om
onze liefde eeuwigheid te…
muze
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
620 of misschien is het slechts
een lichte vorm van ontwaken.
een onvergetelijke droom.
straks zal hij doodgaan.
voorzichtig de lucht in of
met vleugels op de grond.
ik denk aan bloemen.
hoe we zijn geboren. dat
het zo nooit is gebleven. de vlekken
en waar we leven.
ergens sterft een vlinder.
in iemand.
van het reizen moe.…
Tot het tij keerde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik schepte zand
maar het bleef niet kleven
in mijn hand
wilde details uit
het leven vorm geven
zij rulden weg op het strand
heb met de zee gesproken
zij heeft haar water vergoten
rijk aan herinnering
in een vloeiend decor
onder zon en wind
kreeg mijn visioen zijn gestalte
tot het tij keerde
de golven zich weerden
de creaties wisten…
Als je maar schildert
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
826 Langzaam ebden
De nachtmerries
Weg, toen ik
Ze elke ochtend
Met woorden
Beschrijven kon,
Angsten elke morgen
Opgeschreven in
Mijn dromenschrift
Werden tastbaar
En ik kon afstand
Van ze nemen -
En nu ik elke
Dag de woorden
Van pijn en
Rouw angstaanjagend
Met verf hun vorm
Kan geven
Laat ik ze achter,
Doen ze geen…
Zinloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
568 zijn het jouw ogen
doch is koning blind
zijn het onuitgesproken woorden
die onhoorbare zinnen vormen
voor hen die ons geheimschrift niet kennen
waar wij schrijven over liefkozen
op een hoger plan
niet te vangen door de wind
noch te raken door regendruppels
maar omarmd door de zon weten wij
dat ze geen taal behoeft
onze zielen hebben elkaar…
Het labyrint van inzicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 ik ben verblind
door de glinstering
van mijn glazen doolhof
waar vroeger alles
in sierlijk transparante
vormen gerangschikt was
spiegelen nu onzekerheid
en vage angst
mij overal tegemoet
het spoor van scherven
kan ik nog verbergen
met onhandigheid
maar de weg in
het labyrint van inzicht
ben ik al even kwijt
heb de lichten getemperd…
Hersenwerk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 Hersens nemen de vorm
Aan van een nogal scherpe
Betonboor die gat wil zien
In de betonmuur die het
Leven wordt genoemd -
Beton met keiharde onderlaag,
Laag van pure ondoordringbaarheid
Waar zelfs de scherpste betonboor
Op stuk loopt, hij laat hooguit
Een klein kuiltje achter
Als ultiem bewijs dat er
Een poging is gedaan,
Zonder…
In draai en bewegen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
561 jouw dans
rijgt stukjes stilte aaneen
haalt uit geluid zachte tonen
in draai en bewegen
komen vorm en ritme tot leven
als melodieuze lichaamstaal
jij nodigt uit
met handen en voeten
in een sierlijk begroeten
als parels stralen je ogen
tijdens ons zwevend gaan
ik danste als schaduw achter je aan…
Waarom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 waarom teken je geen huis
schilder je de bomen rood
sla je dagelijks een kruis
zoek je spijkers in een sloot
waarom praat je met de muur
en ga je fietsen in de storm
zijn de appels je te zuur
praat je enkel voor de vorm
waarom zoek je het waarom
het antwoord is toch al in zicht
het is donker, kijkend achterom
want voor je schijnt het…
Strakt een heldere hemel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
468 in bladerval
kleurt je oogst
in rijpe vormen
speels krult de lach
als je na drie keer vlagen
rust vindt in de luwte van de wind
met ogen die
de zon nog dragen
warmte stralen uit voorbije zomerdag
dit seizoen is weer volbracht
tussen kale takken strakt al in een
heldere hemel tintelfris de winternacht…
Het nodeloze tegendraads
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 mijn tijd
met feeën en kabouters
is nog niet voorbij
nu pas
rijpen mijn dromen
komen wonderschoon langszij
zang dans en muziek
krijgen eindelijk hun
erudiet in vorm en plaats
het is jou gelukt
mijn wereld vrij te maken
van het nodeloze tegendraads
het zwarte schaap
te laten leven naast de kudde
zonder oeverloos geblaat…
De vonkenregen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 je smeult
kringelt rook
in speelse vormen
ik blaas zacht
jouw vuur iets aan
je knispert en vonkt rood
ontvlamt daarna
in feller branden
schroeit bijna mijn handen
weer laai je op
tussen grijze as
verdrijft de koude nacht
nog is de vonkenregen
in je ogen niet geblust
als je lach mij plagend kust…
FRUIT.....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Geen Turks
fruit
alleen maar
fruit
Waarom
je wil vragen
een pond,kilo
een papieren zak
Heldere kleuren
ronde vormen
in de nog lege hand
in het vierkant
nog van een kist
is het een list
van moeder
natuur?…
Leven loslaten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
573 Leven
dat onverdiende geschenk
waar je voor knokken moet
soms zo moeizaam investeren
zonder voelbare opbrengst
maar gedreven door
verlangende kracht
ben je bereid een kloof
te overbruggen groter dan jezelf
daar aan de overkant
weet je dat loslaten
de hoogste vorm van liefde is
omdat jij die kunst verstaat
krijgen die je lief zijn…
op de wei
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
508 gele boterbloempjes
madeliefjes en wat rode klaprozen
blauwe korenbloemen
tezamen op een groene wei
een palet met vele kleuren
mijn hart wordt danig blij
een schilderijtje wordt geboren
aquarel in al zijn vormen
liefhebbers zullen dit bekoren
ja, op zo’n plaatsen wil ik komen
een rustig leventje in ongerepte natuur
mijn ogen sluiten…
Apocalyps
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
537 ik raakte
dingen aan
om me heen hun
echtheid verdween
in stof
aan mijn handen
glansden restanten
waar chaos verscheen
ongeordende
vormen vulden
de ruimte zonder
enige wetmatigheid
hersendood
zieltoogde nog
stervend leven in
bandeloos bewegen
weg was wetenschap
beschaving en cultuur
de apocalyps sloeg
triomferend het laatste…
Speciale élégance
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
500 jouw sieraden
hadden een speciale
élégance zij leken
te dansen als je liep
waren een in
kleur en vorm
met je huid en toch
sprongen zij er steeds uit
voegde toe wat
naturel al zo
geweldig was de
verbazing in je lach
jij werd niet meer
als jij ze droeg toch
zochten zij de juiste plaats
voor een lief behaag
in een uitgekiende…
De Maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Meesteres over eb en vloed,
verraderlijk veranderlijk van vorm
als de kleur van het gemoed
voor de stilte na de storm.
Ze zal een wijze gids blijken
àls we in het duister durven kijken.…
gunfactor
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
478 het is liefde die uit harde aarde kruipt
aan stilte ontsnapt die er begraven ligt
bij onbepaalde, verhalende limiet
zolang de voorraad strekt
vaak ook stellen we geen vragen
doen we het voor en met elkaar
in ons museum ontbreken objecten
vormen we kijkwaar voor onszelf
niemand vraagt nog naar het waarom
als de botten in ons lichaam…
Bedden in mijn dromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 Jongens kijken langs mijn
verlegenheid heen
Ik begrijp het niet
Zo mooi zie ik mijn gevoelens
in mijn gezicht, mijn vormen
in de spiegel
Waarom wil niemand
van mij genieten?…
Het groene vierkant
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
423 Zij bleef dag in, dag uit staan
tegen het groene vierkant
in de hoek van haar kamer
meer wist ze niet en leek er niet te zijn
totdat de stilte haar rechtlijnige denken
vervormde
door de herhaling van het eindeloze staan
zette ze een stap-
uit het vierkant en uit het ronde
naar iets wat nog geen vorm had
zonder enige zekerheid
alleen een…